email-icon facebook-icon Twitter-icon

ขอบคุณที่เข้ามาอ่านงานของเรานะคะ ดีใจที่ได้รู้จักกันผ่านทุกตัวอักษร ฝากเอ็นดูนิยายของเราด้วยนะคะ ขอให้มีความสุขอย่างยิ่งค่ะ

ชื่อตอน : Diamond eyes {3}

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 2k

ความคิดเห็น : 3

ปรับปรุงล่าสุด : 26 พ.ย. 2562 17:50 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Diamond eyes {3}
แบบอักษร

แม้ว่าจะร้อนไปทั้งตัวมากแค่ไหน ทว่าจีนก็ยังคงรู้สึกถึงความร้อนของริมฝีปากที่กดย้ำลงมาบนตัวเองครั้งแล้วครั้งเล่าได้ดีไม่มีลดลง

ตามจริงแล้วมันรู้สึกมากขึ้นเรื่อย ๆ เสียด้วยซ้ำ

 

กลิ่นหอมหวานยังคงโอบกอดเอาไว้โดยรอบอย่างแน่นหนา แต่ดูเหมือนจะไม่แน่นเท่าอ้อมกอดจากเจ้าของร่างสูงใหญ่บ่ากว้างแข็งแรงที่แนบชิดใกล้

 

ดวงตาโตฉ่ำวาวช้อนมองใบหน้าหล่อเหลาคมสันของคนตรงหน้า แม้แปลกตาทว่าความจริงแล้วคุ้นเคยแต่จีนไม่ได้นึกไตร่ตรองตรงจุดนี้ ไม่ได้ไตร่ตรองสิ่งใดแม้สักสิ่ง

 

เพราะไม่มีเหลือสติให้ยั้งไตร่ตรอง หากไม่ได้ฮีทรุนแรงจนไม่เหลือสิ่งใดนอกจาการน้อมรับในสัญชาตญาณดิบ แองเจลโล ปาร์เกอร์คงไม่ได้ทำในสิ่งที่ตนกำลังทำอยู่

 

โอเมก้าต้องสาปเคยพบเจออัลฟ่าที่คลั่ง เบต้าที่ยั้งสติตนไม่อยู่ โอเมก้าที่ฮีทเพราะมีตนเป็นสาเหตุมานับครั้งไม่ถ้วน แต่ไม่เคยมีครั้งไหนที่จีนถูกทำให้ฮีทได้เช่นนี้ ไม่มีครั้งไหนที่เป็นตัวเขาเองซึ่งลุ่มหลงอบอวลอยู่ในกลิ่นหอมหวานและสัญชาติญาณที่ถูกกระตุ้นจนสุดขอบแบบนี้

 

ราวกับว่าเมื่อหลอมรวมกับกลิ่นเปลือกไม้หอม กลิ่นกระดังงาของโอเมก้าต้องสาปก็ย้อนมาเล่นงานตัวเอง และมันทำหน้าที่ได้อย่างดี

 

เกินต้านทาน

 

กึก 

 

เสียงกระทบดังขึ้นเมื่อแผ่นหลังบางกระทบเข้ากับชั้นหนังสือ โอเมก้าตัวน้อยไม่รู้สึกเสียด้วยซ้ำว่ามันเจ็บหรือไม่ เพราะสิ่งที่เห็น ที่รู้สึกกลับมีเพียงคนตรงหน้า

 

มีเพียงดวงตาคู่เรียวเล็กคมกริบที่บนเปลือกตาแต้มสองจุดไว้ ยามนี้ดวงตาคู่นั้นย้อมกลืนกลายเป็นสีดำสนิทประกายระยิบระยับ ราวกับเพชรสีนิลล้ำค่า

 

มันคุ้นเคย

 

"อื้อ" ดวงตาที่เคยจับจ้องไม่อาจทำได้ดังเดิมเมื่อถูกต้อนจูบเข้ามาอีกครั้ง ร่างน้อยของโอเมก้าถูกดันจนบดเบียดไปกับชั้นวางหนังสือด้านหลัง จีนยังคงรู้สึกร้อนแม้ว่าร่างกายจะถูกปลดเปลื้องเสื้อผ้าบนร่างออกไปจนแทบไม่เหลือ

 

และความร้อนนั้นมากขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเสื้อซับด้านในที่เต็มไปด้วยกลิ่นและถุงสมุนไพรระงับอาการฮีทที่ยังเหลืออยู่สองถุงถูกดึงออก สมุนไพรไร้ประโยชน์ไม่อาจทำหน้าที่ของมันได้อีกต่อไป

 

ในเมื่อตอนนี้มันไม่สามารถห้ามอารมณ์และสัญชาตญาณที่กำลังพุ่งขึ้นสูงได้แม้แต่น้อย

 

"....." ดวงตาเพชรสีดำเรียวเล็กต้องมองถุงสมุนไพรบนร่างน้อยขาวบางตรงหน้าด้วยความรู้สึกหงุดหงิดและทันทีที่เขวี้ยงเสื้อตัวนั้นให้ลอยออกไปจนห่างไกลหลายช่วงตู้หนังสือได้ก็กระตุกยิ้มมุมปากอย่างพออกพอใจ ร่างการปลดปล่อยพลังของอัลฟ่าออกมาอย่างสุดขอบและนั่นทำให้ร่างที่เดิมก็ใหญ่โตอยู่แล้วของอัลฟ่าขยายใหญ่มากขึ้นกว่าเดิม ขยายในทุกทุกส่วน

 

แผ่นอกขาวบางที่มีจุดแต้มสีสวยสองจุดบนอกสะท้านขึ้นลงราวกับลงมนตร์สะกดให้เจ้าชายอัลฟ่าแห่งนอร์ธยิ่งรู้สึกคลุ้มคลั่งและต้องการ

 

ยิ่งทุกลมหายใจที่สูดลงปอดนั้นมีกลิ่นกระดังงาจากผิวเนื้อขาวนุ่มปนกับกลิ่นเปลือกไม้หอมของตนก็ยิ่งกระตุ้นสัญชาตญาณดิบ

 

ไม่ใช่ครั้งแรกที่อัลฟ่าอย่างเบเนดิก ไดนาดิน นอร์ธคลั่ง ทว่านี่เป็นอาการคลั่งที่เกินจะยั้งสติมากที่สุด

 

กลิ่นนี้ โอเมก้าคนนี้

 

คนที่แม้แต่ความตายอยู่ตรงหน้าเขาก็จะไม่มีวันปล่อยให้พ้นจากมือตน

 

"อะ อาา" เสียงนุ่มหวานหลุดลอยออกมาจากริมฝีปากอิ่มที่ตึงบวมกว่าปกติจนแดงจัดจากการบดจูบ ลมหายใจหอบถี่เป็นหนึ่งเดียวกับจังหวะของลิ้นร้อนชื้นที่ดูดดึงและโลมเลียบนหน้าอกของจีนราวกับว่าเจอะเจออาหารรสเลิศที่จะสามารถดับความหิวกระหายได้

 

ยิ่งถูกเลีย ยิ่งผิวเนื้อนุ่มสัมผัสได้ถึงความร้อนและชื้น สองขาเรียวขาวก็แทบจะหมดเรี่ยวแรงให้ทรงตัว จีนรู้สึกว่าร่างของเขาร้อนจนแทบไม่เชื่อว่าจะเป็นร่างกายของตัวเอง โดยเฉพาะความรู้สึกในช่องท้องที่เริ่มร้อนขึ้นเรื่อย ๆ และน่าแปลกที่มันต้องการสิ่งที่ร้อนยิ่งกว่าเข้ามาเติมเต็ม

 

ริมฝีปากร้อนของอัลฟ่าต้อนไปตามผิวเนื้อนุ่มจนทั่วจากแผ่นอกไล่ขึ้นมาถึงซอกคอขาว ทั้งปาก ทั้งฟันและจมูกโด่งแหลมสำรวจไปจนทั่ว เหิมเกริกและกระหายไม่ต่างจากมือหยาบคู่ใหญ่ขย้ำฟอนเฟ้นเนื้อขาวของโอเมก้าจนขึ้นรอยแดง

 

กระดุมกางเกงผ้าของแองเจลโล ปาร์กเกอร์กระเด็นไปคนละทิศละทาง มือของอัลฟ่าอย่างเดฟมาถึงจุดหมายพร้อม ๆ กับที่ริมฝีปากไปถึง

 

สิ่งที่น่าหงุดหงิดรำคาญใจ

 

เดฟนิยามทั้งกางเกงชั้นในและแถบผ้าบนคอโอเมก้าเป็นสิ่งเดียวกันและใช้เวลากำจัดมันอย่างรวดเร็ว

 

ลิ้นร้อนสอดเข้าไปใต้ช่องว่างของแถบผ้าบนคอขาวบาง กัดดึงมันจนหลุดออกมาเพื่อเผยรอยเขี้ยวที่ตนตนตีตราพันธะสัญญาไว้ ฟันคมขบเม้มลงตามรอยกัดของตนบนคอขาวอีกหลายทีอย่างหลงใหลพร้อมมือใหญ่กระตุกดึงสิ่งกีดขวางด้านล่างจนร่วงหล่น

 

และวิหารแห่งนี้ก็พร้อมให้เจ้าชายอัลฟ่าได้ครอบครอง

 

"อ๊ะ อะ" เสียงหวานร้องแว่วเมื่อมือใหญ่ถูไถแก่นกายไวต่อความรู้สึกของตนเอง และหากไม่ได้ฮีทถึงเพียงนี้จีนคงดุตัวเองเต็มเสียงที่ไม่มีแม้แต่คำห้ามปราม กลับยิ่งยินดี

 

ยินดีเหลือเกินที่ถูกสัมผัส ยินดีให้อัลฟ่าเจ้าของกลิ่นเปลือกไม้หอมนี้สัมผัสมากยิ่งขึ้น มากกว่านี้อีก

และร่างกายตอบสนองสิ่งที่เต้นเร่าอยู่ในอกอย่างดี จีนขยับร่างของตัวเองตามการฉุดรั้งอย่างว่าง่าย เมื่อวงแขนแกร่งรวบเอวคอดและยกรั้งสะโพกอวบขึ้นจนตัวลอยเพื่อที่จะสอดแทรกเข้ามาระหว่างของสองขาเรียวขาวได้มากขึ้น

 

ปลายเท้าทั้งสองข้างของโอเมก้าต้องสาป แตะเหยียดยันร่างไว้กับชั้นวางหนังสือแถวถัดไป เมื่อที่แผ่นหลังยันร่างแนบชิดกับชั้นหนังสืออีกฝั่ง ทว่าที่ทั้งร่างลอยอยู่กลางอากาศก็ด้วยร่างกายใหญ่โตที่โอบอุ้มอยู่เป็นหลัก

 

โอเมก้าน้อยสะดุ้งวาบจากการร่วงล้ำของนิ้วที่สองจนมือน้อยที่บีบกำชั้นหนังสือข้างหลังออกแรงมากขึ้น

 

"อึก" น้ำตาเอ่อล้นจากดวงตาคู่สวยราวกับทะเลสาบที่เป็นประกายรับแสงจันทร์ ยิ่งนิ้วโป้งหยาบใหญ่ของอัลฟ่าผู้จับดาบ คลอนธนูเป็นนิจบดขยี้ส่วนปลายที่แสนว่องไวต่อความรู้สึก ของเหลวใสยิ่งหลั่งออกมามากยิ่งขึ้น จนนิ้วยาวที่จ้วงฟอนเฟ้นผ่านเข้าไปอย่างง่ายดาย แต่ก็ยังทิ้งความร้อนวาบและเจ็บไว้ตามเส้นทางที่ล่วงผ่าน

 

นิ้วจากสองเป็นสาม และเริ่มสาวเข้าออกอย่างอุกอาจมากขึ้นเรื่อย ๆ ทว่านั่นไม่ใช่ทั้งหมดที่ช่องทางด้านหลังซึ่งร้อนและเปียกลื่นขึ้นทุกขณะต้องการ

 

มันมีมากกว่านี้ มากกว่านี้อีก

 

จีนต้องการรู้สึกถึงเจ้าของกลิ่นเปลือกไม้หอมมากยิ่งกว่านี้

 

"อาา ฮึ่มม" เสียงครางฮึ่มอย่างยุ่งยากใจของอัลฟ่าตัวโตดังขึ้นเป็นระยะ ตอนนี้ตนไม่นึกอยากจะประนีประนอม เตรียมพร้อมหรือถนอมโอเมก้าตรงหน้านี้อีกแล้ว ยิ่งจับก็ยิ่งต้องการ อยากจะสอดใส่ตัวตนของตนเข้าไปจนลึกที่สุดตั้งแต่ที่กดข้อนิ้วเข้าไปในร่างนี้เพียงแค่ครึ่งเดียว

 

แต่ความบีบรัดแน่นที่เกิดกับนิ้วอีกเช่นกันที่ทำให้ตนอดทนสอดนิ้วเข้าไปแหวกว่ายเพื่อลดทอนความเจ็บต่อร่างกายนี้จนกว่าจะไม่อาจอดทนได้อีก

 

"อ๊ะ" ร่างน้อยสะดุ้งเฮือก จนแผ่นหลังบางสะท้านแอ่นแผ่นอกเข้ามาแนบใกล้น่ากัดกลืนเมื่อปลายนิ้วของเดฟทำหน้าที่ของตนได้ถูกทาง ผนังอุ่นร้อนบีบรัดแน่นเสียจนอัลฟ่าแทบเสียสติ

 

อดทนได้เท่านี้เดฟคิดว่าตนก็เก่งกาจมากแล้วเหลือเกิน

 

"เจ้า" เสียงทุ้มนุ่มกระซิบชิดใบหู จีนปลายตามองอย่างสงสัย แต่นั่นเป็นการยั่วอย่างร้ายกาจสำหรับคนที่กำลังจดจ้องอยู่

 

"ขออภัยล่วงหน้าก็แล้วกัน"

 

"...." ดวงตาโตเบิกโพลง หยดน้ำตาร่วงจากขอบตาอีกหลายต่อหลายหยด เมื่อรู้ซึ้งว่าคำขออภัยนั้นคือสิ่งใด ความร้อนที่แตะสำรวจอยู่ปลายช่องทางด้านหลังกดจ้วงเข้ามาลึกขึ้นอย่างรวดเร็ว แม้จะมีของเหลวใสจากอาการฮีทรอต้อนรับ แต่มันก็ฉีกทึ้งและรังแกผิวอ่อนบางในส่วนลึกซึ้งของโอเมก้าที่แสนบริสุทธิ์ได้อย่างใจร้าย

 

นิ้วทั้งห้าของแองเจลโล ปาร์เกอร์จิกอย่างแรงกับแผ่นอกแกร่งเบื้องหน้าตน ยิ่งอีกฝ่ายดันท่อนเนื้อร้อนนั้นเข้ามาความเจ็บก็กรีดฝังลึกลงในร่างของจีนมากขึ้นเรื่อย ๆ หยาดโลหิตหลั่งรินอย่างเกินจะต้านทาน ความร้อนในช่องท้องยิ่งขยับขยายไปมากกว่าเดิมจนตัวตนของอัลฟ่าฝังลึกเข้ามาจนสุด

 

ทั้งร้อนทั้งเจ็บ แต่กลับพึงพอใจ

 

ปลายเท้าของโอเมก้าร่วงหล่นลงจากชั้นหนังสือหลายครั้งเมื่อร่างกายสั่นคลอนจากการกระแทก จนกางเกงชั้นในที่เกี่ยวห้อยอยู่ตรงข้อเท้าได้รูปแกว่งไกวแต่มันก็ไม่ร่วงหล่น ยังโบกสะบัดตามจังหวะเหมือนธงต้องลมพายุ

 

ก่อนปลายเท้าจะแตะไต่ไล่สูงขึ้นเพราะสะโพกอวบถูกรั้งกระชับให้มั่นคง แนบชิดกับสะโพกและหน้าขาแกร่งมากกว่าเดิม เพื่อเปิดช่องว่างให้ยิ่งขยับร่างออกและกระแทกได้ลึกขึ้นกว่าเดิม

 

มือใหญ่ข้างที่ไม่ได้โอบกอดรั้งสะโพกอวบไว้ให้ลอยเหนือพื้นหินอ่อนของหอสมุด ถูกใช้ยันชั้นหนังสือเดียวกับที่แผ่นหลังบางพิงเอาไว้ แรงของอัลฟ่ากระแทกกระทั้นชั้นหนังสือพอ ๆ กับที่ใส่เข้าไปในร่างหอมนุ่มให้ผนังร้อนบีบรัดสำเร็จโทษท่อนเนื้อใหญ่แรงเท่าที่ใจอยาก

 

ตุบ ตุบ ตุบ 

 

หนังสือเล่มแล้วเล่มเล่าที่ถูกแรงกระทบส่งต่อไปร่วงหล่นจากชั้นหนังสือที่โอเมก้ากำลังพิงอยู่ แต่เสียงพวกนั้นไม่ได้สร้างความเปลี่ยนแปลงใดต่อสองร่างนอกจากอัลฟ่าที่ควงขยับสะโพกตัวเองจนหน้าขากระทบก้นนุ่มในจังหวะเดียวกับหนังสือที่ร่วงหล่น

 

หนังสือหล่นลงจนเกลี้ยงชั้น แต่เสียงการสอดใส่ก็ไม่ได้เงียบหายไปด้วย กลับยิ่งดังสะท้อนก้องในห้องสมุดไร้ผู้คนนี้มากกว่าเดิม

 

ดวงตาเพชรสีดำระยิบระยับของอัลฟ่าจดจ้องมองใบหน้าจิ้มลิ้มซึ่งชื้นด้วยหยาดเหงื่อไม่ต่างจากตน ทว่างดงามราวกับภาพฝัน

 

"เจ้า ... อาา นามของเจ้า" เดฟกระซิบถามเสียงโหยหา คำถามที่ต้องย้ำถึงสองครั้งเพื่อสู้กับเสียงของเนื้อกระทบเนื้อและร่างกายที่กระทบกับชั้นไม้

 

"บอกข้า ..." แองเจลโลจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาที่เป็นเพชรสีดำที่แสนเบลอเลือนเพราะน้ำตานั้นกลบตาโตคู่นี้ไปเป็นครึ่ง จังหวะสอดใส่ที่รุนแรงเร่าร้อนเมื่อครู่เนิบช้าลงอย่างรู้สึกได้ว่าร่างสูงใหญ่ที่กำลังกกกอดบดเบียดตนตั้งใจที่จะทำแบบนั้น

 

คาดคั้นเพื่อเอาคำตอบ

 

ความเร็วที่ลดลงเร่งให้ร่างกายของโอเมก้ายิ่งร้อนมากขึ้น ความเสียววาบ ปวดมวนในท้องน้อยออกฤทธิ์จนริมฝีปากอิ่มที่บดเม้มกันสั่นระริกไม่ต่างจากดวงตาคู่วาวสวย

 

"ฮึก" จีนพยายามบอกทางสายตาว่าอย่าแกล้งกัน แต่อัลฟ่ากลับยิ่งขยับสะโพกถอยห่างออกไป

 

“บอก อื้ม บอกข้าสิโอเมก้า” ริมฝีปากใจร้ายไม่ต่างจากเจ้าของนั่นทั้งเลียทั้งกัดดึงยอดอกเอาคำตอบ

 

"..จีน จีน แองเจลโล" เสียงหวานราวกับสรวงสวรรค์สำหรับคนที่ถูกแกล้งและคนที่กำลังอดทน

 

"เดฟ นามของข้า เดฟ" อัลฟ่าหนุ่มเอ่ยบอกนามที่มีเพียงคนสนิทเท่านั้นจะได้เอ่ยเรียก

 

"เรียกข้า จีน อา ให้ข้าแน่ใจว่าข้าไม่ได้เพียงแค่ฝันไป" ตนต้องการจะได้ยินชื่อตัวเองผ่านริมฝีปากอิ่มสวยนี้ เพราะเดฟไม่ต้องการให้นี่เป็นแค่ฝัน ตนคงทนไม่ได้หากนี่ไม่ใช่ความจริง แม้รู้ดีว่านี่ไม่มีทางใช่ฝัน เพราะเดฟคงไม่อาจฝันได้ดีและหอมหวานถึงเพียงนี้ได้

 

"เรียกข้าจีน อาา แล้วสรวงสวรรค์จะอยู่ในมือเจ้า" หรืออาจจะเป็นขุมนรกที่แม้แต่เทพีแห่งความอุดมสมบูรณ์ก็ยังเฝ้ามองด้วยใบหน้าร้อนขึ้นสี

 

"เดฟ ...เดฟ "

 

"...."

 

"ได้โปรด อึก อย่า อย่าหยุด"

 

ปึก 

 

"อื้ออ" โอเมก้าน้อยเหยียดขาสุดตัวเมื่อถูกกระแทกลึกเข้ามาอย่างรวดเร็วและรุนแรงจนปลายส่วนของความต้องการของเขาปะทะกับหน้าท้องแกร่งนั้นเต็มแรง

 

ร่างกายทั้งสองแนบเบียดชิดกลืนกันเป็นหนึ่งเดียวจนแม้แต่ฝุ่นที่เกาะหนังสือยังลอดผ่านไปไม่ได้ มือน้อยทั้งสองแตะแนบบนแผ่นอกแกร่ง แขนทั้งสองข้างของอัลฟ่ากางกั้นจิกกำท่อนไม้ของชั้นหนังสือเหนือร่างน้อยน่ากลืนกินตรงหน้าตน ทารุณมันรุนแรงพอ ๆ กับสะโพกสอบที่เสียบเสยเข้าไปในร่างหอมหวาน

 

โครม!  

 

ชั้นหนังสือไม้ขัดมันอย่างดีเอนลงไปตามแรงโน้มถ่วงของพื้นโลกเพราะไม่อาจต้านทานแรงกระแทกได้อีกต่อไป ยังมีโชคที่มันเป็นชั้นหนังสือในแถวที่ลึกที่สุด มันจึงล้มเข้าใส่กำแพงหนาทึบ ไม่ใช่ตู้หนังสืออื่นจนเกิดปรากฏการตู้หนังสือล้มเป็นโดมิโนให้บรรณารักษ์ประจำหอสมุดต้องหลั่งน้ำตา

 

จีนกัดปากตัวเองเต็มแรงจนเลือดซิบเพราะแรงกระแทกเมื่อร่างกายร่วงหล่นลงตามตู้ที่พิง มันยิ่งทำให้แท่งเอ็นร้อนใหญ่ยิ่งตอกลึกเข้ามามากขึ้น ทุกอย่างไม่ได้หยุดลง ชั้นหนังสือลาดเอียดพิงผนังมั่นคงให้ทุกจังหวะดำเนินไปได้ดีกว่าเก่า

 

ความเสียดเสียวยิ่งทวีรุนแรงขึ้น

 

หัวใจของแองเจลโลเต้นเร็วเสียจนเจ้าของกลัวมันจะหลุดออกมาจากอก

 

ไม่ต่างจากความตื่นตัวสุดขีดที่เดฟกำลังรู้สึก มือหนาเสยเส้นผมเปียกชื้นของตัวเองไปด้านหลังเพราะรำคาญที่มันเกะกะบดบังการมองเห็นสิ่งสวยงามตรงหน้า มือหนาอีกข้างดึงต้นขาขาวให้ยิ่งแยกกว้าง

 

เดฟรู้สึกว่าตนกำลังจะทนไม่ไหว สายตายั่วเย้าที่จ้องมองตนนั้นก็ชี้ชัดว่าเราไม่อาจต้านทานความเร่าร้อนนี้ได้อีก ต่อให้จะอยากกลืนกินร่างน้อยนี่นานกว่านี้อีกนิด แต่การถึงจุดสุดยอดที่ยอดเยี่ยมที่สุดกว่าครั้งไหน ๆ ก็เป็นจุดหมายที่เดฟชอบใจมากเช่นกัน

 

เร็วขึ้นอีกนิด กระทบจุดไวต่ออารมณ์ให้แรงขึ้นอีก

 

และโหมโรมรันความปรารถนาเข้าสู่ความหอมหวานถี่ยิบหนักหน่วงขึ้น

 

"อึก อื้อ อ๊ะ ด .. เดฟ อ๊ะ อะ" จีนรู้สึกว่าตัวเองหายใจแทบไม่ทัน แม้จะร้อน คับและจุกแน่นแต่สะโพกอวบก็ขยับตามจังหวะเข้าออกนั้นเช่นกัน สอดประสานไม่ต่างจากดวงตาที่ยังคงจดจ้องกันและกัน

 

กลิ่นหอมรอบกายในยามนี้หอมมากยิ่งขึ้น

 

"......" ริมฝีปากอิ่มเผยอค้าง ดวงตาโตของจีนหยีปิด เช่นทั้งเนื้อตัวนุ่มหอมที่เกร็งแน่นและนั่นก็กอดรัดท่อนเนื้อร้อนได้แนบแน่นขึ้น จนความร้อนฉ่าทะลักเข้าสู่ร่างน้อยระลอกใหญ่ ไม่ต่างจากความขุ่นขาวที่เลอะเทอะไปทั่วหน้าท้องแกร่งและเส้นขนที่ด่ำดิ่งลงเป็นทางสู่จุดแก่นกลางกายของอัลฟ่า

 

แต่ยามนี้เส้นทางขนนั้นกลับสุดปลายทางที่สะโพกอวบและช่องทางที่กำลังบีบรัดแน่นของโอเมก้า

 

เจ้าชายอัลฟ่าแห่งนอร์ธยอมรับว่าตนผ่านสนามรักมาประมาณหนึ่ง แต่ไม่เคยรู้สึกเติมเต็มและเยี่ยมยอดเช่นนี้มาก่อนเลย ของเหลวขุ่นทะลักออกมาจนเปรอะเลอะไปทั่วหน้าต้นขาเรียวขาวเพราะส่วนแก่นกายของอัลฟ่าที่ล็อคติดท่ามกลางผนังอุ่นร้อนของโอเมก้า

 

เดฟไม่ติติงอาการน็อทของตัวเอง กลับชมชอบที่มันทำให้ตนยิ่งแนบชิดกับโอเมก้าแสนยั่วเย้าเช่นนี้

 

ปลายนิ้วหยาบแตะที่ริมฝีปากอิ่มและบดคลึงเนิบช้าอย่างหลงใหล

 

"จีน ...จีน" เอ่ยเรียกร่างน้อยที่ตนคร่อมกอดอยู่บนชั้นวางหนังสือไม้ที่เอนพังพาบ ดวงตาโตที่เริ่มปรือปรายจ้องมองฉ่ำเยิ้ม เดฟตีค่าแววตาที่เต็มไปด้วยอารมณ์ไม่ต่างกับของตนว่ากำลังต้องการเช่นกัน

 

ต้องการจูบนี้

 

"...." เมื่อรสจูบคลายออก เปลือกตาที่ปิดปรือลงฟ้องร้องได้ดีว่าโอเมก้าตัวน้อยในอ้อมกอดนั้นหมดเรี่ยวแรงจะสู้รบกับอัลฟ่าอย่างตนเสียแล้ว

 

พอพินิจดูเดฟคิดว่าบนตู้หนังสือคงไม่เหมาะเท่าไหร่ที่จะซุกซบแนบอิงกันจนกว่าอาการน็อทจะคลายลงโดยเฉพาะกับโอเมก้าผอมบางที่อ่อนล้าเช่นจีน

 

อ้อมแขนแข็งแรงรวบอุ้มร่างน้อยที่ยังแนบชิดกันไว้ซบอก ท่อนแขนโอบรั้งสะโพกอวบให้เกี่ยวเกยกับเอวแกร่งของตนไว้ รอยยิ้มมุมปากกระตุกกว้าง ตอนที่เดฟเกี่ยวดึงชั้นในสีขาวออกจากข้อเท้าของจีน

 

กึก กึก กึก กึก 

 

ผ้าม่านที่ใช้บดบังหน้าต่างบานโตใกล้กับหน้าต่างถูกดึงลงมาด้วยแรงของอัลฟ่ายามที่ปลดปล่อยพลังจนกองแนบพื้นได้กองผ้านิ่ม ๆ กองโต ที่แม้จะไม่หนานุ่มเท่าผ้านวมบนเตียงแต่ก็ดีกว่าพื้นแข็ง ๆ

 

เดฟเอนร่างของตนนอนลงบนผ้าโดยมีร่างน้อยของโอเมก้าที่หลับสนิทนอนซบอยู่บนอ้อมอก อัลฟ่ายังมิอาจข่มตาหลับแม้จะออกแรงไปไม่น้อย เพราะอาการน็อทที่ทำให้ตนยังคงตื่นตัว

 

จึงเป็นช่วงเวลาให้ตนได้จ้องมองใบหน้างดงามของจีนและพินิจถึงสิ่งที่เพิ่งเกิดขึ้น การทำแบบนั้นมันยิ่งทำส่วนปลายที่ล็อคจากการน็อทกะฉอกของเหลวเข้าไปมากขึ้นอีกระลอก

 

เรื่องวันนี้แม้จะผิดแผนจากที่วางไว้ไปหลายส่วน แต่เดฟไม่นึกเสียใจแม้สักนิดที่ได้ทำมันลงไป

 

ที่ได้กอดโอเมก้าของเขาไว้แนบชิดให้อุ่นในอกเช่นนี้

 

 

 

เดฟไม่แน่ใจว่าตนหลับไปนานแค่ไหน แต่ก็คงหลายต่อหลายชั่วยาม เมื่อแสงแดดซึ่งลอดผ่านเข้ามาในหอสมุดจากผ้าม่านที่ถูกดึงกระชากออกยามนี้กลายเป็นแสงจันทร์เหลืองนวลเรืองรองในความมืดมิด

 

แม้ตนจะนอนอยู่ห่างจากหน้าต่างบานนั้นพอควร ทว่าแสงจันทร์ก็ยังเผื่อแผ่เมตตามอบเสี้ยวแสง ให้ดวงตาที่ทำงานได้อย่างดีของอัลฟ่าได้จดจ้องมองใบหน้าน่ารักที่แสนจะลงตัวเข้ากันดีในทุกส่วนบนเครื่องหน้าของโอเมก้าที่ยังคงหลับใหล

 

แม้อาการน็อทจะสิ้นฤทธิ์และคลายร่างกายของเราสองออกจากกันแล้ว ทว่าเดฟก็ยังมินึกอยากปล่อยร่างน้อยนี้ลงไปจากอก ยังคงใช้ร่างหนาใหญ่ของตนต่างเตียงให้แก่จีน ปลายนิ้วสากหยาบของอัลฟ่าเกลี่ยไปตามผิวแก้มนุ่ม และนั่นคงระคายผิวอ่อนบางพอควร ใบหน้าน่ารักจึงซุกมุดหนีเข้ากับแผงอกแกร่ง

 

รอยยิ้มวาดชัดที่มุมปาก นิ้วและมือแสนระรานหยุดทำการคุกคามค่ำคืนแห่งการพักผ่อนของโอเมก้า

 

พออาการคลั่งหายไปจนหมดสิ้น รวมทั้งร่างกายได้พักผ่อนมากเพียงพอ เจ้าชายอัลฟ่าแห่งนอร์ธก็มั่นใจในสัญชาติญาณของตนเองที่แม่นยำไม่ผิดเพี้ยน แม้แต่ยามที่ร่อแร่ใกล้สิ้นลม ตั้งแต่ครั้งแรกที่เจอโอเมก้าน้อยผู้นี้

 

แองเจลโล คือคู่แท้แห่งโชคชะตาของเขา

 

ความหลงใหลดึงดูดกันและกันที่เกิดขึ้นในหอสมุดเมื่อไม่กี่ชั่วยามมานี้ยิ่งตอกย้ำให้เดฟมั่นใจ

 

เมื่อคิดเช่นนี้แล้วความพออกพอใจที่พองโตขึ้นมาก็เริ่มทำให้บางสิ่งที่เพิ่งสงบเริ่มพองตัว เดฟนึกติงสัญชาติญาณดิบที่หิวกระหายของตนขึ้นมาเล็กน้อย เพราะเมื่อเกิดขึ้น แต่มันหาสะสางได้ไม่ ในเมื่อโอเมก้าน้อยยังบอบช้ำ และหลับใหลแบบนี้

 

มันทำให้เขาเสียโอกาสที่จะได้นอนโดยมีจีนซุกกอดไว้แนบอกไป

 

แม้จะนึกเสียดายอยู่นิดหน่อย แต่สองแขนแกร่งก็รวบร่างน้อยลงนอนซุกกับกองผ้าม่าน ก่อนจะยันตัวลุกขึ้นก็อดกดจมูกกับแก้มนุ่มหอมนั้นอีกครั้งไม่ได้

 

มือหนากระชับผ้าม่านคลุมร่างของโอเมก้า เดินตรงหากองเสื้อผ้าซึ่งเคียงใกล้กับตู้หนังสือที่ล้มจนหมดท่า เดฟใส่กางเกงของตัวเอง เครื่องแต่งกายชิ้นเดียวของตนที่ยังไม่แปรสภาพเป็นเศษผ้า พิจารณาเสื้อผ้าที่ตัวเล็กเกินกว่าตนจะใส่ได้ และพบว่ามันค่อนข้างแย่

 

มีแค่กางเกงชั้นในของจีนที่ไม่ขาด แต่ก็เปียกชื้นจนไม่ควรใส่ตอนนี้ให้ไม่สบายตัว

 

ผ้าม่านนั่นหนานุ่มอยู่พอควร แต่อากาศยามดึกใกล้ยอดเขาของเมืองลินน์ก็มิอาจเมินเฉยต่อความหนาวเย็นได้

 

เบเนดิก ไดนาดิน นอร์ธ เดินตรงไปที่ตะเกียงน้ำมันใช้ก้านไม้ขีดจุดมันจนสว่างไสว ก่อนจะตรงไปหาตะเกียงหินไฟอีกสองสามอันแล้วจุดให้ความสว่างไม่ไกลจากจีนนัก

 

ขายาวแข็งแรงของอัลฟ่าเดินไปหยิบเสื้อคลุมสีเข้มที่ตนถอดไปก่อนตั้งแต่แรกติดมือกลับมาจากชั้นหนังสือที่ห่างไปสิบกว่าแถว วางมันทับคลุมผ้าม่านบนร่างน้อยอีกชั้น

 

"อื้อ" พอเห็นจีนซุกแก้มและจมูกเข้าไปกับเสื้อคลุมเนื้อดีของตน เดฟก็ยิ่งพอใจ

 

ดูจากพระจันทร์คืนนี้ยังเหลือเวลาอีกมากโขก่อนจะย่ำรุ่ง เดฟเดินตรงไปที่ชั้นหนังสือจากไม้เนื้อดี อัลฟ่าออกแรงดึงมันขึ้นมาตั้งตรงเหมือนเดิมด้วยเสียงที่เบาที่สุด

 

เขาเห็นสายตาและท่าทางมีความสุขตอนที่จีนจ้องมองหนังสือพวกนี้ ส่วนตัวเขาเองก็ชื่นชอบมันไม่น้อยเช่นกัน จึงเลือกที่กบดานในเมืองลินน์เป็นหอสมุดแห่งนี้

 

พวกทหารของจาคอปมีแอบสอดส่องตามหาเขาอยู่บ้าง เพราะยังไม่เชื่อเต็มร้อยในช่วงแรกที่ได้รับข่าวลวงเรื่องร่างของอัลฝ่าถูกเผาและทิ้งผลึกเพชรสีดำที่ไม่ได้เจียรนัยไว้

 

แต่เมื่อลองตรวจสอบก็ไม่พบอะไรผิดปกติ พวกนั้นก็ล่าถอยไปจากเมืองลินน์ในที่สุด แต่ช่างน่าขัน น่าพอใจและปนเศร้าใจนิด ๆ ในเวลาเดียวกัน ที่พวกมันไม่เคยคิดเหยียบย่างมาที่หอสมุดซึ่งตั้งตระหง่านนี้เลย ทั้งเพื่อตามหาหรืออ่านตำราสักเล่ม

 

กึก 

 

เดฟสอดหนังสือกลับเข้าไปในชั้นเล่มแล้วเล่มเล่าอย่างขะมักเขม้น ดวงตาคมกวาดมองชื่อบนปกและพยายามจัดหมวดเรื่องใกล้เคียงกันได้อยู่ข้างกัน มันมีอยู่นับร้อยที่ตกลงมา แม้จะเป็นตำราเก่าแต่ก็ได้รับการเย็บกี่ด้ายเข้าสันเล่มอย่างประณีตบรรจงจนทำให้มีเสียหายเพราะหน้ากระดาษหลุดราวห้าเล่มเท่านั้น

 

เดฟจะขอไถ่โทษและรับผิดจากคุณแอนนาบรรณารักษ์ผู้ดูแลหอสมุดเองภายหลังก็แล้วกัน

 

หนังสือเล่มสุดท้ายที่ยังอยู่ในสภาพสมบูรณ์ถูกสอดกลับเข้าชั้น เดฟรวบหนังสือห้าเล่มที่ชำรุดวางไว้ด้านล่างสุด

 

กึกกึก 

 

มือใหญ่ลองจับเขย่าชั้นอีกครั้งเบา ๆ เมื่อเห็นมันยังเรียบร้อยดี ไม่มีแตกหักหรือโคลงเคลงตรงไหนก็ชี้ชัดว่าชั้นไม้นี่ยังมั่นคงดังเดิม

 

พอคิดมาถึงตรงนี้ การที่มันล้มลงไปในคราแรกก็เพราะเรี่ยวแรงของอัลฟ่าที่กำลังคลั่งล้วน ๆ ริมฝีปากหยักบางเม้มแน่นเมื่อความคิดบางอย่างแล่นขึ้นมา มือหนาเสยเส้นผมสีเทาน้ำเงินของตัวเองอย่างลวก ๆ

 

คุกเข่าลงข้างกองผ้าม่าน แหวกมันออกจนถึงร่างขาวเปลือยด้านใน ที่เห็นทรวดทรงและผิวเนื้อได้ชัดเจนยิ่งขึ้นจากตะเกียงหินไฟ

 

ตู้หนังสือมั่นคงยังล้มครืน แล้วร่างที่กั้นกลางระหว่างตู้กับอัลฟ่าบ้าคลั่งจะเป็นอย่างไร

 

รอยจ้ำ ช้ำเป็นรอยแนวชั้นไม้สองสามรอยที่หัวไหล่บางกับกลางหลังบอกเดฟได้ทั้งหมด ไม่นับรวมรอยขบดูดที่เจือติดผิวขาวให้ได้เห็นจนทั่ว หนาแน่นพิเศษตรงคอขาวเคียงชิดรอยกัดตีตราพันธะสัญญาและยอดอกทั้งสองข้าง

 

เดฟถอนหายใจเฮือกยาว น้องชายของตนลอเรนโซนั้นเป็นโอเมก้าเช่นกัน ตนรู้ดีว่าร่างกายของโอเมก้ารักษาบาดแผลได้ไม่ดีเท่าที่อัลฟ่าเป็น

 

เช่นนี้หากไม่หายาให้ดื่มกินหรือแต้มทา ตื่นมาคงเจ็บหนักไปทั้งตัว

 

เดฟไม่ภูมิใจกับรอยช้ำบนตัวจีน แต่ก็ไม่มีความคิดว่าเรื่องราวไม่ควรเป็นเช่นนี้

 

มันควร และเดฟพอใจที่มันเกิดขึ้น

 

ตุบ 

 

ในขณะที่เดฟกำลังคิดว่าหากลงไปเอายาจากห้องของตนควรจะอุ้มจีนติดมือไปด้วยหรือให้นอนรออยู่ตรงนี้ก่อนดี เสียงหล่นกระทบเบา ๆ ก็เรียกความสนใจของดวงตาฉับไวจากอัลฟ่าได้ทันที

 

และนั่นทำให้เขาทันเห็นถุงผ้าสีขาวตกลงบนพื้น จากเพียงก้นถุง ก็ค่อย ๆ มีตัวถุงปรากฏขึ้นมากลางอากาศจนเต็มใบในเวลารวดเร็ว

 

เจ้าชายอัลฟ่าแห่งนอร์ธจ้องมองมันอย่างระแวดระวัง กระชับโอเมก้าในอ้อมกอดให้ถอยห่างออกมาด้วยกัน ก่อนจะมีกระดาษอีกใบ ปรากฏขึ้นและตกลงไม่ไกลกันนัก

 

น้ำหมึกบนนั้นเขียนไว้ชัดเจนจนแม้ไม่ปรี่ตรงไปหยิบเดฟก็พออ่านมันออก ใจความคร่าว ๆ ทำให้ตนฉวยมันขึ้นมาอ่านอีกครั้ง โดยวางร่างของโอเมก้าที่หลับใหลนั่งเอนอยู่ในอ้อมอก

 

'ข้าคิดว่าเจ้าคืออัลฟ่า ข้าไม่รู้ว่าเจ้าเป็นใครและได้เกิดเรื่องเลวร้ายมากเท่าที่ข้าคาดคะเนหรือไม่ หากโชคชะตานำพาให้มันเกิด ในถุงนั้นคือยาผงขาว ยาสมานแผลและลดอาการช้ำชั้นดีสามขนาน สีผึ้งปรุงสำหรับทาแผลสดและแผลช้ำแม้ในที่บอบบาง ยาระงับอาการคลั่งและยาระงับอาการฮีทดีที่สุดที่ข้ามี 

จงใช้มัน โดยเฉพาะยาผงขาว อย่าทำลายชีวิตของเด็กคนนั้นไปมากกว่านี้เลย นี่คือสิ่งที่ข้าจะขอในฐานะครูของเด็กคนนั้น เพียงแค่นี้แองเจลโล่ก็ลำบากมากพอแล้ว 

เกเบรียล ครูใหญ่แห่งโรงเรียนโอเมก้าลินน์' 

 

แม้ไม่มีนามสกุลซินเวียร์ต่อท้ายให้แน่ใจ แต่ดูเหมือนคำเล่าลือที่ว่าครูใหญ่ของโรงเรียนโอเมก้าลินน์เป็นแม่มดจะเป็นจริงมากกว่าเท็จ

 

เดฟวางกระดาษในมือของตนลง แขนยาวเอื้อมคว้าถุงตรงหน้ามาไว้ครอง เมื่อเปิดดูก็เห็นยาครบดังที่ระบุในจดหมาย เพิ่มเติมด้วยกระบอกน้ำและกระดาษที่ระบุวิธีการใช้ยาอย่างละเอียด ราวกับครูใหญ่เกเบรียลกังวลว่าอัลฟ่าที่ข่มเหงนักเรียนของตนจะทำไม่ถูกต้อง

 

มันเขียนไว้ชัดเจนว่าต้องให้จีนดื่มยาผงขาวเป็นสิ่งแรก

 

เพราะเป็นเจ้าชาย เบเนดิก ไดนาดิน นอร์ธ รู้จักยาผงขาวจากการเล่าเรียนดี มันมีไว้เพื่อไม่ให้มีเด็กถือกำเนิดขึ้นเมื่อกิจกรรมที่ส่งผลแบบนั้นถูกกระทำ

 

มันได้ผลกับโอเมก้าทั้งการดื่มก่อนและหลังร่วมรัก หรือในแม้แต่กรณีที่อัลฟ่าน็อทและปล่อยน้ำเชื้อมากมายเข้าไปเพื่อหวังการสืบทอดทายาทตามธรรมชาติ และจะได้ผลดีที่สุดเมื่อดื่มก่อนครบยี่สิบชั่วยาม

 

เดฟแน่ใจว่าหลังจากที่ตนทำตู้ล้ม เวลายังไม่ผ่านไปนานขนาดนั้น อาจไม่ถึงสิบชั่วยามด้วยซ้ำ

 

ดวงตาเรียวคมจ้องมองยาผงขาวในมือ เพราะสัญชาติญาณแห่งการครอบครองที่เต้นเร่าคู่จิตวิญญาณอัลฟ่า มันทำให้เขาพอจะคิดออกแม้ไม่เคยคิดมาก่อนเกี่ยวกับการมีลูก

 

ในบางเสี้ยวความคิดนั้นแล่นวาบขึ้นมาว่าหากโอเมก้าน้อยคู่แท้ตั้งครรภ์ลูกของเรา จีนจะเป็นเพียงของเขาตลอดไปยิ่งกว่าเดิม

 

แต่ไม่ควรมีเด็กคนไหนเกิดมาเพราะเหตุผลเห็นแก่ตัวเช่นนั้น ไม่ควรมีเด็กที่ไม่รู้ความเกิดมาเพื่อเหตุผลเห็นแก่ตัวไหน ๆ เขาผู้เป็นหนึ่งในเจ้าชายแห่งนอร์ธรู้ดี

 

และมันยังไม่สมควรสักอย่าง โดยเฉพาะเวลาและสิ่งที่เขาต้องทำต่อไป

 

ตามจริงการที่จีนปรากฏตัวขึ้นตอนนี้ไม่ได้เพิ่มผลดีขึ้นเลย ถ้ายังจะมีเด็กอีกคนคงเป็นฝันร้ายของแผนที่วางไว้

 

อัลฟ่าเดฟเลือกที่จะทำตามคำแนะนำในจดหมายของครูใหญ่ซึ่งส่งมาให้โอเมก้าจีนอย่างครบถ้วนในทุกตัวยาที่ได้รับมา

 

 

 

ฝากน้องจีนไว้ในอ้อมใจของทุกคล (พี่ซากด้วยต้ะ)

 

#ดมอบีนยอง 

@butterfly8ffect 

ความคิดเห็น