marcelen

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Episode 5

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 521

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 08 ธ.ค. 2562 21:29 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Episode 5
แบบอักษร

 

 

 

 

เสี่ยง

 

 

‘ข่าวใหญ่! ทายาทนักธุรกิจชื่อดังโดนตำรวจบุกจับกลางคอนโดมิเนียมสุดหรูข้อหาเป็นผู้บงการรอบวางระเบิดเมื่อเดือนที่แล้ว’

ฉันนั่งดูข่าวที่ไม่ว่าจะช่องไหนตอนนี้ก็รายงานแค่ข่าวของเขาที่เป็นที่พูดถึงมากมายนี่ก็ผ่านมาสามวันแล้วที่เขาโดนควบคุมตัวไป และ ภารกิจของฉันทางเบื้องบนก็สั่งให้ยุติเพราะถือว่าผู้ต้องสงสัยโดนจับไปละแต่ฉันยังรู้สึกคาใจอย่างมากเหมือนมีบางอย่างกำลังไม่ถูกต้อง และ เหมือนที่เขาพูดกับฉันจะถูกทุกอย่างตำรวจทำการตรวจสอบทรัพย์สิน และ ข้อมูลทั้งหมดในบริษัทของเขาพร้อมกับยึดทรัพย์ของเขาที่มีมากกว่า 1000 ล้าน...

 

Rrrrr Rrrrr

 

“ว่าไงแซยอง” ฉันกดรับสายทันทีที่เห็นเบอร์โทรของแซยอง

‘วันนี้หัวหน้าจะเข้ามาที่สำนักงานใหญ่หรือเปล่าค่ะเห็นว่าวันนี้ทางตำรวจจะส่งตัวเขามาให้เราสอบปากคำเพราะถือว่านี่เป็นคดีเกี่ยวกับความมั่นคงแห่งชาติ’ ฉันถอนหายใจออกมาเล็กน้อยที่ได้ยินแซยองพูดคือฉันพอจะรู้เรื่องนี้มาบ้างอยู่แล้ว และ ที่ตอนนี้เขายังไม่ติดคุก็ทันทีเพราะทุกคนต่างอยากรู้ว่าเขาสั่งวางระเบิดที่ไหนอีกบ้างจากคำให้การของนาย กูจงชาน เมื่อสามวันก่อนทำให้ผู้คนต่างหวาดระแวงที่จะเกิดเหตุการณ์แบบนั้นอีก...

“ไปสิเดี๋ยวจะออกไปอยู่พอดี” ฉันตั้งใจจะเป็นคนสอบปากคำเขา และ ก็มีเรื่องอยากจะถามเขาด้วย

‘ค่ะ’

“โอเค ไว้เจอกันที่นั้น” พูดจบฉันก็วางสายทันทีก่อนจะก้มมองดูโทรศัพท์อีกเครื่องในมืออย่างชั่งใจ...

“ถ้าที่เขาพูดเป็นความจริงว่าเขาไม่ได้ทำ...แล้วใครที่เป็นคนอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้กันนะคนพวกนั้นพยายามหาโทรศัพท์เครื่องนี้งั้นเหรอ” ฉันหยิบขึ้นมาดูรอบที่ร้อยแต่ก็ยังไม่ได่เปิดดูข้อมูลข้างในแต่มันก็สับสนไปหมดไม่รู้จะทำไง...ฉันปิดเครื่องมันไว้ตั้งแต่วันนั้นเพราะอะไรไม่รู้แต่มาถึงวันนี้ฉันก็ยังลังเลที่จะเปิดมัน

“ไว้ไปถามเขาวันนี้แล้วค่อยมาดูละกัน” พูดจบฉันก็เก็บโทรศัพท์ลงในกระเป๋าก่อนจะตัดสินใจเดินออกจากห้องไปเพื่อออกไปที่สำนักงานใหญ่....

 

~~~~~~~

 

 

“สวัสดีครับหัวหน้ามาแล้วเหรอ...ตอนนี้ผู้ต้องหามาถึงแล้วนะครับผมได้ยินหัวหน้ามินบอกว่าเราจะต้องเค้นเอาข้อมูลจากเขาให้ได้ว่าเขาคิดวางระเบิดที่ไหนอีก” ทันทีที่ฉันเดินเข้ามาใสสำนักงานใหญ่ แดชังวอน ลูกทีมคนหนึ่งของฉันก็เดินเข้ามาหาพร้อมกับรายงาเรื่องที่เกิดขึ้นให้ฟังด้วย

“เฮ้ออออ....จะได้หรือเปล่าน่าาาา” ฉันถอนหายใจอย่างคิดหนักให้ตายเถอะ

“ผมก็ไม่แน่ใจครับเพราะทางนั้นเล่นปฏิเสธอย่างเดียวว่าไม่ได้ทำ แถมยังพูดแค่ว่าจะคุยกับหัวหน้าแค่คนเดียวดูท่าจะยากนิดหน่อยนะครับแถมเขาไปรู้ได้ไงว่าหัวหน้าคือคนรับผิดชอบคดีนี้” คำพูดของชังวอนทำให้ฉันส่ายหน้าเล็กน้อย เขาต้องรู้อยู่แล้วเพราะเขาเป็นคนรอบคอบกว่าที่คิด และ มีนจะน่าแปลกมากที่เขาคิดจะวางระเบิดแต่ปล่อยหลักฐานมัดตัวเองแบบนี้มันไม่ใช่ฝีมือเขาแน่ๆ

“งั้นเหรอ...ว่าแต่ ผอ.มิน จะเข้าดูการสอบสวนครั้งนี้หรือเปล่า”

“ครับ อีกสิบห้านาทีผู้ต้องหาจะเดินทางมาถึง”

“โอเค งั้นช่วยไปเอาแฟ้มข้อมูลของเขามาให้ฉันที่ห้องทำงานด้วยนะ”

“ครับ” พูดจบชังวอนก็รีบเดินไปเอาแฟ้มข้อมูลมาให้ฉันส่วนฉันก็รีบเดินเข้าไปที่ห้องทำงานของตัวเองไม่นานชังวอนห็กลับเข้ามาพร้อมกับเอกสารในมือฉันหยิบขึ้นมาอ่านแต่ละอย่างช้าๆ และ ถี่ถ้วนเหมือนว่าทางตำรวจจะพยายามเค้นเอาคำตอบจากเขาแต่ไม่สามารถทำได้นะ แถมยังพยายามยัดเยียดข้อหาให้เขายอมรับอีกด้วยมันน่าแปลกจริงๆที่ตำรวจพยายามจะทำแบบนี้...

‘อย่าไว้ใจใครใน ISS’ จู่ๆคำพูดของเขาก็ดังก้องเขามาในหัวฉันนั่นยิ่งทำให้ฉันคิดหนักกว่าเดิม...

“นี่มันเรื่องอะไรกันแน่..มันไม่ใช่เรื่องปกติแล้ว”

 

หนึ่งชั่วโมงต่อมา

 

“เอาละฉันจะเริ่มแล้วนะคะ ผอ” ฉันพูดขึ้นหลังจากที่ยืนดูเขาผ่านห้องสอบปากคำมาเกือบชั่วโมงละ

“อื้อ ทำให้เขายอมรับทุกอย่างสะ” คำพูดของ ผอ.มิน ทำให้ฉันหันไปมองอย่างสงสัยแต่ก็ไม่พูดอะไรต่อทำเพียงหันหลังเดินออกมาจากห้องนั่นแล้วเดินมาที่ห้องเขาอยู่ทันทีฉันสูดหายใจเข้าลึกก่อนจะตัดสินใจเปิดประตูเข้ามา....

“สวัสดีคุณ ชเวอึนโฮ สภาพตอนนี้ดูไม่ดีเท่าไหร่เลยว่ามั้ย” เสียงทักทายของฉันทำให้คนที่นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้เงยหน้าขึ้นมามองปกติคนที่จะโดนจับต้องทำหน้าเหมือนเป็นทุกข์แต่ไม่ใช่กับเขาสีหน้าเขาสงบนิ่งมากราวกับกำลังรอบางอย่างอยู่...

“สวัสดีครับ คุณพัคยองมี” ฉันเดินไปนั่งลงเก้าอี้ตรงหน้าเขาอย่างสงบนิ่งเขาก็มองหน้าฉันอย่างนิ่งเหมือนกัน

“ได้ยินมาว่าคุณอยากคุยกับฉันมีอะไรหรือเปล่าค่ะ”

“ก็เปล่าครับผมแค่อยากเห็นคนที่รับผิดชอบคดีนี้เท่านั้นแต่คงไม่ใช่คุณหรอกเพราะผู้ชายคนนั้นคงจะยืนอยู่หลังกระจกนั่นมากกว่า” เขาพูดพร้อมกับมองจ้องเข้าไปในกระจกด้านหลังของฉันอย่างเยือกเย็นแววตาของเขาตอนนี้มันน่ากลัวสุดๆ

“ผมจะบอกให้อย่างหนึ่งนะ ผอ.มิน ถ้าผมหลุดจากตรงนี้เมื่อไหร่คุณก็เตรียมใจไว้ด้วยละฮึ” เขาพูดขึ้นพร้อมกลับยิ้มออกมาอย่างน่ากลัวคำพูดของเขาทำให้ฉันสนใจมากทำให้ฉันอยากจะถามต่อแต่ไม่ทันพูดอะไรฉันก็ได้ยินเสียง ผอ. ดังขึ้นในหูนั่นทำให้ฉันหันไปมองกระจกเล็กน้อยก่อนจะหันมาหาเขาอีกครั้ง

‘เริ่มสอบสวนเขาได้แล้ว’

“คุณชเวอึนโฮค่ะคุณเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้หรือเปล่า” เขาละสายตาจากกระจกมามองหน้าฉันด้วยสีหน้าราบเรียบอย่างที่เคยทำ

“ไม่ว่าคุณจะถามอะไรผมก็ขอให้การปฏิเสธ”

“แต่หลักฐาน”

“ผมไม่รู้จักหมอนั่น และ ไม่ได้จ้างวานอะไรทั้งนั้นคนที่ชื่อบื่อ และ สะเภาแบบนั้นผมไม่คิดจะให้ทำงานให้ผมหรอกนะ” คำพูดของเขาเหมือนจะพยายามย้ำกับฉันว่าเขาไม่ได้ทำจริงๆ และ ฉันก็รู้สึกเหมือนสิ่งที่เขาพูดคือความจริงคนที่ละเอียดรอบคอบแบบเขาถ้าคิดจะทำจริงๆคงไม่ปล่อยให้เหลือหลักฐานหรอกแต่ตอนนี้ฉันก็ต้องทำตามหน้าที่...ไม่ว่าความจริงจะเป็นไงฉันจะสืบอีกครั้ง!!!

“คุณอึนโฮ...ต่อให้คุณจะปฏิเสธยังไงเราก็มีหลักฐานมัดตัวคุณแน่นหนาคุณจะต้องติดคุกแน่นอนแต่ถ้าคุณให้ความร่วมมือกับเราคุณจะได้รับการผ่อนโทษนะคุณคิดให้ดีๆสิค่ะ”

“ไม่รู้สิครับ...ผมจะให้ความร่วมมือได้ไงในเมื่อผมไม่ได้ทำ”

“คุณจะยืนยันว่าคุณไม่ได้ทำจริงๆใช่ไหม”

“นั่นคือความจริง”

“จากคำพูดของ กูจงชาน เขาเหมือนจะยืนยันมากนะว่าคุณเป็นคนทำ”

“งั้นเหรอน่าแปลกดีนะที่ผมไม่รู้จักเขาสักนิด”

การสอบปากคำดำเนินไปเรื่อยๆยาวนานมากเบายืนกรานคำเดียวคือเขาไม่มีสวนเกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ไม่ว่าจะสถานะไหนจนฉันตัดสินใจเดินออกมาจากห้องสอบปากคำพอเดินออกมาก็เห็น ผอ.มิน เดินออกมาเหมือนกันเขาหันหน้ามาทางฉันก่อนจะพูดขึ้น

“ผมหวังว่าคุณจะทำให้เขายอมรับได้เร็วๆนี้” พูดจบเขาก็หันหลังเดินออกไปเหลือเพียงฉันที่ยืนนิ่งมองตามหลังเขาอย่างสงสัย เขาพยายามทำให้ชเวอึนโฮยอมรับผิดทั้งๆที่ยังไม่มีการตรวจสอบที่แน่ชัดถึง กูจงชาน จะยอมรับผิดแต่ฉันรู้สึกเหมือนเรื่องราวมันไม่ปะติดปะต่อกันเลยสักนิด และ ไม่นานลูกทีมฉันที่อยู่อีกห้องก็เดินออกมาเหมือนกัน...

“หัวหน้าไปพักก่อนมั้ยค่ะเดี๋ยวทางนี้ฉันดูให้” มีราพูดขึ้นแต่ฉันส่ายหัวเล็กน้อย

“เธอสองคนไปพักเถอะเดี๋ยวฉันขอคิดอะไรคนเดียวก่อน”

“ค่ะ/ครับ” พูดจบทั้งมีรา และ ชังวอนก็หันหลังเดินออกไปฉันรอพวกเขาไปกันหมดจึงตัดสินใจเดินเข้ามาที่ห้องสอบปากคำอีกครั้งพร้อมกดปิดเสียงทั้งหมดในห้องให้ได้ยินแค่ฉันกับเขานั่นทำให้เขายิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย

“เลือกแล้วสินะครับว่าจะเลือกทางไหน” คำพูดของเขานั่นทำให้ฉันเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างไม่ลังเล

“อย่าเข้าใจผิดไปคุณอึนโฮฉันแค่จะลองสืบเรื่องราวทั้งหมดอีกครั้งนั่นไม่ได้หมายความว่าฉันจะร่วมมือกับคุณนะ”

“ฮึ! เชื่อเถอะครับว่ายังไงอีกไม่นานคุณก็ต้องร่วมมือกับผม...”

“อย่ามั่นใจนักสิลำพังแค่เอาตัวรอดจากสถานการณ์นี้ตอนนี้คุณยังทำไม่ได้เลยนะ”

“คุณคงเข้าใจบางอย่างผิดนะ”

“หมายความว่าไง”

“ผมเป็นเจ้าป่าเป็นนักล่าการที่ส่งผมเข้าไปในทุ่งหญ้านั้นเท่ากับส่งผมไปเดินเล่นในสวน” เขาพูดออกมาอย่างมั่นใจไม่เกรงกลัวอะไร และ นั่นแสดงถึงแผนการบางอย่างที่เขาคิดจะทำ

“ถ้างั้นคุณคงไม่จำเป็นให้ฉันสืบเรื่องนี้ก็ได้นิคุณแค่จัดการเองต่อ”

“ไม่มีคุณแผนผมก็ไม่สำเร็จ” เขาพูดขึ้นพร้อมกับลุกขึ้นเดินมาหาฉันแม้ว่าแขนทั้งสองข้างจะโดนใส่กุญแจมือแต่เขาก็ยังเลือกที่จะโน้มตัวลงมาหาฉัน

“หมายความว่าไง”

“แล้วผมจะอธิบายให้ฟังตอนนี้ผมเชื่อว่าคงมีคนดูเราผ่านกล้องวงจรปิดแน่ๆ...ระวังตัวไว้ด้วยนะแล้วจะรีบออกมาหา” เขาพูดแค่นั้นก่อนจะเดินกลับไปนั่งเก้าอี้ตามเดิม ฉันนั่งมองหน้าเขาอย่างไม่เข้าใจแต่ก็ตัดสินใจเดินออกมาในห้องก่อนเขาจะพูดทิ้งท้ายขึ้นเป็นภาษาจีน

再见 (แปลว่า ลาก่อน หรือ แล้วพบกันนะ) ” ฉันยิ้มมุมปากเล็กน้อยกำคำพูดของเขาแล้วพบกันงั้นเหรอ...เขามีวิธีจะออกจากสถานการณ์นี้ยังไงนะชักจะอยากรู้แล้วสิแต่ตอนนี้ฉันต้องทำอะไรบางอย่างก่อน...

“เอาละฉันจะเสี่ยงกับคุณดูละกันคุณชเวอึนโฮ” ฉันพึมพำกับตัวเองเบาๆก่อนจะรีบเดินกลับไปที่ห้องทำงานด้วยความเร็วแล้วหยิบโทรศัพท์ของเขาที่เขาเอาให้ขึ้นมาเปิดเครื่องขึ้นมาดูสิ่งที่เขาบอกว่าเขามีข้อมูลการทุจริตของคนในรัฐบาลฉันเปิดดูแอพไฟล์ของเขาก่อนเจอไฟล์มากมายที่เขามีฉันเบิกตากว้างมองซ้ายมองขวาอย่างไม่ไว้ใจรอบข้าง...

“นี่มัน...เขาสามารถล้มรัฐบาลได้เลยนะเนี่ยถ้าเขาเผยแพร่ข้อมูลนี่มิน่าละ ผอ.มิน ถึงบอกให้รีบทำให้เขารับผิดเพราะเรื่องนี้งั้น” ฉันเปิดดูรูปภาพ คลิป และ ข้อมูลต่างๆเกี่ยวกับการรับสินบนของเจ้าหน้าที่ระดับสูงร่วมไปถึงการรับสินบนจากการซื้อขายยาเสพติด...พระเจ้านี่มันอะไรกัน

‘ติดต่อไปหาพวกพี่ๆผมเขาจะช่วยคุณ’ คำพูดของเขาดังก้องขึ้นมานั่นทำให้ฉันรีบกดเข้ารายชื่อติดต่อของเขาแต่ฉันจะติดต่อหาใครละเนี่ยก็มีตั้งหลายคน...

“สุ่มๆเอาละกัน” ฉันหลับตาปี๋ก่อนจะจิ้มนิ้วลงไปหาสักชื่อแต่พอค่อยๆลืมตาขึ้นมาก็เห็นนิ้วตัวเองชี้อยู่บนชื่อของคนที่เขาเขียนไว้ว่า พี่ลิส

“โอเค...ได้แล้วกดโทรเลยละกัน” พูดจบฉันก็ตัดสินใจกดโทรออกหาคนที่ชื่อลิสอย่างไม่ลังเล

ตรู๊ดดดด ตรู๊ดดดดด

“ฮัลโหลสวัสดีค่ะนี่ใช่คุณลิสหรือเปล่า” ทันทีที่เธอรับสายฉันก็รีบพูดขึ้นทันทีแต่ปลายสายกลับเงียบนิดหน่อยก่อนจะพูดขึ้น

‘คุณเป็นใคร’ คำถามสั้นๆของเธอทำให้ฉันเข้าใจสถานการณ์ตอนนี้ดี

“ฉันคือ พัคยองมี ค่ะ”

‘คุณเอาโทรศัพท์โฮเครื่องนี้มาได้ไง’

“เขาให้ฉันเองค่ะคือคุณคงไม่เชื่อที่ฉันพูดเท่าไหร่แต่เขามอบมันให้ฉันก่อนเขาจะโดนจับเขาบอกให้ฉันติดต่อหาสักคนในรายชื่อแล้วพวกคุณจะช่วยฉันสืบเรื่องนี้ มันอาจดูไม่น่าเชื่อแต่ว่า....” ฉันยังพูดไม่ทันจบเธอก็พูดสวนขึ้นทันที

‘ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน’

“ฉันอยู่ที่สำนักงานข่าวกรองค่ะ”

‘มาพบฉันที่ ANZ Hotel เราคุยกันทางนี้ไม่ได้ที่นั่นคุณอาจถูกดักฟังรีบออกมาหาฉันนะคะมาถึงแล้วใช้โทรศัพท์ของคุณโทรมาเบอร์ฉันอ่อแล้วปิดโทรศัพท์เครื่องนี้ไว้ด้วยนะ แล้วเจอกันค่ะ’ พูบจบเธอก็วางสายไปฉันนั่งมองโทรศัพท์อย่างไม่เข้าใจนี่เธอไม่สงสัยบ้างเหรอว่าฉันได้โทรศัพท์เขามาได้ไงแต่ที่เธอพูดเมื่อกี้หมายความว่าไงกันที่อาจถูกดักฟัง...ฉันเงยหน้าขึ้นมองไปรอบอย่างระแวงก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นเก็บของเดินออกไปจากห้องทำงาน...

“เป็นไงเป็นกันว่ะ”

 

 

อีกด้านหนึ่ง

 

 

“ท่านครับโทรศัพท์เครื่องนั้นของชเวอึนโฮเราจับพิกัดได้แล้วครับมันถูกใช้งานเมื่อไม่กี่นาทีก่อนนี้” เสียงของชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่หน้าต่อคอมพิวเตอร์ดังขึ้นอย่างตื่นเต้น

“ที่ไหน”

“สำงานข่าวกรองครับ” คำตอบของลูกน้องทำให้เขาขมวดคิ้วอย่างสงสัยทันที

“มาจากใครงั้นเหรอ...”

“ห้องทำงานของคุณพัคยองมีครับ” คำตอบของลูกน้องทำให้เขาขมวดคิ้วคิดหนักเล็กน้อยแต่เขาหาได้สนใจอีกต่อไป...เพราะอีกไม่นานเขาจะทำให้ตัวเองขึ้นเป็นใหญ่ให้ได้เขาจะเป็นคนสั่งการโดยส่งเบี้ยของตัวเองลงเล่นในกระดานนี่แทน

“ส่งคนของเราไปสืบดูว่าเธอได้โทรศัพท์ของไอ้นั่นมาได้ไงแล้วจัดการแย่งมันมาจากเธอสะถ้ามันยุ่งยากก็ปิดปากเธอสะทำให้เหมือนฆ่าตัวตายไปเลยยิ่งดี” คำพูดที่โหดเหี้ยมดังออกมาพร้อมกับรอยยิ้มที่แสนร้ายกาจ...เขายิ้มออกมาอย่างพึ่งพอใจทันทีที่รู้ว่าตัวเองกำลังจะได้ครอบครองความลับของคนพวกนั้น

“ฮึๆๆๆ ฉันจะล้มคนของชเวไปให้หมดพวกที่ขวางทางจะต้องถูกกำจัด”

 

 

ถึงเวลาที่ยองมีตัดสินใจได้แล้วเธอจะสืบเรื่องราวทั้งหมดนี้ยังไงฝากติดตามกันต่อด้วยนะแถมตัวร้ายจะเป็นใครกันแน่น่าาา

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น