เพลาพราย

เก๋าขอดาวหน่อยนะคะทุกคน ⭐️ อย่าลืมกดโหวตกดถูกใจด้วยนะคะ ไรท์จะได้มีกำลังใจอัพต่อน้าาาา
เสือสิ้นลาย [ เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ]

ชื่อตอน : 3

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 27.5k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ม.ค. 2559 23:09 น.

แบบอักษร

      หลังจากที่สองสาวไปยำคูเปอร์จนเละก็กลับมาที่ร้านเบเกอร์รี่เพื่อมาดูอาการของพี่สาวตัวน้อยของพวกเธอพร้อมกับปิดร้านให้พี่สาวเสร็จสรรพดูจากอาการแล้วเอมิลีย์คงไม่สามารถมาเปิดร้านได้อย่างแน่นอน 

   กริ้ก.... 

สองสาวบิดประตูก่อนจะย่องเบาเข้าไปหาพี่สาวที่ร้องไห้จนเหนื่อยล้าแล้วพลอยหลับไปก่อนเอลล่าจะสังเกตเห็นรอยดูดเม้มตรงซอกคอเต็มไปหมด 

" เห้ย...เอวาแกดูสินี่มันรอยอะไรกัน " เอวาเดินเข้าไปใกล้พี่สาวก่อนจะพินิจพิจารณารอยแดงเต็มซอกคอพี่สาว 

" เหมือนรอยดูดเลยอ้ะเอล " คำพูดนั้นทำให้เอลล่าแทบจะปราดไปยำไอ้กล้ามโตนั่น มันกล้ามาทำกับเอมิลีย์ขนาดนี่เลยเหรอ เธอคิด

" เรื่องมันเกิดแล้ว เราก็ต้องป้องกันก่อน เดี๋ยวฉันจะไปซื้อยาคุมฉุกเฉินให้พี่เอมก่อน เอลเช็ดตัวให้พี่เอมนะ " เอวสเอ่ยเมื่อเห็นท่าทีว่าเอมิลีย์จะเป็นไข้ เอลล่าพยักหน้า 

  เอลล่าเอากะละมังใบเล็กใส่น้ำมาก่อนจะเช็ดตัวให้พี่สาว เธอเอื้อมไปปลดกระดุมเสื้อเชิ้ตให้เอมิลีย์แต่ก็ต้องกำหมัดแน่นเมื่อเห็นรอยดูดเม้มเต็มทรวงอกอวบอิ่มของเอมิลีย์ เธอเช็ดตัวพี่สาวไปน้ำตาไหลไป 

" มะไม่นะ เอมไม่ใช่ " เอมิลีย์ละเมอออกมาอย่างหวาดกลัว 

" รู้แล้ว " เอลล่าเอ่ยก่อนจะติดกระดุมเสื้อให้พี่สาวก่อนจะร่ำไห้ออกมาด้วยความเสียใจที่เธอดูแลเอมิลีย์ไม่ดีพอ เธอน่าจะรู้อยู่แล้วว่าเอมิลีย์ปกป้องตัวเองไม่ได้ 

" พี่เอม เอลขอโทษนะ ต่อไปเอลจะดูแลพี่ให้ดี " เอลล่าก้มหน้าร้องไห้อย่างสุดกลั้น ก่อนจะเช็ดน้ำตาเมื่อเอวาเข้ามาพร้อมกับข้ามต้มและยา 

" ปลุกพี่เอมมาทานข้าวก่อนสิ " 

" พี่เอม พี่เอม " เอมิลีย์ปรือตามองก่อนจะทำหน้าสงสัย 

" ลุกขึ้นมาทานข้าวก่อนนะ " เอลล่าพูด ทำให้เอมิลีย์ไม่อยากจะขัดใจน้องจึงลุกขึ้นมาทานข้าวเพียงนิดเดียวแต่เอวาก็ยังให้เธอกินต่อจนหมด 

" กินยาด้วยอ้ะนี่ " เอวายื่นยามาให้

" ยาอะไรเหรอยัยเอวา " 

" ยาคุมฉุกเฉิน " ทันใดนั้นร่างบางก็ฉุกคิดถึงเหตุการ์ณเมื่อคืนน้ำตาก็เริ่มคลอเบ้าเสียงสะอึกสะอื้นดังขึ้นมาเพียงเล็กน้อยอย่างพยายามสกัดกั้น ทำให้เอวารู้สึกผิดต่อพี่สาว

" เอวาขอโทษนะพี่เอม เป็นเพราะเอวาคนเดียวเเท้ๆ พี่เอมถึงได้เป็นเเบบนี้ " เอวาน้ำตาไหลพราก ทำให้เอมิลีย์ต้องหยุดสะอึกสะอื้นแล้วยิ้มให้เอวาเพื่อความสบายใจของน้องสาว 

" พี่ไม่เป็นไรหรอกน่า ประเทศนี้เขาเสรีเรื่องแบบนี้กันจะตาย พี่จะได้มีประสบการ์ณด้วย 55555 " เอมิลีย์พูดขำๆให้น้องหัวเราะได้ 

" หยุดคิดเลยนะพี่เอม " เอลล่าดุ 

" จ้าาา " เอมิลีย์เอ่ยเสียงใสก่อนจะรับยาคุมฉุกเฉินมากินเพื่อป้องกันปัญหาภายหลัง 

      คูเปอร์ที่ขับวนร้านเบเกอร์รี่ของหญิงสาวหลายรอบเพื่อดูว่าเอมิลีย์เธออยู่ไหม เพราะร้านเบเกอร์รี่นั้นปิดแต่ก็ไร้วี่แววหญิงสาวจนเขาถอดใจขับรถกลับบ้าน พรุ่งนี้ค่อยมาใหม่ก็ได้ เขาคิด 

หลายวันผ่านมาเอมิลีย์รู้สึกดีขึ้นแล้วจึงขอน้องสาวสองคนที่หวงเธอราวกับไข่ในหินไปซื้อวัตถุดิบทำขนมต่างๆ ใจจริงเธออยากจะเปิดร้านตั้งวันก่อนแล้วแต่ถูกทั้งสองห้ามปรามเพราะกลัวว่าคูเปอร์จะแวะเข้ามาอีก พอดูแล้ววางใจได้พวกเธอก็เลยอนุญาตโดยมีข้อแม้ว่าถ้ามีอะไรจะโทรหาพวกเธอทันที 

    ร่างบางนั่งแท็กซี่มาที่ห้างสรรพสินค้าที่มีวัตถุดิบ อุปกรณ์หลากหลาย ร่างบางจ่ายเงินเสร็จก็ก้าวลงจากลงรถแล้วเดินเข้าห้างเป็นเวลาประจวบเหมาะที่คูเปอร์ขับรถผ่านมาเมื่อเห็นเอมิลีย์เท่านั้นเขารีบจอดรถแล้ววิ่งตามเธอเข้าไปภายในห้อง ก่อนจะทิ้งระยะห่างไม่ให้เธอรู้ตัว วันนี้ไม่มียัยสองแสบนั่นมาด้วยแหะ ร่างบางใส่ชุดผ้ายาวพริ้วไหวทำให้เธอดูโดดเด่นมากเสียจนหนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่มองเธอตาละห้อย ทำให้เขาไม่ชอบใจนัก เธอได้ชีส ไข่ไก่ ไข่เป็ด ผงฟู จิปาถะ จนเธอเดินมายังโซนแป้งเธอเขย่งสุดแขนแต่ก็เอื้อมไปหยิบแป้งไม่ถึงสักที หน้าสวยงอง้ำเตรียมเบะปากจะปล่อยโฮด้วยความสงสารปนเอ็นดูคูเปอร์ก็เดินเข้าไปหยิบให้เธอจากด้านหลัง 

" ว้าว ขอบคุณนะค่ะ " เธอเอ่ยขอบคุณโดยไม่ทันหันหน้าไปมอง เมื่อเธอหันหน้ากลับมามองผู้ใจดีเท่านั้นแหละใบหน้าสวยซีดเผือก ปากสั่นระริก เธอรีบเดินเลี่ยงแต่มือหนาก็คว้ามือเธอไว้ 

" เดี๋ยวก่อนสิผมมีเรื่องจะคุยด้วย " 

" อะเอ่อ เอมรีบกลับค่ะเดี๋ยวน้องจะรอ " 

" ถ้าคุณไม่มากับผม ผมจะปล่อยคลิปคืนนั้น " ได้ผลร่างบางเบิกตาโพลง เขาถ่ายคลิปไว้ด้วยหรือ 

" จะไปกับผมดีๆไหม " ร่างบางพยักหน้าก่อนจะเดินไปจ่ายเงิน แต่คูเปอร์กลับจ่ายให้พร้อมถือของพวกนั้นมาไว้เบาะหลังก่อนจะดันเอมิลีย์ให้เข้าไปนั่งภายในรถ เขาเดินอ้อมเข้ามานั่งที่คนขับก่อนจะขับรถออกไป

" เอมหิวไหม " เขาเอ่ยชื่อเธออย่างสนิทสนม ทำให้ร่างบางที่ตอนนี้นั่งติดประตูตอบอย่างกล้าๆกลัว 

" มะไม่ค่ะ เอมอยากกลับร้าน " 

" เอางั้นก็ได้ " เขาเอ่ยก่อนจะยิ้มที่มุมปาก แม่แมวน้อยช่างน่ารักเสียจริง 

 ไม่นานรถสีดำสนิทก็เคลื่อนมาจอดหน้าร้านหญิงสาวรีบรับของจากมือชายหนุ่มอย่างเร่งรีบก่อนจะเข้าร้านแล้วปิดประตูอย่างรวดเร็วโดยไม่ทันสังเกตว่ามือของชายหนุ่มยังอยู่ที่ประตู 

" โอ้ยยย " เสียงชายหนุ่มร้องลั่นเมื่อโดนประตูหนีบมือจริงๆเจ็บแค่นี้เขาทนได้แต่เขาแค่อ่อยแม่แมวน้อยของเขาเท่านั้นเอง เสียงร้องของชายหนุ่มทำให้เอมิลีย์ตกใจแล้วรีบเปิดประตูมาดูชายหนุ่ม 

" เป็นอะไรไหมค่ะ เอม เอมขอโทษนะค่ะ " หญิงสาวเริ่มจะปล่อยโฮออกมาอีกรอบอย่างเสียขวัญ ทำให้คูเปอร์เนียนๆเดินแทรกเข้าไปภายในร้านก่อนจะคว้าศรีษะร่างบางให้มาซบไหล่หนาก่อนจะกอดประโลม แมวน้อยของเขาขี้แงชะมัด แถมยังอ่อนแออีกแล้วเขาจะปล่อยให้เธอไปอยู่กับคนอื่นได้ยังไง 

" ไม่ร้องแล้วนะครับ ผมไม่เป็นอะไรแล้ว " แต่จะว่าไปเขาก็คิดถึงรสหวานจากเธออยู่ไม่น้อย มือหนาจึงประคองใบหน้าหวานก่อนจะบดขยี้ริมฝีปากลงไปก่อนจะสอดลิ้นอุ่นหนาเข้าไปตวัดพัวพันกับลิ้นเล็กที่จูบตอบอย่างลืมตัว ริมฝีปากที่จูบกันอย่างดูดดื่มและเนิ่นนานจนเอมิลีย์เริ่มหายใจไม่ออกทำให้คูเปอร์ต้องผละออกมาก่อนจะหอมแก้มบางดังฟอด ทำให้คนตัวเล็กถึงกับหน้าแดงซ่าน 

" คืนนั้นผมขอโทษนะ เอมจะตบจะตีผมก็ได้ ขอแค่อย่างเดียวเอมอย่ากลัวผมเลยนะ " 

" อะเอ่อ ไม่ค่ะเอมไม่โกรธ คุณกลับไปได้แล้วนะค่ะ เดี๋ยวเอลกับเอวามาเห็นจะยุ่ง " 

" ครับ พรุ่งนี้ผมจะมาหาใหม่ " เขาหอมแก้มเธอก่อนจะออกไป ทำไมเธอใจง่ายแบบนี้นะเอมิลีย์แค่เขาขอโทษเธอก็ยกโทษให้เขาง่ายๆอย่างงั้นเหรอ แต่อีกใจกลับรู้สึกพองโตอย่างบอกไม่ถูกมันรู้สึกสุขสมและอิ่มเอม ❤️

 

ชื่อ
ความคิดเห็น