ไปอ่านต่อในแอป ได้อารมณ์มากกว่า แถมยังรับ กุญแจฟรี ได้อีก

tunwalai logo
ธัญวลัย rating 100,000+ ratings

เพลาพราย

เก๋าขอดาวหน่อยนะคะทุกคน ⭐️ อย่าลืมกดโหวตกดถูกใจด้วยนะคะ ไรท์จะได้มีกำลังใจอัพต่อน้าาาา
เสือสิ้นลาย [ เหมาะสำหรับผู้ที่มีอายุ 18 ปีขึ้นไป ]

ชื่อตอน : 1 NC+

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 42.9k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ม.ค. 2559 15:05 น.

แบบอักษร

เสือยิ้มยาก 

 

           หลังจากวันนั้นคูเปอร์ให้ลูกน้องตามสืบข้อมูลของหญิงสาวใจกล้าที่กล้าสาดน้ำใส่หน้าเขาอย่างไม่เกรงกลัวแต่ก็ไร้วี่แววจนเขานึกหงุดหงิดใจ ผู้หญิงคนเดียวแค่หาประวัติส่วนตัวทำไมมันตะยากเย็นอะไรขนาดนี้ก่อนเขาจะผุดลุกจากเก้าอี้ทำงานก่อนจะคว้ากุญแจรถขับกลับบ้านเพราะตอนนี้ให้ตายยังไงเขาก็ไม่มีสมาธิจะทำงาน เมื่อขับรถถึงครึ่งทางจู่ๆเสียงโทรศัพท์เขาก็ดังขึ้นมือหนาจึงเอื้อมไปหยิบขึ้นมาดูว่าใครโทรมา 

 ตู้ดดดด....... ตู้ดดดด....... 

            พ่อ 

" ว่าไงครับ " 

" แกอยู่ไหนแล้ว " แฟรงก์เอ่ยถามลูกชาย 

" ใกล้จะถึงบ้านแล้วละครับ " 

" ดีเลยงั้นแวะซื้อขนมปังเอามาเยอะๆนะที่ร้านเบเกอร์รี่เปิดใหม่ใกล้บ้านเรา " 

" ใครจะกินครับ " 

" แม่แกไงอยู่ๆก็เกิดอยากกินขนม ของหวาน " ว่าแล้วแฟรงก์ก็กดตัดสายแล้วไปเอาอกเอาใจภรรยาของเขาต่อ คูเปอร์ถึงกับส่ายหน้าเบาๆ มารดาของเขายังมีนิสัยเด็กอยู่เหมือนเดิมว่าแล้วเขาก็ขับรถไปจอดหน้าร้านเบเกอร์รี่ ก่อนจะก้าวลงจากรถเพื่อเลือกซื้อขนม 

  House Bakery 

  กริ่ง....... 

 เสียงออดหน้าประตูบ่งบอกว่ามีลูกค้าแต่ก็ยังไม่ทำให้แม่ค้าแสนสวยร่างบางเงยหน้าจากการแต่งหน้าเค้กเพราะเธอจะให้ลูกค้าไปหยิบขนมชิ้นต่างๆที่ต้องการใส่ถาดที่เธอเตรียมไว้ข้างประตูทางเข้าก่อนจะมาเช็คบิลที่เธอ 

" House Bakery ยินดีต้อนรับค่ะ " ร่างบางเอ่ยเสียงใสแต่คูเปอร์หาได้หันไปสนใจไม่ เขายังคงเลือกขนมที่มีกลิ่นหอมอบอวล หน้าตาหน้าทานแทบทุกอย่าง เขาก็เลือกมาทุกอย่าง อย่างละ 2 ชิ้น ก่อนจะนำไปวางที่เคาท์เตอร์ก่อนจะเงยหน้ามองเจ้าของร้านแสนสวย ร่างหนาถึงกับตกตะลึง นี่มัน.....ยัยตัวแสบที่เขาเจอในบาร์วันนั้นนี่ ! 

" เธอ ! " ร่างหนาตะเบ็งเสียงเรียกคนตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่บอกไม่ถูก ใบหน้าที่ปราศจากเครื่องสำอางจัดจ้านเหมือนในคืนวันนั้นทำให้ใบหน้ารูปไข่ขาวนวลเนียน มีเลือดฝาดที่พวงแก้ม คิ้วเรียงหนา ดวงตากลมโตปราศจากอายไลน์ ขนพายาวเป็นแพ จมูกเรียวรั้น ริมฝีปากบางประจับ บ้าชิบ.... นี่เธอสลัดคราบแมวยั่วสวาทมาเป็นสาวน้อยหน้าหวาน แต่ก็ยังทำให้เขาจำเธอได้อยู่ 

" ค่ะ ? " เอมิลีย์ที่ถูกคนตรงหน้าเรียกก็ขานรับด้วยความสงสัย ก่อนจะถูกมือหนาให้เดินออกมาจากเคาท์เตอร์ 

" มานี่เลยยัยตัวแสบ ฉันตามหาเธอแทบพลิกแผ่นดินแต่เธอกลับมาอยู่ใกล้ปลายจมูกฉันนิดเดียว หึ.... " 

" นะ...นี่คุณพูดเรื่องอะไรของคุณค่ะ " เธองงกับคำพูดของเขา เขาพูดราวกับว่าเคยเจอเธอมาก่อนทั้งๆที่ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่พบกัน 

" คุณ...ว้าย ! " 

   ร่างบางถูกแบกขึ้นบ่าออกมาอย่างไม่สนใจคนตัวเล็กก่อนจะผลิกป้ายหน้าร้านเป็น close หญิงสาวดิ้นรนไปมา แต่คูเปอร์ไม่ได้สนใจเขาสนแค่เพียงว่าเขาจะต้องจัดการสั่งสอนร่างบางให้เข็ดหลาบกับการมาปลุกเร้าอารมณ์ของเขาให้ค้างติ่งแล้วจากไปอย่างเจ็บแสบ 

" ปล่อยเอมลงนะค่ะ ปล่อยสิ " เธอมักจะแทนตัวเองว่าเอมเสมอ ท่าทีไร้เดียงสาจากการปั้นแต่งนั้นทำให้เขางุนงง เธอจะมาไม้ไหน แต่เขาก็ไม่สน ร่างสูงวางเธอให้ยืนแล้วผลักดันร่างของเธอเข้าไปในรถยนตร์ของเขา ชายหนุ่มรีบขึ้นมาทางคนขับรถกดล็อคประตูรถเอาไว้ 

" คุณทำอะไรกับผมไว้คุณจำได้ไหม " ชายหนุ่มยิ้มที่มุมปาก ก่อนจะจับใบหน้าเธอไว้แล้วกดริมฝีปากลงไปบนเรียวปากบางกระจับได้รูปอย่างหนักหน่วงเร่าร้อน ส่งลิ้นอุ่นเข้าไปหยอกเย้ากับลิ้นเล็กก่อนจะจูบอย่างดูดดื่มจนเธอหายใจเข้าออกไม่ทัน ร่างเล็กจูบตอบเขาอย่างไร้เดียงสา ก่อนจะรู้สึกตัวแล้วใช้สองมือเล็กทุบเขาเป็นพัลวันเป็นการห้ามปรามให้เขาหยุดรังแกเธอเสียที ชายหนุ่มซุกไซ้ลงไปที่ลำคอระหง กดปากดูดเม้มจนเกิดรอยแดงๆ แล้วมองใบหน้าแดงซ่านที่ปากบวมเจ่อจากจูบที่รุนแรงเมื่อสักครู่ 

" ฉันไม่รู้จักคุณ ฮึก..... ฮือ " ร่างบางเริ่มปล่อยโฮออกมาด้วยความหวาดกลัวขณะที่เขากำลังขับรถด้วยความเร็วโดยที่เธอก็ไม่รู้ว่าเขาจะพาเธอไปที่ไหน 

" เงียบ " เขาตะคอกใส่เพราะเสียงร้องไห้ของเธอมันทำให้เขาเสียการควบคุม 

" ฮึก...ฮึก " ร่างบางเงียบมีเพียงเสียงสะอื้นที่เล็ดลอดมา ร่างบางร้องไห้จนตัวสั่นไหวบ่งบอกถึงการร้องไห้อย่างหนักหน่วง คูเปอร์ชำเลืองหางตามองร่างบางที่ร้องไห้สะอึกสะอื้นจนน่าสงสาร นี่ใช่คนๆเดียวกันหรือเปล่านะทำไมยัยตัวเล็กนี่ดูอ่อนแอ ไร้เดียงสาขนาดนี้ แต่ในอีกความหนึ่งก็แย้งออกมาว่าเธออาจจะกำลังแสดงละครตบตาเขาอยู่เพื่อเอาตัวรอดก็เป็นได้ 

     รถยนตร์สีดำสนิทจอดที่ชั้นใต้ดินของคอนโดมิเนียมสุดหรูใจกลางกรุงเมลเบิร์น เอมิลีย์ถูกกระชากให้ขึ้นไปยังห้องพักของเขา หญิงสาวดิ้นสุดแรง แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ เมื่อถูกเขาเข้ามาในห้องพัก ก่อนระบบประตูอัตโนมัติจะถูกปิดลงแล้วฉุดดึงร่างบางให้เข้ามาในห้องนอน 

" คุณพาฉันมาที่นี่ทำไม " ร่างบางเอ่ยถามอย่างหวาดกลัว ใบหน้าสวยเปรอะเปื้อนได้ด้วยคราบน้ำตา แต่ก็ไม่ทำให้เอมิลีย์ดูสวยน้อยลงไปเลย 

 เขาไม่ตอบคำถามเธอ ก่อนจะเหวี่ยงร่างบางลงไปบนเตียงใหญ่ ก่อนที่ร่างสูงจะตามขึ้นมาทาบทับคร่อมร่างของเธอเอาไว้ 

" เธอต้องโดนลงโทษที่ทำกับฉันคืนนั้นไว้ " 

" ไม่นะ ฉันไม่ใช่ อื้ออ " ก่อนร่างบางจะพูดจบ เขาก้มลงไปจูบเธอด้วยความร้อนแรงจนหญิงสาวน้ำตาไหลพรากด้วยความกลัว 

" อย่าทำเหมือนไม่เคยน่า ผมอยากจะปล่อยน้ำเชื้อเต็มแก่แแล้ว " จมูกโด่งๆของเขาซุกไซ้ซอกคอขาวๆของเธออยู่นาน เอมิลีย์พยายามห้ามปรามแต่เขาไม่ยอมฟังเธอเลย กลับบดขยี้ด้วยริมฝีปากที่จูบปิดกั้นเสียงจองเธอเอาไว้ เธอเบี่ยงหน้าหนี แต่เขาไม่สนใจ เปลี่ยนเป้าหมายมาที่ซอกคอแทน ไรหนวดที่ถูไถไปตามเนื้อขาวๆ จนเกิดรอยแดง คูเปอร์ไม่สนใจกับแรงบดเบียดของปากและฟันของเขาว่ามันจะสร้างความเจ็บแสบให้กับอีกฝ่ายหรือไม่ เขาเพียงแค่อยากจะลงโทษเธอให้สาสม

    ชายหนุ่มอยากลิ้มรสความหวานหอมอีกครั้ง แต่การขัดขืนของเธอทำให้เขาต้องออกแรงบีบบังคับให้ยอมจำนน เขาจูบเธออีกครั้งแต่ไม่ได้รับการตอบรับเหมือนเดิม หญิงสาวกัดฟันไว้แน่นไม่ยอมเปิดริมฝีปากบางให้เขาเข้ามารุนรานได้

" จะดื้อกับผมใช่ไหม " เขากัดฟันถาม 

" ฮึก... ปล่อยเอมไปเถอะนะ อุ้บ... " 

   เอมิลีย์ถึงกับตาโตเมื่อเขาฉวยโอกาสประกบปากจูบ ลิ้นอุ่นพุ่งทะยานเข้าชิมความหอมหวานในโพรงปากอย่างรวดเร็ว กำปั้นน้อยระดมทุบเขาอยู่หลายที คูเปอร์รู้สึกรำคาญจึงรวบมือของหญิงสาวไปกดตรึงอยู่เหนือศรีษะ

" จะปฏิเสธทำไมในเมื่อวันนั้นคุณยังยั่วผมอยู่เลย " 

แคว่ก...... 

เสียงเสื้อเชิ้ตที่หญิงสาวสวมใส่ขาดออกจากกัน เผยความอวบอิ่มที่ซ่อนอยู่ในบราเซียสีชมพู ความอวบอิ่มล้นขอบบราเซียตัวจิ๋ว ยิ่งทำให้เขาซุกหน้าเข้าหาความอวบอิ่มทันที มือใหญ่ข้างหนึ่งไม่อยู่นิ่ง ดึงทึ้งกางเกงยีนส์ของหญิงสาวลง ในขณะที่จมูกและริมฝีปากร้อนๆยังครอบครองจุดอ่อนไหวช่วงบนอย่างไม่ขาดสาย

" ไม่...อย่านะ....เอมไม่ได้ต้องการแบบนี้ ปล่อยสิ " 

" หึหึ.... สายไปแล้วสาวน้อยถึงคุณไม่ต้องการแต่ผมต้องการ

" อ๊าย.... ไม่นะ " 

  หญิงสาวร้องลั่นเมื่อกางเกงในสีชมพูเข้ากับชุดบราเซียถูกกระชากขาดในครั้งเดียว หญิงสาวพยายามหนีบขาเพื่อปิดความสาวของตนเองด้วยความหวาดกลัว แต่ความอวบใหญ่นั้นปิดยังไงก็ยังอูมฟูมยั่วยวนอารมณ์ปรารถนาอยู่ดี คูเปอร์จับแยกเรียวขาขาวออกห่าง เนินเนื้อเต็มวัยสาวปรากฏแก่สายตาชายหนุ่มจนเขาตะลึงลาน ก่อนจะใช้มือของเขาสำรวจ 

ร่างบางสั่นสะท้านเยือกเมื่อถูกนิ้วมือร้ายๆ กรีดไปตามร่องบอบบาง เอมิลีย์น้ำตาไหลพราก หวาดกลัวระคนเสียวซ่าน ใบหน้าแดงก่ำของชายหนุ่มดูน่ากลัวจนหญิงสาวหวาดผวาทุกครั้งที่เขารุกล้ำร่างกายเธอ

" ยะ....อย่า....ได้โปรด คุณกำลังข่มขืนฉันอยู่นะค่ะ " หญิงสาวขอร้องอ้อนวอนพยายามเรียกสติเขากลับคืนมา 

" ผมไม่สน เตรียมตัวมีผัวเถอะที่รัก ผมยินดีมอบให้คุณ " เสียงนั้นหื่นกระหายจนเขาเองก็แปลกใจ ผู้หญิงคนนี้สามารถปลุกเร้าอารมณ์เขาได้อย่างง่ายดาย ร่างสูงไม่าอช้ารีบถอดเสื้อผ้าตนเองออกอย่างเร่งรีบ 

    ชายหนุ่มทิ้งตัวลงทาบทับร่างบางอีกครั้ง สองเข่าของเขาดันแยกเรียวขาของหญิงสาวออกห่างกดจ่อความแข็งแกร่งที่กลางร่องกลีบระเรื่อพยายามดุนดันมันเข้าไป ร่างบางพยายามกระถดถอยร่างหนีด้วยความเจ็บปวดและหวาดกลัว หากแต่ความแข็งแกร่งนั้นดูเหมือนจะตามติดอย่างไม่ลดละ

" เอมเจ็บ...."

เธอยังบริสุทธิ์ เขาถึงกับเบิกตาโพลงด้วยความตกใจ เมื่อสัมผัสได้ถึงเยื่อบางๆที่ยังขวางกั้น เขาไม่นึกว่าเธอจะยังหลงเหลือความบริสุทธิ์ก็ท่าทีที่เธอแสดงยั่วยวนเขาภายในบาร์คืนวันนั้นเหมือนเธอจะเจนจัดในเรื่องเซ็กซ์เป็นอย่างมาก เขาจึงหยุดการเดินหน้าทุกอย่างพลางยื่นมือไปกุมอดอวบอิ่มบีบเคล้นอย่างหยอกเย้า เมื่อร่างบางหยุดอาการเกร็งเขาจึงก้มลงจูบดูดซับความเจ็บปวดของหญิงสาวอีกครั้ง เมื่อรู้สึกว่าร่องกลีบนั้นเริ่มมีเมือกหล่อลื่นออกมาจนรู้สึกได้ ความแข็งแกร่งดุนดันเข้าไปทีละน้อย หญิงสาวแทบหยุดหายใจเมื่อเริ่มรู้ว่าความสาวกำลังสูญสิ้นไป

ชายหนุ่มประกบจูบปากสวยอีกครั้ง คราวนี้ลิ้นบางกลับตอบสนองอย่างลืมตัว มือหนาของชายหนุ่มยังคงบีบเคล้นทรวงอกอวบขาว ชายหนุ่มได้ทีกดความเป็นชายเข้าไปพรวดเดียวจนมิดด้าม 

" อ๊า.... " หญิงสาวสะท้านเฮือก 

 ชายหนุ่มออกแรงนวดคลึงบีบเคล้นหนักหน่วงขึ้นพร้อมขยับกายดึงแกนกายเข้าออกช้าๆ 

" ไม่...หยุดเถอะ เอมทนไม่ไหวแล้ว อืม... " 

" แน่ใจนะว่าให้หยุด " ชายหนุ่มแกล้งกดกระแทกลงไปเต็มแรง จนรับรู้ได้ถึงเนินที่มีปุยไหมอ่อนนุ่มที่รองรับ หญิงสาวได้แต่ร้องเสียง 

" อ๊ะ...อ๊า " ไปตามจังหวะ คูเปอร์ย่ามใจจึงเร่งจังหวะเพิ่มความหนักหน่วง ยิ่งเร่งยิ่งกระแทกกระทั้นทั้งสองยิ่งจมลึกอยู่ในห้วงกามตัณหาอย่างถอนตัวไม่ขึ้น ชายหนุ่มกัดฟันแน่นเมื่อแกนแกร่งกระตุกปล่อยหยาดน้ำเชื้อออกมาอย่างท้วมท้น ก่อนจะทิ้งตัวลงนอนข้างหญิงสาวที่หลับลงด้วยความอ่อนเพลีย มือหนารั้งเอวคอดกิ่วเข้าหาตัวก่อนจะตระกองกอดร่างยางไว้แนบอก 

" เธอเป็นของฉันคนเดียว " เขาเอ่ยก่อนจะจุมพิตที่หน้าผากมนเบาๆ ก่อนจะหลับตาลง 

 

 

 

  ติดตามกันต่อในตอนหน้าน้าาา คูเปอร์ใจร้อนชะมัดเลย 😂 เอมิลีย์ที่น่าสงสารก็เลยถูกจับกินเพราะความเข้าใจผิดแท้ๆ ตอนหน้าจะได้รู้กันว่าสาวในผับคนนั้นคือใครกันแน่ 

 

ชื่อ
ความคิดเห็น