Miles

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : " HEE..HEE~ Go to sleep~ "

คำค้น : Creepypasta

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.9k

ความคิดเห็น : 17

ปรับปรุงล่าสุด : 09 ธ.ค. 2558 02:55 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
" HEE..HEE~ Go to sleep~ "
แบบอักษร

ค่ำคืนอันแสนรื่นรมย์ และเงียบเชียบ คุณกำลังเล่นคอม และคุยกับเพื่อนผ่านทางเฟสบุ๊คอย่างสนุกสนาน

 

จนกระทั่ง เพื่อนของคุณขอตัวไปนอน

 

Sarah : เฮ้ยแก ง่วงแล้วว่ะ ขอตัวไปนอนก่อนนะ

 

[Your Name] : ตามสบายเลย ฉันก็ไม่อยากตื่นไปโรงเรียนสายซะด้วยสิ

 

Sarah : แต่ก่อนนอน มีอะไรมาให้อ่านเว้ย

 

ซาร่าห์ เพื่อนของคุณ ส่งลิ้งค์อะไรบางอย่างมาให้คุณ

 

Sarah : อ่ะ Go to sleep นะ ฮี่ฮี่~

 

- Sarah ใช้งานเมื่อ 1 นาทีที่แล้ว -

 

"รอบนี้ส่งอะไรมาให้ฉันอ่านอีกล่ะเนี่ย คงเป็นเรื่องไร้สาระอีกล่ะสิ.." คุณบ่น พร้อมคลิกเมาส์ไปตามลิ้งค์

 

JEFF THE KILLER

 

มันคือบทความบทหนึ่ง ที่ซาร่าห์ส่งมาให้คุณ

 

"ฉันจำเป็นต้องเสียเวลาอ่านไหมนะ ?"

"แต่อ่านซักหน่อยก็ไม่เป็นไรนี่" คุณพูดพร้อมเลื่อนลงมาอ่านบทความข้างล่าง

'ผมฝันร้าย และผมตื่นขึ้นมาในกลางดึก ผมตื่นขึ้นมาและรู้สึกแปลกๆ และมองไปเห็นว่าหน้าต่างเปิดอยู่ แต่ผมจำได้ว่าผมไม่ได้เปิดมัน เพราะผมปิดมันไปแล้วก่อนเข้านอน ผมได้ลุกขึ้นและเดินไปปิดมันอีกครั้งนึง หลังจากนั้น ผมก็คลานไปบนเตียงของผมและพยายามจะหลับอีกครั้ง หลังจากนั้นผมก็รู้สึกเหมือนมีคนมองมา ผมมองขึ้นไป จากนั้นผมก็ลุกขึ้นนั่งบนเตียงเพราะความกลัว ในที่ที่มีแสงน้อยตรงนั้น ตรงผ้าม่านของผม มีตาสีขาวคู่หนึ่งมองมาที่ผม และผมก็รู้ทันทีว่ามันไม่ใช่ตาของมนุษย์ปกติแน่นอน มันมืดมน เป็นตาที่มีลางสังหรณ์ที่ไม่ดีเอาเสียเลย ตาคู่นั้นจ้องมาที่ผม ผมรู้สึกกลัว และนั่นเป็นครั้งแรกที่ผมเห็นปากของเขา มันเป็นยิ้มที่ฉีกกว้างถึงใบหู ผมกลัวมากจนร่างกายสั่นเทา เขาพุ่งมาที่ปลายเตียงของผมและพูดประโยคง่ายๆ แต่เป็นประโยคที่บ้าคลั่งมาก เขาพูดว่า " Go to sleep " พร้อมกับรอยยิ้มอันน่ากลัวและเล็งมีดมาที่หัวใจของผม ผมพยายามหลบและสู้กับเขา ผมรีบวิ่งไปที่ประตูหน้าห้องของพ่อเมื่อมีโอกาส และเคาะประตูให้พ่อออกมาช่วย แต่มันตามผมมาทันแล้ว ! เป็นจังหวะเดียวที่พ่อผมเปิดประตูออกมา เขาปามีดจนมันปักเข้าที่ไหล่ของพ่อผม ! เขาอาจจะฆ่าผมกับพ่อแล้วก็ได้ ถ้าคนในบ้านไม่โทรแจ้งตำรวจเสียก่อน ผมรีบพาพ่อมายังรถเพื่อพาพ่อของผมไปโรงพยาบาล ขณะที่ผมกำลังขับรถอยู่ ผมเหลือบไปมองตรงกระจกรถ ผู้ชายคนนั้นวิ่งออกไปตามถนนเร็วมาก ลักษณะของเขาก็คือ ผู้ชายผมยาวสีดำ ผิวขาวซีด ใส่เสื้อฮู้ดสีขาว ใส่กางเกงยีนส์สีดำ และรองเท้าผ้าใบสีแดง ในขณะนั้นเอง เขาหันกลับมาและแสยะยิ้มให้ผม ซึ่งผมไม่มีวันลืมใบหน้าอันสยดสยองนั่นลงแน่นอน..'

เมื่อคุณอ่านจบ คุณจึงนั่งนิ่งเงียบไปสักพัก..

"เอ๊า ? นี่นึกว่ากำลังอ่านนิยายอยู่นะเนี่ย เรื่องจริงอย่างงั้นหรอ ? ฮะๆ นอนดีกว่า"

 

คุณปิดเว็บนั้น และชัทดาวน์คอม

คุณทิ้งตัวลงนอนบนเตียงนุ่มๆ และหลับไป

 

คุณตื่นมาอีกทีก็ตอนดึกๆ คุณหิวน้ำ จึงเดินลงไปข้างล่างเพื่อไปดื่มน้ำที่ตู้เย็นในครัว

 

ในขณะที่คุณดื่มน้ำ คุณรู้สึกว่ามีใครกำลังจ้องคุณอยู่

คิดไปเองมั้ง ?

คุณคิด

 

คุณเดินกลับมาที่ห้องนอนตัวเอง และขืนหลับให้ได้

แต่ดูเหมือนว่ามีสิ่งรบกวนคุณอยู่ตอนนี้ ก็คือการรู้สึกถูกจ้องมองอยู่ในความมืด

"ไม่น่า ไม่ๆๆ ฉันคิดไปเอง..คิดไปเอง" คุณพึมพัมเพื่อให้ตัวเองดีขึ้น แต่คุณก็ไม่ได้รู้สึกอย่างนั้นเลย

 

แอ๊ดดดด..ดดดดด..

เสียงเปิดหน้าต่าง..

คุณลุกขึ้นนั่งแล้วมองไปที่หน้าต่างบานนั้น พบว่าหน้าต่างถูกเปิดไว้..

"ลมคงพัดแรงไปมั้ง.." คุณลุกขึ้นไปปิดหน้าต่างบานนั้น และหารู้ไม่ว่า ในขณะที่คุณกำลังยืนปิดหน้าต่าง มีใครคนหนึ่งกำลังยืนอยู่หลังคุณ..

 

"Go to sleep"..

มีเสียงกระซิบข้างๆหูของคุณ เป็นเสียงที่แผ่วเบา และเป็นประโยคที่คุณคุ้นเคยดี เพราะคุณเพิ่งเจอกับประโยคนี้เมื่อไม่ผ่านมานี้เอง..

 

คุณยืนตัวแข็ง และตัวเย็นเฉียบ ในขณะที่มีมือหยาบๆไล้คอคุณไปมา..

และมันถูกแทนที่ด้วยความเย็นของ..มีด

 

คุณขนลุกวาบ เมื่อเหลือบไปเห็นคมมีดที่อยู่ใกล้ๆคอของคุณ คุณพยายามภาวนาในใจ ขอให้รอดเถอะ..

 

"ว้า..ไม่คิดจะกลัวบ้างเลยหรอ..น่าเบื่อชะมัด.." เสียงน่าขนลุกของชายคนหนึ่ง..เป็นเสียงที่ดูประชดประชัน..

 

คุณหันกลับมามองข้างหลังช้าๆ และคนที่คุณเห็นมีลักษณะคือผู้ชายผมยาวสีดำ ผิวขาวซีด ใส่เสื้อฮู้ดสีขาว ใส่กางเกงยีนส์สีดำ และรองเท้าผ้าใบสีแดง และปากฉีกไปจนถึงใบหู


"โอ้วพระเจ้า.." คุณร้องลั่น ทำให้ดึงดูดฝ่ายตรงข้ามให้มองกลับมาที่คุณ

"ตกใจล่ะสิ" เขายักคิ้วกวนใส่

คุณพูดไม่ออก ทำได้แค่ถอยหลังและเดินอ้อมตัวเขา และแอบไปหยิบมือถือ

เขาเดินเข้ามาใกล้ คุณจึงรีบฉวยสเปรย์พริกไทมาขู่เขา

"ถ้านายเข้ามาใกล้ ฉันจะฉีดใส่หน้านาย !" คุณพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ

"คิดว่าเธอกล้าทำงั้นหรอ ?" เขาปัดสเปรย์พริกไทยจนหลุดมือคุณไป

"ฉันจะโทรแจ้งตำรวจ" คุณถอยหลังจนตัวชิดกับกำแพง

"ฮะๆ ฉันว่าเธอคงตายก่อนจะโทรแจ้งตำรวจได้ซะก่อนล่ะมั้ง~" เขาโน้มตัวลงจนหน้าของเขาและคุณแทบชิดกัน พร้อมกระซิบเบาๆว่า

 

"ฉันไม่ฆ่าเธอก็บุญแล้ว เพราะงั้นถ้าดื้อเมื่อไหร่จะฆ่าทันที ฮี่ฮี่~" เขาพูดจบ เขาก็เดินไปเปิดหน้าต่าง

"เจฟ.." คุณเรียกชื่อเขา ทำให้เขากลับมามองคุณ

"ห้ามกลับมาอีกนะ..ฉันกลัว.."

"ฮี่ฮี่~ กลัวหรอ ? แต่เสียใจด้วยนะ คงจะไม่ได้~" เขาแสยะยิ้ม และโดดลงจากหน้าต่างหายไป

 

"ให้ตายเถอะ" คุณบ่นเบาๆ

 

และดูเหมือนว่าคืนนี้คงนอนไม่หลับทั้งคืนแล้วล่ะ

ความคิดเห็น