ใจดินสอ
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

ชื่อตอน : EP.12 ปั่นป่วน 2/2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.8k

ความคิดเห็น : 5

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ม.ค. 2563 21:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.12 ปั่นป่วน 2/2
แบบอักษร

เซ็น... 

เป็นเวลาดึกพอสมควรหลังจากที่ผับปิดไปแล้วจนป่านนี้ผมก็ยังไม่ได้นอนเพราะมัวแต่ให้คนไปตามสืบเรื่องบางเรื่องที่ทำให้ผมหงุดหงิด ไหนจะต้องคอยเคลียร์งานหลายอย่างที่ช่วงนี้เจ้านายผมให้ผมช่วยจัดการอีกเยอะแยะรวมทั้งงานในผับนี้ที่ผมเป็นหุ้นส่วนอยู่อีกครึ่งหนึ่ง ก่อนหน้านี้เป็นแค่ลูกจ้างก็ดีอยู่แล้วเชียวคุณหนูไม่น่ายกหุ้นอีกครึ่งหนึ่งให้ผมเลย หุ้นส่งหุ้นส่วนอะไรนี่เหนื่อยชะมัด 

 

" เฮียครับคนของเราบอกว่าพรุ่งนี้ให้เฮียไปเคลียร์ได้เลย แผนที่อยู่ในซองนี้นะเฮีย " 

ลูกน้องของผมเดินเข้ามารายงานในสิ่งที่ผมให้มันไปทำให้พร้อมกับยื่นซองเอกสารสีน้ำตาลให้ผมก่อนจะเดินจากไป ผมเปิดดูข้อมูลในซองที่ได้พร้อมกับรอยยิ้มเล็กๆตรงมุมปากเมื่อได้สิ่งที่ต้องการมาแล้ว จะว่าไปแล้วดึกป่านนี้ใครบางคนที่ไปเจอเรื่องร้ายๆมาจะหลับหรือยังนะ ยัยหมากระเป๋านั่น... 

 

ครั้งแรกที่ผมเห็นสภาพเด็กนั่นเดินเข้ามาในห้องในเวลามืดค่ำผมยอมรับว่าผมโมโหมากๆ เพราะนอกจากจะไม่รู้ว่าเด็กนั่นหายไปไหนแล้วผมก็ยังไม่รู้ว่าจะติดต่อเธอได้ยังไงคนอุตส่าห์ไปรอรับตั้งนานสองนานก็ยังไม่โผล่หัวมา ยิ่งได้เห็นสภาพยับเยินของเด็กนั่นแล้วผมที่ปกติจะใจเย็นก็ฉุนขาดไปเลยแต่พอได้รู้ความจริงจากปากเด็กนั่นผมก็รู้สึกผิดนะที่พูดไม่ดีออกไป ถ้าถามว่าทำไมผมถึงเชื่อเด็กนั่นน่ะหรอเพราะบางอย่างที่อยู่ในแววตาเด็กนั่นมันบอกผมว่าเธอไม่ได้โกหก แหงล่ะผมน่ะจับผิดคนเก่งนะเพราะตลอดเวลาที่ผ่านมาผมก็จับผิดความรู้สึกเจ้านายของผมไปหลายต่อหลายคนแล้วผ่านทางแววตา...ซึ่งมันแม่นมาก 

 

禪 >>> หลับอยู่หรือเปล่า 

ผมกดเข้าเมสเซ็นเจอร์เพื่อส่งข้อความหาใครบางคนที่ไม่รู้ว่าตอนนี้จะหลับแล้วหรือยัง หลังจากที่ผมซื้อโทรศัพท์ให้เด็กนั่นผมก็จัดการบันทึกเบอร์โทรศัพท์ของเราสองคนใส่ในเครื่องของกันและกันเรียบร้อย แต่เนื่องจากผมไม่มีไลน์ของเด็กนั่นและไม่อยากโทรไปในเวลาแบบนี้ผมจึงเลือกที่จะส่งข้อความไปแทน 

 

" สงสัยจะหลับแล้วมั้งดึกป่านนี้แล้ว " 

ผมพรึมพรำกับตัวเองเบาๆก่อนจะเก็บโทรศัพท์มือถือใส่กระเป๋ากางเกงแล้วเดินขึ้นไปชั้นบน แต่เมื่อเปิดประตูเข้ามาในห้องนอนผมก็ได้ยินเสียงอะไรบางอย่าง มันเหมือนกับเสียงของ... 

 

" อย่า!! อย่าเข้ามานะ ฮือๆ ปล่อยถินไปเถอะนะฮือๆ " 

เสียงยัย... 

 

" อย่า!! ฮือๆ ถินกลัวแล้วอย่าเข้ามานะฮือๆ " 

โครม!! แรงถีบจากเท้าที่ผมทุ่มเข้าสุดกำลังทำให้ประตูที่เคยเป็นห้องทำงานเก่าของผมนั้นเปิดออก แสงไฟที่ผมเปิดส่องสว่างไปทั่วห้องเผยให้เห็นร่างบางๆของใครบางคนนอนดิ้นไปมาใบหน้าเปียกชื้นไปด้วยเหงื่อและน้ำตาบ่งบอกว่ากำลังหวาดกลัวสุดๆ 

 

" กระถิน!! กระถิน!! " 

ผมเขย่าร่างบางๆที่นอนสั่นระริกอยู่บนเตียงแรงๆเพื่อให้ตื่นจากฝันร้าย จากเด็กตัวเล็กที่ปากดีตอนนี้ผมคิดว่ายัยเด็กนี่น่าสงสารนะ 

 

" ฮือๆ ลุงช่วยถินด้วย ฮือๆ " 

ร่างบางๆเหมือนจะตื่นจากฝันร้ายแล้วเข้ามาโผกอดผมเอาไว้แน่น ความเปียกชื้นจากน้ำตาทำให้เสื้อสูทที่ผมสวมอยู่นั้นเปียกไปด้วย นี่เป็นครั้งแรกเลยนะที่ผมยอมให้เสื้อผ้าผมยับและเลอะเทอะแบบนี้ 

 

" กระถินไม่มีอะไรแล้ว ไม่มีอะไรเธอแค่ฝันร้าย " 

ผมบอกคนตัวเล็กที่ยังคงกอดผมเอาไว้แน่นไม่มีทีท่าว่าจะขยับออกไปไหนพลางเขย่าเธอไม่หยุด 

 

" มันจะข่มขืนถินจริงๆนะลุง ถินไม่ได้โกหกฮือๆ มันจะทำถินจริงๆนะ " 

เสียงพูดสั่นเครือของคนตรงหน้าที่กอดผมเอาไว้แน่นทำให้คิ้วผมกระตุกนิดๆ เพราะไอ้เด็กโบ๊ทนั่นแท้ๆเลยที่ทำให้ยัยเด็กนี่ต้องเป็นแบบนี้ 

 

" ไม่ต้องพูดอะไรแล้วกระถินเธอนอนพักได้แล้วนะตรงนี้ไม่มีอะไรแล้ว ฉันจะอยู่เป็นเพื่อนเธอจนกว่าเธอจะหลับโอเคมั้ย " 

ผมรีบบอกคนที่ยังคงกอดผมไม่ยอมปล่อย เด็กนี่เป็นปลาหมึกหรือยังไงกันเกาะซะแน่นเลย 

 

" ลุงไม่เชื่อถินใช่มั้ยล่ะ ลุงไม่เชื่อถินเหมือนคนอื่นๆใช่มั้ยล่ะลุงก็เป็นเหมือนพวกป้าพวกน้าแล้วก็เหมือนยายที่ไใม่เคยเชื่ออะไรถินเลยใช่มั้ยฮือๆ " 

 

" .......... " 

เกี่ยวอะไรกับคนอื่นเล่า 

 

" ลุงนอนที่นี่กับถินนะถินกลัวอะ ถินไม่อยากนอนคนเดียวนะลุงนะ นะลุงนะ " 

คนที่กอดผมอยู่ผละออกพลางยกมือขึ้นปาดน้ำตาไปด้วย ยัยเด็กบ้าเอ้ยเธอใส่ชุดนอนแบบนี้แล้วใครจะนอนกับเธอได้ล่ะ 

 

" เธอนอนเถอะพอเธอหลับแล้วฉันจะออกไปเอง " 

ผมบอก 

 

" หื่อไม่เอาอะลุงอย่าทิ้งถินสิลุงนอนกับถินนะ ขอแค่คืนเดียวเองลุงถินไม่อยากนอนคนเดียวถินกลัว " 

คนตรงหน้ารีบโผเข้ามากอดผมไว้แน่นอีกครั้งเอาจริงหรอวะเนี่ย 

 

" แต่เธอเป็นผู้หญิงนะแล้วฉันก็เป็นผู้ชายจะมานอนด้วยกันได้ยังไง อีกอย่างเธอก็ไม่ใช่เด็กๆแล้วด้วย " 

ผมบอกพลางพยายามแกะมือเล็กๆที่เกาะผมแน่นยิ่งกว่าปลิงออก แกะเท่าไหร่ก็ไม่ยอยปล่อยยัยเด็กนี่ไปเอาแรงจากไหนมาเยอะแยะนะ 

 

" ตอนหัวค่ำลุงยังบอกถินอยู่เลยว่าถินเป็นเด็ก " 

เถียงอีก สรุปตอนนี้หายเป็นปกติแล้วใช่มั้ยถึงกลับมาปากดีได้แบบนี้อะ 

 

" เฮ้อ!! งั้นก็ตามใจแต่ฉันไม่นอนเป็นเพื่อนเธอในห้องนี้หรอกนะเดี๋ยวใครมาเห็นเข้าจะหาว่าฉันย่องเข้าห้องเธอ เธอต้องไปนอนกับฉันข้างนอกโอเคนะ " 

พูดจบผมก็อุ้มยัยเด็กตัวเล็กที่ยังเกาะผมแน่นไม่ยอมปล่อยขึ้นด้วยท่าอุ้มเหมือนเด็กๆออกจากห้องไปวางไว้บนเตียงของผม ทำไมผมต้องมาทำอะไรแบบนี้ด้วยนะยุ่งยากฉิบ... 

 

" ลุง " 

เสียงคนตัวเล็กที่นอนทำตาแป๋วใส่ผมอยู่เรียกผม เมื่อกี้ยังตาปรือร้องไห้โวยวายอยู่เลยตอนนี้หายแล้วหรือไง 

 

" ว่า " 

 

" โบ๊ทเป็นยังไงบ้าง " 

 

" เป็นห่วงมันหรือไงถึงได้ถามน่ะ เป็นห่วงตัวเองก่อนดีมั้ยดูสภาพตอนนี้สิดูได้ที่ไหน " 

ผมหันไปทำเสียงดุใส่คนที่นอนทำตาแป๋วอยู่ ตอนนี้ผมกำลังถอดถุงเท้าอยู่ปลายเตียงน่ะ กำลังคิดว่าจะไปเปลี่ยนชุดยังไงดีหลังจากที่อาบน้ำเสร็จเพราะตอนนี้มียัยเด็กนี่นอนทำตาแป๋วอยู่บนเตียงในห้องผมถ้าผมเดินแก้ผ้าเดินไปเดินมายัยเด็กนี่ต้องใจแตกแน่ๆ 

 

" ถินไม่ได้เป็นห่วงเขานะถินแค่อยากรู้เฉยๆว่าลุงทำอะไรโบ๊ทบ้าง หรือว่าลุงปล่อยโบ๊ทไปเฉยๆโดยที่ไม่ได้ทำอะไร... " 

เสียงอ่อยๆของคนที่นอนอยู่ทำให้ผมต้องถอนหายใจออกมาเบาๆ ปล่อยกะผีสิพรุ่งนี้แหละได้เห็นดีกัน ไอ้เด็กเมื่อวานซืน 

 

" พรุ่งนี้เดี๋ยวเธอก็รู้เองนั่นแหละนอนได้แล้ว " 

 

" ลุงรู้มั้ยว่าถินไม่ได้เกือบจะโดนข่มขืนแค่ครั้งนี้ครั้งแรกหรอกนะ " 

เสียงเอื่อยๆเหมือนคนจะหลับแหล่ไม่หลับแหล่พูดขึ้นส่วนดวงตาแป๋วๆเมื่อสักครู่นี่ปิดไปแล้ว หมายความว่ายังไงนะ 

 

" ตอนถินเป็นเด็กอะถินเกือบโดนลุงตัวเองข่มขืนด้วยนะ แต่ทุกคนไม่มีใครเชื่อถินเลยแม้แต่ยายก็ยังไม่เชื่อถิน " 

 

" .......... " 

 

" อยู่มาวันหนึ่งนะลุง ตอนที่ถินกำลังอาบน้ำอยู่คนเดียวลุงคนนั้นก็เข้ามาหาถินในห้องน้ำเขาจะข่มขืนถิน " 

 

" .......... " 

 

" แล้วยายมาเห็นพอดีก็เลยช่วยถินไว้ได้ แต่คนอื่นๆก็บอกว่าถินกับยายโกหกจนยายพาถินย้ายออกไปอยู่ที่อื่น อยู่หลังวัดกันสองคน " 

 

" นอนได้แล้ว " 

ผมบอกคนที่พูดเพ้อเหมือนละเมอพลางขยับเข้าไปนั่งใกล้ๆ ต่อจากนี้ไปใครหน้าไหนจะไม่มีสิทธิ์ทำร้ายคนของผมได้ทั้งนั้น ผมเป็นผู้ปกครองของยัยเด็กนี่ 

 

" ลุงมานอนกับถินก่อนสิถินกลัว " 

มือเล็กๆแต่แรงเยอะชะมัดดึงแขนผมจนผมล้มลงไปนอนข้างๆ ร่างเล็กๆขยับดุ๊กดิ๊กเข้าใกล้ๆก่อนจะซุกหัวลงบนแผงอกของผม พร้อมกัมแขนเรียวเล็กที่กอดผมเอาไว้แน่น บางเวลาก็น่าหมั่นไส้ บางเวลาก็น่า... น่าสงสารเหมือนกันนะ 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ความคิดเห็น