akikoneko17

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 46 ทั้งพ่อ ทั้งลูก

ชื่อตอน : บทที่ 46 ทั้งพ่อ ทั้งลูก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 112.9k

ความคิดเห็น : 159

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ม.ค. 2559 08:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 46 ทั้งพ่อ ทั้งลูก
แบบอักษร

46

ทั้งพ่อ ทั้งลูก

 

Writer

 

        กรณัฐแทบจะไม่เชื่อหูตัวเอง นี่มันหมายความว่ายังไงกัน พยัคฆ์บอกกับเขาว่าขอต่อคิวจากลูกต่อคิวจากลูกนี่หมายถึง

 

        “อ่า

 

        เสียงทุ้มที่ดูกระหายของร่างสูงทำให้คนตัวเล็กต้องกลืนน้ำลายลงคอ อย่างพอที่จะรู้ชะตากรรมของตัวเองกับคำว่า ต่อคิว

 

        อึก อึก อึก

 

        เสียงดูดนมของเจ้าตัวเล็กยังคงดังให้ได้ยิน ร่างบางเงยหน้ามองสามีที่ยืนจ้องตาไม่กระพริบ ก่อนที่เขาจะกลืนน้ำลายลงคอแล้วเอ่ยพูดออกไป

 

        “มะ ไม่ครับ”

 

        เสียงหวานที่แผ่วเบานั้น ราวกับพังวิมานแห่งจินตนาการของพยัคฆ์ให้ถล่มลงมาอย่างไม่มีชิ้นดี

 

นี่หมายความว่าคุณแม่ลูกแฝดจะไม่ยอมให้เขาต่อคิวจากลูกชายอย่างนั้นเหรอ!!!

 

        ปัญหานี้คงยิ่งใหญ่กว่ายามที่เขาปวดหัวเวลาทำธุรกิจ ชายหนุ่มหย่อนกายนั่งลงข้างภรรยา แล้วเบียดตัวใกล้ชิด

 

        “กวาง

 

        เสียงทุ้มยานคาง ความร้อนรุ่มในกายเหมือนจะเพิ่มกว่าเดิม เมื่อเขาเห็นเจ้าลูกชายดูดดึงยอดอกของคนรักอย่างใกล้ชิด พูดไปก็กลืนน้ำลายไป ของเหลวขาวขุ่นที่ไหลเปื้อนจากอกเนียนลงทางด้านข้างลำตัว ทำให้มือหนาอดไม่ได้ที่จะเลื่อนไปเช็ดให้แล้วมองคนตัวเล็กที่เงยหน้ามามองเขา

 

        “ผมให้นมลูกอยู่นะครับ”

 

        ร่างบางพยายามหาเหตุผลเอาตัวรอด พยัคฆ์ยิ้มกริ่ม เลื่อนมือไปสัมผัสกับหน้าท้องเนียนนุ่ม ดวงตานั้นมีประกายบางอย่างจนกรณัฐรู้สึกร้อนขึ้นมา

 

        “อึกคะ คุณเสือ”

 

        เสียงเรียกนั้นแผ่วเบา เมื่อริมฝีปากร้อนทาบทับลงมาที่หน้าท้องขาว พยัคฆ์เม้มงับเบาๆที่ผิวเนื้อ คนตัวเล็กนอนเกร็ง

 

        “จะทำอะไรน่ะครับ”

 

        “กวางจะไม่ให้ฉันต่อคิวจากลูกจริงๆเหรอ...

 

        คำถามนั้น กรณัฐไม่รู้เลยว่ามันหมายถึงทางเลือกสุดท้ายที่พยัคฆ์มีให้ ใบหน้าหวานส่ายหน้ารัวๆ ไม่คิดจะยอมให้คนรักต่อคิวมาดูดนมเขาต่อจากลูก

 

        “งั้นฉันไม่ต่อคิวจากลูกแล้วก็ได้”

 

        เขากล่าวออกมาเหมือนกับยอมแพ้ แต่ในดวงตาคมกริบนั้นแฝงไปด้วยความหมายที่บ่งบอกเหมือนมีชัยชนะ  กรณัฐสะดุ้ง เมื่อมือร้อนเลื่อนมาลูบต้นขาเล็กผ่านกางเกงตัวบาง   

 

        “จะทำอะไรน่ะครับคุณเสือไม่ได้นะครับ”

 

        พยัคฆ์เลิกคิ้ว ร่างบางไม่อาจจะขัดขืน เพราะตอนนี้บนอกของเขามีลูกชายตัวเล็กอยู่ เขากลัวว่าถ้าขยับตัวมากไป อาจจะทำให้ลูกชายพลัดตกแล้วเป็นอันตรายได้

 

        “ไม่เอานะครับคุณเสือ ผมเพิ่งคลอดไทกะกับโทระมานะครับ”

 

        ร่างบางบอกเสียงแผ่ว ผงกหัวมองคนรักที่ส่งยิ้มหวานให้ ราวกับจะสื่อความว่าไม่ต้องกังวลไป เพราะเขาไม่คิดจะปล่อยให้คนตัวเล็กได้เป็นอันตราย

 

        “อ่า

 

        แรงสัมผัสบางอย่างที่เกิดระหว่างกลางลำตัว ทำให้กรณัฐต้องหลับตาแน่น มือหนาที่ร้อนผ่าวกำลังลูบไล้ไปมาที่เป้ากางเกง มือบางโอบประครองเจ้าตัวเล็กเอาไว้

 

        “คะ คุณเสือ ไม่เอานะครับ”

 

        ทุกอย่างเกิดขึ้นรวดเร็วจนร่างเล็กตั้งตัวไม่ทัน ความเย็นมาปะทะผิวกายที่เปลือยเปล่าช่วงล่าง สายตาคมจ้องมองคนตัวเล็กราวกับเป็นเหยื่ออันโอชะ

 

        สายตาที่เต็มไปด้วยความหิวกระหาย

 

        “ผะ ผมให้นมลูกอยู่นะครับ”

 

        ชายหนุ่มไม่โต้ตอบด้วยความพูด แต่จับขาทั้งสองให้ตั้งขึ้นอย่างอ่อนโยน ก่อนจะแทรกกายกำยำเข้าอยู่ระหว่างขา กรณัฐใจเต้นแรง

 

        “ไม่เอานะครับ”    

 

        เอ่ยบอกเสียงสั่น ทั้งๆที่ร่างกายก็เริ่มตอบสนอง รู้สึกทั้งอาย ทั้งตื่นเต้น เพราะตอนนี้กำลังให้นมลูกอยู่ ยอดอกทั้งสองยังคงถูกเจ้าตัวเล็กดูดดื่มอย่างไม่ยอมกัน

 

 

        “อะ อึก”

 

        ริมฝีปากร้อนไม่คิดจะรอช้า เข้าครอบครองแท่งเนื้อเล็กที่อยู่เบื้องหน้า ดูดกลืนราวกับเป็นขนมหวาน กรณัฐหลับตาแน่น ห่อปากด้วยความรู้สึกเสียวซ่าน ร่างกายทั้งช่วงบนและช่วงล่างเหมือนกำลังกระตุ้นความต้องการของเขา

 

        ทั้งๆที่ปกติให้นมลูกก็ไม่เคยรู้สึกแบบนี้มาก่อนนั่นคงเป็นเพราะคุณพ่อตัวดีที่ทำให้เขาเป็นอย่างนี้

 

        “ยะ หยุดเถอะครับคุณเสือ”

 

        คนตัวเล็กพยายามเอ่ยห้าม แม้น้ำเสียงจะสั่นเครือ แก่นกายเล็กที่อ่อนนิ่มเริ่มตอบสนองต่อสัมผัสร้อน ลิ้นใหญ่นั้นตวัดเลียไปมาราวกับว่าสิ่งที่อยู่ภายในโพรงปากร้อนนั้นคือไอศกรีมแท่งแสนอร่อย

 

        “อะ อ๊ามะ ม่าย”

 

        จ๊วบๆๆๆๆ

 

        เสียงดูดของริมฝีปากดังขึ้นทั้งพ่อทั้งลูก ทั้งด้านบนและด้านล่างต่างก็ถูกกระตุ้น จนกระทั่งที่อกซ้ายเริ่มหยุดลง เมื่อเสือโคร่งตัวน้อยเริ่มอิ่มแล้วหลับคาอกมารดา ตามมาด้วยแฝดอีกตัวที่หลับตามไป เหลือเพียงแค่พ่อเสือโคร่งตัวใหญ่ที่ยังเอาแต่ใจ พยายามรีดน้ำนมจากแก่นกายเล็ก

 

        “อะ อึก มะ ไม่ไหวแล้วครับ แรงอีก”

 

        จากที่ตอนแรกปฏิเสธ แต่พอถูกกระตุ้นมากๆเข้า ร่างกายก็ตอบสนอง สะโพกเล็กแอ่นรับสัมผัสที่ร้อนผ่าว กรณัฐโอบกอดเจ้าตัวเล็กเอาไว้แน่น ในขณะที่คนเป็นสามีผละปากออกจากแท่งเนื้อเล็ก แล้วเปลี่ยนเป้าหมายไปที่ช่องทางอ่อนนุ่ม

 

        “คะ คุณเสือ”

 

        ดวงตาคู่สวยปรือปรอยไปด้วยหยาดน้ำ แก้มนิ่มเนียนแดงปลั่งอย่างยั่วยวน ไหนจะสภาพของเสื้อที่ถอดไม่หมด วงแขนเล็กโอบกอดลูกน้อยไว้อย่างทะนุถนอม พยัคฆ์เอียงหน้ามาจูบต้นขาขาวเนียน  ไล้ลิ้นเลีย แล้วขบเม้มเบาๆ จนเกิดรอยกลีบกุหลาบ เขาเงยหน้ามองคนรักที่ปรือตามอง

 

        “จุ๊บ”

 

        ชายหนุ่มจูบเม้มที่พวงเนื้อที่อยู่ใต้แก่นกายเล็ก ก่อนที่ค่อยลากลิ้นต่ำลง ดวงตากลมเบิกกว้าง ขยับสะโพกถอยหนี

 

        “มะ ไม่นะครับ”

 

        แม้จะโดนร้องห้าม แต่ดูเหมือนคนตัวสูงจะรุกเข้าหาไม่หยุด กรณัฐหลับตาแน่น ช่องทางสีสวยขมิบตอบรับการรุกล้ำเข้ามา

 

        “อะ อื้อ”

 

        ใบหน้าหวานสะบัดหันหนี  ไม่อาจจะมองสภาพที่น่าอับอายของตัวเอง ทั้งๆที่ลูกชายอยู่ตรงนี้แท้ๆ แต่เขากลับมีอารมณ์ร่วมไปกับร่างสูง

 

        “กวางกวางจ๋า”

 

        เสียงทุ้มเอ่ยเรียก ปากร้อนก็พรมจูบไปเรื่อย มือหนาข้างหนึ่งสัมผัสกับร่างกายของคนรัก ส่วนอีกข้างก็เลื่อนไปรูดชักแก่นกายใหญ่ที่อยู่ใต้ผ้าขนหนูสีขาว

 

        “คะ คุณเสือ

 

        กรณัฐเรียกเสียงแหบพร่า เมื่อเห็นท่าทางของชายหนุ่ม แต่เพียงครู่ ริมฝีปากสวยก็ต้องเปล่งเสียงครางหวานอย่างรัญจวนเมื่อคนรักก้มลงมาใช้ปากปรนเปรอความเป็นชายที่ตื่นตัวสั่นระริกยั่วยวนน่ามอง

        “อะ อื้อ อึก”

 

        เพราะว่ารู้สึกอายถึงได้พยายามเก็บกลั้นเสียงครางหวานเอาไหว้ แต่เพียงไม่นานก็ไม่อาจจะเก็บเอาไว้ได้ ร่างเล็กร้องครางออกมาอย่างสุขสม พร้อมกับริมฝีปากร้อนและนิ้วยาวที่สอดเข้าไปในช่องทางรักเพื่อกระตุ้นอารมณ์ของคนรักให้เพิ่มมากขึ้น

 

        “อะ อื้อ”

 

        แม้อยากจะเลื่อนมือไปทึ้งผมคนรัก แต่กรณัฐไม่อาจจะปล่อยมือที่โอบอุ้มเจ้าตัวเล็กทั้งสองได้

 

        “อ่ากวาง”

 

        เสียงทุ้มยังคงเอ่ยเรียกคนรักหลังจากละริมฝีปากจากแก่นกายร้อน มือหนาเองก็พยายามชักรูดความเป็นชายของตัวเองอย่างรัวเร็ว ยิ่งมองแผ่นอกบางที่ขยับไหวขึ้นลงตามแรงหอบ พยัคฆ์ก็ยิ่งมีอารมณ์ แม้อยากจะรวมเป็นหนึ่งเดียวกับคนรัก แต่เขาก็รู้ว่าภรรยาเพิ่งจะผ่าคลอดมาได้ไม่นาน จึงได้แต่ห้ามความต้องการตัวเองไว้

 

        จ๊วบๆๆ

 

        กรณัฐแทบจะสะดุ้ง เมื่อได้รับแรงดูดดึงที่ยอดอก ดูเหมือนว่าโทระจะละเมอแล้วดูดยอดอกของเขา ร่างบางหลับตาแน่น ร่างกายของเขาในยามนี้ไวต่อการสัมผัสเป็นอย่างมาก กรณัฐกัดฟันตัวเอง

 

        จ๊วบๆๆ

 

        ไม่ใช่แค่ลูกเสียแล้ว เพราะพยัคฆ์เองก็รูดปากรั้งขึ้นลงกับแท่งเนื้อเล็ก หยาดน้ำใสๆเริ่มเอ่อล้นออกมาที่ปลายแก่นกาย ชายหนุ่มดูดมันราวกับเป็นน้ำหวานแสนอร่อย

 

        “อะ อ๊ะ อ๊า”

 

        สุดท้าย ร่างกายก็ไม่อาจจะทานทนต่อการปลุกเร้าที่แสนหนักหน่วง เขาปล่อยความต้องการทั้งหมดเป็นสายน้ำขาวขุ่นเข้าสู่โพรงปากร้อนของสามี พยัคฆ์ดูดกลืนอย่างกระหาย ก่อนจะดูดเลียทำความสะอาด ก่อนจะพรมจูบไปที่หน้าท้องเนียน มือร้อนรูดชักความเป็นชายของตนรุนแรงเพียงสองสามครั้งก็ปลดปล่อยตามภรรยา

 

        “แฮกๆๆ”

 

        เสียงหอบหายใจของกรณัฐดังขึ้น ร่างสูงก้มลงไปจูบหน้าผากที่เริ่มมีเหงื่อไหล ก่อนจะไล่ต่ำลงมาที่แก้มนิ่ม มือหนาที่จับความเป็นชายของตนเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำขาวขุ่น เขาเช็ดมันกับผ้าเช็ดตัว แล้วเช็ดมันกับผ้าเช็ดตัว

 

        “อ่ากวาง”

 

        ใบหน้าหวานหันหนี เมินไปทางอื่น คนหื่นที่รู้ดีว่าปลดปล่อยแค่ครั้งเดียวนั้นยังไม่พอ มีอันต้องหยุดชะงัก เมื่อเห็นสีหน้าของภรรยา

 

        “เอ่อ เดี๋ยวฉันใส่กางเกงให้นะ”

 

        ที่จริงอยากจะช่วยตัวเองต่ออีกสักรอบ แต่พอเห็นท่าทางของคนรักแล้ว พยัคฆ์ก็ต้องสะกดกลั้นความหื่นของตัวเองให้จมหายไปในอากาศ

 

        คุณแม่ลูกแฝดหลับตาลงช้าๆ อย่างเหนื่อยอ่อน คนตัวสูงสวมกางเกงของกรณัฐให้เข้าที่แล้วก้มหน้าลงไปจูบแก้มนิ่ม แต่ร่างบางก็ขยับหน้าหนี

 

        “กวาง

 

        คนตัวสูงเรียกร่างเล็กด้วยน้ำเสียงอย่างคนที่ขาดความมั่นใจ กรณัฐลืมตามองสามี แล้วเอ่ยเสียงเรียบ

 

        “คุณเสือช่วยอุ้มลูกวางบนเตียงทีสิครับ”

 

        บรรยากาศในห้องเริ่มครุกรุ่น พยัคฆ์อยากจะตบหน้าตัวเองซ้ำๆ ว่าไม่น่าปล่อยให้ความหื่นครอบงำจนทำเรื่องที่ทำให้ภรรยาตัวเล็กไม่พอใจ

 

        “อ่า

 

        ถึงแม้จะอยู่ในสภาวะที่กลืนไม่เข้าคายไม่ออก แต่ชายหนุ่มก็ทำตามที่คนรักบอกไว้ เขาอุ้มเจ้าแฝดแสบทั้งสองตัววางลงข้างๆกายของคนตัวเล็ก กรณัฐค่อยๆขยับตัวลุกขึ้นนั่งพิงหัวเตียง จับเสือที่เปิดจนเห็นอกสวยนั้นลงปิดผิวกาย แล้วลูบหัวของเสือโคร่งตัวน้อย

 

        “กวางโกรธฉันเหรอ

 

        ความใหญ่โตของร่างกายในยามนี้เหมือนไม่ช่วยอะไรเลย ร่างบางเงยหน้ามอง แล้วพรูลมหายใจออกทางจมูกราวกับคนเหนื่อยล้า

 

        “คราวหน้าห้ามทำอีกนะครับ”

 

        “อ่า

 

        “คุณเสือก็เห็นว่าผมให้นมลูกอยู่”

 

        เสียงหวานนั้นยังขุ่นมัว พอๆกับใบหน้าน่ารักที่แสดงออกให้เห็นถึงความไม่พอใจ พยัคฆ์เข้าไปใกล้จะโอบกอดภรรยาแต่มือเล็กก็ดันแผงอกแกร่งให้ออกห่าง พร้อมกับจ้องตาเขม็ง

 

        “อยากให้ผมโกรธหรือไงกันครับ”

 

        “แต่กวางยั่วฉันก่อน”

 

        เขาพยายามหาเหตุผลมาบอก กรณัฐกัดปากแน่น มองหน้าคนรัก

 

        “ผมให้นมลูก ไม่ได้ยั่วนะครับ”

 

        “ก็นมเมียฉันน่าดูดนี่นา”

 

        พยัคฆ์กระซิบบอกข้างใบหูเล็ก ดวงตากลมเบิกกว้าง ริ้วแห่งความเขินอายปรากฏบนใบหน้า เขาเห็นได้ชัดเจนเลยว่าภรรยาที่น่ารักของเขารู้สึกเขินกับคำพูดของเขามาแค่ไหน แต่ก็เพียงครู่เดียว

 

        “เดี๋ยวผมก็โกรธจริงๆหรอกครับ!

 

        ชายหนุ่มไม่รู้หรอกว่าคนตัวเล็กในยามนี้ กำลังโกรธอยู่จริงๆหรือเปล่า แต่ที่รู้อย่างแน่ชัดเลยก็คือ กรณัฐนั้นทั้งเขิน ทั้งอับอายจนใบหูเล็กนั้นเปลี่ยนเป็นสีแดงแล้ว

 

        “ขอสักนิดได้ไหมกวาง”

 

        คนหื่นยังไม่ยอมหยุด ไม่รู้ทำไมถึงได้อยากหยอกเย้าคนตัวเล็ก มือหนาที่ไวเสียยิ่งกว่าอะไรสอดเข้าไปใต้เสื้อตัวบาง ปลายนิ้วแตะสัมผัสกับยอดอกที่เปียกชื้นเพราะน้ำลายของเจ้าลูกชาย ร่างบางสะดุ้ง ขนลุกทันที มือเล็กรีบจับมือใหญ่ที่แสนซุกซน

 

        “ผะ ผม โกรธแล้วนะครับ”

        ทั้งๆที่พยายามทำหน้าดุ แต่ในสายตาของคนตัวใหญ่ก็ยังมองว่าน่ารักอยู่ดี กรณัฐขยับกายหนี พยัคฆ์ไล่ตามจนจมูกโด่งแตะแก้มนิ่ม

 

        “อยากดูดจัง

 

        เขาเอ่ยราวกับต้องการเหย้าหยอกร่างเล็ก กรณัฐดันอกแกร่งให้ร่างใหญ่นั้นออกห่างอย่างรวดเร็ว แล้วรีบลงจากเตียง

 

        “คุณเสือบ้าเล่นอะไรก็ไม่รู้ ดูลูกไปเลยนะครับ ผมจะไปอาบน้ำแล้ว!

 

        ร่างสูงยอมให้ภรรยาหลุดออกไปได้โดยง่าย บางทีเขาก็แกล้งกรณัฐมากเกินไปจนหู ตา หน้าอีกฝ่ายแดงก่ำไปหมด คงทั้งเขิน ทั้งอาย ทั้งเคือง

 

        “แม่เขาทิ้งไปอาบน้ำแล้วรู้ไหม?

 

        พยัคฆ์หัวเราะออกมาอย่างอารมณ์ดีเมื่อประตูห้องน้ำได้ปิดลง เขามองเจ้าลูกเสือโคร่งตัวเล็กที่นอนหลับตาพริ้ม มือหนาลูบไปตามขนของเจ้าตัวเล็ก

 

        “ถึงแม่จะเช็ดตัวให้แล้วก็เถอะแต่ว่านะ

       

        ร่างสูงกดยิ้มที่มุมปาก มองเจ้าตัวเล็กอย่างเอ็นดู เพียงชั่วพริบตา จากร่างมนุษย์ก็แปรเปลี่ยนเป็นเสือโคร่งตัวใหญ่ที่ขยับกายเดินอยู่บนเตียงเพียงครู่ ก่อนที่ร่างนั้นจะย่อตัวนอนบนเตียงให้กับเสือโคร่งตัวเล็ก

 

        ชายหนุ่มในร่างเสืออ้าปากงับตัวลูกเสือตัวเล็กทั้งสองอย่างไม่แรงนักเพื่อให้ขยับเข้ามาใกล้ร่างของเขา ก่อนที่ลิ้นหยาบจะแลบเลียไปตามตัวลูกชายเพื่อทำความสะอาด

 

        เสือโคร่งก็มีวิธีทำความสะอาดแบบเสือ

 

        เจ้าตัวเล็กเบ้หน้า เมื่อได้รับสัมผัสจากผู้พ่อ  พยัคฆ์ใช้อุ้งเท้าของตัวเองโอบกอดดันร่างของเจ้าตัวเล็กให้เข้ามาใกล้ร่างของตนมากขึ้น เมื่อไทกะเหมือนจะขยับกายหนีพลิกตัวออกไปอีกทาง

 

        ทางด้านกรณัฐ เขาเดินออกมาจากห้องน้ำมาโดยที่มีชุดคลุมสีขาว ใจจริงก็ไม่ได้โกรธเคืองอะไรในตัวร่างสูง เพียงแต่เขาแค่รู้สึกว่าสิ่งที่พยัคฆ์ทำมันไม่ใช่เรื่องที่สมควรเลยแม้แต่น้อย ก็เพราะว่าทุกอย่างมันเกิดขึ้นต่อหน้าลูกชาย แต่ที่เลวร้ายที่สุดก็คือเขาดันไปมีอารมณ์ร่วมกับร่างสูง

 

 

        เท้าเรียวสวยหยุดชะงักเมื่อเห็นบางสิ่งบนเตียง ร่างของเสือโคร่งตัวใหญ่กำลังนอนเลียตัวลูกไปมาอย่างรักใคร่ ร่างบางอมยิ้มกับภาพที่เห็นแล้วเดินเข้าไปใกล้ ก่อนจะหย่อนกายนั่งลงที่ด้านหลังของเสือโคร่งตัวใหญ่

 

        “ทำอะไรอยู่ครับคุณเสือ”

 

        น้ำเสียงที่ถามนั้นช่างอ่อนโยน ไม่มีท่าทีโกรธเคืองหรือว่าเง้างอนแต่อย่างใด พยัคฆ์หยุดเลียไปตามตัวของลูกชายแล้วเอี้ยวคอไปมองร่างเล็ก

 

        “เอ่อ ฉันแค่ทำความสะอาดให้ลูกแต่ไม่ใช่ว่ากวางเช็ดตัวลูกแล้วไม่สะอาดหรอกนะ”

 

        “ผมไม่ได้ว่าอะไรสักหน่อยนี่ครับ”

 

        คนตัวเล็กวางมือบนลำตัวของคนรัก แล้วลูบไล้เบาๆ

 

        “นิ่มจังเลยนะครับ”

 

        “ชอบไหม?

 

        “ครับ ขนตัวคุณเสือนิ่มมาก ขนตัวลูกยังสีจางๆอยู่เลยนะครับ”

 

        “ต่อไปก็คงเหมือนฉันเองนั่นแหละ”

 

        เพียงแค่พริบตา ร่างกายของเสือโคร่งก็กลายเปลี่ยนกลับเป็นร่างมนุษย์ที่อยู่ในสภาพที่ยังไม่ได้แต่งตัวให้เรียบร้อย กรณัฐหลุบตาลงเมื่อเห็นแผงอกแกร่งของสามี จู่ๆเรื่องที่เพิ่งเกิดไปไม่นานก็วนเข้ามาในหัว

 

        “ไปแต่งตัวกันนะกวาง”

 

        คนตัวสูงก้มลงมาจูบแก้มนวล ร่างบางยันกายลุกขึ้นเดินไปที่ตู้เสื้อผ้า พยัคฆ์เข้ามากอดจากด้านหลัง

 

        “เลือกชุดนอนให้ฉันด้วย”

 

        เขาเอ่ยบอกพร้อมกับวางคางลงบนไหล่เล็ก ร่างบางอมยิ้ม ไม่เอ่ยตอบอะไร ในขณะที่กำลังเปิดประตูตู้เสื้อผ้า  เขาหันไปมองคนตัวสูง

 

        “เอาตัวนี้ไหมครับ”

 

        “อยากใส่ขาสั้น”

 

        พยัคฆ์กระชับอ้อมกอด กรณัฐอมยิ้ม เลื่อนมือไปหยิบชุดนอนสีน้ำตาลอ่อนที่เป็นกางเกงนอนขาสั้นเหนือเข่าขึ้นมา แล้วยื่นให้กับร่างสูง พยัคฆ์รับมา กดจมูกที่ต้นคอขาว

 

        “กวางก็ใส่ขาสั้นด้วยสิ”

 

        “ไม่เอาหรอกครับ วันนี้ผมหนาว”

 

        คนตัวเล็กเบี่ยงออกจากการคุกคามของสามี พยัคฆ์ยู่หน้าเพียงเล็กน้อย แต่เพียงครู่ก็ยืนอมยิ้ม มองภรรยาที่หยิบชุดเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ แต่ก็อดเอ่ยเย้าไม่ได้

 

        “เปลี่ยนด้วยกันก็ได้นี่นาหรือจะให้ฉันเปลี่ยนให้ก็ได้นะ”

 

        “มะ ไม่เอาด้วยหรอกครับ”

 

        ถึงจะอยู่ด้วยกันมาหลายเดือนแล้ว แต่ก็ไม่ชินเสียที ที่จะต้องเปลือยกายอยู่ต่อหน้าคนตัวสูง พยัคฆ์ยืนเปลี่ยนเสื้อผ้าอยู่ในห้องนอน ส่วนกรณัฐเข้าไปเปลี่ยนในห้องน้ำ

 

        “กวางดึกแล้ว มานอนเถอะ”

 

        เขาเดินไปเรียกคนตัวเล็กที่หายเข้าไปในห้องน้ำเสียนาน ก่อนที่ประตูห้องน้ำจะเปิดออก กรณัฐเดินออกมา

 

        “นอนกันเถอะครับคุณเสือ”

 

        “อืมวันนี้ไม่เปิดแอร์จริงๆเหรอ”

 

        “ผมว่าอากาศมันเย็นแล้วนะครับ”

 

        คนตัวเล็กเอ่ยบอก เพราะว่าห้องนอนของพวกเขาก็เปิดหน้าต่างเอาไว้ให้ลมพัดเข้ามา  อากาศภายนอกก็เย็นพอที่จะทำให้คนตัวเล็กไม่ต้องใช้เครื่องปรับอากาศ

 

        “ฉันรู้สึกร้อนนิดหน่อย”

 

        ทั้งๆที่ปากบอกว่าร้อน แต่กายแกร่งกลับแนบชิดคนตัวเล็กราวกับต้องการรวมร่างเป็นคนคนเดียวกัน นิ้วเล็กไล้ที่ปลายจมูกโด่งลงมา แล้วเอ่ยขึ้น

 

        “นอนได้แล้วครับ ผมง่วงแล้ว”

 

        “อืม

 

        พยัคฆ์ก้มลงมาหอมแก้มนิ่มฟอดใหญ่ เดินไปปิดไฟแล้วเดินกลับมาที่เตียงกว้าง แสงสว่างจากดวงจันทร์ไม่ได้ทำให้ห้องมืดมิดสักเท่าไหร่นัก

 

        พยัคฆ์หยุดกายอยู่หลังร่างเล็กที่กำลังพลิกตัว ใจจริงเขาเองก็อยากจะนอนกอดลูกๆ แต่ก็กลัวว่าร่างกายที่ใหญ่โตของตัวเองจะพลิกทับเจ้าตัวเล็ก จึงได้ให้ร่างบางนอนกลาง แล้วเขาพลิกกายไปโอบกอดคนตัวเล็กที่นอนตะแคงโอบกอดลูกๆเอาไว้แทน

 

        “ฝันดีนะครับ คุณแม่ คุณลูก”

 

        “ครับคุณเสือ”

 

 

        คนตัวเล็กเอ่ยตอบพร้อมรอยยิ้มก่อนจะปิดเปลือกตาลง พยัคฆ์กระชับอ้อมกอดเพียงนิดก่อนจะปิดเปลือกตาตาม

 

        ความมืดมิดและเงียบสงบ พาให้ทั้งสองร่างที่เพิ่งขึ้นเตียงหลับใหลไปตามเวลา ลมหายใจของทั้งคู่สม่ำเสมอ จนกระทั่ง

 

        !!!

 

        เปลือกตาที่ปิดสนิทเปิดขึ้น พร้อมกับใบหูที่ขยับเพียงเล็กน้อย เพราะรับรู้ได้ถึงสายลมที่พัดผ่านห้องเขาไปอย่างรุนแรงกว่าปกติ พาให้ร่างสูงที่นอนอยู่บนเตียงต้องยันกายลุกขึ้น ร่างกายที่เป็นมนุษย์เปลี่ยนเป็นเสือโคร่งตัวใหญ่เดินออกจากห้องนอนไปหยุดตรงหน้าต่าง ดวงตาสีอำพันตวัดขึ้นมองยังท้องฟ้าในยามราตรีที่ไร้ดวงดาวมีเพียงดวงจันทร์ที่สาดส่องเท่านั้น

 

        เขายืนนิ่งไม่ไหวติงท่ามกลางสายลมที่แผ่วเบา ต่างกับตอนที่มันรุนแรงอย่างผิดปกติจนเขาต้องตื่นขึ้นมาตามสัญชาตญาณ

 

        กรณัฐพลิกกาย มือเริ่มลูบไปตามพื้นเตียง แล้วก็พบว่าไม่มีร่างของสามี เปลือกตาบางทั้งสองจึงเปิดขึ้น เขายันกายลุกขึ้น เห็นลูกทั้งสองยังนอนหลับปกติ จึงได้มองหาคนรักแล้วก็พบร่างของเสือโคร่งตัวใหญ่ที่ยืนอยู่

 

        “คุณเสือ

 

        เสียงหวานของภรรยา ทำให้เสือโคร่งตัวใหญ่หันหน้ามามองคนตัวเล็กที่เดินลงจากเตียง  เพียงครู่ร่างนั้นก็เดินเข้ามาในห้องนอน คนตัวเล็กเอียงคอมองด้วยความแปลกใจ

 

        “นอนไม่หลับเหรอครับ?

 

        แม้จะไม่ค่อยเห็นสามีแปลงกายในร่างของเสือโคร่งในยามดึกสักเท่าไหร่ แต่กรณัฐก็ไม่ได้รู้สึกว่าผิดปกติแต่อย่างใด

 

        “อืมฉันนอนกับกวางในร่างนี้ได้ไหม”

 

        เขาถามเสียงเรียบ กรณัฐคลี่ยิ้มเอ่ยตอบ

 

        “ได้สิครับ นอนกันเถอะครับคุณเสือ มันดึกมากแล้วนะครับ”

 

        “อืม”

 

        เสือโคร่งตัวใหญ่เดินเข้ามาหาภรรยาตัวเล็ก เอนกายนอน ในขณะที่ภรรยายังนั่งอยู่บนเตียงระหว่างเขาและลูก

 

        “กวางอุ้มลูกมาใกล้ๆฉันหน่อย”

 

        “มีอะไรหรือเปล่าครับ?

 

        “เปล่าหรอก แค่อยากกอดเฉยๆน่ะ”

 

        เขาไม่คิดจะพูดในสิ่งที่เขารู้สึกหวาดระแวง

        การที่แฝดทั้งสองอยู่ในอ้อมกอดของเขาในร่างเสือแบบนี้ น่าจะปลอดภัยที่สุด กรณัฐมองพ่อลูกทั้งสองแล้วรับรู้ได้ถึงความรักที่พยัคฆ์มีให้กับลูก

 

        “กวางก็นอนบนขาฉันสิ”

 

        เขายื่นขาหน้าข้างขวาให้คนตัวเล็กหนุนนอน ในขณะที่ขาหน้าข้างซ้ายโอบกอดเจ้าตัวเล็กเอาไว้ราวกับคุมกันภัย แม้กรณัฐจะรู้สึกแปลกใจขึ้นมาชั่วขณะกับท่าทางที่เหมือนสัตว์ที่กำลังหวาดระแวงภัย แต่เขาก็ไม่อยากจะคิดอะไรไปในทางที่ไม่ดี มือเล็กเลื่อนมือไปวางทับบนหลังเท้าหน้าข้างซ้ายของพยัคฆ์

 

        “พักผ่อนเถอะนะครับ”

 

        พยัคฆ์มองหน้าคนตัวเล็ก ดวงตาสีอำพันนั้นยังคงจ้องมองใบหน้าหวาน เขาไม่ยอมหลับตา

 

        “อืมหลับตาสิกวาง”

 

        “ครับ”

 

        กรณัฐรับคำอย่างว่าง่าย เขาหลับตาพริ้ม เหลือเพียงแค่เสือโคร่งหนุ่มที่ยังคงลืมตาอยู่ท่ามกลางความมืดจนกระทั่งแน่ใจว่าคนตัวเล็กหลับสนิทเขาจึงปิดเปลือกตาลงแล้วเข้าสู่ห้วงนิทราตามไป

       

 100%

2/1/2559

 3/1/2559: แก้คำผิดค่ะ

เรื่องคำผิด ถ้ายังมีปรากฏ  อากิอาจจะแก้ลงในเว็บ ตอนรีไรท์นะคะ แต่สำหรับในเล่ม คืออยู่ในช่วง ตรวจทาน

ที่ลงเว็บ อาจจะมีคำผิดอยู่ เพราะในเว็บ อากิอ่านทวนในคอม อาจจะมีตกหล่นบ้าง หรือพิมพ์ผิดบ้าง

ถ้ามีคนเจอคำผิดอีก อากิจะยังไม่แก้นะคะ ทุกๆตอนเลย เพราะเดี๋ยวบทความเด้งบ่อย แล้วอาจจะหงุดหงิด เพราะนึกว่าอากิรีบทความ 

 

 

สวัสดีปีใหม่นะคะ ^___^ ขอให้ทุกท่านที่ติดตามนิยายเรื่องนี้ มีความสุขมากๆนะค้า

อากิอัพรายละเอียดการเปิดพรี วันที่ 4 มค นะคะ

 

*** นิยายเรื่องนี้ อัพทุกวันเสาร์ เจอกันตอนต่อไป เสาร์หน้าค่า

       

       

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น

}