ครุฑดำ

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 176 เหตุเกิดที่ไหหลำ01

ชื่อตอน : ตอนที่ 176 เหตุเกิดที่ไหหลำ01

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 195

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 27 พ.ย. 2562 20:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 176 เหตุเกิดที่ไหหลำ01
แบบอักษร

ตอนที่ 176 เหตุเกิดที่ไหหลำ01 

 

“ดาบนายสวยดีนี่ ผมขอดูหน่อยได้ไหมครับ” 

 

“นะ นี่ครับ” 

 

โจรสลัดที่อั้มหันไปถามได้รีบแกะฝักดาบออกจากเข็มขัดส่งให้อั้ม ซึ่งพอรับมาดูก็พบว่ามันเป็นดาบแบบยุโรปดังที่คาดไว้ทีแรก ใบดาบเรียวเล็ก แต่ยาว มีความโค้งเล็กน้อย โกร่งดาบเป็นแบบโลหะโค้งปิดนิ้วลงไปถึงหัวดาบที่ทำเป็นรูปหัวสิงโต ด้ามดาบและโกร่งดาบตกแต่งด้วยหนังสีดำสลับกับโลหะสีทองโดยรวมก็เห็นแล้วสะดุดตาเลยทีเดียว เพียงแต่ความแข็งแกร่งคงจะน้อยเกินกว่าจะไปใช้งานได้ น่าจะเป็นการประดับไว้ตามฟอร์มของโจรสลัดมากกว่า แต่อาวุธที่ใช้จริงก็คงจะเป็นปืนที่เหน็บเอาไว้ข้างหลังกัน 

 

“เอานี่ คืนครับ ถือว่าสวยใช้ได้ แต่คงไม่เหมาะต่อการใช้งานจริงจังเท่าไร ผมให้เล่มนี้ไปแทนการชดใช้ค่าเสียหายของเรือด้วยละกันครับ แต่ขอเตือนนะว่าอย่าเอาไปใช้ทำอะไรผิดกฏหมายอีกละกัน ถ้าเป็นไปได้ก็อยากจะให้เลิกเป็นโจรสลัดแล้วไปทำมาหากินปกติเอานะครับ” 

 

“คะ ครับ” 

 

อั้มเรียกดาบเล่มหนึ่งที่เขาเป็นคนตีขึ้นมา มันเป็นดาบระดับ 4 ขั้นสูง รูปร่างเหมือนดาบไทย ปลายใบกว้างและโค้งกว่าโคนเล็กน้อย ลงอักขระเสริมแกร่ง กับเสริมคมไว้อย่างละครั้ง โกร่งดาบแบบวงกลม หล่อจากทองคำเป็นลายกนกเปลวเพลิงแบบไทยโบราณ ฝังด้วยเศษแกนอสูรสีแดงที่กำลังสะท้อนแสงวิบวับจับตายิ่งกว่าเพชรเนื้อดี ด้ามใช้ไม้เนื้อดีพันด้วยหนังอสูรเสือระดับ 6 ขั้นต่ำ ลงอักขระเสริมแกร่งเอาไว้ 2 ครั้ง เพราะดาบลักษณะนี้จะใช้ด้ามเป็นเครื่องป้องกันอาวุธแทนการใช้โล่ในเวลาต่อสู้ในพื้นที่แคบนั่นเอง ส่วนหัวดาบก็เป็นแกนอสูรขนาดใหญ่ที่ช่างฝีมือของคนแคระแกะสลักเอาไว้เป็นรูปเปลวเพลิงแล้วอั้มก็ได้ลงอักขระเสริมแกร่งทับไว้ด้วย จึงสามารถใช้เป็นอาวุธ ทิ่ม แทง กระทุ้ง ศัตรู แทนตัวใบดาบได้เช่นกัน 

 

ส่วนฝักดาบก็ใช้ไม้ชนิดเดียวกับที่ทำด้ามพร้อมกับฝังทองคำกับแกนอสูรขนาดเล็กเป็นลายเปลวเพลิงเช่นกัน สายสะพายก็ใช้หนังอสูรถัก โดยรวมดาบนี้สะดุดตาแบบสุดๆ แถมดูแล้วยังน่าเกรงขาม ดูมีพลัง แล้วยังดูแพงมากด้วย  

 

“ดะ ดาบงามมากเลยครับ” 

“รับไปซิครับ แล้วผมขอตัวก่อนนะ” 

 

“คะ ครับ” 

 

เมื่ออั้มเห็นว่ายังยืนตะลึงอยู่ก็เลยเรียกสติเพื่อให้รับดาบจากเขาไป จึงทำให้โจรสลัดคนนั้นตื่นจากพวัง แล้วจึงรับดาบจากอั้มไปด้วยมือที่สั่นเทา หลังจากจ่ายค่าเสียหายให้เรียบร้อยแล้ว อั้มก็ใช้เวทย์ลมช่วยพยุงตัวให้ลอยขึ้นเหนือเรือ ก่อนจะใช้ออกด้วยวิชามังกรเหินหาวสร้างมังกรจีนตัวยาวจากเปลวเพลิง โดยมีอั้มยืนอยู่ที่ส่วนหัวของมังกร 

 

โฮกกกกกกกกกก………… 

 

“มะ มะ มะ มังกร!!!” 

 

มังกรของอั้มได้ร้องคำรามเสียงดังลั่น พร้อมกับเสียงร้องตกใจของเหล่าโจรสลัดที่แหกปากกันแบบแทบจะไม่เป็นภาษา แต่อั้มก็ไม่ได้สนใจอะไร ทำเพียงแค่บังคับมังกรให้บินขึ้นฟ้าไปเท่านั้น เหลือทิ้งไว้เพียงไอร้อนที่เหล่าโจรสลัดยังรู้สึกได้ในอากาศ  

 

ฟูมมมมมม……… 

 

อั้มพุ่งไปปานเครื่องบินไอพ่น แล้วเมื่อมองจากข้างบนอั้มก็เห็นว่ามีเกาะอยู่ไม่ไกลนัก อั้มจึงได้เดินทางมุ่งหน้าไปยังที่เกาะ 

 

ที่เกาะแห่งนี้เป็นเกาะขนาดเล็กรูปร่างคล้ายตัวเจ (J) ในภาษาอังกฤษ อั้มมาจากทางด้านตะวันออกของเกาะทางด้านนี้ไม่ได้มีหาดสวยงามให้อั้มลงเดินเล่น จะมีแต่แนวผาสูงชัน กับหินโศโครกก้อนโตๆ ที่บ่งบอกถึงการโดนคลื่นลมและสายน้ำกัดเซาะมาเป็นเวลานาน มองเลยไปด้านตะวันตกก็เห็นหาดทรายขาวสะอาดทอดยาวลงทะเลไป แล้วมองไปที่ปลายฟ้าเกือบสุดสายตาก็เหมือนว่าจะมีตึกอยู่น่าจะมีแผ่นดินใหญ่ไม่ไกล 

 

“เป็นเกาะที่น่าทำบ้านพักตากอากาศซะจริง ไอเวทย์ที่นี่ยังดีกว่าบนเรือนั่นอีก” 

 

เมื่ออั้มลงมาแล้วก็อดที่จะชื่นชมกับบรรยากาศไม่ได้ ต้นไม้ที่ขึ้นค่อนข้างหนาแน่นอันจะหาได้ยากในยุค 2011 นี้ ลมทะเล ผสมกลิ่นไอพรรณไม้นั้นหอมหวนชวนสดชื่นจนอั้มอดที่จะชื่นชมไม่ได้  

 

อั้มยืนชมวิวจนพอใจแล้วก็เริ่มใช้บอลทำความสะอาดที่มีเก็บไว้ตั้งแต่​สมัยที่ยังเรียนมาใช้ทำความสะอาด​ตนเองแทนการอาบน้ำ​ ลูกบอลสีเงินขนาดเท่าลูกเปตองตัวเเดิมกับที่อั้มเคยใช้ได้ลอยออกมาจากนาฬิกามิติจากนั้นก็ทำการฉายแสงสีทองรอบตัวอั้ม 

 

คราบเลือด​ คราบสกปรก​ที่ติดเต็มตัวไปหมดก็ค่อยๆ ถูกกำจัดออกไป จากนั้นอั้มก็เก็บชุด​เกราะ แล้วหยิบเอาชุดสมัยอยู่ที่โลกที่มีในนาฬิกา​มิติออกมาใส่   

 

แควก…………  

 

"อ้าว…. ชิบ…."  

 

อั้มถึงกับ​อุทานออกมาแบบตกใจ เพราะชุดที่เขาเคยใส่ประจำมันดันคับเกินไป แค่จะใส่แขนเสื้อก็ยังติดกล้ามแขนที่ใหญ่ขึ้นกว่าเดิมมาก พอฝืนดึงก็ตะเข็บแตก ผ้าฉีกจากกันจนเป็นผ้าขี้ริ้ว​ในพริบตา​ หลังจากยัดเศษ​ผ้าขี้ริ้ว​กลับเข้านาฬิกา​มิติไปแล้วเขาก็หยิบชุดที่ใส่อยู่ที่อีกโลกมาแทน โดยพยายามเลือกดูที่ไม่แปลกจนเกินไป​ ซึ่งก็หาได้ยากมาก เนื่องจากชุดของเขาดันมีแต่เครื่องทรงจักรพรรดิ​ทั้งนั้น แต่ยังดีที่มีชุดที่เอาไว้ปลอมตัว​ออกสำรวจตลาดติดไว้บ้าง เลยทำให้ไม่ดูเด่นจนเกินไปนัก  

 

เมื่อเปลี่ยนชุดเสร็จ​แล้ว​อั้มก็ออกเดินสำรวจเกาะต่อด้วยความเร็ว​ที่เหนือกว่าคนธรรมดา​เล็กน้อย แต่ก็ไม่ได้เร็วจนไม่สังเกตอะไรได้เลย แต่เวลาชมวิวอันแสนสุขของอั้มก็มลายหายไปอย่างรวดเร็วเมื่ออั้มได้ยินเสียงบางอย่าง 

 

ฟุบๆๆๆๆๆๆๆๆ…….. 

 

แฮก แฮก แฮก………. 

 

มันเป็นเสียงทที่ผสมกันทั้งการหอบเหนื่อยของคน และเสียงเหมือนอะไรเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูงจึงทำให้อั้มหยุดฟังด้วยความสนใจ 

 

“ทางนั้นซินะ” 

 

ฟึบบบ………. 

 

เมื่ออั้มรู้ทิศทางที่แน่นอนแล้วก็สะกิดปลายเท้าออกแรงส่งตัวเองไปยังทิศทางที่จับสัมผัสได้ซึ่งก็อยู่ไม่ไกลนัก โดยลึกไปในเกาะเพียงเล็กน้อยเเท่านั้นทำให้อั้มสามารถมาถึงได้ในเวลาไม่ถึงครึ่งอึดใจ 

 

เมื่ออั้มมาถึงก็หลบหลังก้อนหินขนาดใหญ่ก้อนหนึ่งแล้วชะโง้อออกไปดูเหตุการณ์ แล้วก็พบว่ามีชายคนหนึ่งกำลังใช้ปืนอิเล็กตรอนแบบปืนพกขนาดเล็ก ต่อสู้อยู่กับคนหลายคนซึ่งอั้มนับจากสายตาได้สามคน แต่เมื่อนับด้วยจิตสัมผัสก็พบว่ามีซ่อนตัวอยู่อีกนับสิบคนซึ่งททุกคนก็ใช้ปืนอิเล็กตรอนเช่นกัน แต่สำหรับฝ่ายนี้ทุกคนใช้เป็นรูปแบบปืนกลสงคราม! 

ความคิดเห็น