ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชอบไม่ได้เเปลว่าถวายชีวิต

ชื่อตอน : ชอบไม่ได้เเปลว่าถวายชีวิต

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย เรื่องสั้น

คนเข้าชมทั้งหมด : 59

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 01 ธ.ค. 2562 19:36 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ชอบไม่ได้เเปลว่าถวายชีวิต
แบบอักษร

อันนี้เป็นเรื่องที่ยายจัง เรา เเละคนอื่นๆในกลุ่มที่พบเจอมา....

เล่าเเบบนี้เหมือนเรื่องผีเนอะ----

เอาล่ะ!เรื่องมีอยู่ว่า เราเเละยายจังชอบรุ่นพี่ผู้ชายที่อารมณ์ประมาณว่า น้องนำ้พี่ชลเเต่จริงๆมันคือนำ้เน่านี้เเหละ

ธรรมดาการชอบกันก็อารมณ์ประมาณการสร้างด้อมนั้นเเหละ คอยตามหวีดเป็นโมเมนต์ๆไปเเต่มาถึงจุดนึงพวกเราก็คิดว่าไอ้ที่เราเเสดงออกมาคือสิ่งที่ควร ถูก เหมาะสม เเต่จริงๆ....มันส่งผลตรงกันข้ามเสียทุกอย่าง

กลุ่มผู้ชายเหล่านั้น จริงๆคือกลุ่มเพื่อนรุ่นพี่เขาเเสดงอาการที่..ไม่เข้าใจค่ะมากๆ

คือ กลัวพวกเรากินไส้เรอะถึงเเม้หน้าจะเหมือนปอบเเต่ก็ไม่หิวขนาดนั้น(?)

พวกเขามองเเรง มองจิก มองเเบบสื่อในทางดีไม่ได้เลยสงสัยว่าการกระทำของพวกเราหน้ารังเกียจขนาดนั้นเลยหรอ รึมันน่ารังเกียจจริงๆ

ไม่ใช่เเค่นั้น การที่ให้เพื่อนตอบให้เวลาที่เราทักไปนี้คือสิ่งที่ตัดทุกอย่างขาดไม่เหลือ ทั้งความอดทน ความมั่นใจ รึอะไรหลายๆอย่างเเล้วประจาน

ฮัลโลจิต!การที่เราชอบใครสักคนมันเกิดจากการปลื้ม หรือถูกชะตา มันเป็นสิ่งที่ดีไหมที่มีคนรักคนชอบ เเละที่สำคัญพวกเราไม่เคยที่จะไปล่วงเกินใคร เเตะตัวก็ไม่เคยเลยด้วยซำ้ อย่ามามองด้วยสายตาที่ว่าอยู่เหนือกว่าจะเเสดงอริยาบทยังไงก็ได้

มันไม่เท่หรอก....มันน่ารำคาญ

....ทำไมมันเข้าไปทางดาร์กสะงั้น--- เอาใหม่ๆ การที่เราชอบใครสักคนควรที่จะเผื่อใจไว้รักตัวเอง เเม้เเต่ครอบครัวเราเอง ตอนเเรกๆเราก็อยู่ด้วยกันเเต่พอถึงเวลา หรือจุดที่เรียกการเปลี่ยนเเปลง ทุกๆอย่างก็จะเริ่มค่อยๆเปลี่ยนไป จนสุดท้ายเราไม่เหลืออะไรนอกจากตัวเอง การรักก็เช่นกันรักคือรัก รักอย่างพอดีรักอย่างพอเหมาะ รักมากก็เจ็บมาก รักน้อยก็ขาดหาย ความรักไม่เคยขึ้นอยู่กับปริมาณเเต่ขึ้นอยู่กับความเหมาะสม คนเราจะอยู่อย่างสงบ ต้องรัก ต้องชอบให้เป็น เหมือนคำว่า

"ชอบไม่ได้เเปลว่าถวายชีวิต" 

ความคิดเห็น