เอส ดับเบิ้ลเอส
facebook-icon

อยากได้ผัวแฝดเชิญทางนี้ 55555555555 #ถ้าไม่ชอบแนว3Pไม่แนะนำให้อ่านนะคะ จุ๊บ ๆ

#8 ก็แค่แฟนเก่า… [100%]

ชื่อตอน : #8 ก็แค่แฟนเก่า… [100%]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รัก,โรแมนติค

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 11

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ค. 2563 10:57 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
#8 ก็แค่แฟนเก่า… [100%]
แบบอักษร

#8 ก็แค่แฟนเก่า… 

 

 

ตลอดการเดินทางฉันเอาแต่เงียบและหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดเล่น ผู้ชายสองคนด้านหน้าก็ไม่ต่างไปจากฉันเหมือนกัน ราวกับโลกส่วนตัวที่สูงโคตร ๆ จนรถแล่นเข้ามาจอดในปั๊มน้ำมัน 

“จะเข้าห้องน้ำหรือเปล่า” 

“ไม่ค่ะ” คำถามจากพี่ธีร์นะคะ ส่วนใครอีกคนเปิดประตูเดินลงไปตั้งแต่รถจอดแล้ว 

“ลันจะมาโกรธพวกพี่ไม่ได้นะ” 

“ไม่ได้โกรธค่ะ” 

“แต่ก็ไม่ยอมคุยด้วย” 

“ก็ไม่สนิทกันนี่คะ” คำตอบของฉันทำให้พี่ธีร์เงียบไป เขายิ้มพลางเลิกคิ้วสูงทันที ทั้ง ๆ ที่พูดใส่ขนาดนี้แล้วยังยิ้มออกอีก 

“ไว้พวกพี่จะทำความรู้จักกับลันแบบสนิทสนมอีกทีก็แล้วกัน ถ้าหิวก็ไปเซเว่นได้นะ พักรถสามสิบนาที” 

“ค่ะ” พี่ธีร์ยิ้มให้ฉันอีกครั้งก่อนจะเปิดประตูรถเดินลงไป พากันหายไปทางห้องน้ำทั้งคู่ จนมีร่างผอมเพรียวของผู้หญิงแสนคุ้นเคยเดินเข้ามาเคาะกระจกรถ ไม่ใช่ใครที่ไหนหรอก เอมี่เพื่อนรักนั่นแหละ 

“ไม่ลงมาเหรอ” 

“ไม่ดีกว่า” 

“งั้นขยับไป ขอขึ้นไปนั่งด้วย” เอมี่ว่าพลางเอื้อมมือมาเปิดประตูรถก่อนจะพาร่างเล็กของตัวเองขึ้นมานั่งข้าง ๆ ฉัน “เป็นอะไรน่ะแก สีหน้าไม่ร่าเริงเลย” 

“เบื่อ!” 

“แล้วตกลงแกคบกับคนไหนอะ” 

“เอมี่!” นี่ก็ยังไม่เลิกล้มความตั้งใจที่จะอยากรู้อีก “ถ้าคบคนไหนก็กอดแขนไว้ให้แน่น ๆ นะ เพราะงานนี้แฟนเก่าพวกพี่เขามาด้วย” 

“พวกพี่?” 

“อ๋อ เห็นพี่ชายฉันบอกไว้น่ะว่าพี่ธีร์กับพี่เธียร์เคยคบผู้หญิงคนเดียวกัน เป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว แต่น่าเสียดายที่เลิกกันทั้ง ๆ ที่ยังรักกัน” 

“ดูแกจะรู้ดีไปนะ” 

“ก็ฉันอยากรู้นี่ ฉันหาข้อมูลมาเพื่อแกเลยนะ” 

“เหอะ!” นึกหมั่นไส้ยังไงก็ไม่รู้สิ มันคงเป็นรสนิยมของพวกเขาไปแล้วสินะ 

“ถึงแกไม่อยากรู้ ฉันก็จะเล่า…” สีหน้าของเอมี่ดูจริงจังมาก ถ้าฉันบอกว่าไม่อยากรู้ก็คงต้องฟังอยู่ดี “เป็นเพื่อนกันตั้งแต่มอสี่ แต่เริ่มคบกันตอนมอห้าจนเข้ามหาวิทยาลัย ถึงจะคบกันพวกพี่แฝดก็ยังเจ้าชู้นั่นแหละ เป็นนิสัยที่ผู้หญิงรับไม่ได้ใช่ปะ แต่ก็ไม่รู้ทำไมแฟนพวกพี่เขาถึงทนมาได้ตั้งนาน แต่สุดท้ายก็ต้องเลิกกันเพราะพี่เขาไปเรียนต่อต่างประเทศ คงไม่ชอบความห่างไกลล่ะมั้ง” 

“…” ฉันเงียบจ้องหน้าเอมี่ที่เอาแต่เล่าเรื่องของพวกพี่เขาให้ฉันฟัง 

“แต่ตอนนี้นางกลับมาแล้ว เห็นว่าจะตามมาทีหลังน่ะ แล้ว…” 

ก๊อก ก๊อก 

ฉันไม่รู้หรอกว่าเอมี่จะพูดหรือถามอะไรต่อหรือเปล่า เพราะมีเสียงเคาะกระจกรถดังขึ้นมาซะก่อน 

“เฮ้อ! พี่ชายฉันมาตามแล้วอะ งั้นไว้เล่าต่อที่ทะเลนะ” 

“ไม่ได้อยากรู้เลย” 

“แต่แกตั้งใจฟังมาก” 

“ลงไปได้แล้วไป” 

“จ้า ๆ” เอมี่ยิ้มให้ฉันก่อนจะลงจากรถ เหมือนพี่ชายเขาจะคุยอะไรกับฉันด้วยนะ แต่เอมี่กลับลากออกไปซะก่อน พี่ธีร์กับพี่เธียร์ก็พากันเดินกลับเข้ามาพร้อมกับขนมที่โยนมาให้ฉัน ย้ำว่าโยนค่ะ 

“ส่งให้ดี ๆ ไม่ได้เหรอ” คนส่งคือพี่เธียร์ 

“ซื้อมาให้กินก็บุญแล้ว” 

“ไม่ได้ขอ” 

“งั้นเอาคืนมา” เขาว่าพลางเอี้ยวตัวหันมาทางฉันเพื่อจะแย่งถุงขนมคืนแต่ฉันไม่ยอม 

“ไม่ให้! ซื้อมาให้แล้วก็จะกิน เดี๋ยวเสียน้ำใจ ขอบคุณค่ะ” อย่างน้อย ๆ พวกเขาก็มีน้ำใจซื้อมาให้ ฉันเองก็ไม่ใช่คนไร้มารยาทขนาดนั้นเลยบอกขอบคุณออกไปก่อนจะนั่งแกะขนมกิน พร้อมกับรถที่เริ่มเคลื่อนตัวออกจากปั๊มน้ำมัน 

ฉันไม่รู้ว่าพวกพี่เขาจะพาไปเที่ยวทะเลที่ไหนกัน ได้แต่นั่งใจจดใจจ่อเพื่อรอลุ้นอย่างเดียว แต่เส้นทางลงใต้นะคะ ก็ลุ้นเอาว่าจะไปจอดที่ไหน พอได้กินขนมมันก็รู้สึกอิ่ม หนังท้องตึง หนังตาก็เริ่มหย่อน นั่งหาวอยู่ดี ๆ ผล็อยหลับไปตอนไหนก็ไม่รู้ สะดุ้งตื่นอีกทีก็ตอนที่ใครมาสะกิดปลายจมูกนี่แหละ พอลืมตาก็เห็นหน้าพี่เธียร์ยื่นเข้ามาแล้ว 

“อะไรของพี่เนี่ย” 

“ถึงแล้ว จะนอนน้ำลายยืดไปถึงไหน” ฉันก็ลืมไปว่าเขาไม่เคยปลุกดี ๆ หรอก ถ้าไม่พูดจาแย่ ๆ ใส่ก็ทำหน้าไม่พอใจใส่ซะงั้น 

“ที่ไหนคะ” 

“หัวหิน ลงมาได้แล้ว เหลือเธอคนเดียว” ก็ยังดีที่เขายอมตอบ ฉันเลยยอมเดินลงจากรถ เบื้องหน้าคือบ้านพักตากอากาศเป็นพื้นที่ส่วนตัวที่กว้างมากเลยทีเดียว 

ปึก! 

ยืนอยู่ดี ๆ ก็ต้องตกใจเพราะคนด้านหลังเดินมากระแทกไหล่ฉันเต็ม ๆ 

“เจ็บนะ! พี่จะหาเรื่องฉันตลอดเวลาเลยเหรอ” 

“ตรงไหนที่บอกว่าหาเรื่อง” 

“แล้วพี่จะเดินชนฉันทำไม?” 

“เธอขวางทางเอง!” ฉันอยากจะฆ่าเขาเหลือเกิน ไม่มีวินาทีไหนที่ไม่หาเรื่องทะเลาะกับฉันเลยจริง ๆ “เดินเข้าไปได้แล้ว” 

“แต่…” 

“เป็นอะไรขึ้นมาอีก” 

“ก็ฉันไม่รู้จักใครนอกจากเอมี่นี่” 

“แล้วจะไปสนใจทำไม เธอก็คุยแต่กับคนที่รู้จักไปสิ” มันก็จริงอย่างที่เขาว่าเอาไว้นั่นแหละ ฉันจะไปสนใจคนอื่นทำไม “จะเข้าไปได้หรือยัง” 

“พี่ก็นำไปสิ” 

หมับ! 

เขาเหมือนจะถอนหายใจออกมาเฮือกใหญ่ด้วยนะก่อนจะจับข้อมือของฉันแล้วลากเข้าไปด้านใน แทบจะหยุดชะงักเพราะด้านในมีคนอยู่เยอะมาก ตอนนี้ฉันกวาดสายตามองหาเพื่อนสนิทตัวเองทันที แต่เอมี่กลับไม่อยู่ตรงนี้ จนพี่ธีร์เดินเข้ามา 

“เดี๋ยวกูพาลันขึ้นห้องเอง” 

“อืม” เหมือนถูกส่งไม้ต่อเลยค่ะ พอพี่ธีร์พูดจบ พี่เธียร์ก็ยื่นกระเป๋าของฉันส่งให้เขา ข้อมือก็ถูกพี่ธีร์จับเอาไว้ก่อนจะพาขึ้นมาข้างบนผ่านน้ำเสียงแซวตามหลังจนเข้ามาอยู่ในห้อง 

“ห้องกว้างไปหรือเปล่าคะ” พอเข้ามาเห็นข้างในก็มีคำถามทันที 

“สามคน ไม่กว้างหรอกนะ ออกจะพอดี” 

“สามคน?” 

“ลัน พี่แล้วก็ไอ้เธียร์” คำตอบของเขาทำให้ฉันต้องเงยหน้าขึ้นไปสบตาเขาทันที แต่พี่ธีร์กลับไม่ได้มองหน้าฉันเลย เขาปล่อยมือที่จับอยู่ออกแล้วหิ้วกระเป๋าไปวางไว้ใกล้ ๆ กับตู้เสื้อผ้าแทน “จะเข้าห้องน้ำก่อนไหม จะได้ลงไปข้างล่าง” 

“ลันขออยู่บนห้องได้ไหมคะ” 

“ทำไม?” 

“ก็ลันไม่สนิทกับใคร ลันขออยู่บนห้องนะคะ” 

“ลันไม่จำเป็นต้องสนิทกับใครนอกจากพวกพี่หรอกนะ อีกอย่างลันก็รู้จักกับเอมี่ไม่ใช่เหรอ แค่นี้ก็พอแล้วมั้ง อยากทำอะไรก็รีบทำ เดี๋ยวพี่รอ” พูดแบบนี้กะจะไม่ให้ฉันปฏิเสธเลยสินะ ถึงบอกว่าไม่อยากลงไปยังไง พี่ธีร์ก็ไม่ยอมอยู่ดี จนสุดท้ายก็ต้องยอมเดินหายเข้าไปในห้องน้ำเพื่อทำธุระส่วนตัวแล้วก็เดินลงไปข้างล่างพร้อมกับพี่ธีร์ ผ่านสายตาของใครอีกหลาย ๆ คนที่มองมาจนฉันนั่งลง 

“แนะนำได้หรือยังวะ พวกกูรอนานแล้วเนี่ย” ฉันไม่รู้ว่าใครเป็นคนตั้งคำถาม แถมตอนนี้ยังไม่เห็นเอมี่อีกต่างหาก 

“รอไอ้ติณห์กับน้องมันก่อน” คำตอบนี้ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าใครพูด 

พวกเราก็นั่งรอกันเงียบ ๆ ส่วนพี่ธีร์กับพี่เธียร์ก็พากันมานั่งขนาบข้างฉันทั้งคู่และที่สำคัญพวกพี่เขานั่งเล่นเกมแล้วพูดข้ามหัวฉันเนี่ย 

หมับ! 

ปลิวติดมือมาทั้งคู่เลยค่ะ 

“เฮ้ย!” เสียงดังฟังชัดทั้งคู่ 

“รำคาญ! ไปเล่นตรงอื่นได้ไหม” คำพูดของฉันทำให้ทุกคนพากันหันมามองเลยทีเดียว แล้วมันน่าแปลกตรงไหนเพราะฉันรำคาญจริง ๆ 

“น่ะ…” 

“เฮ้ย ๆ เกิดอะไรขึ้น” แต่ไม่ทันที่พี่เธียร์จะเปิดปากด่าฉัน ใช่! ฉันมั่นใจว่าเขาต้องด่าแน่ ๆ เสียงของผู้ชายคนหนึ่งก็ดังขึ้นมาตามด้วยเอมี่ที่เดินตามหลังเขาลงมาติด ๆ เพื่อนรักรีบเดินแทรกมารั้งข้อมือของฉันให้ลุกไปยืนข้างเธอทันที 

“ทะเลาะกันเหรอ” กระซิบถามฉัน 

“บ้าเหรอ? ยังไม่ทันได้คุยอะไรกันเลย แกกับพี่ชายก็ลงมาซะก่อน” 

“อ๋อ” ลากเสียงยาวเหมือนไม่เชื่อสักเท่าไหร่ 

“เฮ้ย ๆ ไอ้ติณห์ลงมาแล้วเนี่ย งั้นพวกมึงก็แนะนำน้องคนสวยให้พวกกูรู้จักสักที” 

“ไม่ค่อยอยากรู้เรื่องของคนอื่นเลยนะคะพี่แฟรงค์” คนข้าง ๆ ฉันเอ่ยแซวด้วยน้ำเสียงสนิทสนม 

“แหม! น้องเอมี่ก็พูดเกินไป แต่เรื่องของเพื่อนก็งานถนัดของพวกพี่นั่นแหละครับ” ฉันควรอธิบายลักษณะของผู้ชายหลาย ๆ คนในที่นี้หรือเปล่า เอาเป็นว่าง่าย ๆ เลยละกัน พวกเขาหน้าตาดีทุกคนและดูหล่อคนละแบบ ท่าทางจะเป็นลูกคนรวยกันทั้งนั้น มีผู้หญิงด้วยนะคะน่าจะเป็นแฟนของพวกเขานั่นแหละ 

“เดี๋ยวเอมแนะนำเองค่ะ นี่ลันตาเพื่อนของเอม ส่วนที่ว่าไปรู้จักกับพี่แฝดได้ยังไง อันนี้ไม่รู้ค่ะ” 

“แล้วจะแนะนำทำไมล่ะครับน้องเอม” พี่แฟรงค์คนเดิมยังคงสวนกลับมายิ้ม ๆ 

“อยากมีส่วนร่วมค่ะ” เอมี่ตอบกลับ 

“พวกมึงไม่ต้องเสือกหรอก รู้แค่ว่าห้ามยุ่งก็พอ ไหนใครจะไปซื้อของว่ะ รีบ ๆ ลุกได้แล้วกูหิว” คำตอบของพี่เธียร์ทำให้ทุกคนหน้าเหวอไปเลยค่ะ 

“ไอ้สัส! เสือกทำลายต่อมเผือกกูซะดับเลยทีเดียว” 

“พวกมึงก็รู้เท่าที่มันอยากให้รู้ละกัน ท่าทางหวงซะขนาดนี้” 

“หวงบ้านมึงสิ!” พี่เธียร์สวนกลับอีกแล้วค่ะ 

“เออ! ไม่หวงก็ได้ แต่ห้ามยุ่งเนอะ!” พี่ติณห์พี่ชายของเอมี่รีบแก้ตัวทันที ส่วนฉันก็ได้แต่ยิ้มเพราะไม่เข้าใจอารมณ์ของเขา เป็นคนที่เข้าใจยากมาก ไม่เห็นเหมือนพี่ธีร์เลย 

“ตามที่ไอ้เธียร์ว่านั่นแหละ สรุปใครจะไปซื้อของ” 

“เออ ๆ เดี๋ยวพวกกูไปเอง พวกมึงอยู่ทางนี้เตรียมสถานที่ละกัน ไปลุก” พี่แฟรงค์ว่าขึ้นก่อนจะลากเพื่อน ๆ ของเขาสี่คนเดินออกไป แต่เหมือนจะไม่พ้นประตูบ้านดีด้วยซ้ำ กลับมีเสียงร้องเหมือนตกใจดังขึ้นมาซะก่อน “เชี่ย!” 

“เป็นเชี่ยไรของมึงอีกวะไอ้แฟรงค์” พี่ติณห์ตะโกนถามพลางก้าวขาเพื่อจะเดินออกไปดูด้วย “ฉิบหาย!” 

“พวกพี่ ๆ แกยังเต็มกันทุกคนใช่มั้ย” 

“แกถามอะไรแบบนี้” 

“ก็ดูแต่ละคนสิ แล้วสรุปตกใจอะไรกัน” 

“ฉันก็ยืนอยู่กับแกเนี่ย” เอมี่ว่าพลางเบือนหน้าไปมองทางประตูแต่สีหน้าของเธอกลับดูเปลี่ยนไปจนฉันต้องหันไปมองด้วย 

ร่างเล็กของผู้หญิงตรงหน้าทำให้ฉันต้องขมวดคิ้วงุนงงทันทีพร้อมกับสายตาของพี่ธีร์และพี่เธียร์ที่พากันหันมามองหน้าฉันแทบจะเป็นตาเดียวกันด้วยซ้ำ และแน่นอนว่าไม่ใช่แค่พวกเขาแต่รวมถึงคนอื่น ๆ ด้วย 

“ทำไมถึงเงียบกันล่ะ” คำถามจากผู้หญิงตรงหน้าก็พาให้ทุกคนเงียบกันเหมือนเดิม 

“เอม ทุกคนเงียบกันทำไม” ด้วยความที่อยากรู้เลยหันไปกระซิบถามเพื่อนสนิทข้าง ๆ แทน 

“เอ่อ… คนนี้แหละ แฟนเก่าพี่ธีร์กับพี่เธียร์” 

คำตอบของเอมี่ทำให้ฉันเงียบไปแล้วค่อย ๆ เบือนหน้าเพื่อจะหันกลับไปมองหน้าเธอแทน… แฟนเก่างั้นเหรอ? แล้วฉันต้องรู้สึกอะไรหรือเปล่าเพราะจริง ๆ แล้วเรื่องราวระหว่างฉันกับพวกพี่เขามันมีข้อตกลงต่อกันมากกว่า 

ก็แค่แฟนเก่า… ซึ่งฉันก็ไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับพวกเขาอยู่แล้ว  

 

 

ความคิดเห็น