PLOYCHANOK

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : พบเจอ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย Yuri

คนเข้าชมทั้งหมด : 113

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ธ.ค. 2562 06:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
พบเจอ
แบบอักษร

 

1ปีผ่านไป

 

ฉัน ลิซ อายุ22เเล้วเเก่ขึ้นมาอีก1ปี ฉันตอนนี้ได้ขึ้นมาเป็นประธานเต็มตัว หลังจากที่ไม่มีพี่ เจนนี่ อยู่ฉันก็มีคนเข้ามาจีบมากมายไม่ใช่เเค่หญิง ชายก็มีเเต่ฉันเลือกที่จะบอกปฎิเสธอย่างว่าง่าย ว่าเราเป็นเเค่พี่น้องถ้ารุ่นเดียวกันก็เพื่อนสนิทก็พอ บางทีการรอก็ทำให้รู้ว่า "เราไม่เคยได้อะไรมาเป็นของเราโดยอย่างง่าย"

 

วันนี้เป็นวันที่ 27 เดือนมีนาคม ซึ่งเป็นวันเกิดฉัน ฉันหวังว่าคนที่ฉันอยากเจอที่สุด คงจะได้เจอวันนี้ เเต่เเน่นอนมันคงเป็นไปไม่ได้

 

วันนี้ฉันเข้าทำงานตามปกติ เเละมีคนค่อยกล่าวว่า สวัสดีค่ะ/ครับ เสมอ

 

"คุณลิซค่ะมีคนมาหาที่ห้องรับเเขกค่ะ" คนนี้คือเลขาของฉัน ชื่อ จอย

 

"ค่ะ" พอฉันตอบเสร็จเท้าของฉันทั้งสองก็รีบเดินไปที่ห้องรับเเขก ในหัวฉันมีเเต่คุณ "เจนนี่"

 

"สวัสดีดีค่ะ" ฉันรีบเปิดประตูโดยไม่รู้ว่าคนตรงหน้าเป็นใคร

 

"เเหมาพูดสะเพราะเชียว " เพื่อนสาวของฉันได้เเซว จีซู

 

"ว่าเเต่มาทำไรห่ะ"

 

"โห่เพื่อนรักมาหาไม่ได้หรอ" ดัดเสียง

 

"มีอะไรก็ว่ามาดีกว่า"

 

"ทำเป็นเข้ม

 

"เร็วๆ!"

 

"ค่ะๆๆ สุขสันต์วันเกิด!!🎉🎉"

 

"คิดว่าอะไร"

 

"ก็อยากเป็นคนเเรกไง"

 

"พี่ชายฉันคนเเรกย่ะ"

 

"โห่อดเลย"

 

"555555"เเละฉันกับเพื่อนรักของฉันก็ได้คุยกันอย่างสนุกสนาน จนมีเสียงโทรศัพท์ของฉันดังขึ้น

 

"พี่ ไค ว่าไงค่ะ"

 

"ชวนเพื่อนมางานวันเกิดด้วยนะ"

 

"ที่ไหนค่ะ"

 

"ที่ JL cookครับ" ผมไคถ้าถามว่าทำไมถึงไปร้านนี้ขอ ตอบ ผมรู้ว่าเจนจะกลับมาเเต่ลิซไม่รู้ เลยมี เซอร์ไพรส์เล็กน้อย

 

"อ่อ..ออค่ะ"

 

"เป็นอะไรรึเปล่าครับ"

 

"เปล่าค่ะเเค่นี้ก่อนนะค่ะ"

 

"ครับ"

 

เเละเสียงก็สิ้นสุดลง บางทีฉันก็อยากจะด่าพี่ชายฉันหรอกนะ ว่าจะไปทำไมที่นั้นเพราะที่นั้นคือทำให้...ฉันขอไม่พูด

 

"ลิซมึงเป็นไร"

 

"เปล่า..ป"

 

"เเน่นะตาเเดงเชียว"

 

"อืมม มึงกลับไปได้เเล้วกูจะทำงานเเล้ว"

 

"อ่อโอเคร"

 

"เห้ย!!เดี๋ยวๆ"

 

"อะไร?"

 

"มางานวันเกิดฉันด้วยนะ เชิญพวกโรสกับวีด้วย "

 

"โอเครไม่พลาดเเน่"

 

เพื่อนรักของฉันออกจากห้องไป เเละฉันก็เดินออกจากห้องนั้นเช่นกัน เเต่ตอนที่ฉันออกไปเเล้วฉันได้เห็นพนักงานทุกคนเอาดอกไม้มาให้เต็มไปหมด

 

"อ่อ..อทุกคนใจเย็นนะค่ะ"

 

"รับของฉันนะค่ะ"

 

"อ่อคือ..."

 

"ช่วยรับของฉันด้วยค่ะคุณลิซ"

 

"อ่อคือให้เอาไปไว้ที่โต๊ะทำงานลิซดีกว่านะค่ะ เพราะลิซคงถื ไม่หมด

 

"รับนะค่ะ"

 

"ถ้างั้นลิซจะไม่รับนะค่ะถ้าไม่ไปเอาไว้บนโต๊ะ" ที่ฉันต้องทำเเบบนี้เพราะความเม่าเทียมของเเต่ละคน

 

"ค่ะ"

 

เกาหลี

 

ตอนนี้ฉัน เจนนี่ ก็กำลังจะกลับประเทศไทยเพราะเพื่อไปหาใครบางคนคนที่ฉันรอมาตลอดว่าต้องได้เจอ เเต่เขาจะรอฉันไหมนะ ถ้าถามว่าพ่อของฉันห่ยดีเเล้วหรอ ใช่พ่อของฉันหายดีเพราะมีกำลังใจจากทุกคนไง

 

"เจนเป็นอะไรครับ " พี่ กุก ได้ถามฉันก้วยความเป็นห่วง

 

"พี่กุก เจนกลัว"

 

"กลัวอะไรครับ หืมม"

 

"กลังลิซจะมีคนอื่นค่ะกลังเขาจะไม่รอเจน"

 

"เจนครับฟังนะครับ"

 

"ค่ะ"

 

"ถ้าคนสองคนรักกันยังไงมันก็ตัดไม่ขาดครับ ถ้าลิซมีคนอื่นเจนจะทำไงครับ"

 

"เจนคงปล่อยค่ะ"

 

"เเล้วเจนไม่รักเขาหรอค่ะ"

 

"รักสิค่ะ"

 

"ลิซได้ยินคงดีใจตายเลย"

 

"55555เวอร์ค่ะ"

 

"ว่าเเต่กลับตอนไหนค่ะ"

 

"เที่ยงค่ะ"

 

"อ่อครับ"

 

"อ่อ.ออ"

 

'หืมมมีไรครับ'

 

"วันนี้วันเกิดลิซ เจนไม่รู้ว่าจะซื้ออะไรให้ดี"

 

"คิดว่ามีไรเด็กน้อย"

 

"ซื้ออะไรดี"

 

"เเค่มีเจนลิซก็ดีใจเเล้วมั้ง5555"

 

"หืมมจริงหรอค่ะ "

 

"จริงสิไม่ได้เจอกันนานเลยนะ"

 

"อ่อค่ะ"

 

"ยังรอเราอยู่ไหมลิซ่า"

 

🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉🎉

Classmate รอก่อนนะ💗

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น