mirror on! on!

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

Older Brother ตอนที่.......26

ชื่อตอน : Older Brother ตอนที่.......26

คำค้น : Yaoi, Boy's Love, Y, Boy Love, ชายรักชาย, วาย, Romance, NC18+, Thai Yaoi, Boy love boy, Sexy,ขี้หึง, โหด, หื่น วายร้าย

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 59.4k

ความคิดเห็น : 62

ปรับปรุงล่าสุด : 17 เม.ย. 2557 18:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Older Brother ตอนที่.......26
แบบอักษร

 

 

Older Brother.....26

 

“ตั้งใจเรียน ห้ามสร้างปัญหา ไม่งั้นโดนหนักกว่าคราวที่แล้วแน่” ลีวายส์หันไปมองหน้าคนข้างๆ ที่พูดกับลีวายส์ด้วยน้ำเสียงเข้มๆ ก่อนจะย่นจมูกใส่  ทำให้พี่ธารหันขวับมามอง

 

“ฮะๆ.....ลีวายส์ตั้งใจเรียนอยู่แล้วนา แล้วก็จะไม่สร้างปัญหาด้วย รับรอง! พี่ธารตั้งใจทำงานนะฮะ ห้ามเหล่สาวด้วย คิคิ จุ๊บ!!! บาย”

 

ลีวายส์จุ๊บแก้มพี่ธารก่อนจะเปิดประตูลงจากรถ วันนี้ไม่สายเพราะลีวายส์ตั้งนาฬิกาปลุก พี่ธารเลื่อนกระจกรถลงมาชี้หน้าคาดโทษลีวายส์ แล้วก็บ่นอุบอิบจากนั้นก็ขับรถออกไป

 

ลีวายส์สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆก่อนจะก้าวเท้าเดินเข้าประตูหน้าโรงเรียนและตรงขึ้นห้องอย่างรวดเร็ว เมื่อวานลีวายส์ไม่ได้มาเรียนก็เลยจะรีบไปตามการบ้านจากเพื่อนในห้องซะหน่อยฮะ หวังว่าจะไม่เยอะนะ

 

“อ้าวลีวายส์ เมื่อวานโดนพ่อดุหรอ ถึงไม่ได้มาเรียนน่ะ” เรเนสถาม เมื่อเห็นลีวายส์เดินเข้าห้อง

 

ลีวายส์นั่งลงบนโต๊ะตัวเดิมที่เป็นเหตุให้ทะเลาะกับนายแพ็คนั่นแหละ ลีวายส์ไม่กลัวนายแพ็คหรอก ถ้าจะหาเรื่องลีวายส์อีก ลีวายส์ก็จะขู่มัน คึคึ ลีวายส์แอบเอาเบอร์โทรศัพท์พี่สาวมันมาจากโทรศัพท์พี่ด้วยแหละ หึๆๆๆ

 

“เปล่าหรอก เราย้ายบ้านน่ะก็เลยไม่ได้มา แล้วก็เราอยู่กับพี่ชายน่ะ ไม่ได้อยู่กับพ่อ แล้วบุ๊คล่ะ ยังไม่มาหรอ” ลีวายส์บอกก่อนจะถามหาเพื่อนอีกคน เพราะเห็นว่าอีกยี่สิบนาทีก็จะเข้าเรียนคาบเช้าแล้ว

 

“ยังไม่มาเลย ตัดผมแล้วหรอคิคิ” เรเนสพูดพร้อมกับยิ้มขำๆ

 

“โดนบังคับอ่ะ สั้นเลย” ลีวายส์บอก จับผมตัวเองไปด้วย นึกเสียดายขึ้นมาอีก

 

“อ่อ จริงสิ เมื่อวานทีเชอร์แจกชีทด้วยนะ เราเก็บไว้ให้ อ่ะนี่” เรเนสบอกก่อนจะยื่นชีทมาให้ส่วนใหญ่จะเป็นพวกฟิสิกส์คำนวณ เห็นแล้วก็เริ่มปวดหัว

 

“แล้วการบ้านล่ะมีป่ะ” ลีวายส์ถาม บุ๊คเดินเข้ามาในห้องพอดี

 

“ไม่มีอ่ะ บุ๊ค ไมมาช้าจัง” เรเนสถามเพื่อนตัวเอง บุ๊คหันมายิ้มทักลีวายส์ก่อนจะนั่งลงกับโต๊ะด้านหน้าถัดไปตัวหนึ่งซึ่งจะนั่งคู่กับเรเนส

 

“วันนี้ที่บ้านยุ่งนิดหน่อยเลยช้า ลีวายส์มานานยัง” บุ๊คตอบเรเนส ก่อนจะกลับหลังหันมาถามลีวายส์ที่กำลังนั่งอ่านชีทไปพลางๆ เผื่อจะตามเพื่อนๆได้ทันตอนถึงคาบเรียน

 

“ก็ไม่นานหรอก เอ่อนี่ เมื่อวานน่ะ นายแพ็คมาเรียนป่ะ” ลีวายส์ถามเพราะอยากรู้ ก็เมื่อวานมันโดดเรียนไปแถวๆคอนโดลีวายส์ไงฮะ

 

“มานะ แต่พอช่วงบ่ายก็ไม่เห็นล่ะ ครูบ่นใหญ่เลย ทำตัวเกเรตั้งแต่เริ่มเปิดเทอม แต่ว่ามันก็ปกติของเค้าแล้วล่ะ อย่าไปสนใจเลย เอ่อ แต่เมื่อวานแพ็คไม่ได้นั่งตรงนี้นะ”

 

“งั้นหรอ ไหนว่าที่มันไง ช่างเหอะ” ลีวายส์พูดแค่นั้นก่อนจะหันกลับมาสนใจชีทในมือต่อ และไม่นานทีเชอร์ก็เข้ามาเริ่มสอน

 

ปึก!!!

 

ผ่านไปราวๆยี่สิบนาทีจู่ๆก็มีกระเป๋าเป้ลอยมาจากทางประตูตกลงบนโต๊ะข้างๆลีวายส์ แต่ลีวายส์ไม่ได้สนใจมั่วแต่มองหนังสือบนโต๊ะเรียน จากนั้นก็มีใครบางคนเดินมานั่งลง ลีวายส์เงยหน้าขึ้นมอง สะดุ้งเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าเป็น.....นายแพ็ค

 

“เน้!!! ถ้าจะมาหาเรื่อง ช่วยไปไกลๆเลย เราไม่มีอารมณ์จะทะเลาะกับนาย” ลีวายส์บอกกับคนข้างๆ ที่ตอนนี้มันจ้องมองไปยังกระดานไวท์บอร์ดหน้าห้องโดยไม่สนใจเสียงของลีวายส์เลยแม้แต่น้อย

 

“................” แต่ครั้งนี้มันมาแปลกฮะ เงียบแล้วก็ฟุบหน้าลงกับโต๊ะแบบไม่มีปฏิกิริยาใดๆตอบสนองเลย

 

ไอ้หมอนี่มันมาไม้ไหนกันนะ ลีวายส์หันไปมองไอซ์กับปอที่นั่งโต๊ะหลังสุดแถวถัดไป ทั้งสองคนยักไหล่กลับมาให้ ก่อนจะหันไปสนใจหนังสือการ์ตูนในมือ ไอ้พวกนี้นี่มันไม่ตั้งในเรียนกันเลย

 

ตลอดคาบเรียนลีวายส์หันไปมองคนข้างๆเป็นระยะ นายแพ็คเอาแต่นอนและไม่ตั้งใจเรียน อยู่ใกล้ๆแบบนี้มันน่าตีหัวนัก ชิท์ 

 

จนผ่านไปถึงเวลาพักเที่ยงลีวายส์ก็ไปทานข้าวพร้อมๆกับบุ๊คและเรเนส โรงอาหารใหญ่ใช้ได้มีอาหารหลายแบบให้เลือก

 

“แปลก วันนี้แพ็คมาแปลกนะ” เรเนสพูดขึ้นสีหน้าครุ่นคิด หลังจากที่เราซื้อข้าวเสร็จมานั่งกินกันที่โต๊ะ

 

“ไงอ่ะ.......” ลีวายส์ถาม

 

“ก็ปกติ ถ้าแพ็คมีเรื่องกับใคร เค้าจะเอาเรื่องจนคนๆนั้นยอมแพ้เลยล่ะ บางทีถึงขั้นลาออกไปก็มีนะ” บุ๊คเล่าให้ฟัง

 

“ใช่ๆ แต่ว่า ทำไมวันนี้แพ็คไม่แกล้งลีวายส์ล่ะ มันผิดปกติไปอ่ะ” เรเนสออกความเห็นอีก

 

“คงไม่อยากมีเรื่องมั้ง” ลีวายส์บอกก่อนจะหยุดสนใจเรื่องของนายนั่นและหันมาทานข้าวของตัวเอง

 

ไม่นานเราก็ทานข้าวกันเสร็จลีวายส์เลยขอแวะเข้าห้องน้ำก่อน เดี๋ยวค่อยตามบุ๊คกับเรเนสไปห้องเรียนเพราะเห็นว่าห้องน้ำมันอยู่ชั้นเดียวกับห้องเรียนของเรา

 

ลีวายส์เดินเข้ามา ผ่านผู้ชายที่ยืนอยู่หน้ากระจกสองสามคน เข้าไปฉี่ในห้องน้ำพอปิดประตูลงก็ได้ยินเสียงฝีเท้าเดินออกไปและมีคนเข้ามาใหม่อีกราวๆสองสามคนแต่ไม่มีเสียงคุยกัน ลีวายส์เห็นเงาคนหนึ่งผ่านช่องใต้ประตูเดินผ่านหน้าห้องลีวายส์ไป

 

“อ่ะ!!!!...........เปิดไม่ออก” ลีวายส์พูดออกมาเมื่อประตูห้องน้ำที่ลีวายส์เข้ามันเปิดไม่ออก “มีใครอยู่ข้างนอกมั้ย เปิดประตูไม่ออก ช่วยด้วย” ปัง ปัง

 

ลีวายส์ตุบประตูเสียงดังเผื่อว่าจะมีคนอยู่ข้างนอกอยู่ แต่กลับไร้เสียงใดๆตอบกลับมา โทรศัพท์ลีวายส์ก็ไม่มี บ้าจริง!!!! ตอนเที่ยงๆแบบนี้จะเป็นไปไม่ได้ที่นักเรียนมันจะไม่เข้าห้องน้ำกันเลยนอกจากจะมีใครแกล้งลีวายส์ ต้องเป็นนายแพ็คแน่ๆ

 

ลีวายส์คงขอความช่วยเหลือจากใครไม่ได้ในเวลานี้นอกจากตัวเอง  ทำไมลีวายส์เกิดมาต้องขาสั้นด้วยนะ  ไม่งั้นลีวายส์คงจะปีนขึ้นไปด้านบนช่องของผนังห้องน้ำผ่านไปห้องอื่นได้สบายแล้ว

 

ลีวายส์มองช่องด้านล่างประตู แต่ว่ามันแคบเกินไป ลองยกเท้าขึ้นถีบประตูอีกทีแรงมันก็น้อยเกินไปเจ็บตัวเปล่าๆ  ลีวายส์ก็เลยจำใจต้องขึ้นไปบนชักโครกและเขย่งเท้าสุดแรงก่อนจะใช้มือคว้าขอบผนังกั้นห้องด้านบนไว้และออกแรงที่ข้อมือดึงตัวเองขึ้นไปด้านบน

 

อ่า...ทำได้ๆ ทำได้ด้วย  ลีวายส์ปีนขึ้นไปผ่านช่องด้านบนได้แต่ขาลงเนี่ยสิมันสูงใช้ได้เลยอ่ะ ลีวายส์ก็ต้องกลั้นใจกระโดดลงไปในห้องน้ำอีกห้องหนึ่ง แต่มันดันพลาดตกลงมาดีนะที่ยันตัวไว้ทันหัวไม่ฟาดพื้น

 

ลีวายส์กำหมัดแน่นก่อนจะถีบประตูด้านนอก ออกมาจากห้องน้ำพร้อมกับขวดน้ำเปล่า ข้างในขวดมีน้ำจากโถฉี่ที่ลีวายส์เพิ่งกรอกมันลงไปจนเต็ม

 

ซ่า!!!!

 

“เฮ้ย!!!.......” ปอ เพื่อนมันร้องเสียงหลง เมื่อลีวายส์สาดน้ำในขวดใส่นายแพ็คทันทีที่ก้าวเข้ามาในห้อง มันกำลังนั่งกับพื้นพิงผนังอยู่หลังห้องฟังเพลงอย่างสบายใจ

 

“ไอ้ทุเรจ!!! ไอ้หมาลอบกัด!!! นายขังเราไว้ในห้องน้ำใช่มั้ย” ทุกคนในห้องหันมามอง นายแพ็คลุกขึ้นยืน มันผลักลีวายส์ไปชนกับโต๊ะ ก่อนจะเดินเข้ามากระชากแขนลีวายส์

 

“ใช่!!! แล้วมึงจะทำไม” มันบอก ยกยิ้มมุมปากแบบสะใจทำเอาลีวายส์โกรธจัด ลีวายส์จึงก้มลงกัดแขนของมันไปเต็มแรง

 

“อ๊ากกก.........มึง!!!” นายแพ็คยกมือขึ้นทำท่าจะตบลีวายส์

 

“เอาสิ เราจะฟ้องพี่นาย....ตบเลย เราจะโทรไปบอกพี่นาย เอาสิ!!!” ลีวายส์ตะคอกใส่เสียงดัง นายแพ็คชะงักมือทันทีเมื่อได้ยินลีวายส์พูดบอกแบบนั้น

 

“นี่ไง เบอร์พี่นาย เราจะโทรบอกพี่นาย ว่านายหาเรื่องเรา บอกด้วยว่านายโดดเรียน เอามั้ยล่ะ” ลีวายส์ผลักมันออกก่อนจะหยิบเอากระดาษแผ่นเล็กออกมาจากกระเป๋ากางเกงซึ่งมีเบอร์โทรศัพท์ของพี่มันอยู่

 

“เหอะ!!!.......” ไอ้แพ็ค เค้นเสียงหัวเราะออกมาก่อนจะดึงกระดาษแผ่นเล็กในมือลีวายส์ไปและฉีกมันจนละเอียดก่อนจะทิ้งลงพื้น

 

“ถึงนายจะฉีกมันทิ้ง แต่ว่าเราจำได้ มันอยู่ในหัว....090XXXXXXX เอาสิถ้านายอยากให้พี่สาวนายรู้เรื่องก็เอาเลย” ลีวายส์บอกอย่างไม่ยอมแพ้ นายแพ็คกำหมัดแน่น มองลีวายส์ด้วยสายตาดุดันก่อนจะเดินออกจากห้องอย่างหัวเสีย

 

“ลีวายส์!!!” บุ๊คกับเรเนสเข้ามาดูลีวายส์เพราะเมื่อกี้คงไม่กล้าเข้ามาช่วย ใครๆก็รู้นี่ว่านายแพ็คมันคือตัวอันตราย ลีวายส์ถอนหายใจโล่อก เมื่อสามารถต่อกรกันมันได้ ก้มลงมองตัวเองที่ตอนนี้ชุดนักเรียนเปียกชื้นและเปื้อนจนดูไม่ได้

 

“เปื้อนหมดเลย เดี๋ยวหลังคาบบ่ายเราไปห้องพยาบาลกัน ไม่ต้องห่วงนะ มีเครื่องซัก” บุ๊คบอกก่อนจะยื่นผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดหน้าให้ คราวนี้ หวังว่านายแพ็คจะไม่มาหาเรื่องลีวายส์อีกนะ

 

คาบบ่ายผ่านไป นายแพ็คไม่มาเข้าเรียนหายไปไหนก็ไม่รู้คงโดดเรียนอีกตามเคย หมดคาบบ่ายบุ๊คกับเรเนสพาลีวายส์ไปซักชุดนัดเรียนที่ห้องพยาบาลก่อนจะเลยไปนั่งทำการบ้านที่ห้องสมุด

 

“ลีวายส์เราฝากส่งด้วยนะเดี๋ยวต้องไปหารุ่นพี่ที่ฝ่ายวิชาการก่อน” บุ๊คบอกก่อนจะส่งสมุดการบ้านมาให้ลีวายส์

 

“อืมๆ เดี๋ยวเราส่งให้ไปเหอะ” เราแยกกันหน้าห้องสมุด เรเนสก็เองก็ไปเป็นเพื่อนบุ๊คเหมือนกันลีวายส์เลยเดินขึ้นตึกเรียนคนเดียว 

 

ลีวายส์กลับมาถึงห้องเรียนที่ตอนนี้ไม่มีใครเลยเพราะทุกคนต่างก็ลงไปทำกิจกรรมที่ตัวเองชอบในคาบฟรีคาบสุดท้าย

 

เมื่อเข้ามาเห็นทีเชอร์ยังไม่เก็บของออกจากห้องและมีเพื่อนในห้องส่งสมุดการบ้านไว้บนโต๊ะลีวายส์เลยเอาสมุดการบ้านไปส่งด้วย

 

“เฮ้ย แม่ง มานี่เลยมึง ฮ่าๆๆๆ” ในขณะเดียวกันมีเด็กสองคนวิ่งเข้ามาในห้อง คนหนึ่งถือไม้กวาดไล่ตีอีกคนเข้ามา น่าจะเป็นเด็กห้องอื่น

 

“อ่ะ......!!!!!” ลีวายส์ไม่ทันระวังเค้าสองคนเลยชนลีวายส์เข้าอย่างจัง ทำให้ลีวายส์ถอยไปชนกับโต๊ะ ยังไม่พอไอแพดของชีเชอร์ที่วางอยู่ใกล้ๆร่วงลงพื้นและมันก็แตก =[]=

 

ลีวายส์และเด็กอีกสองคนมองหน้ากันก่อนที่พวกมันจะรีบวิ่งออกไป เฮ้ย!!! ซวยล่ะ ลีวายส์มองไปรอบๆห้องพบว่า นายแพ็คยืนมองอยู่ด้านหลัง แล้วดูเหมือนมันจะรู้เห็นเหตุการณ์เมื่อครู่ โธ่ เป็นเรื่องอีกแล้ว เดี๋ยวทีเชอร์ต้องโทรบอกผู้ปกครองให้รับผิดชอบแน่ๆ แล้วถ้าพี่ธารรู้เข้า อื๊ออออ โดนจัด(?)หนักชัวร์เลยฮะ

 

ลีวายส์เริ่มตัวสั่นเมื่อนึกถึงตอนพี่ธารโกรธและต้องโดนลงโทษเหมือนคราวก่อน หรือไม่พี่ธารอาจจะไม่คุยกับลีวายส์เป็นการลงโทษก็ได้ ทำไงดีอ่ะ ทำไงดี ลีวายส์หันไปมองนายแพ็คอีกครั้งหมอนั่นมันไม่สนใจก่อนจะเดินตรงไปทางประตู ก็ไม่ได้หวังให้ช่วยซะหน่อย ชิท์

 

โธ่ ทำไมมันมีแต่เรื่องอ่ะทั้งที่ลีวายส์ไม่ได้เป็นคนเริ่มหรือก่อมันขึ้นมาแท้ๆ ลีวายส์เริ่มสะอื้นเล็กน้อย เพราะหาทางออกไปได้ยังไงเดี๋ยวทีเชอร์ก็ต้องมา ลีวายส์จะต้องถูกพี่ธารทำโทษแน่ๆ

 

“ยืนโง่อยู่ได้!” จู่ๆก็มีมือหนึ่ง ดึงแขนลีวายส์แรงๆ ลีวายส์เงยหน้าขึ้มมองคนตัวสูง(กว่า) ก็ถึงกับตกใจ และดึงมือออกแต่ว่ามันกำมือแน่นเกิน

 

“นายแพ็ค! ปล่อยเรานะ ทำบ้าอะไรน่ะ” ลีวายส์บอก มันไม่สนใจหันซ้ายหันขาวมองหน้าห้อง เห็นทีเชอร์กำลังยืนคุยอยู่กับนักเรียนอีกห้อง แล้วมันก็รีบดึงมือลีวายส์ออกมา

 

ปึก!!!

 

นายแพ็คลากลีวายส์ลงมาหยุดอยู่ข้างตึกเรียน ก่อนจะโยนกระเป๋าเป้ของลีวายส์มาให้ มันเอามาตอนไหนอ่ะ มันมองหน้าลีวายส์ตั้งแต่หัวจรดเท้าและส่ายหน้า ไอ้นี่..... ลีวายส์เองก็มองมันด้วย

 

“เราไม่รู้หรอกนะว่านายช่วยเราทำไม แต่ก็.....ขอบใจ!!!” ลีวายส์บอก นายแพ็คนิ่งเงียบก่อนจะก้มลงหยิบปากกาบนพื้นหญ้าและส่งให้ลีวายส์ ลีวายส์รับมาเพราะมันเป็นของลีวายส์เอง

 

“ทำบุญ” ไอ้....ไอ้บ้านี่ พูดดีๆก็ไม่ได้ มันหมุนตัวเดินออกไปทางประตูหน้าโรงเรียน เพราะตอนนี้ถึงเวลาเลิกเรียนพอดี เฮ้อ! ชิท์     ลีวายส์ว่าไปรอพี่ธารดีกว่าป่านนี้จะมารับหรือยังนะ คิดถึงจะแย่ล่ะ?

 

“ลีวายส์!!!” เสียงพี่ธารทำให้ลีวายส์ละสายตาจากรุ่นพี่สองคนที่กำลังเถียงกันอยู่ว่าเดี๋ยวจะไปกินข้าวร้านไหน ลีวายส์สงสัยว่าเค้าเป็นแฟนกันหรือเปล่าก็เลยมอง

 

“ฮะ!........พี่ธารมาช้าอ่ะ จุ๊บ!” ลีวายส์บอกหลังจากจุ๊บมุมปากพี่ธารเมื่อก้าวขึ้นมาบนรถ พี่ธารมองสำรวจลีวายส์แปลกๆ “ทำไมอ่ะ ลีวายส์ผิดปกติตรงไหนฮะ”

 

“เปล่า แค่สแกนดูว่าวันนี้ทำอะไรผิดมาหรือเปล่า” พี่ธารว่าก่อนจะออกรถ ลีวายส์เลยหน้างอใส่ทันที พี่ธารคงคาดไว้ล่ะสิว่าลีวายส์จะสร้างปัญหาอีกอ่ะ

 

 

 

 

 

“พี่กาย คนสวยยยยยยยยยยยย มั๊วๆ” ลีวายส์โผกอดพี่กายที่กำลังนั่งทำงานอยู่กับโต๊ะในห้องทำงานของผับ หลังจากกลับไปคอนโดพี่ธารก็พาลีวายส์มาที่ร้าน พี่ธารก็ถามแล้วถามอีกว่ามีการบ้านหรือเปล่าอ่ะ ลีวายส์ก็ย้ำซ้ำๆ ว่า  ทำแล้วๆ

 

“เดี๋ยวเหอะๆ จะโดน แล้วไอ้ธารล่ะ” พี่กายถาม  ก่อนจะหันไปทำงานต่อ

 

“พี่ธารทำงานอยู่ด้านล่างฮะ ลีวายส์เล่นนี่นะ” ลีวายส์บอกก่อนจะชูไอแพดพี่เซฟขึ้นให้พี่กายดู พี่กายพยักหน้าอนุญาต พอเห็นไอแพดก็ดันนึกถึงนายแพ็คอีกล่ะ เฮ๊ะ!

 

นิ้วลีวายส์เผลอจิ้มแกลเลอรี่ในไอแพดของพี่เซฟเข้า จะ....เจอรูปนะ.....นายแพ็คกำลังนอนหลับตาพริ้มเปลือยท่อนบนอยู่ มีทั้งหมดด้วยกันสามรูป ลีวายส์เลื่อนดูช้าๆ บนซอกคอมีรอยแดงๆด้วย ลีวายส์จำหน้ามันไม่ผิดแน่ๆ แล้วพี่เซฟรู้จักมันได้ไงอ่ะ

 

“เป็นไรลีวายส์” พี่เซฟเดินเข้ามาถามเมื่อเห็นว่าลีวายส์กำลังจ้องมองไอแพดในมือแปลกๆ ลีวายส์เลยรีบปิดและเปิดเกมขึ้นมาอย่างรวดเร็ว

 

“ปะ...เปล่า คือลีวายส์เล่นเกมแพ้น่ะ เฮ้ย!!! ไม่เคยชนะเลยอ่ะ ลีวายส์ขอเล่นอีกแป๊บนะ” พี่เซฟพยักหน้ารับก่อนจะเดินไปคุยกับพี่กาย ไม่นานทั้งสองคนก็เดินออกไปโดยทิ้งให้ลีวายส์อยู่ในห้องคนเดียว

 

ลีวายส์เลยรีบจัดการเปิดอีเมลล์ของตัวเองก่อนจะลงรูปในแพ็คแขวนไว้ในกล้องข้อความ คึคึ ต่อไปลีวายส์จะเอารูปนี่แหละ เป็นหลักประกันไม่ให้นายนั่นมาหาเรื่องลีวายส์อีก แต่ก็อดสงสัยไม่ได้ นายแพ็คนี่ รู้จักกับพี่เซฟได้ยังไงอ่ะ แล้วภาพที่ออกมาก็....งี้!!!

 

“อ้าว ลีวายส์” เสียงจากคนที่เพิ่งเปิดประตูเข้ามาทำให้ลีวายส์ที่กำลังนั่งเล่นเกมอยู่หันไปมอง

 

“พี่นัท.....เอ่อ....” จริงสิพี่ธารบอกว่าห้ามยุ่งกับพี่นัท ลีวายส์ก็เลยยิ้มให้บางๆก่อนจะหันกลับมาสนใจเกมในไอแพดต่อ

 

“คือ พี่มาหาพี่กายน่ะ พี่กายไปไหนหรอครับ” พี่นัทเข้ามานั่งข้างๆลีวายส์ก่อนจะเอ่ยถาม ลีวายส์หันไปมองนิดๆเพราะรู้สึกว่าพี่นัทเข้ามานั่งใกล้เกินไป

 

“...............” ลีวายส์สั่นหัวให้แทนคำตอบ และลุกขึ้นไปนั่งตรงโต๊ะทำงานแทน

 

“ไม่รู้หรอครับ แล้ว.......ลีวายส์อยู่คนเดียวหรอครับ” ลีวายส์พยักหน้าตอบ “ลงไปข้างล่างกันมั้ย อยู่บนนี้เบื่อแย่เลยนะครับ ไม่เห็นมีอะไรทำเลย” จริงๆลีวายส์ก็อยากไปหรอกนะแต่ว่าพี่ธารสั่งไว้ว่าห้ามลงไป ลีวายส์ก็เลยสั่นหัวตอบอีก

 

“โธ่ ทำไมไม่พูดกับพี่ล่ะครับเนี่ย.........อ่า เมื่อกี้พี่เห็นพี่ธารด้วยล่ะผู้หญิงล้อมรอบเชียว เห็นแล้วอิจฉาชะมัดเลยอ่ะ”

 

“ว่าอะไรนะฮะ.......ผะ....ผู้หญิงล้อมรอบหรอ” ลีวายส์ผุดลุกขึ้นจากเก้าอี้ ถามพี่นัทเสียงดังจนพี่นัทดูจะอึ้งเล็กน้อย

 

“กะ....ก็ ครับทำไมอ่ะ มันเรื่องปกติของพี่เค้าอยู่แล้ว” พี่นัทบอกอีก

 

“ลีวายส์อยากลงไปฮะ พี่นัทพาไปหน่อย” ลีวายส์บอก พี่นัทยิ้มดีใจก่อนจะเดินมาจับมือลีวายส์ให้เดินตาม ลีวายส์ก็เดินตามไปแต่โดยดี

 

พี่นัทพาลีวายส์มานั่งโต๊ะที่ค่อนข้างจะหลบมุม ก็ดีเหมือนกันถ้าพี่ธารเห็นลีวายส์ก่อนลีวายส์จะโดนด่าแต่ถ้าลีวายส์จับพี่ธารได้ก่อนพี่ธารโดนแน่....(?)

 

“ลีวายส์ ดื่มน้ำหน่อยนะ” พี่นัทส่งแก้วน้ำมาให้ระหว่างที่ลีวายส์กำลังชะเง้อมองหาพี่ธาร “นั่นไงพี่ธาร ถ้ากลัวพี่ธารเห็นก็นั่งอยู่ตรงนี้กับพี่นะ”

 

“.......................” ลีวายส์พยักหน้ารับและยกแก้วน้ำขึ้นดื่ม มองตามพี่ธารที่กำลังนั่งคุยอยู่กับกลุ่มเพื่อนๆ หลายๆคนในกลุ่มมีผู้หญิงด้วยแต่ว่า พี่ธารก็ไม่มีท่าทางจะอะไรมากมายกับผู้หญิงเหล่านั้น

 

ลีวายส์นั่งไปสักพักก็เริ่มรู้สึกมึนหัวกับบรรยากาศรอบๆ ที่มีคนเดินไปมาจนตาลาย จากนั้นก็เริ่มหนักเปลือกตาแปลกๆเหมือนมันจะง่วงแต่ก็ไม่ง่วง

 

“ลีวายส์ เป็นอะไรหรือเปล่าครับ มึนหัวหรอครับ สีหน้าไม่ค่อยดีนะ” พี่นัทดันหัวลีวายส์ให้ซบลงกับไหล่กว้าง ลีวายส์พยายามลืมตาขึ้นแต่ว่ามันยากเกินไป

 

“ลีวายส์อยากกลับขึ้นไปฮะ ลีวายส์.....มึนหัว” ลีวายส์บอก รู้สึกได้ว่าร่างกายของตัวเองผิดปกติ หรือเพราะควันบุหรี่ก็ไม่รู้

 

พี่นัทโอบเอวลีวายส์และประคองให้เดินตาม แปลกจริงๆทั้งที่เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย ลีวายส์อยากไปหาพี่ธารแล้วอ่ะ พี่ธารอยู่ไหน ลีวายส์อยากไปหาพี่ธาร

 

ผลั่ก..............

 

“ไอ้เหี้ย!!!!!!!

 

 

 

.................................................................................................

ตอนหน้าจะมีเอ็นซีมั้ยน้าาาา..................

มีหรือไม่มีดีอ่ะ....??????

ความคิดเห็น