แม่มณีสีขาว

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะค่ะ เป็นกำลังใจและอ่านนิยายของแม่มณ้กันด้วยนะ

ชัยชนะ (จบแล้ว)

ชื่อตอน : ชัยชนะ (จบแล้ว)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.7k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 10 ม.ค. 2559 10:53 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชัยชนะ (จบแล้ว)
แบบอักษร

เสียงแตร่ดังกังวาล เมื่อสิ้นสุดเสียงมีเสียงฝีเท้านับหมื่นนับพันของกองทหารที่เดินทัพอย่างหนักแน่นไม่กลัวสิ่งใด  เหล่าทหารที่จิตใจอยู่กับการต่อสู้ไม่มีสิ่งใดขว้างกั้นหาต้องตายก็ตายอย่างสมเกียรติ

“เป็นไงบ้าง พวกมันมีกี่คน” โซเอลที่ให้ทหารไปสืบว่าพวกกบฏมีจำนวนมากน้อยขนาดไหน

“มีบนดินประมาณห้าพันตน บนฟ้าสามพันตน ที่อยู่ใต้ดินประมาณหมื่นกว่าคนครับผม”

“เจ้าไปได้แล้ว”

            โซเอลเดินไปบอกพี่ของตนอย่างคิดหนัก ไม่นึกว่ามันจะมากมายขนาดนี้ กำลังทหารที่มีมาก็พออยู่แต่ถ้าเอามันทำกับดักไว้หล่ะ จะทำไง

            “ท่านว่าจะทำไงดี เราคงจะเข้าโจมตีแบบตรงๆไม่ได้แน่จะเสียทหารไปเปล่าๆ คงต้องมีชั้นเชิงมากกว่านี้”

            “ท่านแม่ทัพ พวท่านว่าไงมีใครมีแผนดีๆบ้างไหม”

            “กระหม่อมคิดว่า...”

 

เมื่อถึงคราศึก เป็นอย่างที่ซาเอลคิดไว้จริงว่าพวกมันต้องไม่บุกและรอคอยการบุกของพวกเขาแทน ดีที่เขาร้อมเอาไว้ ไม่มีเสบียงก็จะฆ่ากันตาย ใครผ่านออกมาก็โดนฆ่าตาย

            “พวกนั้นเริ่มไม่ไหวแล้วละ คงอดกินมาหลายวันเริ่มกระจายออกมาทั้งบนฟ้า ใต้ดิน หรือแม้แต่ภาคพื้น”

            “อย่าได้มาแหย่มังกรยังพวกข้า เจ้าดารัส”

พวกเขารู้ว่าดารัสเองก็สืบเชื้อสายของราชวงค์ก่อนๆมา แต่การที่เขามาช่วงชิงคืนจากสองพี่น้องเหล่ามังกรละก็ คำว่าตายคงไม่มีความหมายเทียบกับคำว่าทรมาณ

“ส่งสาส์นไปหาพวกมัน จะยอมแพ้ รึอยากสู้ทั้งที่ไม่มีแรง”

“ได้ จะให้ข้าเป็นคนไปส่งเองรึว่าจะส่งนกไป”

“ส่งนกไปเอา อย่าทำอะไรให้มันเสี่ยง ลูกเมียเจ้ารอเจ้ากลับไปอยู่” คนเป็นพี่อดดุน้องชายที่โตแล้วก็ยังทำตัวห้าวหาญไม่เลิก

“ก็ได้ ข้าไม่ไปหรอก ถ้าเมริวล่ารู้ว่าข้าทำแบบนั้นและก็คงด่าข้าจนหูชาแน่ๆ รายนั้นยิ่งห่วงข้ามากกว่าตัวเองอีก” พูดไปเขาก็อดคิดถึงเมริวล่าไม่ได้ จะเป็นไงบ้างนะไม่ใช่นั้งร้องไห้ขี้มูกโป่งไปแล้วละ

“ถ้าเจ้าทำข้าบอกนางแน่ เอาส่งให้นกไปสะ” ซาเอลขู่น้องชายของตนก่อนจะยื่นสาส์นให้น้องชาย

“ท่านเนี้ยเหมือนท่านพ่อเข้าไปทุกที”

“ข้าจะเป็นมากกว่านั้นอีกถ้าเจ้ายังไม่ทำตามที่ข้าบอก”

“ไปแล้วๆ” ดุจริงๆ

ศึกที่อาจห้าม ตระกูลของดารัสเป็นตระกูลใหญ่ตระกูลหนึ่งเลย แถมเจ้านั้นยังรวบรวมพรรคพวกได้มากขนาดนั้นคงไม่ธรรมดา ต้องใช้สมองมากกว่าความต้องการชนะให้มาก เจ้าดารัสไอ้เจ้าเล่ห์

 

ทางด้านคฤหาสน์ลับของตระกูลมังกร

“เลดี้เจน พวกเขาส่งข่าวอะไรมาบ้างรึป่าวนี้หลายวันแล้วนะ” เมริซาที่นั้งตั้งตารอคอยนกส่งข่าวของซาเอล แต่กลับไม่มีมาเลย เธอรู้สึกไม่ดี

“คงส่งมาได้หรอกองค์ราชินี หากฆ่าศึกเห็นนกส่งข่าวมาทางนี้ ตัวท่านจะเป็นอันตรายได้ถ้าการศึกจบเมื่อไรคงจะมีมาเองละเจ้าค่ะ”

“เห้อออ ข้ารู้สึกเป็นห่วงสามีข้าจังเลยเลดี้เจน ไม่รู้จะทำอะไรห้าวๆอีกรึป่าว ชอบทำไรไม่ค่อยคิดอยู่ด้วย” เมริวล่าเดินมาอย่างกังวล ซาเอลเป็นผู้ใหญ่พอตัว แต่สามีตนสิ ใหญ่แต่ตัว

“อย่าคิดแบบนั้นเลย พวกเขาสัญญากับพวกกท่านแล้วไม่ใช่รึว่าจะดูแลตนเองและกลับมาหาพวกท่านแน่ๆ ทีนี้พวกท่านนะใจเย็นๆและค่อยต่อไปเถอะอย่าคิดมากเลย” เลดี้เจนทำได้แค่ปลอบเป็นแม่นมมาสองรุ่น รุ่นนี้ช่างคิดหนักเหลือเกิน

“ท่านแม่ เมื่อไรท่านพาจะมาหาพวกเรา เซลลี้รอนานแล้วนะ” เซลลี้ที่ไม่รู้เรื่องก็ดึงกระโปรงแม่ของตนอย่างต้องการรู้

“ท่านพ่อยังทำงานไม่เสร็จไงลูก เลยอดมาเที่ยวกับพวกเรา”

“หนูไม่อยากโตเลยท่านแม่ เวลาโตก็ต้องทำงานแต่ตอนเป็นเด็กอย่างเดี่ยว ฮิฮิ”

“ยังไงลูกก็ต้องโต ไม่มีอะไรหยุดได้หรอกลูก เห็นพี่มาเอลไหมหล่ะ ตัวสูงกว่าหนูเยอะเลย”

“ไม่ได้ๆหนูต้องกินเยอะๆจะได้สูงเท่าพี่มาเอล”

“จ้ะ”

 

อีกด้านหนึ่ง

“เป็นไงบ้าง พวกมันจะยอมรึสู้”

“สู้ไง ไอ้ซาเอล!!” ดารัสที่ปรอมตัวเข้ามาในทัพขององค์ราชา

“เจ้าเนี้ยมันโง่จังนะ ซาเอลอยู่โน่นไอ้โง่” โซเอลที่รู้ว่ามีการลักรอบเข้ามาเพราะเขาให้ทหารทำสัญลักษณ์เอาไว้ หากใครไม่มีแสดงว่าไม่ใช่ทหารของเขา และเขาได้ปรอมตัวเป็นซาเอล ด้วยหน้าตาที่คล้ายกันถ้าไม่มองให้ดีอาจจะตีผิดตัวได้ และโจรได้ตีผิดตัวจริงๆ

“อะไรนะ!!

ดารัสที่รู้ตัวว่าเสียรู้สะแล้วก็ร้องอย่างตกใจ ก่อนจะวิ่งออกไปด้านนอกกระโจมที่คิดว่าจะมีทหารของตนแต่ก็เจอว่าถูกล้อมไว้หมดก่อนจะหันมาหาโซเอลก่อนจะแปลงร่างเป็นพญาอินทรีย์และจับโซเอลขึ้นไปด้วย

“ไอ้โง่เอ๋ยยยย โฮกกกก” โซเอลที่ถูกจับขึ้นมาก็แปลงร่างเป็นมังกรที่ตัวใหญ่กว่าก่อนจะทยานขึ้นไปและกางปีกใหญ่อย่างน่าเกรงขาม

“มะ มังกรสีเงิน” พญาอินทรีย์ดารัสเพิ่งรู้ตัวว่าตนคิดผิดที่จะจับเจ้านี้มาเป็นตัวประกัน เพราะเขาคิดว่าน่าชายของซาเอลหน้าจะไม่ได้สืบเชื้ออะไรเพราะไม่เคยเห็นว่าโซเอลจะโกรธจนแปลงร่างเลยสักรอบ แต่กลับเป็นตรงข้ามกันเลยตายแน่

“เจ้าคิดผิดมากที่เล่นกับน้องชายของข้า ดารัส” ดารัสที่หันไปประจันหน้ากับโซเอลอยู่จนไม่ทันดูว่าซาเอลได้อยู่ด้านหลังของเขาเสียแล้ว

“อะไรกัน!!

“เจ้าหันดูกองทัพของเจ้าก่อนไหม ข้าสนุกมากตอนที่เจ้าเข้ามาข้าเองก็เข้าไปเหมือนกัน เจ้าพวกนั้นเห็นหน้าข้าเหมือนเห็น...ความตาย” ซาเอลมองหน้าดารัสก่อนจะพูดอย่างเยือกเย็น

“เอาหล่ะ ข้าเป็นลูกผู้ชายพอ อยากสู้กับข้ารึอยากสู้กับน้องข้าละ ถ้าเจ้าชนะๆได้ข้าจะให้เจ้าครองบัลลังค์ แต่จะบอกอะไรอย่างนะต่อให้เจ้าชนะก็ไม่มีใครสวามิพักตร์ต่อเจ้า เพราะพวกมันตายหมดแล้ว” ซาเอลพูดอย่างผู้กุมชัย

“ฮึ ก็ตายให้หมดสิ พวกเจ้านะ ย้ากกกกกกกกกกกกกก” ดารัสพุ้งเข้าไปหาโซเอลก่อนจะใช่กรงแล็บข่วนเขาไปที่อกมังกร  หากแต่

“ข้าด่าเจ้าก็รอบถึงจะเข้าใจ มังกรสีเงิน มีหนังที่แกร่งกว่ามังกรสายอื่น เข้าใจสะด้วย”

เมื่อพูดจบโซเอลก็ตรงเข้าไปฉีกปีกของพญาอินทรีย์จนหลุดออกทำให้ดารัสร่วงลงสู่พื่นโดยไร้การช่วยเหลือแต่อย่างใด

“เก็บศพมัน!!” ซาเอลที่บินลงม่าอนจะมีศพของดารัสร่วงลงมาใกล้ๆ กลิ่นคาวเลือดกระจายฟุ่งไปหมด เลือดที่กระเด็นเซนซากเต็มไปทั่วพื่นดิน ดารัสที่ทรมารก็ร้องโอดครวณก่อนจะสิ้นใจไปในที่สุด

เสียงทหารร้องโห่ให้กับชัยชนะที่ได้มาโดยที่พวกเขาแทบไม่เสียกำลังคนเลยสักนิด ก่อนจะเปลี่ยนเป็นเสียงถวายพระพรให้กับซาเอล

 

หลายวันผ่านไปซาเอลกับโซเอลยังต้องเครียร์ครอบครัวคนที่เกี่ยวข้องของดารัสทั้งหมด จนทำให้ไม่ได้ส่งสาส์นไปหาเลดี้เจนว่าศึกจบแล้ว ทำให้สองสาวที่ตั้งตารอคอยคิดฟุ้งซ่านไปต่างๆนานาจนแทบไม่ได้นอน

“ซาเอลเราลืมอะไรกันรึป่าว”

“ไม่นิ ก็แค่ต้องไปรับ... เฮ้ย”

“ข้าโดนนางฆ่าแน่ๆ” โซเอลที่เรียบเรียงตอนได้ ก็ทำหน้าเหย่เก

“ไปเลย มั่วแต่ทำหน้าแบบนี้เจ้าได้ศพเละกว่าเดิมแน่” ซาเอลตบบ่าน้องชายก่อนจะรีบเดินออกจากห้องไป

“ยังไงข้าก็เละไม่ใช่หรอออ”

 

เมื่อไปถึง

“เมริซา มาเอลพ่อมาแล้ว” ซาเอลที่เห็นคฤหาสน์เงียบๆจึงตะโกนเข้าไปแต่ไม่ได้ยินเสียงใด

ตุบ ตับ “ถ้ามานะข้าจะฆ่าเจ้า เจ้าซาเอลลล ย้ากก” ปังงง

“เอิบ” ซาเอลที่ได้ยินเสียงถึงกับเหงือตก ตอนนั้นเมริซาไม่ดุขนาดนี้นิ

“ท่านพี่ ราชินีท่านช่างดุเหลือเกิน” โซเอลที่ได้ยินก็ตบบ่าอย่างเห็นใจ

ปัง ตุบ ตับ ปัง ปังงงง

“นี้สำหรับเจ้า โซเอลลลล”

“ข้าว่าเจ้าหน้าจะหนักกว่าข้านะ”

“ข้ากลับทันไหม”

“กลับนางได้ข้าเจ้าจริงๆแน่”

“ข้ามาแล้ววววว เมริซา” ซาเอลที่วิ่งไปกอดเมริซาจากด้านหลังจนทำให้เมริซาตกใจจับราชามังกรทุ่มพื่นสะงั้น

“มาแล้วหรอ ปล่อยให้ข้ารอตั้งนาน ท่านรู้ไหมว่าข้าเครียด คิดมากต่างๆนานาไปมาก ท่านมัน..มัน..ฮึก” ยังไม่ทันพูดจบเมริซาก็ร้องไห้ออกมาจากหญิงแกร่งกลับลงมานั้งร้องไห้อยู่ข้างๆตัวซาเอลแทน

“ข้าขอโทษ ข้ามาแล้วเห็นไหมไม่ได้เป็นอะไรด้วย”

“ท่านใจร้าย”

“ท่านพ่ออออ ท่านมาแล้ว” มาเอลที่วิ่งมากระโดดลงมานอนทับตัวพ่อของตนอย่างรักใคร่

“ไปพาแม่เจ้าเข้าบ้านก่อนเถอะ”

 

อีกด้านหนึ่ง

โซเอลที่ดึงตัวเมริวล่ามาก่อน แต่สุดท้าย

“นี้แนะ ข้าไม่เหมือนพี่สาวหรอกนะ เจ้าไม่คิดจะส่งสาสน์มาหาข้าบ้างรึไง ต้องให้ข้าเป็นบ้าก่อนใช่ไหม” เมริวล่ากระทุ้งศอกไปที่ท้องของโซเอลอย่างจัง ก่อนจะใช่กำปั้นทุบหัว

“โอ้ยเจ้าอ่อนหวานไม่เป็นรึไง นี้ไงเหตุผลที่ข้าไม่อยากให้เจ้าเรียนต่อสู้อะเอาไว้ทำร้ายข้าคนเดี่ยวสะมากกว่า” โซฌอลที่กำหัวตัวเองอย่างเจ็บปวดก็พูดออกไป

“อุตส่าห์รีบมา คิดถึงขนาดนี้ยังจะมาตีหัวข้าอีก รู้งี้ปล่อยไว้ที่นี้และไม่มาหาหรอก”

“งั้นเจ้าก็ไปสะสิ ข้ามันชอบใช่ความรุนแรงนิ ข้านิสัยไม่ดีนิ” เมริวล่าที่โดนว่าก็หันหลังให้ก่อนจะประชดทั่งที่น้ำตาปริมๆแท้ๆ

“เจ้าพูดเองนะ”

“จะไปไหนก็ไปเลย” เมริวล่าเดินออกไปแต่ก็ถูกโซเอลดึงมื่อเอาไว้ก่อน

“ง้อยากจริง”

“ฮึก อย่ามายุ่งปล่อยเลย”

“ไม่ยุ่งได้ไงเมียทั้งคน ไม่เอาไม่ร้องๆข้าขอโทษนะไม่เอาไม่ร้องสิ ข้ามารับเจ้าตามที่สัญญาแล้ว” โซเอลดึงเมริวล่ามากอดเอาไว้ก่อนจะทำเสียงออดอ้อน

“เจ็บไหม” เมริวล่าที่หันไปเห็นหัวของสามีที่แดงจากการตีของเธอก็ถามขึ้น

“ไม่เจ็บหรอก ไหนดูมือสิเจ้าน่าจะเจ็บกว่าข้านะ ไปข้างในก่อนเร็วเดี๋ยวทำแผลให้ เจ้าตัวเล็กอยู่ไหนละ”

“ก็อยู่ในท้องไงไม่เห็นหรอ ส่วนเซลลี้อยู่กะเลดี้เจน” เมริวล่าเปิดประตูเข้าไปโดยไม่หันมามองหน้าสามีสักนิ

“เดี๋ยวเจ้ามีเจ้าตัวเล็กให้ข้าอีกแล้วหรอ” โซเอลวิ่งตามเข้าไป

 

“จบ”

บางทีการรักใครสักคนเราสามารถทำเพื่อเขาได้ทุกอย่างถึงแม้สุดท้ายตัวเองจะเป็นฝ่ายเจ็บก็ตาม

 

เพราะการที่เห็นคนที่รักมีความสุข คือความสุขอย่างหนึ่ง

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/900168017.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/928425071.gifhttp://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/940275056.gif

แม่มณีจะมีผลงานอะไรต่อไป ฝากติดตากันด้วยนะเจ้าค่ะ

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น