Meilihua

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

(ตอนพิเศษ) การหมั้นครั้งในอดีต

ชื่อตอน : (ตอนพิเศษ) การหมั้นครั้งในอดีต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 68

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 16 ธ.ค. 2562 01:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
(ตอนพิเศษ) การหมั้นครั้งในอดีต
แบบอักษร

ตอนพิเศษนี้เกี่ยวข้องกับเนื้อหาในเนื้อเรื่องนะคะ แอกไม่อยากเพิ่มเนื้อหาเข้าไปเพราะจะค่อนข้างยาวจึงแยกตอนพิเศษไว้ให้ เนื่องจาก EP ที่แล้ว แอดพูดถึงเรื่องถอนหมั้นเนอะ ตอนพิเศษนี้จะเป็นเรื่องราวตอนนางเจอกับเรจิ ยังไงก็ฝากด้วยน้าาา ฝากเม้นให้ไรท์ด้วยน้าาา แงงงง

...........…….................................

เมื่อหลายร้อยปีก่อนเมื่อครั้งที่เทพร้อยเล่ห์เป็นเทพผู้ทรงอิทธิพลและเป็นผู้สั่งสอนศิษย์มากมาย ในสถานการณ์ที่ยากลำบาก เทพและปีศาจยังปะปนกันทั่ว เทพแต่ละตระกูลยังไม่ปรองดองสามัคคีกันดี แน่นอนว่าเทพร้อยเล่ห์เป็นเทพที่กำเนิดมาก่อนเทพคาซุเสียอีก เขาถึงได้ฉลาดเจ้าเล่ห์และมีไหวพริบที่สุด ครั้งนั้นมีหลายตระกูลที่อยู่คาบระหว่างเทพและปีศาจ กึ่งเทพกึ่งปีศาจก็มีบ้าง ดังนั้นเพื่อให้ถูกตระกูลอยู่ในกฎเกณฑ์เดียวกันและป้องกันปัญหาที่จะเกิดภายหลัง การเกิดศึกสงครามไม่ใช่เรื่องที่ดีนัก..

‘คามิน จากตระกูล กึ่งเทพ-ปีศาจ หงส์ษา’ เทพร้อยเล่ห์ค่อยๆอ่านรายชื่อที่ละคนแต่มีตระกูลที่น่าสนใจอยู่มากทีเดียว

‘มาเจ้าค่ะ’

‘เรจิ จากตระกูล เทพ-ฟินิกซ์’ ผู้มาจากตระกูลฟินิกซ์ หนึ่งเดียวในใต้หล้าทั้งยังเป็นหนึ่งในลูกของเทพผู้ปกครองโลก น่าจับตามองยิ่งนัก ดวงตาสีดำสนิทบ่งบอกได้ว่าเป็นผู้มีอุปนิสัยไม่ยอมคน เคร่งขรึม อิทธิฤทธิ์เหนือใคร

‘มา’

‘ไอซึ จากตระกูล กึ่งเทพ-ภูต-ปีศาจ จิ้งจอก’ เดิมทีตระกูลนี้มีบุตรและธิดาทั้งหมด 3 คน ตระกูลจิ้งจอกถือว่าเป็นตระกูลที่มีคาบเกี่ยวถึงสามาสถานะเลยทีเดียว ช่างเหนือความคาดหมายมากที่องค์ราชันย์ส่งธิดามา คนนี้ก็น่าสนใจแววตามุ่งมั่น มีความทะเยอทะยาน หยิ่งทรนง ที่สำคัญ มีพรสวรรค์

‘อยู่เจ้าค่ะ’

‘เคียวยะ จากตระกูล กึ่งเทพ-ปีศาจ มังกร’ ชายหนุ่มผู้นี้เป็นโอรสของเทพมังกรแต่มีแม่เป็นราชินีแห่งดินแดนหมาป่า นึกไม่ถึง..ว่าจะมาในนามโอรสของเทพมังกร เทพร้อยเล่ห์ยกยิ้มอย่างพึงพอใจ

‘ขอรับท่านผู้เฒ่า’ แต่เสียอย่าง..ยียวนกวนบาทา คิ้วหนากระตุกยิกๆกับถ้อยคำที่ชายหนุ่มผมสีแดงเรียก หน้าตาเขาออกจะหนุ่มปานนี้...จะฝึกกร่ำให้หนักที่สุด ไอ้เด็กคนนี้

‘คนสุดท้าย ซาดะ จากตระกูลกึ่งเทพ-ปีศาจ หมาป่า’ คนสุดท้าย เป็นหญิงงามดูอ่อนหวาน.. ไม่น่าสนใจเท่าไหร่แต่แววตาเย็นยะเยือกราวกับอยู่ในเทือกเขาที่หนาวเย็นที่สุด

‘เจ้าค่ะ’ เสียงขานรับเบาๆ

‘ก่อนอื่น.. ข้าได้จับคู่ไว้ให้แล้วว่าใครต้องฝึกกับใคร พวกเจ้ามาจากตระกูลผู้สูงศักดิ์ดังนั้น การจับคู่จึงต้องแตกต่างออกไป..และมีผู้ได้ฝึกเดี่ยวหนึ่งคน’ ปีนั้นเคียวยะไม่ถูกชะตากับเทพร้อยเล่ห์อย่างแรง เป็นเขาที่ถูกขับไล่ให้ไปฝึกเดี่ยวที่หุบเขาวงกตเพลิงวิบาศ

‘คามินกับซาดะและเรจิกับไอสึ พรุ่งนี้จะส่งพวกเจ้าไปยังที่ฝึก’ ว่ากันตามนั้นแล้วจึงปล่อยให้หนุ่มๆสาวๆกลับที่พัก แน่นอนเพื่อความคุ้นชิน เขาเลยให้แต่ละคู่นอนกับคู่ของตัวเองเสียเลย..

ครั้นเมื่อชายหนุ่มพญาฟินิกซ์ตนเดียวรับรู้ว่าต้องอาศัยอยู่กับแม่สาวจิ้งจอกจอมพยศก็หัวเสียอยู่หน่อย นางจะเหมือนนางจิ้งจอกแถวเมืองเขาไหมหนอที่อยู่ใกล้ชิดเขาหน่อยก็หลงรักเขาซะทุกราย

‘ท่านนอนข้างบนเถอะ ข้านอนข้างล่างเอง’ นางพูดคนเดียวออกมาเสร็จสรรพแล้ววางข้าวของตรงฟูกที่นอนข้างล่าง เขาถึงกับอ้าปากค้างตะลึงงันกับความเด็ดเดี่ยวและความสุภาพของนาง นางถูกเลี้ยงมายังไงกันแน่ เรจินึกสงสัยในใจ..

‘เจ้าเป็นสตรี นอนข้างบนไม่ดีกว่าหรือ ตื่นมาจะปวดหลังเอาได้นะ’ นางส่ายหัวแล้วล้มตัวนอน.. ขาข้างไขว้อีกข้าง ผิวปากอย่างสบายอารมณ์

‘ที่จริงเราต่างมาฝึกวิชาไยต้องถือเพศกันด้วยเล่า เอาเป็นว่าสถานะท่านกับข้าถือว่าเท่ากันก็แล้วกัน’ แม่จิ้งจอกสาวจอมพยศ ตอบกลับเขาอีกครั้ง เกิดมาเพิ่งเคยเจอสตรีเช่นนี้ มาดแมนเช่นนี้ แข็งแกร่งเช่นนี้ น่านับถืออย่างยิ่ง คิดคิดไปแล้วเหมาะสมจะเป็นเทวีแห่งแดนโลกันตร์ รอได้กลับไปก่อน จะขอหมั้นหมายนางเป็นพิธี

เมื่อเขาถูกใจสิ่งใดบ้างที่เขาถูกใจแล้วเอามาไม่ได้ รุ่งขึ้นเขาร่างจดหมายถึงท่านพ่อขึ้นมาทันที ใจความว่า ‘ข้าได้ตกหลุมธิดาคนกลางของเมืองจิ้งจอกเข้าเสียแล้ว โปรดท่านพ่อเมตตาทาบทามนางให้หมั้นหมายกับข้า หลังจากกลับมาจากฝึกวิชาครั้งนี้’ จนหมายถูกส่งทันทีในวันถัดไปและทุกอย่างก็ถูกจัดการขึ้นอย่างลับ โดยวิสัยแล้ว เรจิ เป็นคนนิ่งเงียบ เคร่งขรึม เคร่งครัดและรอบคอบอยู่ไม่น้อย

‘เรย์ ท่านเลือกฝึกวิชาอะไรหรือ’ เขานั่งมองสายลมแสงสุริยันเพลินๆนางก็ก้าวเข้ามาไกล อย่าทำตัวมีพิรุธ! ว่าเมื่อเช้าได้ส่งพระบิดาไปสู่ขอนางเป็นที่เรียบร้อย

‘ข้าเลือกวิชากระบี่น่ะ’ นางปรายตามองเขาแล้วหย่อนก้นลงนั่งข้างๆ

‘หรอ ข้าเลือกทุกวิชาเลยนะ ทั้งกระบี่ ดาบ ธนู ทวน เคียว แล้วก็..’ นางสาธยายชื่อบรรดาอาวุธมากมายที่พอจะมีอยู่ออกมา เป็นหญิงที่แปลกประหลาดแต่ก็น่าดึงดูดเหลือเกิน..

‘ข้าว่าเห็นทีว่าวิชาธนูของเจ้าจะโดดเด่นเหนือใครนะ’

‘จริงหรอ แกล้งยอข้าหรือเปล่า?’

‘จริงๆ’ เขายิ้มให้นาง ยิ้มให้อย่างที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน

‘ท่านยิ้มแล้ว ตอนยิ้มก็หล่อไม่เบานี่ ยิ้มเยอะๆนะท่าน’ นางกล่าวอย่างอารมณ์ดีพลางหย่อนก้นนั่งข้างๆเขา ครั้งสายลมพัดมาทีก็เย็นช่ำสบายเสียจนสตรีข้างๆที่บ่นเรื่องสรรพาวุธต่างๆพลอยหลับไปจนศีรษะตกลงมาบนไหล่กว้างของเขา ชายหนุ่มจับศีรษะหญิงสาวอย่างเบามือ วางบนไหล่ให้เข้าที่ นางจะได้ตื่นมาแล้วไม่ปวดเมื่อยคอ แค่หวังดี ไม่ได้ล่วงเกินแม้แต่น้อย

‘หลังจากกลับจากฝึกวิชาครั้งนี้ ที่เมืองเทพของเราจะมีข่าวดีนะไอ’ ชายหนุ่มพูดเสียงแผ่วแล้วอุ้มหญิงสาวกลับยังที่พักเพราะเห็นว่าเย็นมากแล้ว ถ้าใครมาเห็นคงจะไม่งามเท่าไหร่

ครั้นเมื่อจดหมายถูกส่งไปยังพระบิดาหรือเทพผู้ปกครองโลก ท่านเทพก็เสด็จไปทาบทามด้วยตนเองทันที เทพทาชิตกใจอยู่ไม่น้อยที่เจ้าจิ้งจอกจอมพยศขายออกเพียงแค่ไปฝึกวิชาไม่กี่สัปดาห์ เพียงเทพผู้ปกครองโลกเอ่ยว่าถูกใจนักถูกใจหนา แม้ว่าคนที่จะมาขอแต่งจะไม่ใช่ทายาทผู้ที่ได้ครอบครองดินแดนสุขาวดีแต่เป็นแดนโลกันตร์แต่ก็ถือว่านางวาสนาดี เขาเลี้ยงลูกสาวคนกลางมาอย่างบุรุษไม่มีความเป็นสตรีแม้แต่น้อย ซุกซนเหนือใคร จอมพยศเสียยิ่งกว่าอะไร แต่เมื่อพระบิดาตำแหน่งใหญ่โตเพียงนี้ ถ้าปฏิเสธคงจะหน้าเสียดาย เขาจึงตอบรับคำไปโดยไม่รู้ถึงความวุ่นวายที่จะตามมา..

ไอและเรจิฝึกวิชาเสร็จก่อนผู้ใดเพราะทั้งคู่ต่างมีความฉลาดหลักแหลมและพละกำลังที่แข็งแกร่งจึงใช้เวลาเพียงแค่ 15000 ปี ในการสำเร็จวิชา อนึ่งด้วยเพราะ ไอซึเป็นลูกศิษย์คนโปรดของเทพร้อยเล่ห์ นางฉลาดหลักแหล่มและทั้งคู่ก็ได้ตำแหน่งเทพทันทีหลังจากสำเร็จการฝึก

‘เรย์ ข้าจะได้เจอท่านอีกหรือไหม ข้าว่าเราต้องหาโอกาสไปประลองวิชาหรือวิวาทกับพวกปีศาจบ้างดีหรือไม่’ นางถามชายหนุ่มข้างๆก่อนแยกจากและชูกำปั้นน้อยๆประกอบ

‘วิสัยของเจ้าช่างผิดแผกแปลกประหลาดกว่าสตรีนางอื่นยิ่ง แน่นอนว่าต้องได้เจอ’

‘แต่ว่านะ..ท่านว่าชายหนุ่มกึ่งเทพกึ่งมังกรคนนั้นจะออกมาจากหุบเขาวงกตเพลิงวิบาศได้ไหม ท่านอาจารย์บอกว่าหินที่สุด ที่นั่นน่ะมีแต่กลิ่นไอเลือดเต็มไปหมด’ นางจำไม่ได้แล้วว่าชายหนุ่มที่อยู่ในหุบเขาวงกตเพลิงวิบาศมีชื่อแซ่ว่าอะไร แต่ว่าเขาคงจะเก่งน่าดู มิเช่นนั้นคงไม่ได้ถูกใจท่านอาจารย์แล้วเข้าไปในสถานที่ฝึกที่ดีเช่นนั้น แต่ท่านอาจารย์สัญญากับนางแล้วแหละว่าถ้าเขาออกมาเมื่อไหร่จะให้นางลองเข้าไปสักครั้ง ใจกว้าง ใจกว้างดังมหาสมุทรจริงๆ

‘ถ้าเจ้านิยมชมชอบในไอเลือดหรือการต่อสู้ เชิญเจ้ามาที่แดนโลกันตร์ดีกว่า ข้าอาจหาคู่ซ้อมให้เจ้าได้สักหลายคน’ พลางคิดถึงพี่ชายต่างบิดาก็นึกโมโห เจ้านั่นน่ะถึอว่าตนเป็นพญาเหยี่ยว ว่องไว สายตาแหลมคม อำนาจที่ควรจะเป็นของเขาก็ถูกช่วงชิงไป ดูสิว่าพอจะเป็นคู่ซ้อมให้ว่าที่สตรีของเขาได้หรือไม่ ถึงเวลานั้นเขาจะได้ยึดเมืองคืน

‘เช่นนั้นก็ไว้เจอกันเถิด’ นางกล่าวเช่นนั้นทิ้งท้ายอย่างไม่คิดอะไร แต่ทว่าเมื่อกลับมาถึงบ้านก็งุนงงสุดขีด..ชุดพิธีการสีขาวสำหรับแต่งงานเป็นขนาดตัวของนางถูกวางทิ้งไว้อย่างเป็นระเบียบ งง งงงเป็นไก่ตาแตก

‘นี่มันอะไรกันเพคะท่านพ่อ?’

‘นี่ลูกไม่รู้เรื่องเลยหรือ เขาลือกันไปสามบ้านแปดบ้านเทียวนะว่าเจ้าจะได้แต่งดอกออกเรือนไปกับเจ้าชายเรจิ โอรสของท่านผู้ปกครองโลก’

‘ข้าไม่ยินยอม หากข้าไม่ยินยอมจะไม่มีการแต่งงานหรือหมั้นหมายอะไรทั้งนั้น’ ว่าจบสองขาเรียวงามก็ก้าวฉับๆทะลุมิติไปถึงแดนโลกันตร์

‘ข้าไม่ยินยอมจะหมั้นกับท่าน ไม่โดยเด็ดขาด’ เขานับถือนางอย่างยิ่ง ยามโมโหหรือยามโกรธยังน่ามอง นางเด็ดเดี่ยวถึงขนาดบุกมาประกาศกร้าวถอนหมั้นเขาถึงที่นี่ เขาเป็นคุณชายเย่อหยิ่ง เป็นนกฟินิกซ์หนึ่งเดียว เหมาะสมกับนางโดยแท้เหตุใดจึงปฏิเสธอย่างไร้เยื่อใยเช่นนี้

‘เหตุใดจึงปฏิเสธ’ ใบหน้าเผยให้เห็นชัดว่าเสียใจ.. นางเห็นใจเขาอยู่หน่อยแต่พอคิดถึงอิสระที่หายไปหลังแต่งงานก็ยิ้มไม่ออกยื่นกรานจะปฏิเสธ

‘ไม่ ก็ คือไม่ บอกบิดาท่านถอนหมั้นกับข้าเดี๋ยวนี้ มิเช่นนั้นมิตรภาพของเรา ถือว่าขาดสะบั้น ไม่มีอีกแล้ว’ เขาถอนหายใจอย่างปล่อยวางและเสียดาย นางเหมาะสมกับเขา เขาปักใจรักอีกแล้ว แต่ในเมื่อนางไม่ยินยอมพร้อมใจ ยอม เขายอมนางแล้ว แม้ว่าวันหนึ่งเขาจะขึ้นครองโลกปีศาจ บัลลังก์เลือดข้างๆจะเว้นว่างรอนางจนกว่านางจะตบแต่งกับใครเป็นเรื่องเป็นราว

‘ถอนก็ถอน ข้ายอมเจ้าแล้ว อย่าตัดขาดมิตรภาพของเราเลย’ เขาเขียนจดหมายขึ้นทูลพระบิดรอีกครั้ง..ดี..ที่ยังไม่ถึงขั้นป่าวประกาศให้ทุกคนรู้มิเช่นนั้นต้องโดนโทษทั้งคู่เป็นแน่

‘ดี ข้าไม่โกรธท่านแล้ว ไว้เจอกันนะ ‘ หลังจากเขารับปาก หน้ามือก็กลายเป็นหลังมือทันที นางอารมณ์ดีขึ้นทันตา ขยิบตาให้เขาสองทีแล้วเปิดประตูมิติกลับออกไป สมแล้วที่เป็นจิ้งจอกจอมพยศ ใครหนอจะได้เป็นผู้ปราบจอมพยศตนนี้ คนผู้นั้นต้องเก่ง แกร่ง โดยแท้แน่นอน..

............................................

///ภาคของเรจิมีภาคแยกน้า จะเขียนขึ้นพร้อมๆกับภาคของพี่ยาสุ อย่างไรก็ตามจริงๆรายละเอียดมันเยอะมากกกก แต่ไรท์ไม่อยากให้เด่นเกินตัวหลักก็เลยบีบเนื้อเรื่องให้เร่งรัดหน่อย รอติดตามกันด้วยเน้อ

 

 

ความคิดเห็น