my angel

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : EP.39 สิ่งสำคัญ

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.8k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 15 ธ.ค. 2558 20:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.39 สิ่งสำคัญ
แบบอักษร

 

 

 

 

 

          "พี่ดรีฟ แย่แล้วพี่แย่แล้ว คุณต่อแย่แล้ว" แววตะโกนและวิ่งเข้ามาในห้องครัวอย่างรีบร้อน

 

 

          "คุณต่อเป็นอะไรแวว ค่อย ๆ พูด มองหน้าพี่แล้วบอกว่าคุณต่อเป็นอะไร" ดรีฟถามแววเมื่อเห็นท่าทีร้อนร้นของแวว

 

 

          "เลือด เลือด คุณต่อเลือดไหลเต็มเลย เราจะทำไงกันดี เราจะทำไงกันดี" แววพูดไปร้องไห้ไป

 

 

          "แววตั้งสติดี ๆ แล้วฟังพี่ ไปบอกคนขับรถให้เอารถออก เดี๋ยวพี่จะไปอุ้มคุณต่อลงมาเข้าใจไหมแวว" ดรีฟบอกแววก่อนจะรีบวิ่งขึ้นไปหาต่อต้านที่ห้อง

 

 

          "ปึง" ดรีฟผลักประตูห้องของต่อต้านเข้ามาภาพแรกที่ดรีฟเห็นมันทำให้ดรีฟแทบล้มทั้งยืน ที่เห็นร่างกายต่อต้านเต็มไปด้วยเลือด

 

 

          "ต่อ ต่อ มึงได้ยินกูไหมตอบกูสิ มึงอย่าพึงเป็นอะไรนะ ต่อ" ดรีฟรีบวิ่งเข้าไปหาต่อต้านพร้อมกับตะโกนเรียกชื่อต่อต้านเหมือนกับคนบ้า

 

 

โรงพยาบาล

 

 

          "ไอ้หมอ ช่วยต่อด้วย ช่วยต่อด้วย" ดรีฟบอกกับหมอก้างในทันทีที่หมอก้างมาถึงหน้าห้องฉุกเฉิน

 

 

          "น้องกูเป็นอะไร" หมอก้างถามเพราะตั้งแต่ได้รับโทรศัพท์จากแววว่าต่อต้านกำลังจะถูกส่งตัวมาที่โรงพยาบาลหมอก้างก็แทบจะนั่งไม่ติดเก้าอี้เพราะเป็นห่วงน้อง

 

 

          "กูก็ไม่รู้พอกูเข้าไปถึงกูก็เห็นมันนอนอยู่ที่พื้น" ดรีฟตอบหมอก้างด้วยน้ำเสียงเครียด ๆ เพราะไม่รู้ว่าต่อต้านจะเป็นอะไรมากรึเปล่า

 

 

          "มึงลองนึกสิว่ามีอะไรที่ทำให้ต่อกระทบกระเทือนรึเปล่า" หมอก้างยังคงขาดคั้นเพราะถ้าต่อต้านอยู่เฉย ๆ ก็คงไม่ถูกส่งตัวมาที่โรงพยาบาลกะทันหันแบบนี้

 

 

          "โถ่โว้ย มึงอยู่กับน้องกูทั้งวันไม่รู้ได้ไงว่ะลองนึกดูดี ๆ ดิ มึงเผลอไปว่าอะไรน้องกูรึเปล่า หรือว่ามันไปลื่นล้มที่ไหนมา" หมอก้างต่อว่าดรีฟอย่างโมโห

 

 

          "คือ กู" ดรีฟเบิกตากว้างเมื่อได้ยินสิ่งที่หมอก้างพูด เพราะนึกขึ้นได้ว่าเมื่อกลางวันต่อต้านหกล้มที่ห้าง แต่ดรีฟเห็นว่าต่อต้านไม่แสดงอาการอะไรออกมาเลยคิดว่าต่อต้านไม่น่าจะเป็นอะไร

 

 

          "เมื่อกลางวันมันล้มนะ มันโกรธกูก็เลยเดินหนีกูจนล้ม" ดรีฟบอกหมอก้างแต่ก็เลี่ยงที่จะพูดถึงเอวาเพราะหมอก้างก็เป็นอีกคนที่รู้เรื่องราวความสัมพันธ์ของดรีฟกับเอวา ดรีฟกลัวว่าหมอก้างจะคิดมาก

 

 

          "โธ่เอ้ย แล้วทำไมมึงไม่พาน้องกูมาส่งโรงพยาบาลว่ะ" หมอก้างต่อว่าดรีฟด้วยความโมโห

 

 

          "ก็กูเห็นมันไม่เป็นอะไรมากแล้วอีกอย่างก็ล้มลงมาบนตัวกู กระแทกไม่แรงเท่าไหร่" ดรีฟพูดและรู้สึกผิดไม่น้อยที่ไม่สามารถดูแลต่อต้านได้

 

 

          "เคสของน้องกูนะแค่กระแทกนิดกระแทกหน่อยก็ต้องมาตรวจ น้องกูไม่ใช่ผู้หญิงมึงก็รู้ มึงรออยู่นี่ เดี๋ยวกูจะออกมาบอก" หมอก้างบอกกับดรีฟก่อนจะรีบเดินเข้าห้องฉุกเฉินไปอย่างรวดเร็ว

 

 

1 ชั่วโมง ต่อมา

 

 

          "เป็นไงบ้างไอ้หมอ" ดรีฟพุ่งเข้าไปหาหมอก้างในทันทีเมื่อเห็นว่าหมอก้างเดินออกมาจากห้องฉุกเฉินแล้ว

 

 

          "ปลอดภัยแล้ว ดีที่ล้มไม่แรงมากเลยไม่ค่อยกระทบกระเทือนเท่าไหร่ รกเด็กแค่เคลื่อนตัวนิดหน่อยเลยมีเลือดออกนะ" หมอก้างพูดพร้อมกับอธิบายอาการของต่อต้านให้ดรีฟฟัง

 

 

          "คืนนี้กูจะมานอนเฝ้าต่อต้านเอง" ดรีฟรีบเสนอตัวเพราะอยากให้ต่อต้านเห็นเขาเป็นคนแรกตอนที่ฟื้นขึ้นมา

 

 

          "ก็ได้ น้องกูคงโกรธมึงน่าดูอยู่ให้น้องกูเห็นหน้าหน่อยก็ดีเผื่อจะได้ลดโทษลงกึ่งนึง" หมอก้างพูดแซวดรีฟ

 

 

          "มันจะโกรธกูก็ไม่เป็นไรหรอก กูมันก็สมควรโดนโกรธอยู่แล้ว แต่ถึงมันจะโกรธจะเกลียดกูยังไง ต่อต้านกับลูกก็เป็นสิ่งสำคัญที่สุดในชีวิตกู ที่กูจะไม่ยอมสูญเสียไปเด็ดขาด" ดรีฟบอกเพราะดรีฟรู้ว่าที่ต่อต้านเข้าโรงพยาบาลครั้งนี้เป็นเพราะเขา

 

 

Part  "เอวา"

 

 

          "เป็นไงบ้างเรื่องที่สั่ง" เอวาถามลูกน้องของตนที่สั่งให้ไปสืบดูว่าตอนนี้ดรีฟอยู่ที่ไหน อยู่กับใคร แล้วทำอะไรอยู่

 

 

          "ตอนนี้คุณดรีฟไปอาศัยอยู่ที่บ้านของนักธุรกิจคนนี่งที่ชื่อการันต์นะครับ"

 

 

          "แล้วตอนนี้ดรีฟทำอะไรอยู่ยังอยู่ที่นั่นรึเปล่า" เอวาถามต่อ

 

 

          "ไม่อยู่ครับ ตอนนี้คุณดรีฟอยู่ที่โรงพยาบาล"

 

 

          "ไปทำอะไรที่นั่น" เอวาถามด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งเหมือนไม่ตกใจกับสิ่งที่ได้ยินเลยสักนิด

 

 

          "ไปเฝ้าเจ้านายบ้านนั้นนะครับได้ยินมาว่าเข้าโรงพยาบาล"

 

 

          "ถ้าถึงขนาดต้องนั่งเฝ้ากันขนาดนี้ แสดงว่าคน ๆ นั้นคงสำคัญมาก ชักอยากเจอแล้วล่ะสิ พรุ่งนี้เตรียมช่อดอกไม้ให้ฉันหน่อยเอาดอกกุหลาบสีแดงนะ ฉันจะไปเยี่ยมคนป่วย" เอวาสั่งลูกน้องของตน เพราะเอวาอยากจะรู้ว่าใครกันแน่ที่ทำให้ดรีฟเปลี่ยนท่าทีที่มีต่อเอวาไปได้มากขนาดนี้

 

 

          "ได้ครับนาย"

 

 

เช้า

 

 

          ต่อต้านลืมตาขึ้นและมองสำรวจไปรอบ ๆ ที่ตนเองนอนอยู่ด้วยสายตาที่พร่ามัวก่อนจะชัดเจนขึ้นทีละน้อยจนพบว่าตัวเองอยู่ที่โรงพยาบาล

 

 

          "โอ๊ย" ต่อต้านส่งเสียงร้องออกมาในทันทีที่ขยับตัว เพราะยังรู้สึกปวดที่ท้องอยู่ทำให้ต่อต้านต้องล้มตัวลงไปนอนที่เตียงเหมือนเดิม ทำให้ดรีฟที่นอนเฝ้าต่อต้านอยู่ข้าง ๆ สะดุ้งตื่นขึ้นมาในทันที

 

 

          "มึงฟื้นแล้วเหรอ มึงเป็นไงบ้างรู้สึกยังไง ยังเจ็บอยู่อีกหรือเปล่าให้กูตามหมอให้ไหม" ดรีฟถามต่อต้านด้วยความดีใจที่เห็นต่อต้านฟื้น

 

 

         "โอ๊ย"  ต่อต้านร้องออกมาเมื่อพยายามขยับตัวลุกขึ้นนั่ง

 

 

          "เจ็บหรอ อย่าพึ่งลุกนะเดี๋ยวกูไปตามไอ้หมอก่อน" ดรีฟบอกกดต่อต้านให้นอนลงกับเตียงและรีบกดสัญญาณเรียกให้นางพยาบาลตามหมอก้างมา

 

 

          "ต่อต้าน มึงใจเย็น ๆ นอนลงก่อนอย่าพึ่งขยับเดี๋ยวมึงเจ็บ" ดรีฟรีบเข้ามาประคองต่อต้านเมื่อวิ่งกลับเข้ามาในห้องแล้วเห็นต่อต้านพยายามลุกขึ้นนั่งกับเตียง

 

 

          "กูเจ็บเพราะมึง มาตั้งนานแล้ว"

 

 

 

 

หายหน้าหายตาไปนาน ไม่มีอะไรจะแก้ตัว

ใครอยากปาร้องเท้าใส่ ไรท์อยากบอกว่าปามาเลย

ปายังไงก็ไม่โดน

555 ล้อเล่นค๊าาาา แต่ก็ขอบคุณทุกคนที่คอยติดตามนะค๊าาาา

 

 

 

 

ความคิดเห็น