คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 6 (2) แอบชอบ

ชื่อตอน : บทที่ 6 (2) แอบชอบ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.5k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 20 ธ.ค. 2562 05:56 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 6 (2) แอบชอบ
แบบอักษร

 

“คุณไปพักก่อนนะ เดี๋ยวเคสนี้ผมดูแลให้เอง” 

“ค่ะคุณหมอ ขอฝากรักษาเจ้าของเคสนี้เพิ่มด้วยนะคะ” ขานรับเสียงอ่อนหวาน ทว่าสายตาแข็งกระด้างกลับจ้องมองอิงธารา 

“รักษาแค่อั่งเปาก็พอมั้ง ถ้าถึงกับรักษาฉันด้วย กลัวคนแถวนี้จะร้อนอกร้อนใจด้วยความอิจฉา แล้วมาทำตัวเป็นหมาลอบกัดแบบครั้งก่อนๆ บ๊ายบาย เดินดีๆ ระวังสะดุดขาตัวเองล้มนะหมอปัน” จิกกัดคืนได้เจ็บแสบ และไม่แคร์ฟ้าดินมาก เวลาไม่ชอบหน้าใครอิงธาราจะร้ายกาจแบบนี้เสมอ เป็นเรื่องที่เอกภูมิชินแล้วถึงได้กลับมาคลินิกทันทีที่พนักงานโทรมาแจ้งว่ามีเคสนี้ เขามองใบหน้าสวยแสนเชิดอยู่หลายวินาที ขบกรามจนนูนขึ้นมาเพื่อระงับอารมณ์ 

“พอได้แล้วทั้งสองคน คุณหมอปัน เชิญครับ” 

“ค่ะ” กัลยาพยายามสงบสติอารมณ์เดินออกจากห้อง 

คล้อยหลังมารออกไป อิงธาราส่งยิ้มหวานๆ มาให้เขา แล้วพาน้องหมาตัวเล็กมานั่งบนเตียง “พี่หมอช่วยดูให้หน่อยสิ อั่งเปาไม่ร่าเริงมาสองสามวันแล้ว ไม่รู้ว่าไม่สบายหรือเปล่า อิงสงสารมัน” 

“คราวหน้าคราวหลังจะมาก็นัดก่อนสิ ไม่ใช่มาเหวี่ยง มาอาละวาดในนี้ คนเขาจะเอาไปนินทา มันไม่น่ารักรู้ไหมอิง” 

“รู้ค่ะ แต่อิงก็ไม่สนใจคำคนหรอกนะ” 

“ต้องสนใจสิ อิงไม่ได้อยู่คนเดียวบนโลกนะ” 

“แฟนก็ไม่ใช่ ทำไมถึงสั่งสอนยาวขนาดนี้” 

สาวสวยตวัดสายตาหาเรื่องมามองแว้บเดียวเท่านั้น แอบสะดุ้งเล็กน้อยที่เห็นสัตวแพทย์หนุ่มหลบสายตาวูบ และแก้มแดงระเรื่อขึ้นมาตามประสาคนมีผิวพรรณที่ดี 

เฮ้ย! อย่าบอกนะว่าอีตานี่คิดอะไรกับหล่อน 

ไม่ ไม่ ไม่! ชีวิตนี้หล่อนตั้งมั่นแล้วว่าจะมอบกายมอบใจ เอาไตไปด้วยก็ได้ถ้าเขาจะเอานะ จะมอบให้แค่พี่เหนือคนเดียวเท่านั้น 

คุณพ่อของหล่อนเองก็เชียร์ให้คบกับเขา ไม่อยากให้คบคนอื่น หล่อนก็ซื่อ ก็เป็นลูกสาวจอมเหวี่ยงที่น่ารักยอมเชื่อฟังพ่อด้วยสิ 

ฉะนั้นถ้าหมอภูมิจะมาจีบหล่อน บอกเลยว่า ‘ล่ม!’ 

“สั่งสอนในฐานะพี่ชายได้ไหมล่ะ ไอ้ต้นคงงานยุ่งมากก” 

“นี่! หมอจะว่าพี่ต้นไม่สั่งไม่สอนอิงเหรอ!” 

“เปล่าๆ ไม่เถียง ไม่สู้แล้ว ยอม เฮ้ออออ” ถอนหายใจยาวเหยียด ยอมแพ้ตัวเอง ยอมแพ้อิงธารา “ขอเปลี่ยนชุดก่อนนะ” 

เจ้าหล่อนไม่ตอบ ไม่ขานรับ แต่กลับคุยกับน้องหมาพันธุ์ปอมหน้าเศร้ากระหนุงกระหนิง เหมือนมันมีน้ำตาด้วย สงสัยจะกำลังป่วยจริงๆ เอกภูมิจึงฝากให้ผู้ช่วยช่วยดูแลก่อนรีบออกไปเปลี่ยนเสื้อผ้า 

“ขอบคุณนะคะที่รักษาหนู ขอบคุณคุณหมอก่อนเร็วอั่งเป่า ขอบคุณค่า” 

เจ้าของเคสดัดเสียงเล็กพูดขอบคุณแทนน้องหมาตัวน้อย เจ้าตัวเล็กยังคงซึม แต่คาดว่าอีกสักพักคงดีขึ้น อิงธาราออกมาจ่ายค่ารักษาพยาบาลด้านหน้า ส่วนเอกภูมิติดเคสใหม่ 

ในขณะที่กำลังรอเงินทอนมีเสียงแจ้งเตือนไลน์เข้ามา อิงธารากำลังเบื่อๆ พอดีจึงหยิบออกมาดู ปรากฎว่าเป็นไลน์กลุ่มเพื่อนสนิทกำลังเม้ากันสนุกมือ หัวข้อประเด็นของการเม้าคือรูปแอบถ่ายรูปหนึ่ง ซึ่งเมื่อลองขยายออกดีๆ แล้ว จะเห็นเป็นเมืองเหนือกับผู้หญิงคนหนึ่ง 

“นี่มัน...” อิงธาราเงยหน้าขึ้นจากหน้าจอโทรศัพท์ราคาแพง จำได้ขึ้นใจว่าผู้หญิงคนนี้เป็นแฟนเก่าของพี่เหนือที่เคยคบกัน ก่อนจะเลิกกันเพราะเจ้าหล่อนไปเรียนต่อต่างประเทศ 

“คุณอิงคะ คุณอิง” 

“คะ” สติเพิ่งกลับคืนสู่ร่างมาขานรับ 

“เงินทอนค่ะ” พนักงานสาวโปรยรอยยิ้มอ่อนหวาน 

“ขอบคุณค่ะ อิงขอบริจาคทั้งหมดเลย” 

ว่าจบก็ยกมือไหว้ท่วมหัวแล้วนำเงินทอนทั้งหมดจำนวนหลายร้อย ใส่ลงในกล่องรับบริจาค เพื่อนำไปซื้ออุปกรณ์การเรียนให้เด็กยากจนในพื้นที่ห่างไกล 

“คุณอิงสวยแล้วยังใจบุญอีกนะคะ” 

“อิงบริจาคเพราะไว้ใจแล้วก็เชื่อใจค่ะ ว่าทางคลินิกจะนำเงินไปทำประโยชน์ให้พวกน้องจริงๆ ไม่ใช่เอาไปทำอย่างอื่น” 

“จริงแท้แน่นอนค่ะ คุณหมอขอลางานสิ้นเดือนนี้สองวัน จะไปสอนหนังสือเด็กๆ แล้วก็ซื้ออุปกรณ์การเรียนไปให้ด้วย” 

“ที่ไหนเหรอคะ” 

คำตอบนั้นอิงธาราถึงกับอุทาน ‘อ๋อ’ เพราะคุ้นเคยดีว่าอยู่ในพื้นที่ห่างไกล แต่ก็อยู่ในอาณาเขตเชียงรายนี่แหละ 

“ถ้าอย่างนั้นอิงรบกวนโทรแจ้งกำหนดการเดินทางจะได้ไหมคะ อิงจะซื้อของบริจาคมาสมทบให้ด้วย นี่ค่ะ นามบัตรของอิง” 

“ได้ค่ะ ถ้าคุณหมอรู้เข้าคงดีใจนะคะ” 

“ใช่ครับ ดีใจมากๆ เลย” 

“มาป้วนเปี้ยนทำไม ติดเคสอยู่ไม่ใช่เหรอไง” 

ก็ว่าอยู่ว่าทำไมพนักงานถึงยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ ที่ไหนได้ อีตาหมอมายืนหายใจรดศีรษะอยู่ข้างหลัง ช่วงนี้เย็นมากแล้ว เคสเริ่มหมด คนเริ่มน้อยลงมาก เสียงกระดิ่งกริ๊งๆ หน้าประตูส่วนใหญ่เป็นคนเดินออก ไม่มีคนเดินเข้า 

“ส่งให้หมอปันช่วยดูต่อแล้ว พอดีผมมีนัดตอนเย็น” 

“อ๋อ นัดเดทสาวในทินเดอร์” 

“ไม่ใช่” เขาตอบเสียงแข็ง ทำตาดุใส่แม่คนรู้มาก หมั่นไส้เจ้าหล่อนที่พอแซวสำเร็จก็อมยิ้มมุมปาก สะอกสะใจเกินหน้าเกินตา น่าตีชะมัด ยัยเด็กดื้อคนนี้ “นัดกินข้าวเย็นในตัวเมืองกับพี่เหนือ” 

“จริงสิ! นี่คืออะไร หมายความว่ายังไง” 

ใช้ปลายนิ้วเลื่อนจอแรงๆ จิ้มรูปดังกล่าวขยายใหญ่ขึ้นให้หมอภูมิดู เขาสนิทกับเมืองเหนือจนนับเป็นลูกพี่ลูกน้อง ดังนั้นจึงคิดว่าเขาน่าจะให้คำตอบหล่อนได้ 

“อะไร หมายถึงยังไง” หลุบสายตาลงมองแว้บเดียว ก็เลิกคิ้วขึ้นสูงกวนๆ ล้วงสองมือลงในกระเป๋าเสื้อ เขารู้ แต่ไม่อยากตอบ 

“ก็เนี่ยน่ะ ในรูปน่ะ หมายความว่ายังไง ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงเดินออเซาะพี่เหนือขนาดนั้น อิงเป็นว่าที่คู่หมั้นพี่เหนือนะ!” 

“อะไรกันเล่า ก็แค่คู่หมั้นมโนที่คิดเองเออเองไม่ใช่เหรอไง” ตาจ้องตาไม่มีใครยอมแพ้ สัตวแพทย์หนุ่มอมยิ้มมุมปาก ชอบที่ได้เห็นหล่อนโกรธหน้าสั่น คิ้วขมวด คนอะไรวีนยังไงก็น่ารัก น่าเอ็นดู 

“หมอ!” ซัดหมัดเข้าใส่กลางอกเข้าให้ เขาเบี่ยงกายหลบแทบไม่ทัน “อย่ากวนให้มันมากนัก นัดร้านไหน อิงจะไปด้วย” 

“ไม่ให้ไป รีบกลับบ้านไปเลยไป พาอั่งเปาไปพักผ่อน” 

ยัยเด็กคนนี้นี่ กลางคลินิกยังกล้าตีอกชกมัดใส่เขา ชักจะร้ายกาจเกินไปแล้ว เอกภูมิเห็นว่าพวกเขากำลังยืนขวางเคาร์เตอร์จึงจับมืออิงธาราออกมา พร้อมกับถือตะกร้าใส่น้องหมาตัวน้อยน่าสงสารมาด้วย 

อากาศข้างนอกไม่ได้ร้อนอบอ้าวมากมาย แต่เขาก็แอบเห็นเหงื่อเม็ดเล็กผุดออกจากหน้าผากสวย เขาพาหล่อนมาส่งรถยนต์ 

“ปล่อยได้แล้ว เอาอั่งเปาคืนมาด้วย” บิดข้อมือออกจากการจับกุม แย่งตะกร้าน้องหมาคืน ก่อนจะถลึงตาใส่คนขี้เก๊กและฟอร์มเยอะ ไม่เข้าใจเลยว่าทำไมเขาต้องยกมือขึ้นเสยผมในทันที 

“สรุปว่าพี่หมอจะไม่บอกใช่ไหม” 

“ไม่บอก” ยิ้มเย็น อยากกวนโมโหหล่อน 

“โอเค อยากช่วยพี่เหนือปกป้องผู้หญิงคนนั้นก็เชิญ อิงมันนิสัยไม่ดี ไม่มีใครชอบ ไม่มีใครรักอยู่แล้ว อิงรู้ดี!” 

“ไม่ใช่อย่างนั้นนะอิง อิง! อิง!” 

เอกภูมิหน้าถอดสีเมื่ออีกฝ่ายโกรธตัวเองจริงจัง วิ่งขึ้นรถแล้วขับออกไปไม่สนใจเสียงเรียก 

โธ่เว้ย! ทำไมต้องเป็นแบบนี้ด้วยวะ แล้วไปเอาจากไหนมาพูดว่าไม่มีใครรัก ก็เขานี่ไง แอบรักตั้งหลายปี ทำไม่มองกันบ้าง! 

  

“เป็นอะไร มาถึงก็จัดเพียวเชียว” เมืองเหนือยกมือขึ้นตบไหล่น้องชายเบาๆ มันเงยหน้าจากแก้วเหล้ามามองเขา 

เอกภูมิผ่อนลมหายใจออกมายาวเหยียด เหนื่อยล้า สงสัยอิงธาราจะโกรธเขาจริงจัง ไลน์ไปไม่อ่าน เฟสไปก็ไม่ตอบ 

“อยากเมาน่ะพี่ ช่วงนี้เหนื่อยๆ ยังไงก็ไม่รู้ แล้วพี่เรียกผมมามีธุระอะไรเหรอ” 

“ไม่มีอะไรหรอก แค่รู้สึกว่าไม่ได้นั่งคุยกับนายนานแล้ว” สำหรับเขาแล้ว เอกภูมิเป็นผู้ชายที่ดีคนหนึ่ง หน้าตา ฐานะ การศึกษา ไม่เป็นสองรองใคร ถ้าใครได้เป็นคู่ครองคงมีความสุข 

“แล้วนี่เหนื่อยใจเรื่องอะไร เล่าให้พี่ฟังได้ไหม” 

“ไม่มีอะไรหรอกครับ ก็แค่เรื่องงาน” 

“จริงเหรอ แต่พี่ได้ข่าวจากภัคว่าทะเลาะกับน้องอิง” 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น