เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 19/4 ทวงความรักคืน

ชื่อตอน : ตอนที่ 19/4 ทวงความรักคืน

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 975

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2562 11:35 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19/4 ทวงความรักคืน
แบบอักษร

คนกำลังจะเตรียมออกไปรับภรรยาที่ร้านรีบเก็บงานด้วยความรวดเร็ว โดยไม่รู้ว่ามีหญิงสาวอีกคนที่มาหาโดยไม่ได้บอกกล่าวเอาไว้ล่วงหน้า และกรกฎก็ทัดทานไม่อยู่ทำให้ชยากรไม่ได้เตรียมรับมือเอาไว้ล่วงหน้าเมื่อเธอบุ่มบ่ามเข้ามา 

“มีนมารบกวนเวลาหรือเปล่าคะ” 

ชยากรชะงักเล็กน้อยไม่คิดว่าคนที่มาเยือนจะเป็นคนที่ไม่พร้อมจะพบหน้า แต่ทว่ายังยิ้มให้หญิงสาวทั้งที่ภายในใจรู้สึกโมโหลูกน้องตัวเองที่ไม่ยอมบอกล่วงหน้าเพราะเขานัดกับบัวบงกชไว้ แต่ถึงตอนนี้ก็ต้องแก้ปัญหาเฉพาะหน้าไปก่อน  

“คุณจะมาทำไมไม่บอกผมล่วงหน้าละครับมีน” 

“ถ้าบอกก็ไม่ได้เจอกรสิคะ” 

คราวนี้ชยากรนิ่งไปนานทีเดียวแต่พอดึงสติกลับมาได้เขาจึงหัวเราะก่อนจะเอ่ยขึ้นแก้เก้อ “ช่วงนี้ผมงานยุ่งจริง ๆ” 

“เป็นข้ออ้างของกรมากกว่ามั้งคะ” หญิงสาวแทรกขึ้นโดยไม่ปล่อยให้เขาได้พูดต่อ 

“โธ่!..มีน” ชายหนุ่มร้องเสียงอ่อย “ช่วงนี้นอกจากจะยุ่งจนไม่มีเวลาปลีกตัวไปไหน คุณพ่อผมท่านก็ไม่ค่อยสบายด้วยเข้าออกโรงพยาบาลบ่อย ๆ ต้องดูแลเอาใจใส่ให้มากกว่าปกติ” 

“แต่กรก็ไม่ได้บอกเรื่องนี้กับมีนนี่คะ หรือเพราะว่าต้องการตีตัวออกห่างจากมีนกันแน่” 

“ไม่เอาน่ามีน” เขาพยายามใจเย็นอย่างที่สุดเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังร้อน “ผมเห็นว่ามันเป็นเรื่องภายในครอบครัวก็เลยไม่ได้เล่าให้คุณฟัง ว่าแต่คุณมีอะไรด่วนหรือเปล่าถึงมาโดยไม่บอกล่วงหน้า” 

“เดี๋ยวนี้มีนจะมาหาคุณต้องมีธุระด้วยหรือคะถึงจะมาหาได้” เธอปรายตามองด้วยความน้อยใจ คำพูดเพียงไม่กี่คำก็ทำให้เธอรู้ว่าเขากำลังตีตัวออกห่าง ทุกอย่างเริ่มจืดจางและอาจจะหมดรักในที่สุด 

“ผมไม่ได้หมายความว่าอย่างนั้นสักหน่อย ผมว่าเราคงจะคุยกันไม่รู้เรื่องแล้วละ ถ้าคุณยังใช้แต่อารมณ์แบบนี้”  

“มีนไม่ได้ใช้อารมณ์” เสียงของเธอเริ่มสั่น รู้สึกกลัวอย่างบอกไม่ถูก “แต่กรกำลังเปลี่ยนไป นับวันก็ยิ่งทำตัวห่างเหินมากขึ้นและกำลังผิดสัญญาที่เคยให้ไว้กับมีน” 

“วันนี้ผมติดธุระจริง ๆ เอาอย่างนี้แล้วกันถ้าผมเสร็จธุระผมจะรีบไปหาที่คอนโดแต่ขอร้องให้คุณกลับไปก่อน” 

“มีนไม่กลับ!” น้ำเสียงของมีนตราเริ่มเกรี้ยวกราด “จนกว่าเราจะคุยกันให้รู้เรื่อง” 

ชยากรระบายลมหายใจออกมาเบา ๆ ความอดทนที่มีอยู่มันเริ่มจะหมดลงเรื่อย ๆ เมื่ออีกฝ่ายทำท่าว่าจะไม่กลับง่าย ๆ และยังไม่ทำตามสัญญาที่เคยตกลงกันไว้ มีนตราควรจะรู้ฐานะของตัวเองไม่ใช่มาแสดงความเป็นเจ้าแบบนี้  

“คุณอย่างี่เง่าได้ไหมมีน เราเคยตกลงกันแล้วนะว่าเราคบกันแบบไหน” 

“กรว่ามีนงี่เง่างั้นหรอ” หญิงสาวย้อนขึ้นด้วยน้ำเสียงตัดพ้อ “เพราะนังนั่นใช่ไหมคุณถึงได้เปลี่ยนไปขนาดนี้” 

“มันไม่เกี่ยวกับคนอื่นนะมีนตรา ผมขอร้องละคุณกลับไปก่อน” 

เมื่อรู้ตัวว่าพูดแรงไปเขาจึงพยายามข่มใจให้เย็นลง เพื่อหาทางให้มีนตรากลับไปก่อนไม่อย่างนั้นเรื่องก็คงไม่จบกันง่าย ๆ เพราะไม่เคยเห็นเธอเป็นแบบนี้มาก่อนหรือว่ามันคือธาตุแท้ของเธอกันแน่ 

“กรเปลี่ยนไปจริง ๆ เห็นมีนเป็นของเล่นหรือไง ในเมื่อมีนก็เป็นเมียของคุณเหมือนกัน ทำไมคุณถึงไม่ใยดีเลย ปล่อยทิ้งปล่อยขว้างทำเหมือนมีนเป็นสิ่งของ” 

มีนตราน้ำตาไหลริน ดูเหมือนทุกอย่างมันกำลังจะเหือดแห้งลงไป เมื่อเขาไม่หลงเหลือเยื่อใยให้อีกแล้ว! 

คราวนี้ชยากรเงียบไปนานทีเดียว ที่ผ่านมาเขายอมรับว่าความสัมพันธ์ที่เกิดขึ้นมันเพียงความหลงใหลหาใช่ความรัก ซึ่งเขาก็บอกเสมอหากเธอเจอคนที่ดีกว่าเขาก็ยินดี แต่วันนี้เธอกลับมาทวงในสิ่งที่เขาให้ไม่ได้ เพราะหัวใจของเขามอบให้บัวบงกชจนหมดหัวใจแล้ว 

“ไปกันใหญ่แล้วมีนตรา คุณอย่าให้ผมต้องทำในสิ่งที่ผมไม่อยากทำเลยนะ” 

“ทำไมคะ” เธอย้อนขึ้นทันควัน “คุณจะให้รปภ.มาลากมีนออกจากบริษัทก็เชิญเลยค่ะ แต่มีนจะไม่ไปไหนทั้งนั้นจนกว่าเราจะคุยกันรู้เรื่อง” 

ชยากรได้แต่ส่ายหน้าไปมาเริ่มรำคาญมีนตราอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน ผู้หญิงที่เคยออดอ้อนแสนหวานช่างเอาใจที่เขาเคยรู้จักหายไปหมดสิ้น เมื่อวันนี้มันคือตัวตนที่แท้จริงของเธอ จึงไม่แปลกนักที่ผู้ใหญ่อาบน้ำร้อนมาก่อนอย่างผู้เป็นบิดาถึงไม่เห็นด้วยที่เขาคบกับเธอ พอถึงวันนี้ทำให้เขาตัดสินใจได้ง่ายขึ้นว่าควรจะเลือกผู้หญิงที่เขาแต่งงานด้วย 

เขาสบตาหญิงสาวเล็กน้อย “ถ้างั้นคุณก็อยู่ไปคนเดียวก็แล้วกัน” 

ไม่คิดว่าจะได้ยินคำนี้จากปากของเขา ผู้ชายที่เคยคิดจะฝากความหวังว่าสักวันจะได้หัวใจของเขาไปครอบครองแต่วันนี้มันเริ่มเลือนลางหายไป เมื่อเห็นท่าไม่ดีเธอจึงเผลอตะคอกเสียงดัง “คุณจะไปไหนไม่ได้ทั้งนั้นนะกร”  

ชายหนุ่มทำหูทวนลมไม่ได้ยินคำพูดของอีกฝ่าย ยิ่งเธอแสดงตัวตนออกมามากเท่าไหร่ยิ่งทำให้เขาเฉยชากับเธอมากเท่านั้น อนิจจาเขาช่างมองผู้หญิงคนนี้ผิดไป บทบาททางโทรทัศน์มันเป็นเพียงภาพลวงหลอกและหมดสิ้นลงแล้ว 

“มีนบอกให้หยุดไม่ได้ยินหรือไง” 

เมื่อคำพูดนั้นไม่มีผลกับชยากร เธอจึงรีบคว้าแขนของเขาไว้ด้วยความรวดเร็ว หวังจะให้เขากลับมาคุยกันให้รู้เรื่อง แต่ทว่าชายหนุ่มกลับแกะมือของเธอออกเบา ๆ โดยไม่ได้พูดอะไรสักคำก่อนจะเดินออกไปโดยไม่หันกลับมามองอีกเลย 

ใบหน้าของมีนตราชาราวกับถูกตบไม่มีผิด ไม่มีผู้ชายคนไหนที่ปฏิเสธผู้หญิงอย่างเธอสักคน แต่ชยากรกลับกล้าที่จะทำกับเธอเช่นนี้ แล้วที่ผ่านมาคืออะไรเธอรักและหวังอยากใช้ชีวิตร่วมกัน ไม่เคยเรียกร้องอะไรจากเขาแต่ทว่าเขาทำราวกับเธอเป็นเพียงนางบำเรอเท่านั้น 

“คิดจะทิ้งกัน มันไม่ง่ายอย่างที่คุณคิดหรอก…ชยากร”  

มือสองข้างกำแน่นด้วยความโกรธ ไม่คิดว่าความรักจะทำให้เธอโง่ได้ถึงเพียงนี้ น้ำตาของเธอจะไหลรินรดแก้มแต่หากไม่ได้สะอื้นสักนิด เมื่อความรักทำให้เธอเจ็บช้ำถึงเพียงนี้ ก็อย่าหวังว่าเขาจะมีความสุข ทุกอย่างที่ลงทุนไปไม่ว่าจะเป็นหัวใจหรือเรือนกายมันสูญเปล่า และเขากำลังบังคับให้เธอลงไปสู่ความหายนะอย่างไม่มีทางเลือก 

“คุณทำให้ฉันไม่มีทางเลือกเองนะกร แล้วอย่าหาว่าฉันใจร้ายก็แล้วกัน”  

++เมื่อถูกเฮียหมางเมิน มีนตราต้องเดินหาเพื่อทวงความรักคืน....ฝากติดตามด้วยนะคะ หนังสือส่งถึงมือแล้วนะคะ หากท่านใดยังไม่ได้รับแจ้งมายังไรเตอร์ได้ค่ะ หรือสั่งเพิ่มได้ที่สนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์นะคะ....ขอบพระคุณสำหรับการติดตามผลงานค่ะ++ 

ความคิดเห็น