Meilihua

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 19 พลังหวนคืน

ชื่อตอน : ตอนที่ 19 พลังหวนคืน

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 59

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2562 12:03 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19 พลังหวนคืน
แบบอักษร

ได้มีวาสนาอยู่ร่วมกับเขา ร่วมความเป็นความตาย ผ่านความยากลำบากมากมายถือว่าเป็นวาสนาอันสูงสุดที่พอจะมีมาแล้ว ทุกเช้าเพียงลืมตาแรกเริ่มได้เห็นใบหน้าคมเข้มนั้น ได้เห็นคิ้วโก่งดังคันศรนั้นคือความสุขเพียงหนึ่งเดียวของนาง..

ปึ้ง!!

เสียงกระแทกประตูรั้วดังขึ้นอย่างปริศนา ไอลุกขึ้นมาจากเตียงอย่างยากลำบาก เมื่อคืนนางเพิ่งมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งถึงขั้นสุดกับเจ้าชายเคียว นางรีบแต่งตัวอย่างลวกๆพอที่จะมิดชิดไม่เห็นร่องรอยที่พ่อคนจอมซึนทำไว้แต่เมื่อคืน

‘ท่านพี่’ เสียงนางเเทบจะกลืนหายไปในลำคอในเมื่อจู่ๆพี่ชายคนโตก็ย่างกรายเข้ามาในที่พำนักของนาง เขารู้ได้ยังไงว่านางอยู่ที่นี่ ที่สำคัญในมือของยังถือหินผนึกพลังของนางอยู่สองก้อน ดาบคาตะนะร้อยวิญญาณอีก

‘ยังดีที่จำข้าคนนี้ได้’ จิ้งจอกหนุ่มวางมาดอย่างสุขุม พลางหย่อยก้นนั่งลงบนเก้าอี้ไม้แกะสลักรูปมังกรอย่างดี มองปราดเดียวก็รู้แล้วว่าเป็นฝีมือน้องสาวเขาทั้งหมด..

‘ท่านมีเรื่องสำคัญหรือ?’ นางขยับปกเสื้อเข้ามาปิดร่องรอยที่คอแต่มีหรือที่ผู้เจนจัดเคยเห็นผ่านเหล่ามนุษย์มานักต่อนักแต่ไม่เคยเปื้อนโลกีย์อย่างยาสุจะไม่รู้ มือเรียวงามราวกับสตรีดึงสาบเสื้อของผู้เป็นน้องตรงหน้า.. ถึงกับอึ้งทึ้งเลยทีเดียว เจ้าชายผู้นั้น ร้อนแรง ร้อนแรงจริงๆ แต่ยัยน้องของเขานี่สิน่าตำหนิน่าตียิ่งนัก!

‘ก่อนข้าจะเข้าเรื่องสำคัญ เจ้ากับเขา..เข้าหอกันแล้ว?’ หญิงสาวพยักหน้าๆแล้วยิ้มโชว์ฟันข้าวให้คนพี่

‘นี่เจ้า!! ทำแบบนี้มันผิดธรรมเนียม ยังไม่ได้ตบไม่ได้แต่งเป็นหมั่นเป็นเหมาะกับเขามิใช่รึ ถ้าท่านพ่อท่านแม่รู้ เจ้าตายแน่!’ ยาสุถึงกับกุมขมับกับความใจกล้าของน้องสาวตัวเอง เขารู้ว่านางไม่ได้ถูกเลี้ยงมาแบบโมจิที่แม่ประคบประงมราวกับไข่ในหินแต่นางถูกเลี้ยงมาแบบชายชาตรี เป็นหญิงที่ทัดเทียมบุรุษ ไม่คิดเลยว่าจะกล้าทำเรื่องบัดสีบัดเถลิงฉะนี้ได้

‘ท่านพี่ก็รู้ว่าข้าอาจไม่มีโอกาสเช่นนี้อีกแล้ว’ หากกลับสู่สถานะเดิม นางทราบดีว่านางกับเขาต้องแยกจากและอาจไม่มีวันได้พบพานกันอีก เขารักน้องสาวของเขามาก น้องสาวของเขาลอบทำร้ายน้องสาวของนาง ทำไมนางจะไม่รู้ เบื้องลึกในจิตใจเขาละอายใจต่อนางมากแม้ไม่ปริปากพูดออกมาซักคำ นางก็สัมผัสได้ด้วยใจรักของนาง

‘ข้าอยู่ข้างเจ้าเสมอ เจ้าทำเพื่อเขามามากแล้ว ไอซึ จบเรื่องนี้ก็กลับวังและข้าจะไม่บอกท่านพ่อท่านแม่’ คนพี่ลูบหัวคนน้องอย่างเบามือ ต่อให้น้องๆจะแต่งดอกออกเรือนกันไปเสียหมด เหลือแต่เขาเป็นชายผู้บริสุทธิ์ดังหยกขาวก็ตามแต่น้องๆก็ยังเป็นเด็กในสายตาเขา เป็นคนที่เขาต้องคอยดูแล สายสัมพันธ์สามพี่น้องแน่นแฟ้นแม้แต่ผู้ใดก็ไม่อาจทะลายได้

‘ข้าทราบดีท่านพี่ ว่าแต่มีเรื่องสำคัญอันใดหรือ’ หินผลึกพลังทั้งสองถูกพลังของพิณสะกดใจดึงพลังภายในหินกลับสู่เจ้าของเดิม มือเรียวยาวราวกับสตรีก็ไม่ปาน บรรเลงเพลงพิณส่งพลังเข้าสู่เจ้าของเดิมและช่วยฟื้นฟูพลังจนเป็นอันเสร็จสิ้น

‘ซาดะลงมือกับโมจิแล้วแต่โชคดีที่มีเทพคาซุคอยปกป้องอยู่และเร็วๆนี้มีงานใหญ่สองงาน’

‘งานใหญ่?’ หญิงสาวเลิกคิ้วถามอย่างงุนงงง

‘เทพคาซุสะสางคดีซึ่งเจ้าและเจ้าชายเคียวต้องเข้าร่วมและหลังจากจบเรื่องวุ่นวาย เทพคาซุกับน้องเล็กจะอภิเษกกัน’ ในที่สุดความปราถนาของท่านพ่อก็เป็นจริงสักเรื่องหนึ่งแล้ว ขอบคุณน้องเล็ก นางจะได้ไม่รู้สึกผิดเมื่อครั้งนั้นถอนหมั้นกับเรจิไป

‘ข้าจะอยู่ที่นี่อีกสักหลายวัน วันพิพากษาอีกนานหรือไม่’

‘จากวันนี้อีก 15 วัน’ นางพยักหน้ารับ...เพียงพอแล้วสำหรับการได้อยู่ร่วมเขาอีก 15 วัน นางพอใจแล้ว

‘ว่าแต่ท่านพี่รู้ที่ซ่อนของจ้าได้อย่างไร หรือว่า..’ เรจิจะบอก นางไม่ได้เผยชื่ออกไปแต่ก็มีเพียงไม่กี่คนเท่านั้นที่รู้ที่อยู่ของนาง....

‘ไอสึ เจ้าคิดว่าข้าจะไม่รู้เรื่องบ้านหลังนี้หรือ ข้ากับเจ้าศาลเจ้าติดกัน ไม่ว่าเจ้าจะกระทำสิ่งใดพี่ล้วนจับตามองทุกฝีก้าว อีกอย่างหนึ่งดาบคาตานะของเจ้า ผูกจิตกับเจ้าอยู่มิใช่รึ เจ้าของอยู่ที่ใด ใช้ดาบนำทางตามหาเจ้าของไม่ยาก เพราะข้ากับเจ้าเป็นพี่น้องสายเลือดเดียวกัน’ ไอสึทำท่าปิดหู เมื่อก่อนนางต้องฟังคนพี่บ่นแบบนี้จนหูชาไปหมด ใครว่ากันว่าเขาเปรียบเสมือน ‘ชายผู้บริสุทธิ์ดั่งหยกขาว’ ถ้อยคำนี้ยังกล่าวเกินจริงไปบ้าง เขาเป็นแค่คนขี้บ่นคนหนึ่งเท่านั้นแหละ แม้หน้าตาจะหล่อเหลาผิดมนุษย์มนาก็เถอะ

‘เช่นนั้นเอง เลิกบ่นข้าได้แล้ว’ ไม่ได้เห็นตาขวางๆของน้องคนกลางมาสักระยะหนึ่งแล้ว..ได้เห็นอีกครั้งถือว่าสบายใจ ดูเหมือนว่านางจะมีความสุขมากเลยทีเดียว

‘ไม่บ่นเจ้าแล้ว พี่ต้องกลับไปดูแลศาลเจ้าต่อแล้ว อีก 15 วัน ซาดะจะถูกพิพากษาและพวกเจ้าต้องทูลความจริงต่อท่านเรอิ เตรียมตัวให้ดี’ เขายังไม่รู้ถึงเรื่องราวคืนนั้นแต่คิดว่าปล่อยให้เป็นเรื่องของโชคชะตาวาสนานำพาเสียดีกว่า คนที่อยู่ในเหตุการณ์คืนนั้นไม่ทราบว่ามีกี่คน เกิดอะไรขึ้นและอาจจะมีอะไรมากกว่าที่เขาคิด..

‘กลับดีๆท่านพี่ ไม่ต้องห่วงข้า’ ชายหนุ่มจุมพิตเบาๆกลางหน้าผากของน้องสาวของตนเอง แต่ทว่า...เรื่องทั้งหมดชายอีกผู้หนึ่งที่เพิ่งตื่นจากการนอนหลับเดินออกมายังไม่ตื่นดี ได้ยินเรื่องราวทั้งหมด เรื่องของน้องสาวบุญธรรมของเขา ตอนนี้ซาดะคือครอบครัวอีกคนหนึ่งของเขา เขาจำทุกอย่างได้หมดแล้ว เขายอมอภัยให้แม้ความผิดที่ซาดะกระทำลงนั้นใหญ่หลวง แต่เขารู้ว่าเพราะอะไร เรื่องสองเรื่องที่เขาต้องทำต่อจากนี้ หนึ่งคือช่วยคน..สองคือช่วงชิงของคืนมา..

ความคิดเห็น