กรกากี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 41 คฤหาสน์สีเลือด

ชื่อตอน : chapter 41 คฤหาสน์สีเลือด

คำค้น : แอ็คชั่น ตื่นเต้น ระทึกขวัญ

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 150

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ธ.ค. 2562 15:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 41 คฤหาสน์สีเลือด
แบบอักษร

41...  คฤหาสน์สีเลือด 

          ริมถนนนอกรั้วคฤหาสน์ลินน์.. 

          ในช่วงเวลาเดียวกัน.... 

             วิชุดานั่งกระวนกระวายรอคอย อยู่ในรถฟอร์จูนเนอร์อย่างไม่เป็นสุข ยิ่งจอห์นเงียบหายไปนาน เธอก็ยิ่งใจคอไม่ดี

         วิชุดาชะเง้อคอมองลอดซี่ลูกกรงรั้วไปที่อาคารด้านในไม่ยอมละสายตา ทั้งที่มันไกลเกินกว่าจะสังเกตเห็นว่าอะไรเป็นอะไรก็ตาม

       สาวงามมารู้สึกตัวอีกที เมื่อได้ยินเสียงคนมาเคาะกระจกรถข้างๆเธอ

      “ ก๊อก ๆ ๆ ๆ ”

                     พอเห็นหน้าคนเคาะ วิชุดาก็ตกใจหน้าถอดสี

       “ ผู้กองมอนโร ” เธออุทานออกมา รีบเอื้อมมือไปจะกดล็อกประตู

                  ผู้กองมอนโรไวกว่าเปิดประตูได้ก่อน และยิ้มอย่างยียวน

       “ กู๊ดอีเวนนิ่งยอดรัก สวมวิกใส่แว่นแต่งตัวเป็นคุณป้าแบบนี้นึกว่าผมจะจำไม่ได้รึไง เป็นไงมาไงยะ หายไปไหนมา ไหนลงมาคุยกันหน่อยสิ ”

                วิชุดารู้ดีว่าต่อสู้ขัดขืนไปก็เจ็บตัวเปล่า จึงจำยอมทำตามแต่โดยดี ในใจนึกภาวนาให้จอห์นรีบๆกลับออกมาไวๆ 

       ส่วนจอห์นซึ่งอยู่ข้างใน ก็กำลังตกอยู่ในสถานการณ์ลำบาก เขาถูกไอ้โม่งดำเอาปืนจ่อหัว ถูกยึดทั้งมือถือกับปืนพก และกำลังจะถูกควบคุมตัวพาเข้าไปในบ้าน

      แต่เดินไปไม่กี่ก้าว นักสืบหนุ่มก็แผลงฤทธิ์ หันไปชักศอกกลับใส่หน้าโป้งเดียว ไอ้โม่งผงะหงายปืนกระเด็นหลุดมือ พอถูกจอห์นเข้าไปเตะก้านคอซ้ำอีกฉาดไอ้โม่งก็หลับกลางอากาศ ล้มตึงลงไปนอนแผ่บนพื้นอย่างไม่เป็นท่า

     จอห์นขยับเน็คไทให้เข้าที่เข้าทาง ก่อนจะก้มเก็บปืน แล้วคุกเข่าลงถอดหน้ากากไอ้โม่งออกดูหน้า

                               ในที่สุดโฉมหน้าของไอ้ตัวลึกลับ ก็ถูกเปิดเผยออกมาจนได้

        ไอ้โม่งตัวปลอมที่ฆ่าคนตามออร์เดอร์ของซูซาน ที่แท้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน มันคือเจ้าจัสตินเพื่อนเก่าเขานั่นเอง

          จอห์นตกตะลึงไม่คาดคิดว่าคนดีๆอย่างจัสติน จะกลายเป็นฆาตกรโหดที่ฆ่าคนเป็นผักปลาไปได้

          ในขณะที่จอห์นกำลังค้นเอาของเขาคืน เขาก็ถูกจัสตินที่เพิ่งฟื้นจากสลบ แอบเอาเครื่องช๊อตไฟฟ้าจี้เข้าที่คออย่างจัง

           จอห์นเกร็งกระตุกตาเหลือกลาน แล้วร่วงผล็อยลงไปนอนเดี้ยงอยู่บนพื้น เขาไม่ถึงกับสลบ แต่ชาดิกสิ้นเรี่ยวแรงอ่อนเปลี้ยไปทั้งตัว

             เจ้าจัสตินใช้ปืนขู่เข็ญจอห์นให้ลุกขึ้นทั้งที่อาการยังย่ำแย่อยู่ แล้วสั่งให้เดินเข้าไปในบ้าน

                    จอห์นไม่ยอมเดินจ้องหน้าเพื่อนเก่าตาเขม็ง

   “ จัสติน แกบ้าไปแล้วเหรอ ? ทำไมแกทำเรื่องระยำแบบนี้ ? ”

                           จัสตินแสยะยิ้ม  

     “ เพื่อนายหญิงระยำกว่านี้ฉันก็ทำได้ ไม่ต้องพูดมาก เดินไปเร็วๆ ”

                           จอห์นเดินไปสองก้าว แล้วหันมาเร้าหรือ

     “ ฉันรู้ว่าแกรักซูซาน แต่การฆ่าคนตั้งหลายศพเพื่อทำให้หล่อนพอใจแบบนี้ มันต้องแลกกับอนาคตแกทั้งชีวิตเลยนะเว้ย มันจะคุ้มเหรอเพื่อน ”

         “ ขอเพียงให้คุณหนูพอใจ ถึงต้องตายฉันก็ไม่เสียดายชีวิต ” จัสตินมั่นคงในความจงรักภักดี      

      ” ฆ่าคนโทษหนักนะโว้ย ยิ่งหลายศพอาจถึงขั้นประหารชีวิต ฉันว่าแกอย่าถลำลึกไปกว่านี้เลย ตามฉันไปมอบตัวสู้คดีดีกว่า โทษหนักจะได้เป็นเบา ” จอห์นเตือนด้วยความหวังดี

                        จัสตินยิ้มมุมปาก

     “ จะมอบตัวทำไม ฉันมีวิธีที่ดีกว่านั้นเยอะ ” เขากล่าวเป็นนัยๆ

    “ วิธีอะไรของแกวะ ? ” จอห์นเลิกคิ้วสงสัย

                          จัสตินหัวเราะเสียงกร้าว

     “ ก็ส่งแกลงหลุมไง แค่นี้ก็จะไม่มีใครรู้ว่าฉันเป็นไอ้โม่ง จริงมั้ยเพื่อน อิอิ ”

                      จอห์นขบกรามกรอด

       “ ไอ้จัสติน แกคิดฆ่าฉันได้ลงคอเลยเหรอ ฉันเป็นเพื่อนแกนะโว้ย ลืมไปแล้วรึไง ”

        “ อย่าโทษฉันเลยจอห์นนี่ แกแส่มาหาที่ตายเอง ไปเดินไป แกจะอยู่หรือตายให้นายหญิงเป็นคนตัดสินก็ละกัน ” จัสตินตัดบทสรุป และบังคับจอห์นให้เดินไปที่ห้องรับแขก

           จัสตินคุมตัวเพื่อนเก่าไปส่งให้ซูซาน และรายงานการกระทำลับๆล่อๆของจอห์นให้หล่อนทราบ

               แม่ม่ายโรคจิตทำตาขวางเหมือนหมาบ้า จ้องหน้าจอห์นเขม็ง  

   “ คุณจะตั้งตัวเป็นศัตรูกับฉันให้ได้ใช่มั้ยจอห์นนี่ ? ” หล่อนกล่าวเสียงคำราม ขณะกดดูคลิปในมือถือจอห์นที่จัสตินยึดมาได้

    “ ไม่ใช่อย่างนั้น ฟังผมก่อน ” จอห์นพยายามจะอธิบาย

                  ซูซาน หันคลิปที่จอห์นแอบถ่ายไว้ให้เจ้าตัวดู พลางตวาดลั่น

     “ แล้วนี่มันอะไร อยากเห็นฉันติดตะรางหรือโดนประหารมากใช่มั้ย คุณถึงทำแบบนี้ ”

     “ คือ..ผม ” จอห์นถึงกับอึ้งพูดไม่ออก เมื่อนึกถึงมิตรภาพที่มีให้กันมาตลอดสิบกว่าปี

      “ เราเป็นเพื่อนกันนะจอห์นนี่ หรือมากกว่าเพื่อนเราก็เคยเป็นมาแล้ว คุณควรอยู่ข้างฉัน ไม่ใช่ข้างอีผู้หญิงชั้นต่ำที่คุณไม่รู้จักหัวนอนปลายเท้ามันเลยด้วยซ้ำ ” ซูซานตัดพ้อต่อว่าอย่างน้อยอกน้อยใจ

                          จอห์นทำหน้าเหมือนแบกโลกไว้ทั้งใบ

  “ แต่สิ่งที่คุณทำมันผิดทั้งกฎหมายและศีลธรรม ผมก็แค่จะคืนความยุติธรรมให้ผู้บริสุทธ์ที่ต้องมารับเคราะห์ในสิ่งที่เค้าไม่ได้กระทำ ” เขาอ้างอิงให้ดูดี

   “ อย่าพูดกลบเกลื่อนเลย ฉันรู้ใจคุณดี เป็นเพราะคุณหลงเสน่ห์นังแพศยานั่น จนลืมหูลืมตาไม่ขึ้นมากกว่า ” ซูซานดักคออย่างรู้เท่าทัน      

                            จอห์นทำหน้าปูเลี่ยนๆ

  “ นั่นเป็นแค่ส่วนประกอบ ประเด็นสำคัญคือ ผู้หญิงคนนี้เคยช่วยชีวิตผม ผมจำเป็นต้องปกป้องเธอ ”

                     ซูซานขบกรามกรอด เอ็ดตะโรลั่น

 “ ปกป้องด้วยการทรยศหักหลังเพื่อนแบบนี้ คุณไม่ละอายใจบ้างรึไง น้ำใจไมตรีที่เราเคยมีต่อกัน ไม่มีความหมายเลยใช่มั้ย ? ”

                        จอห์นหน้าจ๋อย รู้สึกกระอักกระอ่วนลำบากใจ

    “ เพราะความเป็นเพื่อน ผมถึงปล่อยให้คุณถลำลึกต่อไปไม่ได้ กลับตัวกลับใจยอมมอบตัวกับตำรวจซะเถอะ ถ้าคุณสารภาพความจริงและให้การเป็นประโยชน์ต่อรูปคดี ศาลจะผ่อนผันลดโทษให้คุณ จากโทษหนักก็กลายเป็นเบา ผมจะวิ่งเต้นช่วยเหลือคุณเรื่องคดี อย่างสุดความสามารถ ” เขากล่าวด้วยความหวังดี

                                ซูซานไม่ฟังเสียง สวนขึ้นมาทันควัน

    “ หุบปาก!อย่ามากล่อมซะให้ยาก ถ้าต้องติดคุกฉันยอมตายดีกว่า คุณพูดแบบนี้หมายความว่า ถ้าฉันไม่ยอมทำตาม คุณจะเปิดโปงเอาฉันเข้าตะรางใช่มั้ย โธ่ ไอ้เพื่อนทรยศ ”

                               จอห์นโบกมือส่ายหน้าเป็นพัลวัน

    “ อย่าเพิ่งโกรธซูซาน ผมอยากช่วยจริงๆ แต่คุณต้องให้ความร่วมมือ และที่สำคัญคุณต้องไว้ใจผม ” เขาพยายามตะล่อม

                             ซูซานไม่ยอมเคลิ้มตาม

           “ ไม่!คนที่ฉันไว้ใจทุกคนล้วนหักหลังฉัน คุณก็เช่นกัน ฉันไม่ไว้ใจใครทั้งนั้น นอกจากจัสตินผู้ซื่อสัตย์ของฉันคนเดียว ” แล้วหล่อนก็หันไปส่งยิ้มทำตาหวานกับมือสังหารประจำตัว

                  จัสตินปลาบปลื้มยืดอกยิ้มอย่างภาคภูมิ แล้วขยับปืนรอฟังคำสั่ง

                  จอห์น รู้ดีว่ามีสิทธิ์ลงหลุมได้ง่ายๆถ้าพูดไม่เข้าหูซูซาน จึงใช้จิตวิทยาค่อยๆกล่อมหล่อนอย่างระมัดระวัง

  “ ซูซานผมคิดว่าคุณกำลังป่วย ปกติคุณไม่ใช่คนเหี้ยมโหดอำมหิตแบบนี้ มอบตัวสู้คดีเถอะ ถ้าคุณอ้างอาการทางจิต คุณอาจพ้นผิดก็ได้ ” เขากล่าวเสียงอ่อนโยนพยายามใช้น้ำเย็นเข้าลูบ

                         ซูซานค้อนขวับ   

    “ คุณอยากให้ฉันติดคุก แล้วคุณกับนังนั่นจะได้เสวยสุขกันใช่มั้ย ฉันอาจเป็นบ้าแต่ฉันไม่ได้โง่หรอกนะ ถ้าคุณอยากช่วยฉันจริงๆ ก็รูดซิบปากอย่าสร้างความเดือดร้อนให้ฉันก็พอ ง่ายๆแค่นี้คุณทำได้มั้ย ? ” หล่อนคาดคั้นขู่เข็ญ

                          จอห์นส่ายหน้าปฏิเสธ        

        “ จะให้ผมช่วยปิดบังความผิด แล้วปล่อยคุณฆ่าคนตามอำเภอใจต่อไปงั้นเหรอ ผมเสียใจจริงๆซูซาน ผมคงทำตามที่คุณต้องการไม่ได้ ”

 “ ไอ้เพื่อนทรยศ งั้นแกก็เตรียมตัวลงนรกได้เลย ” เมื่อเห็นจอห์นไม่ยอมอ่อนข้อ แม่ม่ายโรคจิตก็ออกอาการเกรี้ยวกราด

    “ ฆ่ามัน ! ” หล่อนตะโกนสั่งจัสติน

               จัสตินรอคำนี้มานาน รีบย้ายตำแหน่งปืนจากกลางหลังมาจ่อที่หัวจอห์น เพื่อจัดการตามคำสั่ง

            แต่ไม่ทันได้เหนี่ยวไก เจ้าคนรถจอมโหดก็สะดุ้งโหยงร้องลั่น เมื่อถูกจอห์นยกส้นรองเท้า กระทืบลงไปที่ปลายเท้ามันเต็มแรง

             จอห์นฉวยโอกาสในเสี้ยววินาทีนั้นเข้าไปยื้อแย่งปืนกับจัสตินเป็นพัลวัน ทั้งคู่ล้มฟาดลงไปปลุกปล้ำกันอย่างเอาเป็นเอาตายอยู่บนพื้น ท่ามกลางความตื่นตะลึงของซูซาน

          พอได้สติซูซานก็ชักมีดออกมาจะเข้าไปช่วยจัสตินเล่นงานจอห์น แต่เสียงปืนดังคำรามขึ้นมาก่อน

      “ ปัง ! ”

            เมื่อสิ้นเสียงปืนการต่อสู้ก็สิ้นสุดลง จัสตินสะบัดร่างจอห์นกระเด็นไป แล้วลุกขึ้นยืนอย่างภาคภูมิ

                 ซูซานดีใจหัวเราะร่วน อ้าปากจะกล่าวชมเชย แต่คนใช้ผู้ภักดียืนได้แป็บเดียวก็ล้มฟาดลงไปนอนแน่นิ่งเลือดไหลนองท่วมพื้นซะก่อน

                   จอห์นถือปืนลุกขึ้นมายืนประจันหน้ากับนางมารผู้เสียสติ แล้วกล่าวหน้าตาขึงขัง

     “ ซูซาน ผมจะให้โอกาสคุณเป็นครั้งสุดท้าย วางมีดแล้วไปโรงพักกับผม เราเป็นเพื่อนกัน อย่าให้ผมต้องใช้กำลังบังคับคุณเลย ”

                   ซูซานออกอาการคลุ้มคลั่ง เงื้อมีดวิ่งชาร์ทเข้าใส่จอห์นด้วยฤทธิ์บ้า

                   ในขณะที่จอห์นกำลังพะวักพะวงกับซูซาน

                   เจ้าคนใช้เจ้าเล่ห์ที่แกล้งตายอยู่บนพื้น ก็ชักปืนที่ยึดได้ออกมาขึ้นลำจะลอบสังหารเจ้าของปืนข้างหลัง

               แต่เสียงขึ้นลำทำให้จอห์นไหวทัน เขาหันไปยิงใส่โป้งเดียวถูกกลางแสกหน้าไอ้หมาลอบกัดพอดิบพอดี

              จัสตินผงะหงายหัวฟาดพื้น เลือดกับมันสมองกระจายตายสนิท

                จอห์นหันมาอีกทีซูซานก็ถึงตัวแล้ว จึงถูกหล่อนใช้มีดแทงเข้าที่ชายโครงอย่างจังจนมิดด้าม

        จอห์นปล่อยปืนหลุดจากมือแล้วล้มลงทั้งยืน เลือดสดๆทะลักออกมาจากบาดแผลลึกฉกรรจ์พลั่กๆ นองท่วมพื้นแดงฉาน                      

         ซูซานร้องไห้อาลัยจัสตินที่ถูกฆ่าตายไปต่อหน้าต่อตา แล้วจิกหัวจอห์นขึ้นมาจะใช้มีดในมือเชือดคอเขาให้ตายคาที่เพื่อระบายความแค้น และปิดปากเขาให้สนิทไปตลอดกาล   

             ทันใดนั้น ผู้กองมอนโร ก็เข้ามาคว้าข้อมือซูซานไว้พร้อมกับบิดอย่างแรง จนหล่อนร้องโอ้ยปล่อยมีดหลุดจากมือ

                              ผู้กองชักปืนพกออกมาสยบคนร้าย และแสดงตัวจับกุม 

     “ หยุด!อย่าขยับ นี่เจ้าหน้าที่ตำรวจ ยกมือขึ้นไว้บนหัว อย่าขัดขืน ม่ายงั้นผมวิสามัญคุณแน่ ”

           ซูซาน ตกอยู่ในอำนาจปืนพก ไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากยอมจำนน

                     ผู้กองมอนโรตั้งใจจะตามประกบดูพฤติกรรมคริสซึ่งเป็นผู้ต้องสงสัยในคดีฆาตกรรม แต่เห็นรถคันหนึ่งแอบติดตามรถเป้าหมายไป จึงสะกดรอยตามหลังไปอีกที  

                        ที่หล่อนเข้าไปป่วนวิชุดาที่รถ ก็แค่จะพูดคุยด้วยความเสน่หาไม่ได้คิดจะจับกุม เพราะภาพหลักฐานจากกล้องวงจรปิดในคลีนิกหมอเถื่อน ทำให้ตำรวจต้องกลับลำเปลี่ยนสถานะวิชุดาจากฆาตกรกลายเป็นพยานปากเอกไปแล้ว

        ขณะที่ผู้กองกำลังจะบอกข่าวดีเรื่องนี้กับวิชุดา เสียงปืนในบ้านก็ดังขึ้น 

         ทั้งสองคนรีบปีนรั้วบุกเข้าไปในตึก เมื่อเห็นซูซานกำลังจะฆ่าจอห์น ผู้กองก็รีบเข้าไปแย่งมีดช่วยชีวิตนักสืบหนุ่มไว้ได้อย่างหวุดหวิด

              วิชุดาใจหายเมื่อเห็นสภาพอันหนักหนาสาหัสของจอห์น เธอรีบเข้าไปประคองศีรษะเขาขึ้นมาแนบอก แล้วร้องเรียกเขาอย่างห่วงใย

      “ จอห์นนี่ จอห์นนี่ คุณเป็นไงบ้าง?เจ็บมากใช่มั้ย?อดทนไว้นะคะ ฉันมาช่วยคุณแล้ว ลืมตามาพูดกับฉันซิคะ ”

              จอห์นเจ็บแทบขาดใจ แต่พยายามฝืนยิ้มปลอบใจคนรัก

    “ ผมไม่เป็นไร แค่นี้ไม่ถึงตายหรอก ”

                ผู้กองมอนโร ชะล่าใจแทนที่จะจับคนร้ายใส่กุญแจมือไว้ก่อน กลับยกปืนค้างเหม่อมองคู่รักทั้งสองด้วยความริษยา

      ซูซานฉวยโอกาสล้วงเครื่องช๊อตไฟฟ้าที่ศพจัสติน ออกมาช็อตใส่ร่างผู้กองแบบไม่ให้ทันตั้งตัว

            ผู้กองมอนโรชักกระตุกตาเหลือกลานปล่อยปืนหลุดมือ แล้วหงายตึงหัวฟาดพื้นสลบเหมือดคาที่

               พอเห็นซูซานก้มเก็บปืนขึ้นมาวิชุดาก็ตกใจตาเหลือก รีบยกแจกันราชวงศ์หมิงที่ตั้งโชว์อยู่ในห้องทุ่มลงบนกลางกบาลนังโรคจิตเต็มแรงเสียงดังโพละ แจกันราคาแพงระยับแตกหักออกเป็นหลายเสี่ยง

          ซูซานสลบเหมือดคาที่ ล้มคว่ำลงไปนอนแน่นิ่งไม่ไหวติง...

                  หลังจากนั้นไม่กี่นาที ลานหน้าคฤหาสน์ลินน์ ก็คราคร่ำไปด้วยรถตำรวจกับรถพยาบาลหลายคัน พวกคนใช้ในบ้านแตกตื่น ออกมายืนดูกันหน้าสลอน

       ในที่สุดคนชั่วก็ได้ชดใช้กรรม ซูซานลินน์ถูกตำรวจจับกุม ผู้บาดเจ็บกับศพผู้เสียชีวิต ถูกหามส่งโรงพยาบาล ส่วนคนอื่นๆที่อยู่ในเหตุการณ์ถูกตำรวจเชิญไปให้ปากคำที่โรงพักในฐานะพยาน...

 

                  ******

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น