Meilihua

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 20 ขมขื่น

ชื่อตอน : ตอนที่ 20 ขมขื่น

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 100

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 19 ธ.ค. 2562 00:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 20 ขมขื่น
แบบอักษร

หากกล่าวถึงวาสนารักของนางกับเขาก็พอจะมีอยู่บางเพียงหยิบมือ มีวาสนาได้รัก มีวาสนาได้อยู่เคียงคู่ในกาลหนึ่ง นางกับเขามิได้สิ้นไร้ไม้ตอกดั่งเช่นเมื่อครั้งโมจิและคาซุ ความรัก อำนาจ วาสนา ทุกสิ่งอย่างนี้ไม่ว่าจะเทพหรือมนุษย์ก็ต่างต้องการทั้งนั้น

‘มีสิ่งใดที่เจ้ายังไม่ได้บอกข้าหรือไม่’ชายหนุ่มถามเสียงเรียบแต่มือยังขยับหวีสางผมให้ภรรยาจอมพยศของตนอย่างเบามือ

‘อีกไม่กี่วัน..เรามีเรื่องสำคัญต้องทำ’ เขารู้และได้ยินมาทั้งหมด นางซื่อตรงต่อเขาเสมอ

‘เจ้ากับข้าต่างเป็นสามีภรรยากันแล้วและข้าก็จำทุกอย่างได้จนหมดสิ้น กลับไปคราวนี้จะตบแต่งเจ้าเป็นเทวีแดนหมาป่าก็ยังไม่สาย’นางมองสามีมาดๆบรรยายออกมาด้วยสายตาแสนอบอุ่นและเป็นประกาย นางได้แต่ฝืนใจกล้ำกลืนพูดถึงสิ่งที่เขาและนางควรจะทำ ทางเดินเส้นนี้ไม่ใครก็ใคร

‘มิใช่ว่าข้าไม่ยินยอมพร้อมใจดอกนะแต่ว่าเมื่อถึงเวลานั้น ท่านยังจะอยากแต่งกับข้าอีกหรือ’ เรื่องมากมายที่เขาไม่รู้.. สิ่งที่ซาดะทำ..และท่านคาซุ รู้ทั้งรู้อยู่เต็มอกว่าแม้ท่านจะมีเมตตาแต่ความเด็ดขาดและเที่ยงธรรมของเขาเด็ดเดี่ยวเหนือใคร

‘เรื่องคืนนั้น..’ นางตะครุบปากเขาเอาไว้ไม่ให้เอื้อนเอยคำนั้นออกมา

‘ยังไม่ใช่เวลาที่จะพูดเรื่่องนั้นตอนนี้สามีข้า’ เขาก็เข้าใจนางอยู่หลายส่วนเรื่องคืนนั้นมันเกี่ยวข้องกับหลายตระกูลคนที่คิดว่าดีกลับเป็นคนทีีร้ายไปซะได้ หากจะโมโหหรือกล่าวโทษใครก็คงเป็นเขาที่ชักสึกเข้าบ้านเสียเอง

‘ทุกอย่างที่เป็นของท่าน ก่อนนี้ที่ข้าเก็บไว้ก็ต่างคืนให้แล้ว จะเหลือเพียงแต่บังลังก์ของท่าน ข้าจะนำมาคืน’ นางกล่าวด้วยสายตามาดมั่น..

‘เรื่องบัลลังก์น่ะ ข้าไม่ได้ต้องการถึงเพียงนั้น ข้าห่วงซาดะ ข้าไม่ต้องการให้นางต้องโทษ นางมีเหตุผลที่ทำเช่นนั้น’

‘แต่นางทำร้ายข้าและท่าน มิหนำซ้ำน้องสาวของข้าก็พลอยโดนไปด้วย’

‘เจ้ามีน้องสาว ข้าก็มีน้องสาว เจ้ารู้ใจข้าดีว่าข้ารู้สึกอย่างไร’ ใช่ นางรู้ รู้อยู่เต็มอก สัญชาตญาณความเป็นพี่ อย่างไรเสีย ต่อให้ต้องอับจนค้นแค้นแต่พี่น้องต้องสบาย พี่น้องต้องปลอดภัย..

‘ข้าไม่ใช้ผู้จะตัดสินโทษได้หรอกนะแล้วต่อให้ท่านขอร้องให้ข้าพูดปดเพื่อช่วยนาง ข้าก็ไม่สามารถทำได้เช่นกัน ไม่ว่านางจะมีเหตุผลอะไร ทำผิดก็คือทำผิด ต้องได้รับโทษ’ หัวใจของนางเที่ยงธรรมเป็นที่สุดเขารู้ เขานึกเสียใจที่นางไม่โอนอ่อนต่อเขาแม้แต่น้อย แต่เขาก็ทำนางลำบากมามาก ตลอดระยะเวลาหลายๆปีมานี้นางดูแลเขาอย่างดี ดีทุกอย่างจริงๆ เขากลับไม่เคยทำอะไรให้นางสุขสมได้เลยเว้นแต่การหลับนอนชั่วครามคืน เพราะเรื่องนั้นเขาปรณเปรอนางได้ดีทีเดียว เขารักนางมากแต่เขาก็รักซาดะผู้เป็นน้องสาวมากเช่นกัน หากวันแห้งการพิพากษามาถึงสิ่งที่เขาต้องเลือกและเลือกได้เพียงอย่างเดียวระหว่างนางกับซาดะ เขาเองก็คงไม่สามารถเลือกนางได้

‘ข้าก็ไม่ได้หวังให้เจ้าทำเช่นนั้นหรอก อย่างไรเสียก็พักผ่อนสักหน่อยเถิด เจ้าเหนื่อยมากแล้ว ข้าจะคอยกอดเจ้าไว้เอง’ ชายหนุ่มอุ้มร่างบางวางไว้บนเตียงจุมพิตเบาๆที่หน้าผากมนหนึ่งที คลุมผ้าห่มให้นาง แล้วค่อยสอดตัวเข้ามาในผ้าห่มหนาเช่นกัน แขนกำยำทั้งสองข้างรวบนางไว้ในอ้อมกอดจมูกโด่งกดลงบนหัวของหญิงสาวอย่างหวงแหน เขาจะกอดนางทั้งคืนและในอีก 13 คืนก่อนแยกจาก เขาก็จะทำเช่นนี้ทุกคืนวัน

‘หลับเถิดภรรยาข้า’ หญิงสาวรู้สึกกระอักกระอ่วนอยู่ในใจ เหมือนชายหนุ่มที่เธอรักมีบางอย่างที่ไม่ได้บอกเธอและอ้อมกอดนั้นก็รัดเธอแน่นมากราวกับกลัว กลัวว่านางจะหายไป ราวกับกลัว กลัวว่าจะไม่ได้มีโอกาสเช่นนี้ สายลม จันทรา ท้องฟ้าสกาว ความรักทุกหยาดหยด ครั้งหนึ่งเคยหวานราวกับน้ำผึ้งเดือนห้า หากเขาต้องแยกจากนางเช่นนั้นแล้ว เดียวดาย เขาจะเดียวดายจนกว่านางจะได้กลับมาอยู่ข้างๆเขา..

ความคิดเห็น