netter

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : DRAMIONE 5 : บอกรัก

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.3k

ความคิดเห็น : 7

ปรับปรุงล่าสุด : 17 ธ.ค. 2558 21:40 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
DRAMIONE 5 : บอกรัก
แบบอักษร

เดรโกวิ่งชนคนอื่นๆมามากมาย แต่กลับไม่สนใจแม้แต่จะหันไปมอง หนึ่งในนั้นก็คือ ' แพนซี่ พาร์กินสัน ' ที่ถูกเขาเบียดจนเซ ด้วยความที่อยากรู้ว่าทำไมชายที่เธอหลงรักถึงดูรีบร้อนนัก เธอจึงรีบวิ่งตามเขาไปอย่างไม่ลังเล

" เฮอร์ไมโอนี่!! " เมื่อเห็นว่าสิ่งที่ทำให้เดรโกดูรีบร้อนขนาดนี้คือยัยเลือดสีโคลนที่เธอเกลียดนักเกลียดหนา เธอจึงหลบอยู่ข้างๆร้านขายของเล่นซองโก้เพื่อดูเหตุการณ์ต่อไป

 

  DRAMIONE DRAMIONE DRAMIONE DRAMIONE

 

" เฮอร์ไมโอนี่!! " เดรโกที่วิ่งตามเฮอร์ไมโอนี่มารีบวิ่งมาจับมือเธอไว้ นักเรียนมากมายหันมามองพวกเขาเป็นตาเดียว

" เอ่อ.. " เฮอร์ไมโอนี่หน้าแดงจัดด้วยความเขินอาย เดรโกคุกเข่าลงแต่ยังกุมมือเธอไว้แน่น

" เฮอร์ไมโอนี่..เธออาจจะได้ยินสิ่งที่ฉันพูดกับสองคนนั้นไปแล้ว ฉัน..ฉันรักเธอ ได้โปรดคบกับฉันนะเฮอร์ไมโอนี่ " เฮอร์ไมโอนี่มองไปรอบๆ เธอรู้สึกเขินอายไปอย่างมาก ที่โดนบอกรักกลางผู้คนมากมายขนาดนี้

" ก็ได้เดรโก ฉันจะคบกับนาย " เธอตอบแล้วหน้าแดงอย่างช่วยไม่ได้ เมื่อเดรโกได้ยินดังนั้น เขาก็ลุกขึ้นจากพื้นแล้วอุ้มตัวหญิงสาวขึ้นแล้วหมุนไปรอบๆ

" วู้ววฮู้ววว ฉันมีแฟนแล้วโว้ย!! " เขาบอกแล้วยังหมุนเธอไปรอบๆไม่หยุด

" กรี๊ดดดด คนบ้าปล่อยฉันลงนะ!! "

    ผู้คนมากมายมองดูภาพหนุ่มสาวอย่างมีความสุข โดยเฉพาะแฮร์รี่และรอนที่แอบเฝ้าสังเกตการณ์อยู่ไกลๆ ซึ่งสายตาของรอนก็แอบเหลือบไปเห็นแพนซี่ที่ยืนอยู่ข้างๆร้านของเล่นซองโก้กำลังกำหมัดแน่นและมองมาที่เพื่อนเขาอย่างอาฆาตแค้น ก่อนจะเดินหายไปในฝูงชน

 

  DRAMIONE DRAMIONE DRAMIONE DRAMIONE

 

    เมื่อซื้อของเสร็จเรียบร้อยเฮอร์ไมโอนี่ก็ชวนเดรโก แฮร์รี่ และรอนกลับฮอกวอตส์ทันที เพราะจากเหตุการณ์ที่เดรโกขอเธอเป็นแฟนกลางฮอกมี้ด ก็มีคนจับกลุ่มซุบซิบเรื่องนี้กันมากมาย

" แหม..เป็นการขอเป็นแฟนที่เร่าร้อนมาก " ระหว่างนั่งรถไฟกลับฮอกวอตส์ อยู่ๆแฮร์รี่ก็พูดขึ้นมาแล้วยิ้มเจ้าเล่ห์

" แฮร์รี่ เจมส์ พอตเตอร์! " เฮอร์ไมโอนี่พูดเหมือนโกรธๆแต่หน้าเธอกลับขึ้นสีแดงแปร๋ด

" ฮ่าๆๆ นิดหน่อยน่า " เดรโกพูดอย่างภูมิใจ

" นายเป็นอะไรหรือเปล่ารอน นายดูเงียบๆนะ " เฮอร์ไมโอนี่ถามเพื่อนอย่างเป็นห่วง

" ... " แต่เขาก็ยังคงเหม่อไม่ได้ยินสิ่งที่เธอพูด

" รอน!! " คราวนี้ทั้งสามเรียกรอนเสียงดังจนเขาสะดุ้งออกจากภวังค์

" นายเป็นอะไรหรือเปล่าวิสลี่ย์ " เดรโกถาม เขาสังเกตเห็นว่าตั้งแต่ออกมาจากฮอกมี้ดรอนก็ดูเงียบๆไป

" นายมานี่กับฉันหน่อยสิเดรโก ฉันมีเรื่องต้องคุยกับนาย " รอนบอกแล้วเดินออกจากตู้รถไฟไป

    รอนพาเดรโกเดินออกมาจนคิดว่าแฮร์รี่และเฮอร์ไมโอนี่น่าจะไม่ได้ยินแล้ว เขาก็เล่าถึงเรื่องที่เขาเห็นแพนซี่ที่ฮอกมี้ดให้เดรโกฟังด้วยสีหน้าเคร่งเครียดที่นานๆทีจะมีใครได้เห็น

" ยังไงนายก็ระวังตัวหน่อยก็แล้วกัน "

" อืม "

" ฉันเชื่อว่านายดูแลเฮอร์ไมโอนี่ได้ "

" เชื่อใจฉันสิวิสลี่ย์ "

" ฉันกำลังเชื่อใจนายอยู่ "

    ทั้งสองกลับมาที่ตู้รถไฟเหมือนเดิม ซึ่งรอนก็กลับมาทำตัวร่าเริงเหมือนเดิม จนแฮร์รี่และเฮอร์ไมโอนี่สงสัยจึงได้คาดคั้นทั้งสองคน และก็ได้คำตอบกลับมาว่า

" มันเป็นเรื่องของผู้ชาย "

" เฮ้! ฉันก็เป็นผู้ชายนะ " แฮร์รี่ประท้วง จากนั้นทั้งสามก็หัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ ยกเว้นแฮร์รี่ที่ทำหน้าหงิก จนรอนต้องง้อเขาเสียยกใหญ่

 

  DRAMIONE DRAMIONE DRAMIONE DRAMIONE

 

    เมื่อกลับมาถึงฮอกวอตส์และทานอาหารค่ำเสร็จเฮอร์ไมโอนี่และเดรโกก็ของแยกตัวออกไปเพื่อเอารูปแบบงานเต้นรำไปให้ศาสตราจารย์มักกอนนากัล แล้วทั้งสองก็กลับหอไปพักผ่อนทันที

" เดรโกนายคุยอะไรกับรอนงั้นเหรอ " เฮอร์ไมโอนี่ถามขณะที่เธอกำลังนั่งเล่นอยูบนพรมในห้องนั่งเล่นของหอประธานนักเรียน โดยมีเดรโกนอนหนุนตักของเธออยู่

" เธอยังคิดเรื่องนี้อยู่อีกเหรอเนี่ย " เดรโกบอกแล้วกุมมือเฮอร์ไมโอนี่ไว้

" รอนไม่เคยเป็นแบบนี้ "

" ไม่มีอะไรหรอกเฮอร์ไมโอนี่ เชื่อฉันเถอะ " เดรโกบอกแล้วจูบบนหลังมือของเฮอร์ไมโอนี่เบาๆ

" นี่แน่ะ!! คนฉวยโอกาส " เฮอร์ไมโอนี่ตีไหล่ของเดรโกเบาๆ

" อะไรกันเราเป็นแฟนกันแล้วนะ แล้วเธอให้ฉันดูชุดเธอได้หรือยัง " เดรโกลุกขึ้นนั่งแล้วถามอย่างตื่นเต้น เขาอย่างจะเห็นชุดเต้นรำของเธอจะแย่

" ไม่ได้!! "

" งั้นวันงานเธอต้องไปเป็นคู่เต้นรำกับฉัน " เดรโกบอกอย่างเอาแต่ใจ

" มันก็คงต้องเป็นแบบนั้น "

" งั้นเรามาซ้อมเต้นรำกันหน่อยดีไหม " เดรโกลุกขึ้นยืนแล้วส่งมือมาให้เธอ

   เฮอร์ไมโอนี่ยิ้มขำแล้วเอือมมือมาจับมือเดรโก พวกเขาเต้นตามจังหวะเหมือนที่ศาสตราจารย์มักกอนนากัลสอนตอนปีสาม ทั้งคู่เต้นรำและสบตากันอยู่หน้าเตาผิง เดรโกรู้สึกว่าตัวเองเหมือนกำลังล่องลอยเมื่อสบตากับเฮอร์ไมโอนี่ มันเหมือนกำลังดึงดูดไม่ให้เขาสนใจกับสิ่งอื่นใด ส่วนเฮอร์ไมโอนี่ก็เขินอายหน้าแดงเธอพึ่งสังเกตว่าไหล่ของเดรโกนั้นกว้างมาก แต่ก็เต็มไปด้วยมัดกล้าม แน่ล่ะ! เขาเป็นซีกเกอร์ของทีมควิชดิชสลิธีริน ยิ่งสายตาของเขาที่มองเธอตอนนี้เธอรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังจะหลอมละลาย ทั้งคู่สบตากันเนินนาน นานเท่าไหร่ไม่รู้ที่ทั้งคู่หยุดเต้นรำ เดรโกโน้มหน้าเข้าหาและประทับริมฝีปากของตัวเองลงบนริมฝีปากอ่อนนุ่มของเฮอร์ไมโอนี่ เขาค่อยๆบรรจงจูบเธออย่างอ่อนหวานและค่อยๆร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนเฮอร์ไมโอนี่ต้องทุบไหล่เขาเบาๆเพราะเธอหายใจไม่ทัน เดรโกจึงค่อยๆถอนริมฝีปากออกอย่างเสียดาย แต่ตอนนี้แม่คนเก่งของเขาดันสลบไปเพราะรสจูบซะแล้วนี่สิ เขาตัดสินใจอุ้มเธอมาส่งที่หอประธานนักเรียน เขาว่าเธอลงบนเตียงอย่างแผ่วเบา แล้วหยิบผ้าห่มมาห่มให้เธอ แล้จุมพิศที่หน้าผากของเธอเบาๆ ก่อนจะเดินออกไป

" ฝันดีเฮอร์ไมโอนี่ "

 

  DRAMIONE DRAMIONE DRAMIONE DRAMIONE

 

    เมื่อประตูห้องปิดลงแล้ว เฮอร์ไมโอนี่ก็ค่อยๆลืมตาขึ้นมา ก่อนจะเอือมมือมาสัมผัสที่ริมฝีปากและหน้าผากของตัวเองเบาๆ แล้วยิ้มอย่างมีความสุข

" ฝันดีเช่นกันเดรโก "

 

  DRAMIONE DRAMIONE DRAMIONE DRAMIONE

ความคิดเห็น