ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : สัญญา

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 76

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ธ.ค. 2562 21:54 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สัญญา
แบบอักษร

โซโล

ตอนนี้ก็เวลาเกือบจะดึกเเล้ว เเต่ตอนนี้กับมีเกาะๆนึงที่มีเเสงสีสวยงาม เเถมยังมีซุ้มดอกไม้นาๆชนิดที่ดูสวยงามอีก เกาะนั้นเเน่ๆเป็นเกาะที่ซันจิกำลังจะได้เเต่งงาน

"" โซโล ""

โรบิ้นเรียกผม เเละกวักมือเรียกผมให้ไปหา

"" มีอะไร ""

ผมถามโรบิ้นที่ยังทำหน้ามุ้ยอยู่

"" ถ้านายเข้าไปข้างในนะ นายไม่ต้องสนใจพวกฉันนะ ถึงเเม้พวกฉันจะโดนอะไรก็ตาม นายไม่ต้องสนใจฉัน ไปหาซันจิสะเข้าใจไหม ""

ผมถึงกับอึ่งดับคำพูดของโรบิ้นจัง ที่บอกเเผนทั้งหมดให้ผมฟัง

ใครจะกล้าทิ้งเพื่อนกัน ถ้าเพื่อนอยู่ในที่ลำบากเราก็ต้องช่วยใช้ไหมคับ

"" เเต่จะให้ฉันทิ้งพวกเธอไปหรอ ฉันทำไม่ได้หรอก ""

ผมบอกเธอไปเเล้วกำลังจะเดินหนี เเต่คำพูดของเธอนั้นทำให้ผมชงักไปช่วงขณะ

"" ถ้านายไม่ไปหาซันจิ นายจะไม่มีวันได้เจอซันจิอีกเลย ""

ผมหันหน้ากับไปหาเธอ เเล้วกำลังจะเถียง เเต่เธอกับชี้ไปทางด้านหลังผม เเล้วทำปากบอกว่า

ถึงเเล้วไปได้เเล้ว

ผมที่รู้อย่างงั้นก็รีบวิ่งไปที่ลงเรือทันที

"" ไปซะไปหาซันจิให้เจอ/ ไปหาซันจิให้เจอนะโซโล ""

คำพูดของลูฟี่กับนามิดังขึ้นพร้องกัน ทำให้ผมนั้นมีเเรงในใจขึ้นมาทันที

ซันจิ ฉันกำลังไปช่วยนายนะ รอฉันก่อน

 

ซันจิ

ผมที่นั่งเครียดอยู่ในห้องของเจ้าบ่าว ทำไมถึงไม่รู้สึกดีใจเลยที่จะได้เเต่งงานกับเธอคนนั้น คนที่ชื่อว่า พุดดิ้ง

เธอเป็นคนที่สวยมาก เเถมยังนิสัยดีอีกสมควรที่จะเป็นคู่ครองของผมที่สุด

เเต่ทำไมผมถึงไม่ดีใจเลยนะ หรือว่าผมยังทำใจเรื่องอิจิจิไม่ได้กันนะ

"" ซันจิ!! ""

เรจูเรียกผมเสียงดัง ทำไมถึงต้องเรียกเสียงดังขนาดนี้ด้วย อันที่จริงอันนี้เขาไม่ได้เรียกว่าเรียก เเต่เขาเรียกว่าตะโกนใส่หน้าถึงจะถูก

"" ตะโกนทำไม เสียงดังนะเรจู ""

"" ก็นายเหม่อนิ พี่เรียกตั้งหลายรอบเเต่นายกับไม่สนใจพี่เลย ""

เอ้าผมเหม่อหรอเนี้ย สงสัยคงคิดมากเกินไปเเล้วทำให้เหม่อล่ะมั้ง

"" ซันจิ ""

เรจูเรียกผมอีกรอบ ตอนเเรกก็คิดว่าเธอนั้นกำลังกวนผม เเต่สีหน้าของเธอนั้นจริงจังมาก ผมเลยไม่กล้าด่าเธอออกไป

"" นายเป็นอะไรร้องไห้ทำไม ""

เรจูเดินเข้ามาหาผม เเล้วใช้มือของเธอเช็ดเเก้มให้ผม

บ้าหรือป่าวผมอ่ะนะร้องไห้ ในวันนี้เนี้ยนะวันที่ผมควรจะมีความสุขที่สุดเนี้ยนะ

"" ใครร้องไม่มีหรอก ""

"" ก็นายไงซันจิ นายกำลังร้อง ""

เธอพูดขึ้นอีกรอบ ผมนั้นก็จะเถียงเเต่เธอกับทำสิ่งที่ทำให้ผมนั้นไม่คิดว่าเธอจะทำ

คือเธอดึงผมเข้าไปกอด

"" ยินดีด้วยนะ ""

"" อืม ""

เธอก็คลายกอดของเธออกเเล้วเเล้วทำหน้าเหมือนมีอะไรทั่เธอไม่สบายใจ

"" มีอะไรหรือป่าว ทำไมทำหน้าเเบบนั้น ""

"" นายรู้หรอว่าพี่หมายความว่าอะไร ถึงได้ยินดีด้วยนะ ""

เอ้าไม่ใชเรื่องที่ผมจะเเต่งงานกับเธอคนนั้นหรอ หรือว่าเรื่องอะไร

"" เรื่องอะไร ""

เธอทำท่าลังเลเเปปนึง เเต่สุดท้ายเธอก็บอก

"" อิจิจิบอกกับฉันว่า พวกลูฟี่กำลังจะมาช่วยนาย ยินดีด้วยนะ ""

เธอบอกผมเเละทำหร้าดีใจกับผมด้วย ตอนเเรกผมก็เชื่อนะว่าเธอนะยินดีกับผมจริงๆ เเต่สีหน้าของเธอนั้นกับไม่ได้ใจกับผมเลย ดูถ้าหน้าจะกำลังหนังใจอะไรมากกว่า

เเต่ผมไม่ถามเอหริกว่าหนังใจเรื่องอะไรอยู่ เพราะถ้าเธออยากบอกเธอก็บอกเองเเหละ

"" ซันจิ ""

เธอเรียกผมอีกรอบ เเละกะโจนตัวเข้ามากอดผม ตอนเเรกผมก็คิดว่าเธอดีใจกับผมอะเเหละ

เเต่กับไม่ใช้เพราะตัวเธอนั้นสั่นมาก เเละได้ยินถึงเสียงสะอื้น จึงทำให้ผมเข้าใจว่า เธอนั้นกำลังร้องไห้

"" ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม ถ้านายเจอเพื่อนพ้องของนายเเล้ว นายไม่ต้องสนใจพี่นะ หนีไปกับเพื่อนเลยไม่ต้องสนใจพวกพี่ พวกพี่เาตัวเองรอดได้เข้าใจไหม ""

"" ไม่ได้เรจู ฉันจะไม่ทิ้งพี่อีกเด็ดขาด ""

"" ไม่ได้นายต้องหนีไป ถือว่าพี่ขอล่ะ ""

ผมไม่รู้ว่าจะทำยังไง เพราะเรจูนั้นก็พยายามทำให้ผมนั้นหนีไปกับพวกลูฟี่ให้ได้

"" โอเค สัญญะ- ""

เรจูนั้นเอามืขึ้นมาปิดปากของผมไว้

"" อย่าสัญญาโดยที่ยังไม่ได้ยั้งคิด จงสาบานต่อหน้าของพี่เเละเเม่ของเจ้า ""

"" โอเค ""

ถึงเเม้ก็ไม่รู้ว่าตัวเองจะทำได้หรือป่าว

 

 

 

 

ความคิดเห็น