เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 19/3 ไม่ได้ด้วยเล่ห์ต้องเอาด้วยกล

ชื่อตอน : ตอนที่ 19/3 ไม่ได้ด้วยเล่ห์ต้องเอาด้วยกล

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 991

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2562 13:16 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 19/3 ไม่ได้ด้วยเล่ห์ต้องเอาด้วยกล
แบบอักษร

สมรศรีรู้สึกหัวเสียที่ต้องมาตอบคำถามนักข่าวเมื่อภาวินีเบี้ยวงานสามงานรวดถึงตอนนี้ก็ยังติดต่อไม่ได้ พักหลังเริ่มเกเรไม่เชื่อฟังจนเธอเริ่มปวดหัว หากเป็นแบบนี้ต่อไปคงได้ไม่คุ้มเสียและทำให้เธอเสียเครดิตไปด้วย เห็นทีต้องพิจารณาเสียใหม่และเฉดหัวออกจากสังกัด ก่อนจะตัดสินใจไปหามีนตราที่คอนโดเผื่อบางทีจะได้อะไรคืบหน้ามาบ้าง 

“มีอะไรหรือเปล่าคะพี่มอนลี่ มาหามีนดึกดื่นขนาดนี้” 

“ก็มีนะสิถึงได้มา” คนตอบเสียงเหนื่อยหอบสีหน้าบอกบุญไม่รับ 

มีนตราเดินไปรินน้ำให้อีกฝ่ายก่อนจะยื่นให้ “ขอบใจจ๊ะ” 

“มีอะไรก็เล่ามาสิพี่มอนลี่ มีนยิ่งเบื่อ ๆ อยู่ด้วยพักนี้กรก็เงียบหายไป โทรไปก็ไม่รับสาย โทรไปที่บ้านไอ้แก่นั่นมันก็อ้างว่าไม่อยู่บ้าน คิดจะกีดกันแบบนี้ละก็มันไม่มากไปหน่อยหรือคะ” 

“ชยากรอาจจะยุ่งจริง ๆ ก็ได้นี่มีน” 

“พี่มอนลี่!” มีนตราร้องเสียงดังไม่พอใจอีกฝ่ายเป็นอย่างมาก 

“พี่ขอโทษก็พี่ติดต่อนังเด็กนั่นไม่ได้ก็เลยเครียดๆ มันเบี้ยวงานสองวันติดวันนี้ก็สามงานรวด ถ้าเป็นแบบนี้ก็มีแต่พังกับพัง พี่ไม่น่ารับเด็กแบบนี้มาอยู่ในสังกัดเลย กว่าจะหลุดจากกองทัพนักข่าวได้ทำเอาพี่แทบเป็นบ้า…เด็กเวร” สมรศรีมาถึงก็บ่นไม่หยุดรู้สึกอยากจะลากคอภาวินีมาจัดการนัก  

“ถ้าจะมาพูดถึงอีเด็กนั่นพี่กลับไปเลยนะมีนยิ่งเครียด ๆ อยู่ด้วย” 

สมรศรีมองอีกฝ่ายอย่างแปลกใจ เริ่มรู้สึกว่ามันต้องมีอะไรบางที่เธอไม่รู้แน่ ๆ “มีอะไรที่ยังไม่ได้บอกพี่หรือเปล่า” 

“ก็มีนะสิถึงได้เครียดอยู่นี่ไง” มีนตรากระแทกเสียงด้วยความไม่พอใจ “มันเกี่ยวอะไรกับภาวินีด้วยใช่ไหม” สมรศรีมองอีกฝ่ายอย่างไม่วางตา “บอกพี่มาเดี๋ยวนี้นะมีนตรา” 

เมื่ออีกฝ่ายเงียบทำให้คนที่อารมณ์ค้างมาจากงานอีเว้นท์ทนไม่ไหวและต้องเค้นเอาคำตอบให้ได้ ก่อนจะตะคอกใส่หน้าอีกฝ่ายเสียงลั่น “พูดสิมีนตรา” 

“นังนั่นมันไปมั่วยาที่โรงแรมเมายาจนไม่มีสติแล้วดันไปเจอกรที่นั่นพอดี ตอนนี้มันอยู่ที่โรงพยาบาลและกรคงจะรู้ว่ามันติดยาแน่ ๆ มีนจะทำยังไงดีคะพี่มอนลี่” 

“โอ๊ย!” สมรศรีร้องเสียงสูง “ทำไมมันถึงมีแต่เรื่องให้พี่ปวดหัว คราวนี้คงจะซวยกันไปหมด เสียมาถึงพี่ด้วยถ้าเกิดเป็นข่าวขึ้นมาจะทำยังไง คิดข้อนี้บ้างไหมมีนตรา” 

“หยุดพูดได้ไหมพี่มอนลี่ มีนปวดหัว” 

“แล้วทีนี้จะทำยังไงหะ มันจะวุ่นไปกันใหญ่แล้วนะ” 

“ก็กำลังคิดอยู่นี่ไง มันต้องมีหนทางสิ” ภายใจร้อนลุ่มและกังวลแต่เธอไม่เคยแพ้อะไรง่าย ๆ “คอยดูนะมีนจะจัดการมันทั้งพี่ทั้งน้องเลย อวดดีไม่เข้าเรื่องเด็กแบบนี้เดินยังไม่ทันจะเป็นก็คิดจะวิ่งเสียแล้ว ทำเป็นอยากหาผู้ชายรวย ๆ ยกระดับตัวเองให้ดูดี ถ้ามันทำให้มีนเดือดร้อนแล้วละก็…” จะฆ่ามันทิ้งทันที มีนตราต่อเองในใจ 

“ป่านนี้มันไม่ซัดทอดถึงพวกเราแล้วเหรอ” 

“มันทำตัวมันเองจะมาโทษมีนได้ยังไง มันควรจะขอบใจมีนด้วยซ้ำที่พาไปรู้จักสังคมแบบนั้น เด็กเมื่อวานซืนอย่างมันจะรู้อะไรนอกจากมุดหัวอยู่ในกระดอง” 

“แต่พี่ก็ไม่สนับสนุนให้แก้แค้นพี่สาวมันด้วยวิธีนี้นะ ปลาตัวเดียวจะเหม็นไปทั้งข้องเปล่าๆ” 

“ก็ใครจะไปฉุกคิดละว่ามันจะเป็นแบบนี้” พูดแล้วของขึ้น มีนตราเอ่ยขึ้นอย่างไม่สบอารมณ์ “มีนเริ่มจะทนไม่ไหวแล้วนะคะ ทำไมกรจะต้องหลงนังนั่นมันมีดีกว่ามีนตรงไหน พักนี้กรเงียบหายไปเลยโทรไปก็ไม่รับสาย มีแต่ไอ้เลขาหน้าจืดนั่นรับ แล้วก็อ้างว่ากรงานยุ่ง นับวันเขาก็เริ่มทำตัวห่างเหินมากขึ้น” น้ำเสียงนั้นเศร้าและรู้สึกลัวอย่างบอกไม่ถูก 

ความผูกพันทางกายมันคงไม่มีความหมายอะไรใช่ไหมเขาถึงไร้เยื่อใยเช่นนี้…แต่เธอไม่มีวันยอมแพ้! 

“ก็ไม่เห็นจะยากอะไร โทรไปไม่รับติดต่อไม่ได้ก็บุกไปที่ทำงานสิ ในเมื่อมันไม่มีทางเลือก ก็เลิกเล่นบทนางเอกเสียสิ อย่าลืมสิว่าเรามาก่อนหากปล่อยไว้นาน ๆ มันก็จะกลายเป็นช่องว่างให้นังนั่นช่วงชิงไป ตอนนี้เรากำลังเสียเปรียบมัน ชายหญิงยิ่งชิดใกล้มากเท่าไหร่ความผูกพันมันก็มากขึ้นเรื่อย ๆ” 

“ทำไมถึงลืมข้อนี้ไปได้นะ คงมัวแต่พะวงเรื่องนังเด็กนั่นจนคิดอะไรไม่ออก แต่ถึงยังไงมีนจะไม่ยอมเสียกรไปป็นอันขาด ถ้าไม่มีไอ้แก่นั่นมาขัดขวางเรื่องมันก็คงไม่เป็นแบบนี้” 

“ทีนี้ก็สบายใจได้แล้วนะ พรุ่งนี้พี่จะตั้งโต๊ะแถลงข่าวปลดภาวินีและยกเลิกสัญญา ดูสิมันจะทำยังไง” 

“แล้วค่อยปล่อยข่าวเรื่องติดยาคราวนี้มันคงหมดอนาคตในวงการมายาแล้ว และคงกลับมาไม่ได้อีกแล้ว มันไม่มีหลักฐานอะไรที่จะโบ้ยมาถึงมีนได้ ที่เป็นแบบนั้นก็เพราะตัวมันเอง” มีนตราเยียดยิ้มด้วยความสะใจ 

“หมดเสี้ยนหนามเสียที ถ้าไม่รีบสกัดดาวรุ่งชื่อของมีนตราคงจะห่างหายจากวงการมายาไปเรื่อย ๆ ถือว่าโชคดีที่มันมาถูกที่ถูกเวลาจริง ๆ เพราะพี่ไม่ชอบใจเด็กคนนี้แต่แรก แต่เราก็ต้องแสร้งแสดงน้ำใจและไม่รู้เรื่องนี้ เรื่องนี้พี่จัดเองมีนอยู่เฉย ๆ ไม่ต้องทำอะไรทั้งนั้น” 

มีนตราพยักหน้าและสีหน้าเจือไปด้วยรอยยิ้ม โล่งใจอย่างบอกไม่ถูกแม้ว่าภายในใจกลัดกลุ้มก็ตาม ชยากรบอกจะซื้อบ้านหลังใหม่ให้แต่มีเหตุให้ชะลอไปก่อน และคงจะหนีไม่พ้นไอ้แก่นั่นที่คอยขัดขวางทุกอย่าง หากไม่มีไอ้แก่นั้นสักคนคงได้บ้านหลักใหญ่ไปแล้ว เรื่องนี้จะจบลงก็ต่อเมื่อไอ้แก่นั่นจะตายเท่านั้น 

ลงทุนมามากแต่สิ่งได้มีกลับมาแต่ความว่างเปล่า ถึงเวลาที่จะเรียกร้องทุกอย่างที่ควรเป็นของเธอ 

++อัพให้อ่านกันต่อเลยค่ะ สำหรับหนังสือวิวาห์เร่รัก เดินทางมาถึงสนพ.แล้ว จะทยอยจัดส่งนะคะ หรือท่านใดสนใจส่ังเพิ่มได้ที่สนพ.ตะวันเปรมปรีดิ์นะคะ มีจำนวนจำกัด....ขอบพระคุณทุกท่านสำหรับการติดตามค่ะ++ 

ความคิดเห็น