อักษรามณี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : แรกพบ (5)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ม.ค. 2559 14:17 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
แรกพบ (5)
แบบอักษร

 
 

     “จะไปพบแม่ใหม่หรือคะ...คุณคิน คุณรู้จักเขาหรือเปล่า”

          เสียงใสของหญิงสาวในชุดนักศึกษากระโปรงสั้นเต่อซึ่งนั่งอยู่บนเบาะข้างคนขับดังขึ้นภายในรถมินิเปิดประทุนอันหรูหราที่ค่อยเคลื่อนตัวไปอย่างช้าๆ บนถนนสายใจกลางเมืองท่ามกลางการจราจรอันแออัดในยามอาทิตย์ลับแสงจากขอบฟ้าไปแล้วเหลือเพียงแสงไฟตามท้องถนนที่ทำหน้าที่ส่องสว่างต่างเวลากลางวัน ดวงตายาวรีของผู้ที่มือคอยควบคุมพวงมาลัยมองไปข้างหน้าคล้ายไม่ใคร่สนใจต่อคำถามนั้นนักหากทว่าสีหน้าอันเย็นเยียบกลับเหมือนน้ำแข็งที่กำลังถูกหลอมละลายทีละน้อย

                “คุณพ่อบอกว่า....เขาชื่อ....ณัฐญาณี ดิษยฐานันด์ ผมไม่เคยรู้จัก”

                “ณัฐญาณี ดิษยฐานันด์......”

               นัยน์ตาพรายแสงบนดวงหน้าเรียวเล็กของพราวพิลาศเปล่งประกายคล้ายฉุกคิดอะไรได้บางอย่างเมื่อได้ยินชื่อของใครคนหนึ่งที่หลุดออกมาพร้อมน้ำเสียงอันราบเรียบแต่ก็แฝงไว้ด้วยความไม่ใส่ใจจากริมฝีปากได้รูปบนใบหน้าคมคายราวรูปสลักของเทพในตำนานยามถูกแสงไฟริมถนนฉาบไล้

           “พราวจำได้แล้ว แม่ของมุจลินทร์เพื่อนคณะเดียวกับพราว....แต่ผู้หญิงคนนี้เป็นลูกหนี้คุณพ่อของพราวนะคะ คุณอนาคิน”

                มีบางอย่างฉายวาบขึ้นมาในแววตาของผู้ฟัง มือหนาใหญ่เริ่มกำพวงมาลัยแน่นขึ้นโดยเจ้าตัวแทบไม่รู้สึก

                “แล้วไง....”

                “แล้วไงหรือคะ....คุณณัฐญาณีนั่นน่ะสามีเขาเป็นเจ้าของโรงงานผลิตสินค้าใหญ่มากแต่ตายเพราะอุบัติเหตุเครื่องบินตก เมื่อไม่กี่เดือนมานี้พราวเห็นเขามาที่บริษัทของคุณพ่อ ตอนแรกพราวนึกว่ามาติดต่อธุรกิจ ที่ไหนได้....กิจการของตัวเองส่อแววจะพังพาบ พราวเลยรู้ว่าเขาเป็นหนี้คุณพ่อตั้งสิบล้าน แต่ดูท่าทางเขาก็ไม่ได้ยี่หระอะไรเลยนะคะ เขาค่อนข้างจะเฉิดฉายในวงสังคม ลูกสาวเขาก็....ท่าทางหัวสูงเหมือนแม่ ไม่นึกเลยนะคะว่าผู้หญิงที่ชีวิตเต็มไปด้วยปัญหาคนนั้นจะมาเป็นแม่ของคุณคิน”

                อนาคินรู้สึกเหมือนมีอะไรแล่นมาจุกที่หน้าอก สำหรับเขาแล้วการเป็นทายาทคนเดียวของนักธุรกิจชื่อดังเจ้าของบริษัทส่งออกยักษ์ใหญ่และกิจการในเครืออีกมากมายอย่างอนันต์  บริภัทรภูมินทร์ บางครั้งก็ไม่ใช่เรื่องง่าย 

          เด็กหนุ่มที่เติบโตขึ้นมาท่ามกลางเงินทองและความสะดวกสบายในชีวิตกลับต้องสูญเสียมารดาอันเป็นที่รักไปตั้งแต่วัยสิบขวบเศษจากอุบัติเหตุทางรถยนต์ที่ยังคงติดค้างอยู่ในความทรงจำว่าบิดาของเขาเองเป็นต้นเหตุของการสูญเสียครั้งยิ่งใหญ่ในครานั้น

ความฝันอันเปล่าดายในวัยเด็กมิอาจถูกเติมเต็มได้ด้วยวัตถุมีค่ามากมายที่บิดาเพียรหามาให้เพื่อเยียวยารอยแผลในหัวใจที่โหยหาความรักดวงนั้น 

อนาคินกลายเป็นคนชอบเก็บตัวและอยู่อย่างเดียวดายเช่นนี้เสมอมา ชายหนุ่มดูห่างไกลจากบิดาแม้อยู่ใต้ชายคาเดียวกันด้วยความเจ็บปวดในวัยเยาว์จากความฝันที่ขาดวิ่นทำให้หัวใจดวงนั้นแข็งกระด้าง ใบหน้าอันหมดจดราวรูปสลักดูเยียบเย็นอยู่เป็นนิจ หากทว่ามีเพียงคนเดียวเท่านั้นคือบิดาของเขาที่รู้ดีว่าภายใต้ความเยือกแข็งคือชายหนุ่มหัวขบถที่เก็บซ่อนความดุดันและดื้อรั้นไว้เบื้องหลังท่าทีเรียบเฉยที่ไม่เคยสนใจใคร

แวบหนึ่งที่อนาคินเหลือบมองหญิงสาวซึ่งนั่งผัดแป้งเติมลิปสติกอยู่ข้างๆ เขากลับมองไม่เห็นสาวสวยระดับดาวมหาลัยอย่าง       พราวพิลาศ ภาษกานต์ ลูกสาวของนักธุรกิจระดับพันล้านที่เพียงแค่ผ่านเข้ามาเป็นคู่ควงดูหนังฟังเพลงในห้วงเวลาเบื่อเหงา แววตาอันนุ่มนวลบนใบหน้าของใครอีกคนต่างหากที่เขาบังเอิญพบหน้าและเผลอไผลสบตาด้วยยังคงทิ้งร่องรอยบางอย่างไว้ในสำนึกแทนความงามและท่าทีเสมือนฉาบฉวยของบุคคลซึ่งนั่งอยู่เคียงข้าง

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น