ครุฑดำ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 184 ทดสอบฝีมือ

ชื่อตอน : ตอนที่ 184 ทดสอบฝีมือ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 77

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2562 16:45 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 184 ทดสอบฝีมือ
แบบอักษร

ตอนที่ 184 ทดสอบฝีมือ 

 

ณ รัฐสภา การประชุมคณะกรรมการการสำรวจอวกาศแห่งประเทศไทย 

 

“ถึงเราจะมั่นใจว่าเราก้าวนำทุกประเทศในโลกที่ออกไปสำรวจดาวเพื่อนบ้าน แต่พอเกิดเหตุนี้ขึ้นมา ทำไมประเทศจีนกลับก้าวนำเราไปได้ ความลับที่ควรรู้แค่พวกเราเหตุใดจึงหลุดไปถึงหูผู้นำจีน แถมยังดูเหมือนจะมีข้อมูลบางอย่างที่เหนือกว่าพวกเราด้วยซ้ำ” 

 

“เป็นไปไม่ได้ ภารกิจนี้เป็นความลับสุดยอดของเรา แล้วการส่งสัญญาณทั้งหมดก็ถูกเข้ารหัสหลายชั้น ไม่มีทางดักข้อมูลแล้วแกะได้ไวขนาดนี้แน่ๆ” 

 

“พวกคุณก็อ่านรายละเอียดในหยังสือข้อเสนอซิ รายละเอียดชัดเจนขนาดนั้นพวกคุณยังคิดว่าทางจีนไม่รู้เรื่องเลยหรือยังไง” 

 

เหล่าบอร์ดต่างเงียบ แล้วอ่านรายละเอียดของเอกสารอีกรอบ ในเอกสารค่อนข้างชัดเจนว่าทางการจีนรู้ข้อมูลของภารกิจลับยานแบล๊กโฮล์ แม้ว่าข้อเสนอที่เสนอให้ทางการไทยนั้นดูน่าสนใจ และไทยได้ประโยชน์มหาศาล แต่มันก็ดูไม่น่าไว้ใจอยู่ดี มันดูดีเกินไป จนเหมือนมีอะไรแอบแฝง 

 

กลับมาที่ประเทศจีน ณ โรงยิมกองทัพใกล้เทือกเขาทางตอนเหนือของเมืองปักกิ่ง ติดกับบ้านพักของสินจิ้นผี 

 

“อรุณสวัสดิ์ครับอาจารย์” 

 

“อรุณสวัสดิ์ครับเฮียสิน” 

 

“เรื่องที่ไทยผมยื่นข้อเสนอไปเรียบร้อยแล้วนะครับ แต่ทางนั้นยังไม่ตอบรับครับ” 

 

“ไม่เป็นไรครับ ถ้านายกฉลาดพอก็คงจะรับข้อเสนอเองครับ” 

 

“อาจารย์ทานอะไรหรือยังครับ ถ้ายังเดี๋ยวผมให้เด็กเอามาให้” 

 

“เรียบร้อยแล้วครับ ว่าแต่วันนี้เฮียว่างไหมครับ ถ้าว่างเดี๋ยวผมจะทดสอบร่างกายของเฮียหน่อยครับ” 

 

“ตอนแรกก็ไม่ว่าง แต่ตอนนี้ว่างแล้วครับ เดี๋ยวผมยกเลิกงานได้ ขอเวลาโทรบอกเลขาแปบเดียวครับ” 

 

หลังจากสินจิ้นผีโทรไปหาประยุทธ์แล้วก็เดินมายังโรงยิม เนื่องจากทหารได้แจ้งว่าอั้มอยู่ที่นี่ ย้อนไปตอนเช้าหลังจากที่อั้มตื่นก็จัดการธุระส่วนตัวแล้วก็ลงไปห้องครัว ซึ่งแม่ครัวก็พากันตกใจนึกว่าอั้มมาเร่งเพราะหิว แต่เปล่า อั้มเดินไปขอลูกพลับเพียงลูกเดียว แล้วเดินกินออกไปหน้าบ้าน หลังหมดลูกก็ยืดเส้นยืดสายหน้าบ้าน ทำให้ทหารที่เฝ้าประตูอยู่เห็นว่าอั้มต้องการออกกำลังกายจึงได้แนะนำให้อั้มมาที่โรงยิมแห่งนี้นั่นเอง 

 

วันนี้อากาศค่อนข้างหนาว อุณหภูมิภายนอกลงมาต่ำถึง 3 องศาเซลเซียส ผู้คนส่วนใหญ่ที่อยู่ภายนอกอาคารล้วนแต่ใส่ชุดกันหนาว ยกเว้นแต่ทหารที่กำลังฝึกร่างกายที่ยืนถอดเสื้อรับลมหนาวกันอยู่เป็นแถวในลานฝึกหน้าโรงยิม  

 

อั้มก็ถือโอกาสนี้ฝึกร่างกายไปด้วย จริงๆ เขาจะเคลื่อนพลังเวทย์ภายในร่างกายเพื่อต้านอากาศหนาวก็ได้ แต่ไหนๆ โอกาสก็อยู่ตรงหน้าแล้วจึงถือโอกาสฝึกเสียหน่อย เพียงแต่อากาศหนาวเกินไปหน่อยสำหรับคนไทยผู้คุ้นชินกับอากาศร้อนมากกว่า อั้มจึงหยิบเสื้อคลุมออกมาจากแหวนมิตินำมาใส่เพื่อลดความหนาว แต่มันดันเป็นชุดคลุมระดับจักรพรรดิสีแดงเพลิงปักลายเปลวเพลิงที่ชายเสื้อ ปลายแขน และสาบเสื้อ แม้จะเป็นเสื้อที่ไม่ได้ลงอักขระธาตุ แค่ลงเสริมแกร่ง เพียงเท่านี้ก็ทำให้อั้มเด่นแบบสุดๆ ยิ่งกว่าดารา หรือ คนดังที่ไหนเสียอีก  

 

ปกติแล้วยิมทหารไม่อนุญาตให้คนทั่วไปเข้ามา คนที่เข้ามาถ้าไม่ใช่ทหารก็ต้องเป็นคนที่ไม่ธรรมดามากๆ แล้วยิ่งอั้มที่ใส่ชุดทรงจักรพรรดิที่ขับให้เด่นแบบโคตรเด่นขนาดนี้ย่อมไม่มีทหารคนไหนกล้าขัดขวาง มีแต่รีบหยุดแล้วเปิดทางให้ แม้ว่าจะยังไม่มีการเปิดเผยว่าอั้มเป็นใครก็ตาม ตอนอั้มมาเมื่อคืนก็ดึกแล้วไม่มีใครเจออั้มด้วย แต่ราศีของอั้มนั้นบ่งบอกความเป็นคนชั้นสูงได้เป็นอย่างดี ตราบใดที่ไม่มีคำสั่งอะไรเป็นพิเศษพวกเขาก็จะไม่ยุ่งอะไรด้วยทั้งนั้น ป้องกันการไปชนตอโดยไม่ตั้งใจ แถวนี้คนใหญ่คนโตยิ่งเยอะอยู่ด้วย 

 

หลังจากอั้มเข้ามาในโรงยิมแล้วก็เริ่มฝึกซ้อมมวยกับกระสอบทราย อันที่จริงแล้วที่นี่มีอุปกรณ์ฝึกซ้อมเยอะมาก เรียกว่ามหาศาลเกินจะดูหมดเลยก็ได้ ไม่รู้ว่าที่นี่โรงยิม หรือ สนามบินกันแน่ ปริมาณอุปกรณ์แต่ละชนิดมากพอให้คนนับพันใช้พร้อมกันได้ ถ้าบรรจุคนจนเต็มอุปกรณ์ทุกชิ้นก็คงจะมากกว่าสองสามหมื่นคนแน่ๆ แต่ตอนนี้มีไม่มากเท่าไรคาดว่าจะมีไม่เกินสองร้อยคน ส่วนที่อั้มเลือกใช้กระสอบทรายธรรมดาก็เพราะเขาคุ้นเคยที่สุด ก่อนหน้านี้เขาก็ไม่ได้มีตังซื้ออุปกรณ์ดีๆ เหมือนคนอื่น หลังจากอั้มซ้อมอยู่พักเดียวสินจิ้นผีก็โผล่เข้ามาหาอั้มดังที่กล่าวข้างต้นนั่นเอง 

 

“มาแล้วครับอาจารย์ แล้วผมโทรตามเตียวฮุยมาด้วยแล้วนะครับ” 

 

“ดีครับ เมื่อกี้ก็ว่าจะบอกแล้วก็ลืมเหมือนกัน จะได้ทดสอบกันทีเดียว ว่าแต่ไหนๆ ผมจะต้องเป็นครูให้เฮียแล้ว ก็ให้เฮียทดสอบผมหน่อยดีกว่าจะได้มั่นใจกันครับ” 

 

“โอ๊ย...ไม่ต้องหรอกครับ แค่วันนั้นผมก็ชัดเจนแล้วว่าอาจารย์ฝีมือสูงส่งแค่ไหน แล้วเมื่อคิดดีๆ แล้วผมก็รู้สึกว่าอาจารย์ไม่ได้เอาจริงด้วยซ้ำครับ” 

 

“เอาน่า พวกลูกน้องเฮียจะได้มั่นใจในตัวผมด้วย แล้วผมก็จะได้ยืดเส้นยืดสายด้วย” 

 

“ถ้าอาจารย์ต้องการเช่นนั้นก็ได้ครับ ถ้าอย่างนั้นเพื่อลดการบาดเจ็บกันก็ขอเชิญที่สนามมวยดีกว่าครับ หากมีการล้มจะได้ไม่เจ็บเหมือนพื้นปูนเย็นๆ ตรงนี้ครับ” 

 

เมื่ออั้มยืนยันดังนั้นสินจิ้นผีก็ไม่ขัดอันที่จริงเขาก็ชอบด้วยซ้ำที่จะได้โชว์ฝีมือคนที่จะมาเป็นอาจารย์ของเขาให้ลูกน้องได้ดู แล้วที่เขาเสนอให้ใช้เวทีมวยก็เพราะไม่อยากให้มีการบาดเจ็บเกิดขึ้น เขาไม่ได้ห่วงอั้มหรอก แต่ห่วงลูกน้องที่ต้องมาปะมือกับอั้มมากกว่า 

 

ในระหว่างที่เดินไปสินจิ้นผีก็ได้เรียกให้ลูกน้องมารวมกันด้วย พริบตาเดียวคนนับพันที่กำลังเล่นอุปกรณ์ต่างๆ รอบโรงยิมก็มารวมกันที่เวทีมวย ซึ่งเวลทีนี้ก็อยู่ไม่ไกลจากกระสอบทรายที่อั้มซ้อมอยู่เท่าไรนักอั้มจึงเดินมาถึงก่อนทหารคนอื่นๆ  

 

“เอาละทุกคน วันนี้จะขอแรงช่วยทดสอบฝีมือคนบนเวทีหน่อย กติกามีแค่มือเปล่า ใช้แค่ฝีมือและกำลังกันเท่านั้น เจ็บได้แต่อย่าให้พิการหรือตายก็พอ” 

 

“ต้องการให้ใช้วิชาแบบไหนครับท่าน” 

 

“อนุญาตให้ใช้ได้ทุกวิชาแล้วแต่ถนัด มวยไทย จีน สากล ยิวยิดสู ยูโด หรืออะไรก็ได้ตามใจ ให้ถือว่านี่เป็นการสู้จริงก็พอ” 

 

ฮือ….. 

 

ฮา….. 

 

เกิดเสียงฮือฮาดังไปทั้งโรงยิมกับกติกาที่เหมือนจะไร้กติกาในครั้งนี้ ถ้าให้พูดตรงๆ ก็คือ มีอะไรก็ใส่ให้หมดแค่อย่าให้พิการหรือตายก็พอ มันค่อนข้างจะดูบ้าๆ ปกติแล้วการซ้อมจะมีกำหนดวิชาให้ใช้ได้ เช่น มวยสากลก็สากลอย่างเดียว ห้ามใช้เท้า ห้ามกัด หรือ ห้ามอื่นๆ ตามแต่กติการของวิชานั้นๆ จะถูกกำหนดเอาไว้ ครั้งนี้เหมือนกับส่งพวกเขาไปรุมเชือดคนบนเวทีอย่างไรอย่างนั้น หรือ คนๆ นี้ไปขัดใจอะไรท่านผู้นำ ถึงต้องเจอแบบนี้ แต่ถึงอย่างไรคำสั่งแบบนี้พวกเขาก็ชอบเพราะมันไม่ได้มีบ่อยๆ ยกเว้นการดวลกันเองตามแต่จะนัดกันแต่ครั้งนี้มีคนมาให้พวกเขาเชือดแล้วถึงที่งานนี้ยับแน่นอน 

 

*******************

คุยกันหน่อย 

แอบกระซิบว่าตอนต่อไปจุใจแน่นอน

ความคิดเห็น