มณีน้ำเพชร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 เฝ้ามอง Part 2

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 เฝ้ามอง Part 2

คำค้น : มนตรา , นักศึกษาฝึกงาน , เจ้านาย , เทพบุตรซาตาน

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.9k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 13 ธ.ค. 2558 22:43 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 เฝ้ามอง Part 2
แบบอักษร

          “ว่ายังไงจ๊ะภา เรียกหนูจันทร์ทำไมเหรอ”

          ศศิวิมลถามเพื่อนรักเสียงหวาน

          “แหม แค่นี้หนูจันทร์ก็ลืมแล้วเหรอ ก็เมื่อเช้าหนูจันทร์บอกกับภาว่าวันนี้จะไปหาซื้อเสื้อผ้าด้วยกันไง ที่ไหนได้หนูจันทร์ดันกลับซะก่อน”

          “อ้าว... ตายแล้วหนูจันทร์ขอโทษนะ หนูจันทร์ลืมซะสนิทเลยว่านัดภาเอาไว้”

          “ก็ใช่นะสิ เธอนี่ลืมเพื่อนได้ลงจริงๆ”

          “โอ๋ โอ๋ แต่ช้าแต่น่า ภาจ๋า... ถึงหนูจันทร์จะลืม แต่หนูจันทร์ก็ไม่ได้บอกว่าไม่ไปนี่นา”

          “เย้ งั้นแสดงว่าหนูจันทร์จะไปกับภาใช่ไหม”

          “ชัวร์อยู่แล้ว”

          และสองสาวเพื่อนซี้ก็เดินควงแขนหัวเราะกันไปอย่างสนุกสนาน ไม่รับรู้ว่าบัดนี้มีรถยนต์สปอร์ตคันหรูจอดอยู่ใกล้ๆ กับที่สองสาวยืนอยู่เมื่อครู่ ดวงตาหวานของคนในรถมองตามร่างอวบอิ่มของศศิวิมลไปจนลับตา

          ชลาทิศเฝ้ามองหนูจันทร์ที่มหาวิทยาลัยทุกอาทิตย์ ตั้งแต่ที่เขากลับจากอิตาลี มารดาบอกว่าหนูจันทร์ยังไม่มีใคร นั่นทำให้หัวใจของเขาพองโตกว่าตอนที่อยู่ในอิตาลี ซึ่งเขาคิดว่าคนสวยน่ารักอย่างหนูจันทร์คงมีใครจับจองเป็นเจ้าของแล้ว แต่คำบอกเล่าของมารดาก็สร้างความยินดีอย่างยิ่งให้กับชายหนุ่ม  เขายังไม่เปิดเผยตัวกับหนูจันทร์ตอนนี้ เพราะเกรงว่าเมื่อได้เห็นหน้าและอยู่ใกล้ๆ จะอดใจไม่ได้ จนเผลอทำอะไรเหมือนตอนที่หนูจันทร์อยู่โรงพยาบาล เขาอยากให้หนูจันทร์เรียนจบก่อน จึงได้แต่แอบเฝ้ามองอยู่ไกลๆ แบบนี้ แต่อีกไม่นานหรอก วันของเขาก็คงมาถึง

 

           “ตู๊ด ตู๊ด ตู๊ด...” เสียงเรียกเข้าของโทรศัพท์มือถือดังขึ้น ทำให้ความคิดของชลาทิศต้องมีอันสะดุดลง

          “ครับ”

          “ชาร์ล นายอยู่ไหน” เสียงทุ้ม แต่ทรงอำนาจของชวนนท์ดังขึ้น

          “เอ่อ... ผมมาทำธุระส่วนตัวนิดหน่อยน่ะครับ พี่ฌอห์นมีอะไรเหรอครับ”

          “นายจะเข้าบริษัทอีกไหม ฉันมีบางอย่างจะให้นายช่วย”

          “เรื่องงานรึเปล่าครับ”

          “ไม่ใช่”

          “เอ... ผมเพิ่งรู้นะเนี่ย ว่าคนอย่างคุณฌอห์นต้องเรียกตัวช่วย พอจะบอกให้ทราบก่อนได้ไหมครับว่าเป็นเรื่องอะไร” รอยยิ้มบางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากของชลาทิศ พร้อมเสียงกระเซ้าผู้เป็นพี่ชาย เนื่องด้วยรู้ดีว่า ชวนนท์นั้นมักจะทำทุกอย่างเองเสมอ ไม่ค่อยขอความช่วยเหลือจากใคร ถ้าไม่จำเป็นจริงๆ และคราวนี้ก็คงเป็นเรื่องที่สำคัญทีเดียว

          “เอาเถอะน่า แต่ถ้านายไม่ช่วยก็ไม่เป็นไร”

          “แหมๆ คุณฌอห์นขอรับ กระผมยังไม่ทันจะปฏิเสธเลยนะขอรับ อีกอย่างคุณฌอห์น อุตส่าห์เรียกหาผมให้ไปช่วย ผมคงไม่มีทางปฏิเสธอยู่แล้วล่ะขอรับ” ผู้เป็นน้องล้อเลียน

          “ถ้านายขืนกวนประสาทฉันอีกนิดเดียวล่ะก็...”

          “ครับ ผมจะไปเดี๋ยวนี้” ชลาทิศรีบตอบรับ เพราะกลัวพี่ชายจะกริ้วเอา ไม่อยากเสี่ยงกับฤทธิ์ของพี่ชายนัก แต่ก็ไม่วายหัวเราะในลำคอ หลังจากตัดสายไปแล้ว

          เมื่อมาถึงบริษัท ชลาทิศซึ่งไม่ได้เข้าบริษัทมา 3 วัน จึงยังไม่ได้เจอกับดลลดา และเมื่อพบสาวน้อยซึ่งวันนี้ไม่ได้แต่งชุดนักศึกษาตามคำสั่งของชวนนท์แล้ว ก็อดจะเข้าไปทักทายตามประสาคนมีอัธยาศัยไมตรีดี

          “สวัสดีครับ ผมเพิ่งทราบว่าพี่ฌอห์นรับพนักงานมาใหม่” ชายหนุ่มส่งยิ้มบางๆ ให้สาวน้อย

          ฝ่ายดลลดา เมื่อเงยหน้าจากงานที่กำลังทำ ก็พบกับผู้ชายรูปหล่อไม่แพ้คนในห้อง ต่างกันที่คนนี้หน้าสวยหวาน ไม่ได้คมเข้มอย่างพี่ชาย

          “สวัสดีค่ะ ดิฉันดลลดาค่ะ หรือจะเรียกว่าดรีมก็ได้ เพิ่งจะเข้ามาฝึกงานวันนี้เป็นวันที่สามค่ะ ยินดีที่ได้รู้จักคุณ ชลาทิศค่ะ” สาวน้อยยิ้มหวานไม่แพ้กันให้ชายหนุ่ม

          “โว้ว โว้ว... รู้จักชื่อผมด้วย เรียกผมว่าชาร์ลดีกว่าครับสั้นดี ยินดีที่ได้รู้จักเช่นกันครับน้องดรีม”

          “คุณอร นายชาร์ลมารึยัง”  เสียงทุ้มห้วนกระด้างดังขึ้นขัดจังหวะการเจริญสัมพันธไมตรีของทั้งสอง

          “มาแล้วครับคุณพี่ชาย กำลังจะเข้าไปเดี๋ยวนี้ล่ะครับ” ชลาทิศตอบแทนอรอนงค์ ก่อนจะหันมายิ้มให้ดลลดาอีกครั้ง และทำมือบุ้ยใบ้ว่าจะเข้าไปหาชวนนท์แล้ว และเดินเข้าไปโดยไม่จำเป็นต้องเคาะประตูก่อน

          “นายมัวทำอะไรอยู่ข้างนอกนั่น” ทันทีที่น้องชายเปิดประตูเข้าไป ชวนนท์ก็ขว้างระเบิดให้ชลาทิศทันที

          “ใจเย็นๆ สิครับ ผมไม่ได้เข้ามาแค่สามวัน แต่พี่ฌอห์นมีพนักงานใหม่แล้ว สวยซะด้วยจะไม่ให้ผมทำความรู้จักหน่อยเหรอครับ” ชลาทิศเดินไปนั่งที่เก้าอี้หน้าโต๊ะทำงานตัวใหญ่ของชวนนท์ และเอนตัวพิงพนักกอดอกอย่างสบายๆ ไม่ได้ใส่ใจกับสายตาที่เกรี้ยวกราดของผู้เป็นพี่ชายเลย

          “นายอย่ามาทำเจ้าชู้ประตูดินใส่พนักงานของฉัน” ชวนนท์บอกเสียงเข้ม

          “พี่ฌอห์นก็ทราบว่าผมไม่ใช่คนเจ้าชู้”

          “เออ... เอาล่ะมาเข้าเรื่องกันเลยดีกว่า” ชวนนท์หยิบซองเอกสารสีน้ำตาลยื่นให้น้องชาย ชลาทิศหยิบมาเปิดดูสิ่งที่อยู่ข้างในทันที

          “นั่นเป็นรูปภาพของนายดิรก เรืองวัฒน์ ตอนนี้คุณพัฒน์ที่ประจำอยู่สาขาเชียงใหม่ แจ้งข่าวมาว่า นายดิรก ได้ยักยอกเงินของบริษัทเราไปจำนวน 5 ล้าน แล้วตอนนี้ก็หลบหนีไปได้ แต่ฉันก็ให้ดำเนินคดีตามกฎหมายไปแล้วล่ะ”

          “ไหนบอกว่าไม่ใช่เรื่องงานไงล่ะครับ ผมก็นึกว่าเรื่องผู้หญิงซะอีก อุตส่าห์หวังว่าพี่ฌอห์นของเราจะไปปิ๊งสาวที่ไหนเข้าแล้วจีบไม่เป็น ต้องมาขอความช่วยเหลือจากผม เฮ้อ... ผิดหวังเลยเรา” ชลาทิศแสร้งถอนหายใจ ราวกับเบื่อหน่าย

          “ปุ” เสียงซองเอกสารอีกซองกระทบกับใบหน้าอันหล่อเหลาของชลาทิศ

          “โอ๊ย”

          “นายไม่ต้องพูด แล้วเปิดดูเอกสารข้างในซะ”

          คำสั่งนั่นทำให้ชลาทิศต้องเปิดซองเอกสารอีกซองที่ถูกพี่ชายโยนใส่หน้าทันที

          “อ้าว... นี่มันประวัติของน้องดรีมนี่ครับ เอ๊ะ หรือว่าสิ่งที่ผมหวังจะเป็นจริงกันเอ่ย”

          ฟิ้ว... เสียงสิ่งของบางอย่างที่ลอยผ่านอากาศไปด้วยความเร็ว เฉียดเส้นผมชลาทิศไปนิดเดียว หากเขาหลบไม่ทัน มีหวังหัวแตกแน่

          “ถ้านายไม่หุบปากยียวนกวนประสาทฉันล่ะก็ คราวนี้ปากนายจะกินน้ำพริกไม่ได้ไปอีกหลายวันแน่ นายชาร์ล” ชวนนท์จ้องหน้าน้องชายตาเขียวปัด แล้วก็ถอนใจ ก่อนจะบอกจุดประสงค์ที่ต้องการให้น้องชายฟัง

          ชลาทิศกลืนน้ำลายเอื้อกใหญ่ลงคอ ก่อนทำเสียงอ่อยน่าสงสารให้พี่ชายฟัง

          “แล้วพี่ฌอห์นต้องการให้ผมทำอะไรเหรอครับ”

          ชวนนท์ตวัดสายตาคมกริบให้น้องชายนิดนึง

          “บังเอิญฉันรู้มาว่า นายดิรก ได้เปลี่ยนนามสกุลตัวเอง เมื่อ 1 ปีที่แล้ว และนามสกุลเก่าของนายดิรก คือ ฤทธา-ภิวัฒน์ ซึ่งตรงกับนามสกุลของดลลดา ฉันเลยอยากให้นายสืบให้หน่อยว่าดลลดาเป็นอะไรกับนายดิรก”

          “แล้วถ้าดลลดาเป็นอะไรกับนายดิรกจริงๆ พี่ฌอห์นจะทำอะไรเธอเหรอฮะ”

          “ฉันไม่ทำอะไรเด็กคนนั้นหรอก แต่อยากให้เธอช่วยติดต่อนายดิรกให้เท่านั้นเอง หรือถ้านายกลัวแทนเด็กนั่น ฉันอนุญาตให้นายสืบประวัติของนายดิรกก่อนก็ได้ ว่าสิ่งที่ฉันรู้มาเป็นความจริงรึเปล่า” ชวนนท์บอกด้วยน้ำเสียงจริงจัง

          “นี่คงไม่ได้หมายความว่า ก่อนที่ดลลดาจะเข้ามาฝึกงานที่บริษัทเรา พี่ฌอห์นสืบประวัติของเธอก่อนแล้ว ถึงได้เลือกเธอเข้ามาทำงานหรอกนะครับ”

          “เปล่า บังเอิญต่างหาก บังเอิญที่เด็กคนนั้นเข้ามาเจอฉันเอง” น้ำเสียงที่ออกไปทางโหดเหี้ยม ทำให้น้องชายรู้สึกแขยงขึ้นมานิดๆ

          “พี่ฌอห์นครับ ดลลดายังเด็ก และเธออาจจะไม่รู้เรื่องอะไรเลยก็ได้” ชลาทิศเตือนพี่ชาย

          “นายคิดว่าฉันจะทำอะไรดลลดา เหมือนในหนังที่มีพระเอกทารุณโหดเหี้ยม ชอบทำร้ายนางเอกงั้นเหรอ ฮ่ะ ฮ่ะ นายมันดูหนังมากเกินไปเจ้าชาร์ล นายแค่ทำตามฉันบอกก็พอ เรื่องอื่นฉันจัดการเอง” ชวนนท์หัวเราะกับความคิดน้องชาย เขายังไม่ได้คิดถึงขั้นนั้น เพียงแต่ถ้าดลลดาเป็นอะไรกับนายดิรกจริง เขาอาจจะใช้ให้เธอช่วยพาตัวนายดิรกมาให้เขาเท่านั้นเอง

          ชลาทิศมองพี่ชายนิ่งๆ อย่างพยายามอ่านใจให้ออก เขารู้ว่าถึงแม้ชวนนท์จะเป็นคนเคร่งขรึม เย็นชา และอารมณ์ร้ายไปบ้าง แต่พี่ชายเขาก็มีจิตใจดี ไม่ได้มีใจคอโหดเหี้ยม แต่ชลาทิศไม่ลืมคิดว่า ชวนนท์จะร้ายกาจเพียงใด ถ้าเขาจะร้ายขึ้นมาจริงๆ แต่ในเมื่อชวนนท์ตัดสินใจทำแล้ว เขาซึ่งเป็นน้องชายก็ไม่สามารถขัดได้ อย่าว่าแต่พนักงานในออฟฟิศที่มักจะเกรงกลัว “เทพบุตรซาตาน” เลย แม้แต่เขาเองก็อดกลัวไม่ได้

          “ตกลงครับ ผมจะทำตามที่พี่สั่ง ต้องการเมื่อไหร่”

          “ฉันให้เวลา 2 วัน”

          “ได้ครับ”

          ชลาทิศคว้าซองเอกสารทั้งสองซองขึ้นมาถือเอาไว้ แล้วทำท่าจะหมุนตัวเดินกลับ

          “มัวแต่เฝ้ามอง โดยไม่จู่โจมซะบ้าง ระวัง ม.ค.ป.ด. นะ”

          คำเตือนนั้น ทำให้คิ้วเข้มของชลาทิศขมวดมุ่น ก่อนสะบัดหน้ากลับไปมองพี่ชาย ชวนนท์ยักไหล่

          “ฉันก็แค่ เป็นห่วงนายในฐานะพี่ชาย กุหลาบแสนสวยก็ต้องมีหมู่ภมรที่หวังจะดอมดม ถึงแม้ดอกกุหลาบรอคอยที่จะเบ่งบานต้อนรับภมรตัวเดิม ที่เคยโฉบเฉี่ยวไปดอมดม แต่อยู่ๆ ภมรตัวนั้นก็หายเข้ากลีบเมฆไป เมื่อถึงเวลาดอกกุหลาบจะต้องเบ่งบานให้ภมรเชยชม ก็คงไม่พ้นภมรตัวอื่นเป็นแน่แท้” ชวนนท์ ก้มหน้าลงเหมือนจะใส่ใจในเอกสารตรงหน้าเสียเต็มประดา แต่ปากก็เอื้อนเอ่ยออกไป เหมือนกำลังพูดอยู่คนเดียว ไม่ใส่ใจคนรอบข้าง

          ชลาทิศกระตุกยิ้มที่มุมปากลึก เมื่อรู้ว่าเรื่องราวของตนเอง ผู้เป็นพี่ชายคงล่วงรู้หมดทุกเรื่อง เพียงแต่ชวนนท์เลือกที่จะพูดหรือไม่เท่านั้น และนี่ก็เป็นการแสดงให้เห็นว่า “เทพบุตรซาตาน” นั้นรักและใส่ใจผู้เป็นน้องร่วมสายเลือดเพียงใด

          ชลาทิศก้าวขายาวๆ ของตน กลับไปที่โต๊ะทำงานพี่ชายอีกครั้ง ก่อนเท้าแขนแข็งแรงของตนบนโต๊ะตัวใหญ่ และเอนตัวไปข้างหน้า จนใกล้ใบหน้าคมเข้มหล่อเหลาของชวนนท์

          “พี่ก็ระวังตัวไว้ให้ดีแล้วกัน งานนี้อย่าคอยแต่เตือนคนอื่นเลย ถ้าไม่ชอบคงไม่สืบหาเป็นแน่ หึหึ ดอกไม้กลิ่นหอมกรุ่น กำลังแรกแย้มรอให้ภมรมาเชยชม และภมรตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดคงหนีไม่พ้น หึหึ”

          ชวนนท์ช้อนสายตาคมขึ้นมองชลาทิศ เห็นแววตาเป็นประกายวาววับของน้องชาย ก่อนที่ชลาทิศจะหันหลังสาวเท้ายาวๆ จากไป

          ปากกาด้ามทองราคาแพง ถูกปล่อยออกจากมือหนา และเจ้าของมือก็เอนตัวพิงพนักเก้าอี้ แล้วหลับตาลง ปิดกั้นทุกสิ่งทุกอย่าง ปล่อยให้จิตใจล่องลอยไปไม่มีจุดหมาย

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น