เจ้าชีวัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter33

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 18.6k

ความคิดเห็น : 18

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ม.ค. 2559 23:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter33
แบบอักษร

"มีสิทธิ์อะไรมาห้าม" ฟ้าครามถามอย่างเอาเรื่อง

 

 

 

 

"สิทธิ์ที่เป็นผัวไง" เลเวลตอบกลับ ฟ้าครามยิ้มเยาะให้เลเวลส่ายหน้าไปมาอย่างระอา

 

 

 

 

 

 

"ผัว เหอะ! พี่กล้าใช้คำนี้ได้ยังไง มันไม่กระดากปากหน่อยหรอที่พูดบ่อยๆอ่ะ เดี๋ยวก็พูดกับคนนู้นทีคนนี้ที" ฟ้าครามบอกเสียงเรียบ สายตาที่มองเลเวลอย่างตัดพ้อและเย็นชา

 

 

 

 

"กูไม่เคยเรียกใครว่าเมีย" เลเวลตอบกลับ

 

 

 

 

 

 

"นั่นมันเรื่องของพี่ เลิกวุ่นวายกับผมสักที รำคาญ!!!!!!" ฟ้าครามตะคอกกลับ ก่อนจะสะบัดมือออกจากการเกาะกุมของเลเวลแล้วเดินไปหยิบกระเป๋าขึเนมาสะพาย เลเวลที่ยืนอึ้งกับคำพูดของฟ้าครามเริ่มได้สติเมื่อเห็นร่างเล็กกำลังเดินออกจากห้อง ร่างสูงวิ่งตามออกไปก่อนจะกระชากร่างเล็กเข้าหาตัวเอง

          "ผมเจ็บนะพี่เวล!!!"

 

 

 

 

 

"กูก็เจ็บ!!! ทำไมว่ะทำไมมึงไม่ยอมเลือกกู กูไม่เคยเอากับใครนอกจากมึง ไม่เคยมีเมียนอกจากมึง!!!!" เลเวลตะคอกกลับ แต่ไม่ทันที่จะอธิบายเสียงแหลมเล็กของสายไหมก็ดังขึ้นก่อน

 

 

 

 

 

 

"ทำไมพูดแบบนั้นล่ะค่ะเวล ไหมเป็นเมียคุณนะค่ะแล้วไหมก็กำลังท้องลูกของเราด้วย" สายไหมพูดพลางเดินมาเกาะแขนของเลเวลแน่น ฟ้าครามใจหายวายจ้องหน้าเลเวลเขม็ง เลเวลได้แต่ส่ายหน้าปฏิเสธไปมา

         "นี่ไงค่ะลูกของเรา เจ้าตัวเล็กของเราไงค่ะเวล" สายไหมจับมือของเลเวลลูบที่ท้องของตัวเองเบาๆ

 

 

 

 

 

"พูดบ้าอะไรของเธอห๊ะ!!!!" เลเวลตะคอกพลางชักมือออกจากมือของหญิงสาว สายไหมฮึดฮัดเล็กน้อยก่อนจะเดินเข้ามาหาฟ้าครามแทน

 

 

 

 

 

"เพราะแกไอ้เด็กตุ๊ด!! แกออกไปจากบ้านของผัวฉันเดี๋ยวนี้เลยนะ ออกไป!!!!!" สายไหมไล่พลางผลักฟ้าครามอย่างแรงจนเกือบล้มแต่ดีที่เลเวลคว้าไว้ก่อน ฟ้าครามยืนนิ่งอยู่ในอ้อมกอดของเลเวลก่อนจะรู้สึกพะอือพะอมเหม็นร่างสูงที่กอดตนเองอยู่ ฟ้าครามขืนตัวออกจากเลเวลทันที

 

 

 

 

 

"เหม็นว่ะพี่เวล แหวะ!" ฟ้าครามพูดพลาวใช้มือปัดๆอากาศ เลเวลขมวดคิ้วยุ่งก้มลงดมร่างกายของตัวเอง

 

 

 

 

 

"เหม็นที่ไหนกูเพิ่งอาบน้ำนะ เนี่ยะหอมจะตาย ดมๆ" เลเวลคว้าคอฟ้าครามเข้ามาหาตัวเองก่อนจะกดจมูกของร่างเล็กลงที่อกแกร่ง ฟ้าครามพยายามดันออกแต่ไม่สำเร็จจนสายไหมที่ยืนดูเหตุการณ์มานานกัดฟันกรอดและเข้ามากระชากฟ้าครามออก

 

 

 

 

 

"แหวะ!!!! แค่ก แค่ก แค่ก  / กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ไอ้เด็กบ้า!!!!!" สายไหมกรีดร้องพร้อมกับฟ้าครามที่หันหน้ามาอ้วกใส่หญิงสาวเต็มๆสายไหมผลักฟ้าครามออกไปนั่งจมปุกที่พื้นแล้ววิ่งเข้าห้องไปเพื่ออาบน้ำ เลเวลเข้าไปประคองฟ้าครามและพาไปนั่งที่โซฟาทันทีฟ้าครามผลักเลเวลออกอย่างแรงจนร่างสูงผงะ

 

 

 

"ไปไกลๆดิ เหม็น" ฟ้าครามบอก มือเล็กหยิบยาดมขึ้นมาดม

 

 

 

 

"ไปหาหมอไหม" เลเวลถาม ฟ้าครามส่ายหน้าปฏิเสธไปมา

 

 

 

 

 

"แค่พี่อยู่ไกลๆผมก็พอ " ฟ้าครามบอก โดยที่ไม่มองหน้าร่างสูงเลยสักนิดเลเวลมองหน้าฟ้าครามนิ่งๆก่อนจะถอนหายใจออกมาแรงๆ

 

 

 

 

 

"ไปหาหมอก่อนแล้วกูจะไม่เข้าใกล้มึง" ฟ้าครามนิ่งๆไปนิดก่อนจะยอมพยักหน้าโดยดี เพราะช่วงนี้ฟ้าครามรู้วูบและรู้สึกเหมือนท้องของตัวเองเต้นตุ้บๆอยู่บ่อย ทั้งสองคนมาถึงโรงพยาบาลที่ฟ้าครามเคยมาให้เหมันต์ฉีดยาให้ ร่างเล็กเดินเข้าไปในห้องตรวจโดยมีเลเวลเข้าไปด้วย

 

 

 

 

 

 

"รู้สักครู่นะค่ะ คุณหมอเหมันต์กำลังมา" พยาบาลสาวบอก ฟ้าครามพยักหน้ารับยิ้มๆ

 

 

 

 

"หมอเหมันต์ ไอ้หนาวนะหรอ" เลเวลหันมาถาม ฟ้าครามส่ายหน้าไปมาไปเชิงบอกว่าไม่รู้ ฟ้าครามเรียกคุณหมอว่าหมอเหมันต์ที่เป็นชื่อจริงแต่ไม่รู้ว่าชื่อเล่นของหมอหนุ่มชื่ออะไร

 

 

 

 

"สวัสดีครับพี่หมอ" ฟ้าครามหันไปยกมือไหว้หมอหนุ่มที่เดินเข้ามาใหม่ทันที เหมันต์ยิ้มรับนิดๆ

 

 

 

"ขอโทษที่ให้รอนะครับน้องคราม" เหมันต์บอกก่อนจะชะงักเมื่อเห็นร่างสูงที่เขาเคารพเหมือนรุ่นพี่

         "พี่เวล!!!  พี่มาได้ไงอ่ะ " เหมันต์ถามเสียงตื่นเต้น

 

 

 

 

 

 

"พาเมียมาหาหมอ แต่ไม่นึกว่าหมอที่เขาลือว่าเก่งนักหนาจะเป็นมึงไอ้หนาว" เลเวลพูดยกยิ้มให้รุ่นน้องนิดๆ  เหมันต์ทำปากยื่นใส่เลเวลอย่างงอนๆแต่ไม่จริงจังนักเพราะถ้าไม่มีเลเวลกับคิสคงจะไม่มีเหมันต์ในวันนี้เช่นกัน

 

 

 

 

 

 

"ว่าแต่เป็นอะไรมาครับเนี่ยะ" เหมันต์ถาม

 

 

 

 

 

 

"เป็นโรคเบื่อผัวมั้งเห็นอยู่ใกล้กูทีไรอ้วกแตกทุกที" เลเวลพูดเสียงเรียบ ฟ้าครามหันควับจ้องร่างสูงเขม็งแต่เลเวลยังคงทำลอยหน้าลอยตาใส่

 

 

 

 

 

"คืองี้ครับพี่หมอ.........." ฟ้าครามบอกอาการของตัวเองให้เหมันต์ฟ้งอย่าวระเอียด หมอหนุ่มขมวดคิ้วเครียดทันที

 

 

 

 

 

"เดี๋ยวน้องครามเอาปัสวะไปตรวจนะครับแล้วก้ไปตรวจเลือดด้วย เลร็จแล้วกลับทาหาพี่ที่ห้องนะครับ" เหมันต์บอก ฟ้าครามตอบรับก่อนจะลุกขึ้นไปทำตามที่หมอสั่งโดยมีเลเวลตามอยู่ไม่ห่าง จนทั้งสองตรวจเสร็จเพียงแค่รอผลเท่านั้นเลเวลจึงพาฟ้าครามออกไปหาอะไรกินเพราะพวกเขายังไม่ได้กินอะไรกันเลยตั้งแต่เช้า เลเวลหยุดชะงักที่หน้าร้านอาหารที่มีรถเข็นขายผลไม้ตั้งอยู่ร่างสูงมองตาละห้อยแต่เงินของเขาอยู่ที่ฟ้าคราม

 

 

 

 

 

 

"มะม่วงไหมจ๊ะพ่อหนุ่ม" แม่ค้าถาม เลเวลกลืนน้ำลายลงคอรู้สึกเปรี้ยวปากจนน้ำลายมันเต็มปากไปหมด

            "เปรี้ยวมากเลยนะจ๊ะชิมดูได้ ไม่เปรี้ยวป้าไม่เอาเงินหรอก" คนขายบอกก่อนจะฝานมะม่วงมาให้เลเวลชิม ร่างสูงหยิบขึ้นมากินอย่างรวดเร็ว ฟ้าครามที่เดินนำหน้าเลเวลไม่เห็นร่างสูงตามมาจึงเดินออกมาดูที่หน้าร้านเห็นเลเวลกำลังนืนกินมะม่วงเปรี้ยวอย่างเอร็ดอร่อยฟ้าครามเบ้หน้าอย่างเเหยงๆ

 

 

 

 

 

"ชอบหรอ" ฟ้าครามถาม เลเวลหันมามองฟ้าครามอย่างตกใจ

 

 

 

 

"กะ ก็ไม่รู้ดิ อยากกินอ่ะ"เลเวลบอก

 

 

 

 

 

"ซื้อดิ"ฟ้าครามตอบกลับก่อนจะนึกขึ้นได้ว่าเงินของเลเวลอยู่ที่ตนเอง

         "เอาดิเดี๋ยวจ่ายให้" ฟ้าครามบอก เลเวลยิ้มร่าก่อนจะหันไปสั่งแม่ค้าจนฟ้าครามถึงกับอึ้ง

 

 

 

 

 

 

"เอามะม่วง 10 ลูกขอแบบเปรี้ยวๆเลยนะป้า แล้วก็สับปะรดสามถุง อ่อๆ เอามะขามแช่อิ่มด้วยป้า "

 

 

++++++++++++++100%+++++++

 

 

เดี๋ยวคืนนี้ต่อให้อีกตอนนะค่ะ

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น