ฃัณฑภัฅฆ์/ ภัคมินทร์

ถ้าถูกใจก็อย่าลืมเม้นท์ ให้โหวตกันบ้างนะคะ เม้นท์คือกำลังใจที่ดีที่สุดจากนักอ่านเนาะ รักนักอ่านทุกคน จุ้บๆ

ขย่มรักครั้งที่4 (NC18+) ประกาศจากภัค

ชื่อตอน : ขย่มรักครั้งที่4 (NC18+) ประกาศจากภัค

คำค้น : NC ขย่มรัก ใบชา บาสเตียน ลูเซียน แฝด รักต้องห้าม

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 171.3k

ความคิดเห็น : 95

ปรับปรุงล่าสุด : 26 ม.ค. 2559 22:10 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ขย่มรักครั้งที่4 (NC18+) ประกาศจากภัค
แบบอักษร

ขย่มรักครั้งที่4

 

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/208164/1526680200-member.jpg

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/208164/2080505549-member.jpg

http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/208164/1043460261-member.jpg

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/member/208164/1678204387-member.jpg

 

 

“ซี๊ด อ๊ะ อื้อ!!” ร่างบางถึงกับบิดตัวด้วยความเสียวซ่านเมื่อมือเรียวของบาสเตียนสัมผัสที่เรือนกายสวยอย่างไม่เบามือนัก นิ้วเรียวกดลงบดขยี้ลงบนยอดเกสรกุหลาบอย่างใจเย็น นัยน์ตาสีอ่อนช้อนขึ้นสบกับนัยน์ตาสีดำสนิทที่อาบคลอไปด้วยน้ำตา

 

 

ตอนนี้พวกเขาอยู่ในห้องของลูเซียน แมคคาไลน์ ด้วยสภาพเตียงที่กว้างกว่าขนาดโดยทั่วไปในบ้านทำให้มันน่าอยู่ยิ่งขึ้น ภายในห้องถูกตกแต่งไปด้วยสีฟ้าอมเทาตัดกับลุคภายนอกโดยสิ้นเชิง

 

 

ลูเซียนประกบริมฝีปากจูบกับใบชาเบาๆ สัมผัสที่อ่อนนุ่มสลับกับรุนแรงมันเขย่าหัวใจของคนที่ประสบการณ์น้อยแบบเธอได้เป็นอย่างดี เขาดูดดึงสัมผัสริมฝีปากทั้งล่างและบน ก่อนจะสอดเรียวลิ้นเข้าไปทักทายความอ่อนนุ่มด้านใน กลิ่นขนมหวานอ่อนเรียกสติของเขาให้หลุดลอยไปอีก

 

 

“คุณนี่มันน่ารักจริงๆ” บาสเตียนพึมพำในคอเบาๆ เมื่อเห็นกุหลาบดอกงามตรงหน้าชัดๆ กลีบของมันมีสีขาวอมชมพู เมื่อเลื่อนไปแหวกกลีบงามออกทำให้เห็นกลีบรองสีชมพูสุกใสได้อย่างชัด มันดูอ่อนนุ่มราวกับเป็นเยลลี่และน่าทะนุถนอมเกินกว่าที่เขาจะทำร้ายมันได้ เขาเลื่อนไปสัมผัสยอดเกสรแล้วบดมันสลับกับสะกิดเบาๆ

 

 

“อ๊า อืม” แม้เธออยากจะส่งเสียงร้องออกมาแค่ไหน แต่เธอก็โดนลูเซียนหยุดไว้ได้อยู่ดี เขาผละจากริมฝีปากสวยไปสัมผัสที่กกหูขาวอย่างใจเย็น

 

 

“พรุ่งนี้ไม่ไปทำงานได้ไหม” ลูเซียนถามเสียงเบาๆ รอยยิ้มหวานนั่นดูต่างกับบาสเตียนราวกับทุกสิ่งได้สลับกันไปหมดแล้ว

 

 

“พรุ่งนี้ฉันมีงานต้องประชะ...อื้อ” ไม่ทันที่เธอจะได้กล่าวจบประโยค ริมฝีปากอมชมพูนุ่มนิ่มก็โดนครอบครอบโดยลูเซียนอีกครั้ง

 

 

“ถ้ามีธุระหนักมาก แต่ป่วยขึ้นมานี่คงจะไม่เป็นไรสินะครับ” บาสเตียนพูดแทรกทะลุกลางปล้องจนพี่ชายหันไปมอง

 

 

 

แปะ!

 

 

 

“ความคิดดีนะน้องชาย หึๆ” ใบชามองใบหน้าหื่นกระหายของสองหนุ่มฝาแฝดอย่างหวั่นๆ แม้เธอจะเคยมีความสัมพันธ์กับบาสเตียนก่อนแต่มันก็ห่างเหินมากจนเธอไม่กล้าเสี่ยง

 

 

จำได้แค่ว่าตอนนั้นมันเจ็บสุดๆ

 

 

“ฮาห์?!!” ร่างบางร้องออกมาอย่างลืมตัว เมื่อมีสัมผัสแปลกประหลาดแล่นเข้ารุกรานเธอเสียดื้อๆ ลูเซียนหันไปยักคิ้วให้น้องชายหน่อยๆ

 

 

บาสเตียนลากลิ้นไปชิมความอ่อนนุ่มตรงหน้าอย่างอารมณ์ดี เขาจงใจลากลิ้นไล้ไปตามกลีบด้านนอกแล้วเริ่มรุกเข้าไปด้านใน นิ้วเรียวแหวกกลีบกุหลาบสวยให้แยกออกจากกัน

 

 

“บะ บาส...” เสียงหวานที่ร้องกระเส่าแผ่วเบายิ่งปลุกอารมณ์ของบาสเตียนให้สนุกขึ้นไปอีก รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความสนุกถูกระบายออกมาจางๆ ลูเซียนผละจากภาพที่น้องชายมาที่ใบหน้าหวานที่ดวงตาฉ่ำไปด้วยน้ำตา เขาพอจะเดาออกว่าใบชาตัวน้อยของเขาคงจะเริ่มอายขึ้นมาถึงได้หน้าแดงขนาดนี้ “อย่า...”

 

 

 

ฟุ่บ...

 

 

 

ลูเซียนดึงตัวของใบชาลุกขึ้นนั่ง ในขณะที่บาสเตียนรับหน้าที่ประจำด้านหน้าอย่างรู้ตัว ใบหน้าหล่อเหลาซุกลงไปในดอกกุหลาบสีหวาน ใบชามองภาพนั้นด้วยความอายแต่เมื่อจะหลับตาหนีกลับโดนคนเป็นพี่รั้งใบหน้าให้หันไปประกบจูบด้วยเบาๆ สัมผัสที่เริ่มรุกเร้าประสานกันทำให้คนตรงกลางแบบเธอต้องร้องคราง ความเสียวซ่านที่วิ่งพล่านไปทั่วร่างยิ่งกระตุ้นให้น้ำหวานไหลทะลักจนกุหลาบหวานเริ่มชุ่มฉ่ำ

 

 

“ชาครับ...” บาสเตียนเรียกชื่อร่างบางด้วยเสียงที่แหบพร่า นัยน์ตาสีทองเป็นประกายช้อนขึ้นสบกับดวงตาฉ่ำน้ำของคนด้านบนราวกับออดอ้อน ใบหน้าหวานยังคงถูกลูเซียนครอบครองเอาไว้

 

 

 

 

ชึบ

 

 

 

นิ้วเรียวของบาสเตียนถูกดันเข้าไปในกุหลาบดอกงามตรงหน้าเบาๆ ความอ่อนนุ่มทว่ากลับแน่นคับบีบรัดนิ้วของเขาจนแทบขยับไม่ได้ บาสเตียนดึงนิ้วของตัวเองออกมาช้าๆ

 

 

“แน่นจัง...” เขาพึมพำในคอเบาๆ ก่อนจะถอดเสื้อของตัวเองออกจากกายเผยให้เห็นกล้ามเนื้อที่เรียงตัวกันสวย ผิวขาวตามฉบับหนุ่มสำอางมีสีระเรื่อขึ้นตามแรงอารมณ์

 

 

 

 

แกร๊ก..

 

 

 

เสียงปลดเข็มขัดเรียกสายตาของคนทั้งคู่ได้เป็นอย่างดี ลูเซียนหัวเราะในคอเบาๆเมื่อรู้ทันความคิดของคนเป็นน้อง เขาผละร่างออกจากใบชาทิ้งให้เธอนั่งหอบเหนื่อยบนเตียง แล้วปลดชุดของตัวเองเผยให้เห็นเรือนร่างที่แข็งแกร่งไม่แพ้กัน ไหปลาร้าสวยของลูเซียนสักชื่อของใบชาไว้เกือบสองบรรทัด คำเรียกชื่อสั้นๆแต่ถูกเขียนซ้ำๆมันทำให้เธอรู้สึกใจสั่นอย่างบอกไม่ถูก

 

 

ใบหน้าหวานขึ้นสีระเรื่อทันทีที่เห็นสายตาของคนทั้งคู่ มันช่างดูกระหายราวกับนักล่าที่กำลังจะจับเหยื่อกินยังไงยังงั้น แต่ที่น่าอายกว่านั้นคงไม่พ้นการเห็นบุรุษเปลือยกายตรงหน้า แขนเรียวยกขึ้นกอดตัวเองเพื่อปิดบังรูปร่างของตัวเองแทบจะทันที

 

 

“ชาว่า...เราควร” ไม่ทันที่เธอจะได้แสดงความคิดเห็นอะไร ท่อนเนื้อแข็งแกร่งก็ถูกเลื่อนมาหยุดที่หน้าของเธอ ลูเซียนส่งสายตาให้เธอจัดการกับมันทั้งๆที่รอยยิ้มยังมีไม่สร่าง “ชาทำไม่เป็น”

 

 

“เป็นสิ ถ้าชาอยากทำ” เสียงทุ้มปรับเป็นเศร้าน้อยๆเพื่อเรียกร้องความเห็นใจ คนเป็นน้องชายแอบหันไปอีกทางแล้วเบ้ปากอย่างหมั่นไส้

 

 

 

“แต่ว่า..”

 

 

“ถ้าไม่อยากทำก็...”

 

 

 

ฟึ่บ..

 

 

 

“ชาจะทำค่ะ” ใบหน้าหวานมองมังกรร้ายตรงหน้าแบบหวั่นๆ ขนาดใหญ่โตของมันทำให้เธอรู้สึกกลัวแปลกๆ ยิ่งเมื่อเห็นของอีกคนที่แทบจะไม่มีความแตกต่างแล้วเธอก็ยิ่งกลัวเข้าไปอีก

 

 

“ดีเลย...” เขาส่งสายตาให้น้อยชายของตัวเองประจำหน้าที่ทันที บาสเตียนเดินเข้ามาหยุดอยู่ที่ด้านหน้าของใบชา แล้วทรุดตัวลงนั่งตรงหน้ากุหลาบดอกสวยที่ฉ่ำเยิ้มไปด้วยน้ำหวานสีใส

 

 

 

“อึก...” ใบชาเม้มปากแน่นทันที่นิ้วเรียวของบาสเตียนยัดเข้าไปในตัวเธอคราเดียวถึงสามนิ้วโดยไม่มีการลองเชิงล่วงหน้า แต่ก่อนจะได้คิดอะไรไปมากกว่านั้นท่อนแข็งแกร่งก็ถูกนำมาจ่อประชิดริมฝีปากบางทันที

 

 

 

เธอรับมันมาจูบเบาๆแล้วค่อยๆครอบครองส่วนหัวของมันไล่ลงไปเรื่อยๆแต่ก็ได้ไม่มากนัก แต่ก็แทบสะดุ้งเมื่อคนด้านล่างสวนขึ้นมาอย่างไม่บอกให้รู้ตัวล่วงหน้า

 

 

“อ๊ะ!!” ลำของมันถูกยัดเข้ามาในปากของเธอจนแทบถึงคอหอย เธอค่อยๆดูดมันอย่างระมัดระวังสลับกับการใช้มือช่วยขยับ แม้จะรู้สึกเสียวแทบขาดใจจากการุกของคนตรงหน้าแต่เธอก็ไม่ได้หยุดการกระทำนั้น

 

 

“ซี๊ด..เยี่ยมเลยชา” ใบหน้าคมเชิดขึ้นมองผนังอย่างข่มอารมณ์ สัมผัสอ่อนนุ่มที่ครอบลำของเขาอยู่มันทำให้เขารู้สึกตื่นตัวได้ไม่ยาก ขนาดที่ใหญ่โตอยู่แล้วเริ่มขยายขึ้นจนเต็มปาก

 

 

“ฮึก ฮะห์”

 

 

“นุ่มมาก”

 

 

“อื้อ..” ใบชาร้องประท้วงในคอเมื่อลูเซียนขยับกายเข้าออกในปากของเธออย่างใจเย็น แต่บางครั้งมันก็สอดเข้าไปจนถึงคอหอย อาการคลื่นไส้เริ่มเล่นงานเธอจนแทบสำรอกออกมา แต่ก็ทำอะไรไม่ได้นอกจากข่มอารมณ์นั้นไว้แล้วใช้ลิ้นดันมันเบาๆเมื่อมันเข้ามา

 

 

 

ปึ่กปึ่กปึ่ก

 

 

 

“ซี๊ด ชาดูดแรงๆ นั่นแหละ!

 

 

เสียงกระแทกจากด้านล่างพร้อมกับความเสียวซ่านในช่องท้องทำให้ใบหน้าหวานต้องเบ้หน้าเหยเกด้วยความเสียวสุดบรรยาย อารมณ์เริ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ เช่นเดียวกับคนด้านบนที่ยัดแก่นกายเข้ามาในปากของเธอรัวเร็วเพียงไม่นานความรู้สึกอุ่นๆในปากก็กระจายเต็มคอ

 

 

 

“ยะ เยี่ยมเลย..” ลูเซียนผละออกมาห่างจากตัวเธอเล็กน้อย

 

 

“อึก แค่กๆ” เธอเผลอกลืนมันไปจนหมด กลิ่นคาวอ่อนๆของมันทำให้เธอรู้สึกเวียนหัว

 

 

 

“เอาล่ะนะ” ลูเซียนยิ้มให้คนร่างบางอย่างอารมณ์ดี เรียวปากสวยมีคราบน้ำรักขาวขุ่นของเขาติดอยู่น้อยๆจนเขาต้องเลื่อนมือไปเช็ดมันให้

 

 

 

“อ๊า!!!” ร่างบางร้องลั่นเมื่อจู่ๆบาสเตียนก็เปลี่ยนจากนิ้วเป็นแก่นกายแกร่งของตัวเอง เขาเข้าไปได้เพียงแค่ส่วนหัวเท่านั้นบาก็ต้องน้ำตาไหลพราก มันเจ็บมากเหลือเกินในความคิดของเธอ ความรู้สึกคล้ายกับร่างกายจะแยกออกกันมันไม่ได้ทำให้คนด้านบนเห็นใจ กลับกันเขากลับสูดปากเบาๆแล้วข่มใจดันแก่นกายเข้าไปจนสุด “จะ เจ็บ!!

 

 

“ยังไหวหรือเปล่าชา” บาสเตียนถามเธอด้วยน้ำเสียงเป็นห่วงขณะค้างตัวตนแข็งแกร่งไว้ด้านในของร่างบาง

 

 

“นายนี่นะ...เข้าก่อนพี่ได้ไง” ลูเซียนติอย่างไม่จริงจัง ก่อนจะเปลี่ยนไปดันให้ร่างบางลงไปนอนคร่อมบาสเตียนแทน เขาประกบเธอจากด้านบนแล้วพรมจูบไล่บางแทนการปลอบโยน

 

 

“เบิกทางให้ก่อนไงครับพี่ หึๆ”

 

 

“รู้ดีนะ แต่เสียดายที่พี่รู้ทัน” เขาหันหน้ามามองใบหน้าของใบชาที่มีเหงื่อพรากอย่างเป็นห่วง “ไหวไหม?”

 

 

“ยะ ยังไหว แฮ่กๆ” เธอกัดริมฝีปากของตัวเองแน่นเพราะไม่อยากให้กิจกรรมที่พวกเขาต้องการมาหยุดลงเพราะเธอ แม้จะเจ็บแทบขาดใจแต่เธอก็ต้องอดทน บาสเตียนสัมผัสติ่งเล็กๆของเธอเบาๆจนเธอเกร็งไปทั้งร่าง ช่องทางรักกระตุกรับท่อนแกร่งแน่นขึ้นไปอีก

 

 

“ซี๊ด แน่นชิบ” เขาหลุดคำหยาบออกมาอย่างลืมตัว เขากดสะโพกสวยให้แนบชิดกับส่วนสำคัญของตัวเองแน่น แล้วเริ่มขยับสวนร่างกายเข้าไปในกายบอบบางอย่างใจเย็น

 

 

“อึก อ๊ะ ฉัน..”

 

 

 

ชึบ ชึบ ชึบ

 

 

 

เสียงสอดประสานเบาๆแต่กลับหนักแน่นทำให้ลูเซียนรู้สึกได้เลยว่าในคอมันแห้งผากไปหมด ยิ่งมองเขาก็ยิ่งร้อนขึ้นจนสุดท้ายก็ไม่สามารถต้านอารมณ์ของตัวเองไว้ได้

 

 

“อ๊ะส์ เจ็บ”

 

 

“ขอเข้าไปด้วยคนสิ เธอไหวไหมชา” สายตามากเสน่ห์สบกับใบหน้าหวานนิ่งๆ แววตาที่เต็มไปด้วยความคาดหวังทำให้ใบชาต้องข่มความเจ็บไว้ในอกแล้วกลืนน้ำลายลงคอ

 

 

“หวะ ไหว...” ไหวได้ไง!!! เธอจะตายอยู่แล้วเนี่ย! ใบชากรีดร้องในใจขณะเห็นเขาขยับกายเข้ามาชิดแล้วดันนิ้วเรียวเข้ามาในตัวของเธอ ความคับแน่นทำให้คนที่ขยับรัวสะโพกร้องในคอเบาๆแบบถูกใจ

 

 

“แคบชะมัด” แม้จะพูดแบบนั้นแต่นิ้วเรียวก็ยังคงขยับเข้าหากายบอบบางไม่หยุด กลีบกุหลาบเริ่มแดงขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สภาพของมันในตอนนี้ขยายอย่างน่าสงสารแต่กลับใช้ไม่ได้ผลกับเหล่าคนตรงหน้าเอาเสียเลย “ถ้าเข้าไปพี่ต้องขาดใจตายแน่ๆ”

 

 

“คับน่ะสิดี...จะได้ใช้นานๆ หึๆ”

 

 

 

 

แปะ!

 

 

 

“พูดได้ดีนะบาสเตียน”

 

 

บาสเตียนกับลูเซียนแท๊กมืออย่างรู้ใจ บาสเตียนขยับรัวกายเข้าใส่ร่างบางโดยมีนิ้วเรียวของลูเซียนทำหน้าที่สนับสนุน ความคับแน่นเริ่มบีบรัดตัวตนและนิ้วเรียวแน่นเรื่อยๆจนเจ้าของแทบหายใจติดขัด

 

 

 

“อย่าเผลอกัดลิ้นล่ะ” บาสเตียนเปลี่ยนไปจากเดิมโดยสิ้นเชิง ท่าทีอ่อนโยนของเขาจางหายไปเหลือเพียงแค่ผู้ชายที่มีภาพลักษณ์แบดๆ ดูท่าจะจริงเสียแล้วที่เขาพยายามทำตัวให้ดีเหมือนลูเซียน

 

 

 

“ฉัน อึก อ๊า” ยิ่งเธอพยายามจะตอบโต้ทั้งคู่ก็ยิ่งใส่แรงมากขึ้น “นายมัน.. อย่าแรงแบบ นะ อาห์!

 

 

“ไม่เอาสิครับชา หึๆ ไม่พูดมาก” ลูเซียนยกยิ้มอย่างขำๆเมื่อเห็นร่างบางเกร็งตัวแน่นยามถูกพวกเขาทักทายพร้อมๆกัน

 

 

“ซี๊ด~!

 

 

“อื้อ ฉัน จะ อ๊ะๆๆ”

 

 

“ใจเย็นๆสิชา ลูซต้องเข้าไปแน่ๆไม่ต้องตื่นเต้นขนาดนั้นก็ได้”

 

 

ใบชาเม้มปากสวยเพื่อกดอารมณ์ที่พุ่งพรวดจนอยากจะหยุด ความเสียวซ่านที่ช่องท้องมันทำให้เธอเริ่มเสียการควบคุม ความเจ็บมันเริ่มหายไปแล้ว เหลือเพียงความสุขใจแบบแปลกๆ

 

 

 

ปึ่กปึ่กปึ่ก!

 

 

 

จังหวะที่แสนหนักแน่นราวกับการต้องการบดขยี้เธอให้แหลกเป็นผุยผงของบาสเตียนมันทำให้เธอต้องหรี่สายตามองเขาอย่างอ้อนวอนคล้ายบอกให้เขาเบามือ แต่เขากลับเมินสายตานั้นและขยับกายคงที่เช่นเดิม ใบชากัดปากตัวเองแล้วข่มใจทำให้ชินกับสัมผัสนั้นแทนเมื่อเห็นว่าการพยายามต่อไปของเธอมันไม่ได้ผล

 

 

“อ๊ะๆ นี่ อื้อ!!” เธอเรียกชื่อของบาสเตียนด้วยความตกตะลึงเมื่อเขาสอดนิ้วเข้ามาในปากของเธอแล้วเกี่ยวกับลิ้นของเธออย่างหยอกเย้า ในขณะที่พี่ชายของเขาสอดนิ้วเข้ามาในช่องทางที่อัดแน่น

 

 

“เข้ามาสิครับพี่” บาสเตียนชะงักกิจกรรมเข้าจังหวะของตัวเอง แล้วยิ้มร้ายกาจให้ร่างบางตรงหน้าที่หน้าเผือดสีลงอย่างเห็นได้ชัด ก่อนจะขยับริมฝีปากไปแนบที่ข้างหูเล็กเบาๆ

 

 

 

“สุขสันต์วันครอบครัวครับ ชา”

 

 

“อ๊าส์” ร่างบางร้องลั่นเมื่อถูกลูเซียนกระแทกแก่นกายเข้ามาในช่องทางที่มีบาสเตียนคาอยู่ก่อนเต็มแรง ความเจ็บปวดมันทำให้เธอต้องทิ้งตัวลงซบบนแผ่นอกกว้างของแฝดน้องอย่างหมดแรง น้ำตาไหลเอ่อคลอแทบจะทันที

 

 

“ซี๊ด..แคบสุดๆ” ลูเซียนขยับสะโพกเบาๆเพื่อปรับตัวเข้าหาดอกกุหลาบสวยของคนรัก ใบชาตัวสั่นมากจนน่าเป็นห่วงแต่เธอกลับยอมตอบสนองพวกเขาแต่โดยดี

 

 

 

ช่องทางรักเริ่มบีบรัดตัวตนของพวกเขาแน่นขึ้นเรื่อยๆ สลับกับการคลาย ความรุนแรงและสัมผัสอันร้อนระอุจากด้านในทางรักมันทำให้เขาต้องหลุดปากครางออกมาซ้ำๆ

 

 

“เจ็บอ่ะ ฮึก ฮาห์”

 

 

 

 

ปึกปึกปึก!

 

 

 

เสียงกระแทกของเนื้อดังกระทบไปทั่วห้อง ใบชากัดริมฝีปากของตัวเองแน่นแล้วหลับตารับการกระแทกของคนด้านบนแบบลูเซียนอย่างอดไม่ได้

 

 

 

 

สวบ สวบ

 

 

 

“อืม...เยี่ยม”

 

 

บาสเตียนและลูเซียนเริ่มขยับพร้อมกันเบาๆเพื่อให้ใบชาปรับตัวใหม่อีกครั้ง สัมผัสแปลกใหม่ที่ถูกมอบให้ทั้งสองด้านมันทำให้เธอต้องกัดปากเบาๆ แม้จะมีความเจ็บเจืออยู่มากแต่เธอกลับสัมผัสได้ถึงอะไรที่มากกว่านั้น ความเสียวและจุกที่ช่องท้องเริ่มทวีเพิ่มมากขึ้นยากที่ทั้งคู่กดร่างกายเข้ามาในตัวของเธอรุนแรงขึ้น

 

 

“แฮ่กๆ แยกขากว้างๆอีกหน่อยชา” ลูเซียนสั่งใบชาเสียงหอบ เมื่อเธอรัดเขาแรงขึ้นจนน้ำแทบแตก

 

 

 

“ชา...อ๊า”

 

 

 

 

ปึ่กปึ่กปึ่ก

 

 

 

แม้จะเสียวแทบขาดใจแต่บาสเตียนก็ไม่ได้ลดแรงในการเคลื่อนกายเข้าหาร่างเพรียวเลยแม้แต่น้อย เขาขยับตัวตนเข้าไปในตัวของใบชาถี่ขึ้นเช่นเดียวกับพี่ชาย แรงบีบรัดข้างในของเธอมันบังคับให้เขาต้องขยับรุนแรงมากขึ้น

 

 

 

“ฮ่าห์ อ๊ะๆๆ”

 

 

ใบชามองลอดภาพนั้นก็ต้องกัดปากด้วยความเสียวซ่าน แม้จะรับรู้ว่ากุหลาบของเธอมันเริ่มช้ำหนักมากขึ้นแต่เธอก็ยอมแล้ว ณ จุดๆนี้

 

 

อ๊า อื้อยิ่งเธอร้องมากเท่าไหร่สัมผัสนั้นมันก็ยิ่งทวีความรุนแรงและเร่าร้อนขึ้นจนแทบทรงตัวไม่อยู่ บาสเตียนและลูเซียนขยับแก่นกายเข้าหาเธอรัว

 

 

 

ปั่กปั่กปั่ก

 

 

 

“สุดยอดเลย อ๊ะส์” บาสเตียนกัดฟันพูดขณะเคลื่อนตัวไปในช่องทางที่เปื้อนไปด้วยน้ำใสๆของเธอ อุณหภูมิเย็นๆจากแอร์ภายในห้องไม่ได้ทำให้อารมณ์ของเขาถูกบั่นทอนลงได้เลย กลับกันมันยิ่งทำให้เขาทวีความต้องการมากขึ้นไปเสียอีก

 

 

อื้อ อ๊าส์ มันแรงเกินไปแล้วใบชาครางบอกดังๆ เมื่อทั้งคู่เริ่มเปลี่ยนจังหวะให้เร็วขึ้นจนคนกลางแบบเธอแทบรับมันไม่ไหว

 

 

ฮะ อื้อ รัดฉันแรงๆ ตอดฉันแบบนั้นล่ะลูเซียนตะโกนบอกร่างเล็กตรงหน้าขณะกระแทกอัดแก่นกายเข้าใส่เต็มแรง

 

 

อย่าเกร็งนักสิ ซี๊ด

 

 

 

ปึ่ก! ปึ่ก! ปึ่ก!

 

 

 

สองจังหวะที่เริ่มทำงานสลับกัน โดยบาสเตียนจงใจผลักใบชาไปด้านหน้าแล้วส่งซิกให้พี่ชายดึงตัวร่างบางลงไปนอนบนเตียงนุ่มโดยที่จุดแก่นกายยังคงเชื่อมกัน กลับกลายเป็นว่าตอนนี้มีบาสเตียนรัวกายกระแทกด้านบนแทน กุหลาบงามของใบชาเริ่มมีเลือดซึมออกน้อยๆ แต่พวกเขากลับไม่ได้ใส่ใจอะไรมันเลยแม้แต่น้อย

 

 

“ซี๊ด ใบชา รัดแน่นๆ” บาสเตียนพึมพำในคอบอกร่างบาง

 

 

“อึก อาห์”

 

 

 

ใกล้แล้ว/อีกนิดเดียว...ทั้งคู่พูดออกมาราวกับไร้สติ ลูเซียนที่ได้ยินแบบนั้นจึงดันใบชาให้ออกห่างไปนิดหน่อยแล้วขยับแก่นกายเข้าออกทำงานร่วมกันอีกครั้ง แรงรัดอันแสนคับแน่นมันทำให้เขาต้องสูดปากอย่างชอบใจ

 

 

 

ปึ่กปึ่กปึ่ก

 

 

 

อ๊าส์! /อึ๊ก! /อื้อ!!!!ทั้งสามร้องออกมาพร้อมกันเมื่อใบชาตอดรัดพวกเขาแรงๆจนในที่สุดแก่นกายแกร่งก็ปล่อยน้ำรักออกมาพร้อมๆกัน เนื่องจากที่มันมีถึงสองคนน้ำรักที่อยู่ด้านในจึงล้นออกมาจากกุหลาบดอกงาม เตียงนุ่มเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบน้ำรักที่ทะลักจากช่องทางสีหวานจนชุ่ม

 

 

“แฮ่กๆ ชา..จะ” ใบชาหอบหายใจอย่างเหนื่อยๆ เมื่อลืมตาเห็นว่าทั้งคู่กำลังจะเริ่มบทรักครั้งที่สองขึ้นอีกครั้ง

 

 

 

“อีกรอบนะครับ” ลูเซียนกระซิบเบาๆ ก่อนจะถอนแก่นกายแล้วดันเข้าไปใหม่สุดแรง

 

 

“อึก!!!!

 

 

แทบจะทั้งคืนที่เธอถูกทั้งคู่เอารัดเอาเปรียบ แต่ที่น่าแปลกใจคือเธอเป็นคนสุดท้ายที่หมดสติคาเตียงในคืนนั้น...

 

 

 

 

“ท่านประธานคะ... คืนนี้จะไม่ไปต่อกับนีน่าจริงๆเหรอคะ” ร่างสูงมองเลขาทรงโตของตัวเองด้วยสายตานิ่งเฉยราวกับไม่รู้สึกอะไร ทั้งๆที่ปกติเขาคงจะตอบรับคำเชิญนั้นอย่างไม่ลังเล

 

 

“ไม่...”

 

 

“แต่ว่า นีน่า”

 

 

“ไสหัวออกไปจากห้องของผมด้วยครับ คุณเลขา” แววตาเอาจริงนั่นทำให้นีน่าถึงกับกัดปากแน่น กระแทกส้นเท้าเดินออกจากห้องไปอย่างไม่พอใจ

 

 

นัยน์ตาสีน้ำตาลเข้มลากไปหยุดอยู่ที่ภาพครอบครัวของตัวเองแล้วยกยิ้มจางๆ ภาพของเด็กผู้ชายสามคนยืนเรียงหน้ากัน รอยยิ้มที่ปรากฏในใบหน้าทุกคนในตอนนั้นมันทำให้เขาคิดถึงอย่างบอกไม่ถูก

 

 

“ลูเซียน บาสเตียน... พี่หวังว่าพวกนายคงสบายดีนะ”

 

 

ชื่อที่อยู่ใต้ภาพนั้นถูกเซ็นไว้อย่างชัดเจน

 

 

 

ลิเลียนธาล แมคคาไลน์

 

 

*~ฃัณฑภัฅฆ์~*

 

*นางเอกของภัคต้องมีเจ็บตลอด (ฮา)

*พี่ชายคนโตกำลังจะมาแล้ว แต่มาในรูปแบบไหนต้องติดตามชมค่ะ!

 

 http://cdn-tunwalai.obapi.io/files/emotions/952284046.gifซึ้งที่มีคนอ่านด้วย~~~~

 #ประกาศนะคะ: ตอนนี้ภัคกำลังติดสอบ อดใจรอกันนิดนึงเนาะ TT 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น