เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 18/3 วัวเคยค้าม้าเคยขี่

ชื่อตอน : ตอนที่ 18/3 วัวเคยค้าม้าเคยขี่

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.4k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2562 09:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 18/3 วัวเคยค้าม้าเคยขี่
แบบอักษร

เสียงเพลงขับกล่อมเบา ๆ เขย่าอารมณ์ให้คนฟังคล้อยตาม แต่มีนตรากลับรู้สึกไม่มีอารมณ์ร่วมสักเท่าไหร่ ภายในใจกำลังครุ่นคิดถึงสิ่งที่เผชิญอยู่ในตอนนี้ ที่นับวันเธอกับชยากรกลับยิ่งห่างไกลออกไป แม้พยายามที่จะจับเขาให้อยู่หมัดแต่ทว่ามันเป็นโจทย์ที่ยากสำหรับมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเขากำลังติดน้ำบ่อใหม่ที่สดใสซาบซ่าอย่างบัวบงกช  

เสียงกระแอมดังมาจากด้านหลังพร้อมเสียงทักทาย “คุณยังเป็นขาประจำร้านนี้อยู่อีกหรือครับ”  

เธอเหล่ตามองเล็กน้อย “คงไม่ต่างกับคุณเท่าไหร่มั้งคะ” 

“นั่นสินะ” วิศรุตหัวเราะขึ้น พร้อมมองดวงหน้าของอีกฝ่ายที่บ่งบอกอารมณ์ไม่สุนทรีย์สักเท่าไหร่ “กำลังคิดอะไรอยู่หรือครับ ท่าทางซีเรียสเชียวขอนั่งเป็นเพื่อนด้วยคนสิ” 

“อยู่เฉย ๆ ไม่พูดก็ไม่มีใครว่าเป็นใบ้หรอก” 

“หงุดหงิดมาจากไหนกัน ถ้าจะให้ผมทายคงหนีไม่พ้นไอ้ชยากรสินะ” 

ดวงตาดำคลับนั้นจ้องไปที่แก้วไวนท์และไม่ตอบคำถามของอีกฝ่าย รู้สึกร้อนรุ่มหัวใจ นานเท่าไหร่แล้วที่เขาไม่ได้มาหาเธอ มัวแต่ชะล่าใจคิดว่ายังไงเสียเขาก็ไม่พ้นเงื้อมมือของเธอแน่ ๆ เขาแต่งงานเพราะความจำเป็น แต่พักหลังเขามีข้ออ้างสารพัดทำให้เธอเริ่มมั่นใจว่าทุกอย่างไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว เธอคงนิ่งเฉยไม่ได้อีก  

เธอไม่เคยพ่ายแพ้ในชีวิตเพราะเกิดมาเพื่อชนะเท่านั้น! 

“ผู้ชายก็เป็นแบบนี้แหละ ได้ใหม่ก็มักจะลืมเก่า” วิศรุตยังไม่หยุดเหน็บแนมง่าย ๆ 

“ถ้าจะมาเพื่อกวนประสาทแล้วละก็ ฉันว่าคุณไปนั่งโต๊ะอื่นเถอะ” 

“โถ โถ อย่าเพิ่งหงุดหงิดสิมีนตรา ยังมีอะไรอีกเยอะที่ผมยังไม่ได้เล่าให้คุณฟัง ผมตั้งใจจะบอกคุณเลยนะ” 

มีนตราชะงักเล็กน้อย แม้อยากรู้ใจจะขาดแต่แสร้งทำเป็นไม่สนใจ “เอาเวลาของคุณไปนอนกกน้องสาวนังบัวบงกชเถอะ ฉันอุตส่าห์เสิร์ฟให้ถึงมือ…หรือว่าเบื่อแล้ว” 

“เด็กด้อยประสบการณ์แบบนั้นไม่ได้เผ็ดร้อนเหมือนคุณ แค่ประเดี๋ยวประด๊าวก็เบื่อแล้ว” 

มีนตรามองอีกฝ่ายด้วยสายตาเอาเรื่อง ก่อนจะเอ่ยเสียงรอดไรฟัน “นี่คุณ…หุบปากเดี๋ยวนี้นะ”  

วิศรุตหัวเราะในลำคออย่างเย้ยหยัน เมื่อพูดแทงใจดำให้อีกฝ่ายเกิดอารมณ์จนได้ และรีบพูดต่อทันที “ป่านนี้คนที่คุณเอ่ยถึง พี่เขยเด็กนั่นอาจจะรู้แล้วก็ได้ว่าติดยา เผลอ ๆ คงพาไปบำบัดที่โรงพยาบาลที่ไหนสักแห่งแล้วมั้ง” 

พอได้ยินแบบนั้นมีนตราสวนขึ้นทันควัน “หมายความว่ายังไง” 

ชายหนุ่มทำทีเป็นเล่นตัวเมื่อรู้ว่าเป็นต่อ ก่อนจะมองตาหญิงสาวอย่างมีความหมาย “ของแบบนี้มันต้องยื่นหมูยื่นแมวสิ ถึงจะถูก” วิศรุตยืนขึ้นก่อนจะกระซิบข้างหูของอีกฝ่าย “หวังว่าจะไม่ให้ผมรอนานนะ” 

แม้มีนตราจะเป็นน้ำพริกถ้วยเก่า แต่ทว่ารสชาติก็ยังเผ็ดร้อนซู่ซ่าจนต้องกลับมากินเหมือนเดิม! 

 

วิศรุตจิบค็อกเทลยังไม่หมดแก้วเสียงกริ่งห้องก็ดังขึ้น ทำให้คนที่กำลังรอถึงกับยิ้มเยาะมุมปากเพราะเชื่อว่ายังไงมีนตราก็ต้องวิ่งแจ้นมาหาเขาถึงที่แน่ ๆ ยังไงเสียลีลาบนเตียงของเธอก็ทำให้เลือดในกายหนุ่มฉูบเฉียดไม่น้อย แม้จะมีผู้หญิงผ่านมาในชีวิตมากมายแต่ไม่เคยมีใครถึงใจเท่ามีนตราสักคน 

“ผมนึกว่าจะรอนานเสียแล้ว” 

“มีอะไรก็รีบ ๆ พูดมา แล้วก็อย่าลีลาให้มาก” น้ำเสียงและสีหน้าของคนพูดไม่สบอารมณ์เท่าไหร่นัก 

“ใจเย็น ๆ ซี่จะรีบไปไหน” วิศรุตหัวเราะในลำคอเบา ๆ ก่อนจะเดินไปรินค็อกเทลและยืนให้เธอ “สักแก้วน่าจะดี” 

มีนตรารับมาและกระดกเข้าปากรวดเดียวหมดแก้ว ก่อนจะเดินไปนั่งโซฟาอย่างคุ้นเคย แทบไม่ต้องเอื้อนเอ่ยอะไรเมื่อไก่เห็นตีนงูงูเห็นนมไก่ที่ต่างรู้ไส้รู้พุงกัน จึงไม่ต้องลีลาอะไรมากเพราะเป็นสถานที่ทั้งสองมีสัมพันธ์สวาทร่วมกันอยู่บ่อยครั้ง แม้ความคิดจะสวนทางกันแต่ทว่าการนอนคุยกันมักจะไปด้วยกันได้ดี 

“สงสัยแผนคุณคงจะไม่ได้ผลแล้วละมั้ง วันก่อนผมไปเจอกิ๊กคุณโดยบังเอิญ” 

วิศรุตเดินมาและนั่งลงข้าง ๆ ก่อนจะลูบไล้ลำตัวหญิงสาวไปมาและซุกไซร้ตามซอกคออย่างหิวกระหายก่อนจะวางแก้วไว้ที่โต๊ะ แต่ทว่าอีกฝ่ายแสร้งแข็งขืนไปแบบนั้นเองเมื่อเธอบากหน้ามาหาจนถึงที่มีหรือจะยอมง่าย ๆ ของแบบนี้ต้องมีข้อแลกเปลี่ยน  จึงแข็งใจไม่ยอมตามอารมณ์ของฝ่ายชายง่าย ๆ  

 “ฉันเพิ่งจะมาถึง คุณไม่ควรใจร้อนนะ” น้ำเสียงนั้นราบเรียบ แต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธเสียทีเดียว โลกนี้ไม่มีอะไรได้มาฟรี ๆ ตราบใดที่วิศรุตยังพูดไม่หมดเธอก็ไม่จำเป็นต้องสนองความต้องการให้เขาเช่นกัน 

“เราจะไปพูดถึงคนอื่นทำไมกันละ ในเมื่อตอนนี้มีแค่เราสองคนเรื่องอื่นเอาไว้ทีหลังน่าจะดีกว่า” 

พอสิ้นประโยคมีนตรารีบลุกขึ้นทันที เมื่อวิศรุตคิดจะเล่นไม้นี้ “เวลาของฉันเป็นเงินเป็นทองเสียด้วยสิ ฉันไม่อยากกลับบ้านมือเปล่า…มันเสียเวลา” ประโยคหลังเจ้าตัวจงใจเน้นเสียง 

“คุณกลายเป็นคนอารมณ์ร้อนตั้งแต่เมื่อไหร่” ชายหนุ่มหัวเราะในลำคอ แม้อยากจะกินของหวานที่มาเสิร์ฟถึงที่ใจจะขาด แต่คงจะไม่ง่ายเสียแล้ว “ผมคิดว่าแผนของคุณคงจะไม่สำเร็จ เราควรช่วยกันหาทางแก้จะดีกว่า ถ้าไม่อยากให้เรื่องเด็กอ่อนหัดติดยาจนสาวมาถึงตัวคุณได้ คุณควรหาทางป้องกันตัวเองดีกว่า ไอ้ชยากรมันไม่ใช่คนโง่ป่านนี้มันคงส่งคนมาสืบแล้วก็ได้ คุณควรหาทางเตรียมรับมือไว้เถอะ” 

สิ่งที่วิศรุตพูดมันก็ถูก เธอวางใจเกินไปและไม่คิดว่ามันจะเป็นเรื่องบังเอิญที่จะชยากรไปเจอภาวินี เธอควรจะรีบจัดการเรื่องนี้ให้เร็วที่สุด  

“ไม่เอาน่ามีนตรา อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ” เขาทำเสียงออดอ้อนเมื่อรู้ว่าอีกฝ่ายกำลังคิดหนักก่อนเดินมาสวมกอดจากด้านหลังและกระซิบข้างหูด้วยน้ำเสียงโลมเลีย “เราหาอะไรสนุกๆทำกันดีกว่าน่า มันอาจจะช่วยให้คุณดีขึ้น” 

คำพูดเอาแต่ได้ของวิศรุตมันอาจจะขัดใจหญิงสาวอยู่บ้าง แต่ลึก ๆ แล้วเธอก็อยากจะปลดเปลืองความร้อนลุ่มในกายเช่นกัน และคิดว่ามันก็เป็นเพียงค่าตอบแทนที่จะมอบให้เขาโดยไม่ได้สิ้นเปลืองอะไร 

พูดจบวิศรุตก็รั้งร่างอวบเขามาแนบชิดก่อนจะก้มลงบดขยี้เรียวปากหวานหนักหน่วงอย่างหิวกระหายและแทรกปลายลิ้นชิมรสอย่างมีชั้นเชิงและไล่ปลายนิ้วต่ำลงมาจนถึงหน้าอกอวบบีบเค้นเคล้าคลึงเบา ๆ ก่อนที่มือจะรูปซิบด้านหลังด้วยความรวดเร็วกระทั่งมากองที่พื้นจนสามารถเอามือวางลงบนอกอวบได้ถนัดมือเรียกความปรารถนาให้อีกฝ่ายไม่น้อยเพราะเธอก็โหยหาไม่น้อยไปกว่าเขา 

“ไปอดอยากปากแห้งมาจากไหนกัน ทำไมถึงใจร้อนนัก…หือ” ประโยคนั้นกระพืออารมณ์ให้ชายหนุ่มไม่น้อยก่อนจะฝังจมูกลงบนพวกแก้มขาวเนียน จูบไซร้อย่างดูดดื่มและเลื่อนริมฝีปากได้รูปที่เผยอรออย่างให้ความร่วมมือ ปลายลิ้นอุ่นซ่านสอดเข้าลิ้มรสอย่างหนักหน่วงและรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ หลังจากโหยหามานาน 

“คุณไม่เคยทำให้ผมผิดหวังเลยนะมีนตรา” เขาแทบจะพูดไม่เป็นภาษาเมื่อตกอยู่ในห้วงสวาทที่เต็มไปด้วยอารมณ์ปรารถนาหลังจากห่างหายกันมานานและอย่างจะปลดเปลืองอารมณ์เหลือเกิน 

“ถือว่าเป็นรางวัลที่ฉันอยากมอบให้คุณก็แล้วกัน คุณก็ไม่ทำให้ฉันผิดหวังจริง ๆ ”  

น้ำเสียงนั้นครวญครางอย่างสุขใจ ก่อนที่บทสวาทจะค่อย ๆ หนักหน่วงรุนแรงขึ้นและแฝงไปด้วยความโหยหาที่ต่างฝ่ายต่างก็ช่ำชองพอๆ กัน พอเจอกันจึงไม่ต้องลีลาท่ามากเมื่อเคมีเข้ากันและร้อนแรงไม่แพ้กัน 

เสียงครางประสานกันไปมาลีลาและชั้นเชิงของทั้งคู่ไม่ได้ยิ่งหย่อนไปกว่ากันเมื่อต่างก็รู้ความต้องการของอารมณ์ที่ซ้อนเร้นของกันและกันตามประสาวัวเคยค้าม้าเคยขี่ ความเร้าร้อนของหญิงสาวไม่เคยจางหายและถึงใจทุกครั้ง ทำให้วิศรุตไม่เคยลืมรสสวาทที่เผ็ดร้อนนี้ มีนตรารู้งานโดยที่เขาไม่ต้องสอนให้เหนื่อย ต่างฝ่ายต่างก็รุกเร้าอย่างหนักด้วยอารมณ์ปรารถนา สัมผัสอย่างเสียดสีปลุกเร้าอารมณ์ให้ทั้งสองมีความสุขไม่น้อย กว่าที่ไฟราคะจะจบลงทำเอาทั้งสองเหนื่อยหอบราวกับวิ่งมาร้อยรอบ เพราะแบบนี้เองวิศรุตถึงไม่เคยลืมมีนตราได้เลยสักครั้ง เพราะไม่เคยมีใครถึงใจเท่าเธอสักคน 

++อัพให้อ่านกันต่อแล้วจ้าาาา สองคนนี้เคมีเข้ากันสุด ๆ จ้าพี่จ๋า.......ฝากติดตามด้วยนะคะ++ 

ปูลู : งดอัพนิยายวันที่ 4-10 นะคะ ไรเตอร์ขอไปเชียร์กีฬาซีเกมส์แล้วจะกลับมารายงานตัวค่ะ 

ความคิดเห็น