ปลายอักษรา

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

สวาทรักเจ้านาย - เด็กมันอ่อย NC+ (กรรณ x แก้ว)

ชื่อตอน : สวาทรักเจ้านาย - เด็กมันอ่อย NC+ (กรรณ x แก้ว)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 51k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 01 มิ.ย. 2563 18:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
สวาทรักเจ้านาย - เด็กมันอ่อย NC+ (กรรณ x แก้ว)
แบบอักษร

 

“สวัสดีค่ะคุณกรรณ” 

ฉันวางกระเป๋าและยกสองมือขึ้นพนม ก้มศีรษะลงไหว้ชายอายุสี่สิบสองตรงหน้า 

“หนูแก้วใช่มั้ย น่ารักน่าเอ็นดูเหมือนที่ป้าแหวนบอกเลยนะ” 

คุณกรรณ เป็นเจ้านายของป้าฉันที่เพิ่งลาจากตำแหน่งแม่บ้านกลับไปทำสวนทำนาเพราะวัยชรา  

จึงส่งฉันที่ต้องทำงานหาเงินส่งน้องอีกสองคนเรียนให้จบ จึงไม่ได้เข้ามหาวิทยาลัยมาทำงานแทน 

“ขอบคุณค่ะ ถ้าคุณกรรณมีอะไรเรียกใช้หนูได้ตลอดเวลาเลยนะคะ” 

เขาตัวใหญ่ สูง ผิวพรรณขาวสะอาดตา ใบหน้าก็ดูเคร่งขรึมแต่กลับมีรอยยิ้มใจดีปรากฎ 

“อืม เพิ่งมาถึงวันแรกไปพักผ่อนก่อนเถอะ พรุ่งนี้ค่อยเริ่มงานก็ได้” 

“ค่ะ งั้นหนูขอตัวเอาของไปเก็บก่อนนะคะ” 

ฉันก้มลงหยิบกระเป๋าจนกระโปรงร่นขึ้นมาเห็นต้นขา  

แอบเหลือบตาไปก็เห็นคนอายุมากเบิกตาโพลงและพยายามเก็บอาการไว้  

ก็ฉันทั้งสาวทั้งสวยนี่นา เขาจะสนใจก็ไม่แปลก คนนะไม่ใช่พระอิฐพระปูน 

21.30 นาที 

พอเก็บข้าวของเข้าที่ในห้องแม่บ้านเสร็จก็ออกเดินสำรวจบ้านไปทั่ว  

ยกกาแฟเสิร์ฟให้คุณกรรณที่ขะมักเขม้นทำงานอยู่แต่ในห้องเสร็จ ฉันก็กลับเข้ามาต่อสายโทรศัพท์หาป้า 

[ ป้า หนูมาถึงแล้วบ้านคุณเขาแล้วนะ ] 

“เออดีๆ ตั้งใจดูแลรับใช้เขาล่ะ” 

ป้าตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงงัวเงีย เวลานี้คนต่างจังหวัดคงนอนหลับพักผ่อนกันหมดแล้วล่ะ 

[ จ้ะ ว่าแต่คุณเขาไม่มีลูกมีเมียเหรอป้า หน้าตาก็ดี การงานก็ดูมั่นคง ทำไมถึงอยู่คนเดียวล่ะ ] 

ฉันแอบถาม เพราะตอนแรกนึกว่าเจ้านายป้าจะเป็นตาแก่หน้าโหดที่ไหนได้ดันพลิกล็อคเสียนี่  

จะให้แกล้งทำเป็นไม่สนใจก็คงไม่ได้ ขอแอบสืบประวัติหน่อยแล้วกัน 

“ไม่มีหรอก วันๆเขาทำแต่งานนั่นแหละ เอ็งน่ะไม่ต้องสอดรู้เรื่องเจ้านาย รีบนอนซะพรุ่งนี้จะได้ตื่นแต่เช้าไปตลาด” 

แหม ได้ยินแบบนี้ฉันก็โล่งใจแอบยิ้มก่อนจะบอกลาป้า 

[ จ้าๆ ไปแล้วจ้ะ ฝันดีนะป้า ] 

7.00 นาที 

“ข้าวต้มกุ้งค่ะ” 

ฉันยกอาหารมาเสิร์ฟพร้อมยืนรอเก็บถาดหรือเติมน้ำและให้บริการอื่นๆเพิ่มระหว่างคุณกรรณรับประทานอาหาร 

“อื้ม อร่อย หนูแก้วทำอาหารเก่งนะเนี่ย” 

เขาหันมาชมทั้งที่ยังเคี้ยวหยับๆด้วยสีหน้ามีความสุข 

“ป้าบอกน่ะค่ะว่าคุณกรรณชอบรสชาติประมาณไหน หนูเลยลองทำดู” 

ฉันเองก็พอศึกษาถามป้ามาบ้างว่าต้องทำอะไรในบ้านหลังนี้ให้ถูกใจเจ้าของ 

“เอาใจเก่งจัง แบบนี้สามีคงรักตายเลย” 

เขาพูดพลางเงยหน้าขึ้นสบตา ฉันชะงักไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบ 

“หนูไม่มีสามีหรอกค่ะ เพิ่งจะยี่สิบ” 

แอบคิดว่าคำถามแบบนี้ไม่ใช่ที่ผู้ชายชอบถามหยั่งเชิงคนที่คิดจะผูกสัมพันธ์ด้วยหรอกเหรอ 

“ขอโทษทีนะที่เผลอพูดมากไป ฉันเองอายุปูนนี้ก็ไม่มีเหมือนกัน” 

เขาถ่อมตัว จงใจจะบอกเป็นนัยๆว่าตัวเองก็ยังไม่มีใครสินะ 

“คุณกรรณยังไม่แก่สักหน่อย ยังหนุ่มยังแน่นแถมหล่ออีกต่างหาก” 

ฉันโปรยรอยยิ้มหวานและสายตามีความหมายส่งให้ 

“ฮ่าๆ พูดแบบนี้ฉันเขินตายเลย” 

เขายกน้ำขึ้นมาจิบและพูดต่อ 

“หนูแก้วเองก็ทั้งสวยทั้งสาวนะ อยากเรียนต่อไหมล่ะ ฉันจะส่งเสียให้” 

“ไม่ดีกว่าค่ะ ชีวิตแก้วมีอะไรต้องทำอีกมาก” 

เผลอๆได้รับใช้เขาทั้งวันทั้งคืนด้วยซ้ำ  

Rrrrr Rrrrr 

เสียงโทรศัพท์ดังขึ้นขัดจังหวะ คุณกรรณจึงลุกขึ้นจากโต๊ะอาหารและบอก 

“ฉันต้องไปแล้วล่ะ ขอบคุณนะสำหรับข้าวต้ม” 

เขาสะบัดสูทและทำท่าจะใส่ 

“ยินดีค่ะ เอ่อ ให้แก้วช่วยดีกว่านะคะ” 

ฉันจึงเข้าไปช่วยและแอบเอากายเบียดเสียดสีนิดหน่อยจนได้กลิ่นน้ำหอมสะอาดๆบริเวณต้นคอแกร่ง 

“ขอบใจนะ” 

เขาก้มลงมากระซิบใกล้หูจนใบหน้าเกือบชิดกันและผละออกไป 

ทั้งวันฉันได้แต่คิดทบทวนถึงท่าทีพวกนั้น และรู้สึกว่าเข้าใจไม่ผิด  

คุณกรรณต้องจงใจทำเหมือนที่ฉันจงใจอ่อยเขาแน่ๆ 

21.50 นาที 

พรึ่บ 

ระหว่างที่กำลังอาบน้ำอยู่ไฟก็กระพริบถี่ๆและดับลงจนบริเวณนั้นมืดสนิท 

“ว้าย ฟะ ไฟดับเหรอเนี่ย ตายแล้ว” 

ฉันรีบนุ่งผ้าเช็ดตัวออกจากห้องน้ำและเดินเข้าไปในบ้านหลังใหญ่ 

“คุณกรรณคะ คุณกรรณ” 

พอเข้าไปในบ้านหลังใหญ่กลับมีแสงไฟสว่างจ้าปกติ 

“หนูแก้ว ว่าไง เสียงดังมีอะไร” 

เขาเดินลงจากบันไดมาและถามด้วยน้ำเสียงตกใจ 

“คือไฟห้องมัน..” 

ฉันชี้มือไปทางห้องตัวเอง ไม่รู้จะอธิบายยังไง ยังกับจงใจดับแค่ที่เดียว 

“อ๋อ ไฟมันชอบตก เดี๋ยวพรุ่งนี้ฉันเรียกช่างมาเปลี่ยนให้นะ” 

เขาพยักหน้าเข้าใจและบอก 

“ค่ะ แล้วคุณกรรณพอจะมีไฟฉายหรือเทียนมั้ยคะ พอดีแก้วไม่ค่อยถูกกับความมืดสักเท่าไหร่” 

พอฉันบอกแบบนั้น เขาก็เดินหันหลังนำขึ้นบันไดไป 

“ลองขึ้นมาหาบนห้องฉันแล้วกัน” 

“แถวลิ้นชักหน้าทีวีนั่นแหละ” 

เขาเปิดประตูเข้าไปในห้องและนั่งที่เตียง ฉันก้มลงหาของในลิ้นชักโดยลืมไปเสียสนิทว่าตัวเองอยู่ในชุดอะไร 

“คุณกรรณคะ แก้วหาไม่เจอเลย อ๊ะ” 

หมับ พึ่บ 

มือใหญ่จับผ้าฉันเปิดก่อนจะดึงปิดลงมาให้และยิ้มมุมปาก 

“ระวังหน่อย โป๊หมดแล้ว” 

ฉันเข้าใจสถานการณ์ทันที ไฟคงไม่ได้บังเอิญดับเองตอนฉันอาบน้ำ  

และถ้าเขาไม่มีอารมณ์คงไม่มาแกล้งเปิดผ้าแอบดูก้นฉันหรอก 

“ไม่เป็นไรค่ะ” 

ฉันลุกขึ้นและกระชากปมผ้าขนหนูที่ขดไว้ออก 

“หืม หนูแก้วว่าอะไรนะ” 

คุณกรรณทำเป็นไม่ได้ยิน ฉันขยับเข้าไปใกล้เขาด้วยเนื้อตัวเปลือยเปล่าเปียกหยดน้ำ 

“แก้วอยากให้เห็นนะคะ ถ้าเป็นคุณกรรณ” 

“อ่า เด็กดื้อ” 

ฉันพูดจบประโยค เขาก็หันหน้ามาจับฉันดันไปติดผนังห้องและประกบปากจูบทันที 

“อื่อ อื้ม” 

จุ๊บ จุ๊บๆๆ 

เขากดริมฝีปากแต่ไม่สอดลิ้นเข้ามา 

“ทำแบบนี้ คิดดีแล้วใช่มั้ย” 

ถามฉันด้วยน้ำเสียงแหบพร่า 

“ดีแล้วค่ะ แก้วคิดดีแล้ว” 

ฉันตอบและใช้สองแขนโอบรอบคอแกร่ง 

“ถ้าคราวนี้หนูไม่ผลักออก ฉันจะไม่หยุดแล้วนะ” 

เขาก้มลงจูบอีกหน ฉันอ้าปากรับลิ้นร้อนที่แทรกเข้ามาทันทีโดยไม่มีถอยหนี 

“อ๊ะ อื้อ” 

จ๊วบๆๆ 

“อื่ออ” 

“อื้อ อื้ม” 

ต่างฝ่ายต่างจูบแลกลิ้นกันและครางอย่างชอบใจในลำคอ 

“คุณกรรณขา อ๊ะ อ๊าย” 

เขาใช้สองมือใหญ่คว้าหมับเข้าที่เต้าฉันและค่อยๆออกแรงบีบคลึง 

“อ่า สวยเหลือเกินหนูแก้ว” 

“อื้อออ บะ เบาๆค่ะ อ๊า” 

ทั้งบีบทั้งขยำจนฉันปวดยอดอกไปหมด 

“อ๊าย คุณกรรณขา กะ แก้วเสียว” 

“ซี๊ดส์ นุ่มมาก” 

“ขาวน่าดูดทั้งตัวเลย” 

พูดไปก็ไล้มือร้อนลงไปตามสัดส่วนร่างกายทุกตารางนิ้ว  

แตะสัมผัสตรงไหน ฉันก็ร้องครางตรงนั้น 

“งั้นก็ดูดเลยสิคะ ดูดแล้วเลียด้วยนะ อื้มมม” 

จับมือเขามาวางที่ยอดอกและแอ่นเข้าหา 

“ใจกล้าจริงนะเรา” 

คุณกรรณบอกพลางกัดฟันกรอด 

“แล้วชอบมั้ยคะ” 

“หึๆ เดี๋ยวจะเอาให้กล้าไม่ออกเลย” 

พูดจบริมฝีปากร้อนก็อ้างับยอดอกชมพูของฉันเข้าไปดูด 

จ๊วบๆๆๆ จ๊วบๆๆๆ 

“อ๊ะ อ๊ายย อ๊ายยๆ” 

ดูดเลียสลับกับใช้อีกมือที่ว่างบี้ยอดอกทั้งสองข้างแรงๆ 

“บี้แค่นี้ก็สั่นไปทั้งตัวแล้วเหรอหืม” 

แกล้งถามและขยำขยี้แรงขึ้นอีก 

“งื้อออ ทะ ทรมานจัง อ๊าาา” 

“ฉันจะปลดปล่อยหนูจากความทรมานนั้นเอง” 

. 

. 

. 

. 

. 

To be continued  

ความคิดเห็น