แมวขี้อ้อน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

[Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย ตอนที่ 4

ชื่อตอน : [Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย ตอนที่ 4

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 57.8k

ความคิดเห็น : 68

ปรับปรุงล่าสุด : 27 มี.ค. 2557 20:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
[Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย ตอนที่ 4
แบบอักษร

[Yaoi] (3P) NO NO NO ไม่จริง!! มันไม่ใช่!! พวกมันเอาผมเป็นเมีย!!

 

ตอนที่ 4

 

 

                “นัท ทำอะไรอยู่ทำไมเงียบจัง” ลิออนพูดถามหลังจากเมื่อวานลีวอนพูดกับนัทแล้วพอตกกลางคืนนัทโวยวายและปาข้าวของใส่ลิออนและลีวอนเนื่องจากที่ทั้งสองพยายามจะแกล้งนัทโดยการจูบและดูดเม้ม ลิออนได้แค่รอยช้ำที่หลัง แต่ลีวอนนั้นหัวโนเพราะถูกสันหนังสือที่นัทหยิบได้บนตู้ข้างเตียงปาใส่

 

 

                “ยุ้ง!” นัทพูดว่าเสียงแข็งก่อนจะพลิกตัวหนี ตอนนี้นัทนอนอยู่บนเตียงกับลิออนเพราะลิออนลาพักงานสัก 2 วัน แตลีวอนนั้นต้องไปทำงานเพราะหยุดมา 1 วันแล้ว

 

 

                “ยังโกรธเรื่องเมื่อคืนอยู่หรอ” ลิออนพูดถาม

 

 

                “....” ไร้เสียงตอบรับ

 

 

                “พวกเราแค่แกล้งนะนัท เราไม่ได้จะทำจริงสักหน่อย รู้อยู่ว่านัทเจ็บอยู่ยังไม่หาย” ลิออนพูดบอก นัทก็ทำทีเป็นไม่สนใจ จนลิออนส่ายหน้า

ท    

 

                    นับตั้งแต่วินาทีนี้ไป ใจของฉันจะเป็นของเธอโอบกอดเธอไว้เสมอ ให้เธออุ่นใจสวมแหวนแทนคำสัญญาว่าจะรักตลอดไปจากนี้ขอใช้ลมหายใจ เดียวกัน

 

 

                “เอ๊ะ!...เสียงโทรศัพท์ฉันนิ” นัทรีบลุกขึ้นทันทีส่งผลให้ความเจ็บแล่นแปล๊บเข้ามา จนนัทกัดปากตัวเองทันที

 

 

                “ไม่ให้รับ” เสียงๆ หนึ่งดังขึ้นทำให้นัทหันไปมองหน้าประตูพบว่าลีออนยืนอยู่

 

 

                “กลับมาแล้วหรอ” ลิออนพูดทัก ส่วนนัทคอยมองหาโทรศัพท์ตัวเองอยู่

 

 

                “หาไอ้นี้หรอ” ลีวอนพูดพร้อมกับหยิบโทรศัพท์ออกมาจากกระเป๋ากางเกงตัวเอง

 

 

                “เอามานี้นะ!!” นัทเริ่มขึ้นเสียง ลีวอนทำท่าไม่สนใจก่อนจะเดินไปกระซิบบางอย่างกับลิออนแล้วส่งโทรศัพท์ให้ ลิออนก็เดินออกไปด้านนอก

 

 

                “เดียวฉันมาหวังว่าจะไม่คิดหนีนะ” ลีวอนพูดพร้อมกับเดินออกไปจากห้อง จริงๆแล้วลีวอนแค่กลับมาดูนัทเพราะตอนนี้เป็นเวลาเที่ยงเศษๆ ลีวอนจึงสามารถกลับมาได้ แล้วอีกอย่างลีวอนมาตามลิออนเพราะมีคนไข้มาขอพบส่วนโทรศัพท์มือถือของนัทลีวอนไม่อยากให้ใครติดต่อกับนัทตอนนี้จึงจะให้ลิออนไปเก็บไว้บนรถ

 

 

                 “เชื่อกูก็โง่อะดิ” นัทพูดพร้อมกับค่อยๆแอบย่องเบาๆ ตามหลังลีวอน ก่อนจะเห็นว่าลีวอนขึ้นรถออกไปกับลิออนโดยใส่กุจแจประตูเลื่อนหน้าบ้านเอาไว้ ทำให้นัทต้องปีนออก นัทใช้เวลาอยู่นานกว่าจะปีนออกมาได้ นัทมองบ้านของลิออนกับลีวอนอีกครั้งก่อนจะค่อยๆพยุงตัวเดินออกจากบ้านไปตอนนี้นัทใส่ชุดนอน คือกางเกงขายาวและเสื้อแขนยาวติดกระดุมสีขาวเป็นเสื้อของลีวอน นัทเดินมายังหน้าหมู่บ้านของตัวเองเป็นเวลา 2ชั่วโมงกว่าๆ เพราะสภาพร่างกายยังไม่ดีพอนัทนั่งลงที่ป้อมยามหน้าหมู่บ้านทันทีเมื่อรู้สึกหน้ามืด

 

 

                “คุณนัท!! เป็นอะไรมากมั้ยครับ” ลุงยามถามขึ้นเพราะรู้จักกับนัทดี นัทส่ายหน้าเบาๆ

 

 

                “ไม่เป็นไรหรอกครับลุงธัน ผมแค่เหนื่อยๆ....งั้นผมขอตัวนะครับ” นัทพูดพร้อมกับลุกขึ้นยืนแล้วเดินเข้าไปในหมู่บ้าน บ้านของนัทอยู่ด้านในประมาณแถวกลางๆหมู่บ้าน นัทเดินมองพื้นพร้อมกับหาที่จับพยุงตัวไปเรื่อยๆ

 

 

                “อีกนิดเดียวนัท ผ่านอีกแค่ 7 หลังก็ถึงแล้ว” นัทพูดบอกกับตัวเองเพราะมองเห็นบ้านของตัวเองแล้ว นัทเดินมาถึงหน้าบ้านของตัวเองแล้วทรุดนั่งลงหน้าบ้านทันที นัทเอื้อมมือไปกดกริ่งหน้าบ้าน ก่อนจะนั่งรออยู่ประตูบ้าน สัก 5 นาทีก็ยังไม่มีใครออก

 

 

                “สงสัย วาออกไปซื้อของ” นัทพูดเสียงแผ่วแล้วนั่งหลับตารอ นัทไม่มีกุจแจเข้าบ้านเพราะมันอยู่ที่บ้านของลิออนกับลีวอน นัทไม่ได้หยิบมาด้วย

 

 

                เอี๊ยดดดด!! แกร๊ก! ปัง!

 

 

                “กล้ามากเลยนะที่หนีพวกฉันมา!!” เสียงทุ่มแข็งพูดขึ้นทำให้นัทเงยหน้าขึ้นไปมองก่อนจะหน้าซีดตัวสั่นทันทีเมื่อเห็นลีวอนยืนอยู่ตรงหน้า ถ้าไม่ติดว่าลีวอนยื่มรถมาซื้อข้าวให้นัทเพราะนัทยังไม่ได้กินข้าวเที่ยง คงจะไม่รู้ว่านัทแอบหนีออกมาจากบ้านของตน

 

 

                “ละ...ลีวอน” นัทพูดชื่อลีวอนเสียงสั่น

 

 

                หนีไม่รอด...

 

 

                “หึ!...สงสัยฉันต้องทำอะไรสักอย่างเพื่อที่จะให้นายจำสักทีว่าไม่ควรหนีออกมาแบบนี้!!” ลีวอนพูดพร้อมกับกระชากนัทให้ลุกขึ้นยื่นอย่างแรงจนนัทที่ถูกกระชากต้องพลุดลุกขึ้นยื่นตามแรงกระชาก

 

 

                “ปะ...ปล่อยฉันนะ!!!” นัทรีบจับประตูหน้าบ้านไว้ทันทีเพื่อยื้อไม่ให้ตัวเองไปตามแรงดึงของลีวอน

 

 

                “นัทปล่อยมือออกจากประตูเดียวนี้!!” ลีวอนพูดเสียงแข็ง พร้อมกับพยายามดึงนัทให้ออกจากประตู แต่นัทก็ไม่ยอมปล่อย

 

 

                “ช่วยไม่ได้นะ” ลีวอนพูดพร้อมกับล่วงลงไปในกระเป๋าเสื้อของตัวเอง ก่อนจะหยิบอะไรบ้างอย่างออกมา

 

 

                “อึก!” นัทรับรู้ถึงความเจ็บนิดๆที่ต้นแขนก่อนที่ภาพทุกอย่างจะดับหวูบลงไปทันที

 

 

++++++++++++++++++++++++

 

 

                นัทรู้สึกว่ามีอะไรมาคลอเคลียที่ต้นคอ นัทจึงจะยกแขนขึ้นมาปัดออกแต่กลับยกขึ้นมาปัดไม่ได้ นัทจึงค่อยๆลืมตาขึ้นมองก่อนจะปรับสภาพตาให้เข้ากับแสง

 

 

                “ตื่นแล้วหรอ” เสียงกระซิบดังขึ้นที่ข้างหูทำให้นัทสะดุ้ง ก่อนที่นัทจะมองคนตรงหน้า

 

 

                “ละ...ลีวอน!” นัทพูดอย่างอึ้งๆ ก่อนจะมองสภาพร่างกายของตัวเองที่ตอนนี้เปลือยเปล่าไม่มีอะไรปกปิดสักชิ้น มือของนัทถูกมัดด้วยผ้าผืนสีดำยาวไปผูกกับเตียงอยู่เหนือหัว นัทมองลีวอนที่ตอนนี้ก็เปลือยเปล่าเช่นเดียวกัน

 

 

                “จะ..จะทำอะไรนะ!!...ปล่อยนะ!!” นัทพูดพร้อมกับพยายามดิ้น

 

 

                “ทำอะไรนะหรอ...นายก็น่าจะรู้นะ...นี้คือบทลงโทษของนาย...แล้วที่บอกให้ปล่อยนะ...ฉันคงจะปล่อยไม่ได้หรอกนะถ้าฉันปล่อยแล้วใครจะเป็นเพื่อนเล่นหน้ากล้องกับฉันละ” ลีวอนพูดพร้อมกับผายมือไปยังโต๊ะหนังสือที่มีลิออนนั่งหน้านิ่งถือกล้องอยู่บนโต๊ะ

 

 

                “พวกนายทำกับฉันแบบนี้ไม่ได้นะ!!” นัทรีบหันมาต่อว่าลีวอนทันที

 

 

                “ทำไมจะทำไม่ได้ในเมื่อร่างกายของนายเป็นของพวกฉัน!” ลีวอนพูดพร้อมกับซุกไซร้ซอกคอขาวเนียนของนัท และสอดนิ้วเข้าไปที่ช่องทางรักของนัททีเดียว 2 นิ้ว

 

 

                “อึก! มะ...ไม่...อย่า...อ๊า...” นัทครางแผ่วเมื่อความเจ็บแล่นเข้ามาอีกครั้งลีวอนไม่สนใจเสียงร้องห้ามของนัท ลีวอนขยับนิ้วเข้าออกและเพิ่มนิ้วไปเรื่อยๆ จนครบ 3 นิ้ว แล้วจึงถอนออกเมื่อรู้สึกว่านัทปรับตัวได้แล้ว

 

 

                “ฉันบอก...แล้วว่านี้คือบทลงโทษของนาย” ลีวอนพูดพร้อมกับสอดแท่งร้อนของตัวเองเข้ามาในร่างกายของนัททีเดียว เพราะลีวอนคิดว่าถ้าทำช้าๆนัทจะยิ่งเจ็บ จึงอยากให้นัทเจ็บทีเดียวแล้วหายไปเลย ลีวอนคาแท่งร้อนเอาไว้อย่างนั้นสักพักก่อนจะเริ่มขยับ

 

 

                “อ๊า...อ๊า...ไม่...ฮึก...อย่า...มันเจ็บ...อย่า...นะ...หยุด” นัทพยายามพูดบอก จะยกมือมาดันตัวลีวอนออกก็ไม่ได้เพราะถูกมัดอยู่ ลีวอนไม่สนใจเสียงร้องบอกสักนิด ลีวอนขยับโสพกถี่รัวจนนัทแทบทนไม่ไหว

 

 

                “ซี๊ดดดด...รัดแน่นสุดๆไปเลยว่ะ” ลีวอนพูดขึ้นก่อนจะหันไปมองลิออนที่ตอนนี้นั่งแทบไม่ติดโต๊ะ ทำให้ลีวอนยิ้มขำ ก่อนจะมองนัทที่นอนครางร้องบอกให้หยุดอยู่ ลีวอนเอื้อมตัวไปแก้ผ้าที่มัดมือของนัทออกให้ ก่อนจะพลิกตัวมานอนด้านล่าง โดยให้นัทนอนทับด้านบนและแยกขาของนัทออก

 

 

                 “มาเหอะ!...กูรู้ว่ามึงไม่ไหว” ลีวอนพูดพร้อมกับหันไปมองลิออน  ลิออนจึงวางกล้องไว้ที่ขนาดพอดี พอจะเห็นกิจกรรมรักของเขาทั้ง 3 ได้ ลิออนจัดการถอดเสื้อผ้าออกและขึ้นไปบนเตียงลีวอนก็กระแทกรอช้าๆ

 

 

                “อะ...อ๊า...ไม่ไหว...อย่า...แค่คนเดียว....ก็จะไม่ไหวแล้ว” นัทพูดบอก ลิออนจึงก้มหน้าลงไปจูบหน้าผากของนัทเบาๆ

 

 

                “แล้วนายจะให้ฉันดูพวกนายหรือไงกัน?” ลิออนพูดถามยิ้มๆ ก่อนที่ลิออนจะค่อยๆกดส่วนหัวเข้าไป

 

 

 

                “อ๊ากกก...ไม่...อย่า...ฮือออ...เจ็บ...มันเจ็บบบบบ!!” นัทเกร็งตัวเองทันทีเมื่อรับรู้เหมือนช่องทางรักของตนเองจะฉีกขาดเสียให้ได้ เลือดของนัทค่อยๆไหลออกมาช้าๆ ถึงแม้ว่าวันก่อนจะเป็นครั้งแรก แต่นั้นมันคนเดียวเลือดก็หลังตามปกติเพราะมันเป็นครั้งแรก แต่ครั้งนี้ถึงแม้ว่าจะไม่ใช่ครั้งแรกแต่ก็ทำให้เลือดออกไปเมื่อใส่มาทีเดียวสองคน

 

(ภาพประกอบความฟิน เบลอเองแง่มๆ)

 

 

                “ชู่ววว...อย่าเกร็ง” ลีวอนพูดบอกนัทเมื่อนัทเกร็งตัวแถมยังตัวสั่นอย่างหน้าหวาดกลัว ลิออนค่อยๆกดตัวลงมาจนเข้าไปจนมิดนัทยกมือมาจิกที่มือของลีวอนเพื่อระบายความเจ็บ ลีวอนก็ไม่ได้ว่าอะไร ทั้งคู่คาอยู่อย่างนั้นเป็นเวลานานมากพอสมควร

 

 

                “ขยับนะ” ลิออนพูดบอกพร้อมกับมองหน้าของนัท

 

 

                “อย่า...ขอร้อง...มันเจ็บ...” นัทพูดพร้อมกับร้องไห้ออกมาน้ำใสๆไหลออกมาจากมุมปากของนัท ลิออนตัดสินใจหลับตาและขยับตัวเข้าออกอย่างรวดเร็วและเน้นย้ำ

 

 

                “อ๊ากกก...อ๊า...ไม่....อ๊าาาา” นัทร้องด้วยความเจ็บปวดที่ปะปนไปด้วยความเสียวอย่างบอกไม่ถูก ลิออนมองหน้าที่สะบัดไปมาของนัทด้วยความหลงใหล

 

 

                “ซี๊ดดดด...แน่นชิบ” ลีวอนพูดขึ้นพร้อมกับจับขาของนัทแยกออกอีก และขยับตัวบ้างทำให้กลายเป็นว่านัทโดน ลิออนกับลีวอนกระแทกกระทั่นเข้ามาพร้อมกันไม่ยั้ง

 

 

                “อ๊า...ม่ายยยย...ม่ายยย...” นัทร้องเสียงสั่นแต่ทั้งสองก็ไม่สนใจเพราะต่างคนต่างจะถึงขีดจำกัดแล้ว ลีวอนและลิออนต่างเพิ่มแรงกระแทกขึ้นเรื่อยๆ

 

 

                “อั๊ส...อั๊ส...อ๊า” ลิออนครางออกมาเมื่อเริ่มจะปลดปล่อยน้ำรัก

 

 

                “อืออ..อื้ออออ...อ๊าาาา” นัทก็เช่นเดียวกัน

 

 

                “อู๊ยยยย...อ๊า...ซี๊ดดด...” ลีวอนก็เริ่มปลดปล่อยแล้วเช่นเดียวกันจนกระทั่งทั้งหมดปลดปล่อยออกมาพร้อมกัน

 

 

                “อ๊าาาาาาาาาาา!!!...”

 

 

 

++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++

ฟินมั้ยเอ๋ยยย ฮ่าๆๆ 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น