มีฝนบางเวลา
email-icon facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 31 ทำไมชอบคิดว่าตัวเองเป็นแมวถูกทิ้งเหรอ?

ชื่อตอน : ตอนที่ 31 ทำไมชอบคิดว่าตัวเองเป็นแมวถูกทิ้งเหรอ?

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 183

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 02 ธ.ค. 2562 20:39 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 31 ทำไมชอบคิดว่าตัวเองเป็นแมวถูกทิ้งเหรอ?
แบบอักษร

“วันนี้กินอะไรดี” เธอมองแล้วก็เอาสมุดมาเขียน 

“อยากกินยำค่ะกับเอ็นไก่ทอดค่ะ” เชนอ่านแล้วก็พยักหน้า 

“ไม่แพ้อาหารทะเลนะ” เธอก็พยักหน้าเชนก็เลือกของสำหรับทำอาหารที่เธอบอกและเชนน่าจะทำเพิ่มอีกอย่างหนึ่งด้วย รวมไปถึงซื้อผักเพิ่มเติม รอบนี้เชนไม่ได้ซื้อเยอะเท่าครั้งก่อนเหมือนซื้อทำเฉพาะกินไม่เกินสองวันเท่านั้น ทำให้เธอแปลกใจนิดหน่อย เพราะคราวที่แล้วตอนที่มาซื้อเชนซื้อเยอะกว่านี้มาก 

“วันนี้ซื้อไม่เยอะนะครับเพราะว่าจะออกมาข้างนอกบ่อยขึ้นครับ ผมจะพาคุณออกไปเดินเพิ่มขึ้นด้วย ผมจะต้องทำให้คุณหายผวาให้ได้เพื่อที่จะสามารถรักษาในขั้นต่อไปได้ครับ” เธอยกคิ้วขึ้นเมื่ออีกคนบอกรักษาในขั้นต่อไป เชนยังไม่ได้บอกรายละเอียดเพิ่มว่าหลังจากหายผวาจะรักษาในขั้นต่อไปยังไงแต่เธอจะเชื่อเชน ถ้าเชนบอกอะไรเธอก็จะทำตาม 

“เดี๋ยวผมจะเล่าให้ฟังนะว่ามีขั้นตอนการรักษาอาการที่คุณเป็นยังไงบ้าง ผมวางแผนเอาไว้ส่วนหนึ่งแล้วครับ” เชนบอกกับเธอแบบนั้นแล้วก็เดินไปหยิบผลไม้อีกนิดหน่อยก่อนจะจ่ายเงิน หลังจากจอดรถที่ลานจอดรถของคอนโด เธอก็ช่วยเชนเอาของที่ซื้อมาขึ้นไปบนห้อง เชนบอกเธอหลังจากที่เธอวางของแล้ว 

“ไปเปลี่ยนชุดที่ใส่สบายๆนะครับ เดี๋ยวผมให้ช่วยจัดจานล้างผัก อยากช่วยใช่มั้ยครับ?” เธอพยักหน้าแล้วรีบไปเปลี่ยนชุด เธอเห็นว่าเชนเองก็ไปเปลี่ยนชุดเหมือนกันเป็นชุดอยู่บ้านสบายๆ เธอคิดว่าเพราะเสร็จสิ้นงานศพแล้วเชนอยากจะคลายความเศร้าไปอย่างแน่นอน หลังจากหยิบผ้ากันเปื้อนมาสวมแล้วเชนก็มองเธอก่อนจะหยิบอีกผืนมาสวมให้เธอด้วย 

“จะได้ไม่เลอะ” เธอพยักหน้าเชนก็หยิบถึงผักใส่มือของเธอ 

“ผักพวกนี้ ช่วยผมล้างนะครับ” เมื่อเธอเอาผักไปล้างเชนก็ลงมือเตรียมของสำหรับเอ็นไก่ทอดที่เธออยากกิน เธอเห็นว่าเชนเตรียมทอดผักบุ้งด้วยน่าจะทำยำผักบุ้งทอดกรอบ ตอนทำอาหารเชนดูสนุกที่ได้ทำมันจนเธอสัมผัสได้ว่าอีกคนชอบทำอะไรแบบนี้ 

“ผมหัดทำอาหารเพราะผมชอบกิน แล้วคนที่คอยเป็นคนชิมให้ก็คือพ่อกับพวกแม่บ้านครับ” เชนเล่าเธอแล้วก็หยิบของมาสำหรับปรุงรส เชนลงมือทอดเอ็นไก่ก่อน ส่วนผักบุ้งก็หั่นเตรียมเอาไว้ลงชุบแป้งสำหรับทอดกรอบ พวกของสดที่จำใช้ยำก็เตรียมหม้อที่ต้มน้ำซุปเดือดเอาไว้ เชนน่าจะเอาทุกอย่างลงไปลวกแน่นอน ขณะที่ทอดไก่เชนก็เตรียมผักอย่างอื่นที่เอาไว้สำหรับใส่ยำแยกใส่จานเอาไว้ 

“เตรียมจานสำหรับเอ็นไก่ให้ผมด้วย เอาผักกาดหอมรองจานครับ” เธอทำตามที่เชนบอกแล้วก็วางเตรียมเอาไว้ให้ เชนลงมือทำอาหารต่อและมองของที่เหลืออยู่ เมื่อเตรียมยำเสร็จเชนก็เลือกทำ ผัดผักรวมใส่กุ้งด้วย ส่วนข้าวนั้นเชนซื้อมาเป็นแบบพร้อมอุ่นทานแล้วเพราะไม่อยากหุงข้าววันนี้ เธอคิดแบบนั้น 

“เดี๋ยวเราไปกินหน้าทีวีดีกว่า ผมอยากเปิดอะไรดูไปด้วยกินไปด้วย” เชนบอกเธอแล้วยกจานอาหารไปเธอก็ช่วย เชนหยิบแก้วรวมไปถึงน้ำผลไม้มาวางด้วย เธอก็ยิ้มออกมา พอเธอยิ้มเชนก็หยิบขวดเหล้าที่เพิ่งซื้อมา วางใกล้ๆด้วย 

“ขอดื่มนะ ได้มั้ย?” เธอไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมเชนต้องถามเธอว่าดื่มได้หรือเปล่า แต่เชนขอแบบนี้เธอก็คงต้องพยักหน้า เมื่อเชนเห็นว่าเธอให้ดื่มได้แล้วเชนก็หยิบแก้วเติมน้ำแข็งลงไปและรินเหล้าเติมลงไปแบบออนเดอะร็อค 

“ดูอะไรดีนะวันนี้” เชนเหมือนพูดกับตัวเองก่อนจะหยิบรีโมททีวีมาเปิดดูไปเรื่อยๆ เธอมองเชนที่ตาไล่ตามภาพที่วิ่งอยู่บนจอทีวี ก่อนจะไปหยุดที่รายการสารคดี เธอไม่รู้ว่าเพราะอะไรนะแต่เชนมองแล้วก็เหลือบไปมองภาระที่นอนอยู่ในห้องด้วย พอมันได้ยินเสียงมันก็รีบวิ่งมา เธอคิดว่าที่เชนเปิดช่องนี้น่าจะเป็นเพราะภาระชอบมากกว่าเชนจะอยากดูเองเสียอีก เธอเห็นว่าเชนยิ้มแล้วมองภาระที่มานอนใกล้ๆเหมือนกำลังมีความสุขกับเสียงของทีวี 

“มันชอบครับ มันคงได้ยินเสียงที่เราไม่รู้ เสียงของสัตว์ เวลาผมเปิดรายการนี้เมื่อไหร่มันก็จะมานอนฟังแบบนี้ ผมก็จะตามใจมัน ผมเองก็ชอบดูเหมือนกัน เสียงบรรยายฟังแล้วสนุกดี” เชนพูดถึงเสียงบรรยายที่เป็นภาษาอังกฤษ เธอฟังไม่เข้าใจนักหรอกแต่ก็พอแปลความหมายได้บ้าง แต่ก็ไม่ทั้งหมดอยู่ดี 

เธอเองเริ่มตักกินเพราะหิวมากเชนเองก็มองเธอและดื่มไปด้วย เธอกลัวมากว่าเชนจะเมา เธอคิดว่าเชนอยากดื่มให้เมา ถึงดื่มเพียวๆแบบนั้น เธอคิดว่ามันน่ากลัวมากที่จะดื่มโดยไม่เติมอะไรเพิ่มเติมเลย แต่เชนดูจะดื่มอย่างสบายใจ สะกิดเชนแล้วชี้ไปที่จานอาหารที่เชนไม่แตะต้องมันเลยปล่อยให้เธอกินอยู่คนเดียว 

“ป้อนหน่อยสิครับ” เธอยกคิ้วขึ้นเมื่อเชนบอกให้ป้อน เธอรู้สึกเขินมากที่อีกคนขอให้ทำแบบนั้น เธอเอาส้อมจิ้มเอ็นไก่ทอดแล้วป้อนให้เชนกิน เธอเห็นเชนยิ้มแล้วก็กิน เหมือนกำลังรู้สึกดีที่ได้กินโดยที่เธอป้อน เธอตักยำป้อนให้เชนอีก รวมไปถึงผัดผักด้วย เชนกินไปตามที่เธอป้อนแต่ก็ไม่หยุดดื่ม  

หลังจากกินไปสักพักเธอเห็นว่าเชนน่าจะอิ่มแล้วเพราะเธอก็อิ่มเหมือนกัน แต่เธอไม่อยากให้เชนยกไปเก็บเธอเลยจัดการเอง หน้าของเชนแดงมาก เธอคิดว่าคงเมาแล้ว ตั้งแต่เธอรู้จักเชนมานี่เป็นครั้งแรกเลยที่เห็นเชนดื่มแบบนี้ 

“ระวัง อย่าทำจานแตกนะครับ ผมกลัวมันบาดคุณ” เชนบอกกับเธอด้วยเสียงที่ไม่บอกก็รู้ว่าไม่ปกติ เชนพูดค่อนข้างช้าและตาก็ปรือมาก เธอล้างจานเก็บเรียบร้อยก็มานั่งข้างๆเชนที่ยังคงดื่มและดูทีวีแบบนั้น 

“ถ้าเบื่อก็ขอโทษนะครับ ผมไม่รู้จะคุยเรื่องสนุกๆอะไรได้มากเท่าคนอื่น” เธอยกคิ้วขึ้นเมื่อเชนบอกว่าคนอื่น เชนมองหน้าเธอก่อนจะพูดออกมา 

“ทำไมชอบคิดว่าตัวเองเป็นแมวถูกทิ้งเหรอ?” เธอมองเชนที่ถามเธอแบบนั้น เธอจำได้ดีว่าตัวเองไม่เคยเขียนบอกเชนเลยสักครั้งว่าเธอคิดแบบนั้น เชนมองเธอแล้วก็บอกกับเธอ 

“ผม.....ไม่เคยคิดว่าคุณเป็นเหมือนแมว ที่ผมบอกว่าอยากเล่นกับคุณ เพราะอยากเล่นด้วย เหมือนที่ผู้ชายอยากเล่นกับผู้หญิง” คำพูดของเชนทำให้เธอรู้สึกประหลาด เชนกำลังจะบอกอะไรเธอเหรอ เชนจะบอกว่าอยากเล่นกับเธอเพราะอยากทำเรื่องแบบนั้นน่ะเหรอ? 

ความคิดเห็น