เรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 16/5 หวานละมุนละไม

ชื่อตอน : ตอนที่ 16/5 หวานละมุนละไม

คำค้น : บัวบงกช,ชยากร,วิวาห์เร่รัก,ผู้หญิงหิวเงิน,เอาตัวเร่ขาย,ปากร้าย,เอาแต่ใจ,ไม่ยอมคน,

หมวดหมู่ : นิยาย ชีวิต/ดราม่า

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.1k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 25 พ.ย. 2562 09:24 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 16/5 หวานละมุนละไม
แบบอักษร

แสงแดดสาดเข้ามาภายในห้อง บัวบงกชรู้สึกตัวตื่นขึ้นมาแต่กลับไม่พบเงาของอีกคนที่เธออยู่ในอ้อมกอดของเขาทั้งคืน ป่านนี้เขาคงออกไปทำงานแล้วพอคิดได้แบบนั้นจึงลุกจากที่นอน แต่สายตาเหลือบไปเห็นโน้ตที่แปะไว้เตียงนอน 

‘ผมให้ป้าละออทำข้าวต้มกุ้งไว้ให้ มื้อเช้าสำคัญมากอย่าลืมทานยานะครับ แล้วผมจะโทรหา…ชยากร’ 

ประโยคสั้น ๆ แต่มันทำให้หัวใจของเธอเต้นแรงและอบอุ่นอย่างบอกไม่ถูก ไม่คิดว่าผู้ชายเรื่องเยอะ เล่ห์เหลี่ยมจัดจะเป็นห่วงเป็นใยเธอมากขนาดนี้ บัวบงกชเผลอยิ้มอย่างลืมตัว แต่พอจะก้าวขาเข้าห้องน้ำเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้นพอดี เธอเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ด้วยความตื่นเต้น พอรู้ว่าใครโทรมาหัวใจของเธอเต้นโครมครามและรีบกดรับทันที 

“สวัสดีค่ะ” เธอกรอกเสียงหวานและพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้ตื่นเต้น 

“ตื่นหรือยังครับ รู้สึกดีขึ้นบ้างไหม หรือว่ายังปวดหัวอยู่” น้ำเสียงนั้นนุ่มนวลกว่าทุกครั้งจนคนฟังรู้สึกได้ “ถ้ายังไม่หายดี ก็ไม่ต้องไปที่ร้าน หยุดสักวันคงไม่เป็นไรมั้ง” ปลายสายเอ็ดอย่างห่วงใย  

“แต่ฉันดีขึ้นไม่เป็นอะไรมากแล้ว เดี๋ยวจะรีบไปที่ร้านวันนี้ต้องสรุปงานให้เวนเดอร์แล้ว” 

“นี่คุณไม่สบายอยู่นะ หยุดคิดเรื่องเงินสักวันจะได้ไหม” เสียงปลายสายเริ่มเข้มขึ้น 

บัวบงกชหัวเราะคิกคัก “นี่คุณ ฉันไม่ใช่เด็ก ๆ แล้วนะ ฉันดูแลตัวเองได้…ไม่ต้องห่วง” 

“ให้ตายซี่!” เขาร้องขึ้นด้วยน้ำเสียงติดหงุดหงิดนิด ๆ “คุณนี่ดื้อชะมัด แต่ก็เอาเถอะ ผมคงห้ ามไม่ได้ แต่วันนี้ห้ามดึกเหมือนเมื่อคืนนะ…ผมเป็นห่วง ไม่อยากให้คุณกลับดึก” 

มีเสียงของกรกฎแทรกขึ้น บัวบงกชจึงรีบตัดบท “คุณรีบไปทำงานเถอะ เสร็จงานแล้วจะโทรหาละกัน” 

“โอเคครับ เดี๋ยวผมไปรับที่ร้านนะ” พูดจบชยากรก็ตัดสายทันที โดยไม่ปล่อยโอกาสให้บัวบงกชได้พูดต่อ 

หลังจากที่บัวบงกชทำธุระส่วนตัวเสร็จเรียบร้อย ก็เดินลงมาจากห้อง โดยมีป้าละออเตรียมอาหารเช้าไว้เรียบร้อยแล้ว หญิงสาวนั่งทานด้วยสีหน้าที่เต็มไปด้วยความสุข เมื่อชยากรเอาใจใส่อย่างที่ไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน แวบนั้นก็อดคิดไม่ได้ ไม่รู้ว่าจะรับได้ไหมเมื่อถึงวันนั้น วันที่เธอหาเงินมาคืนเขาทุกบาททุกสตางค์ได้ มันเป็นความจริงที่เจ็บปวดที่สุด 

“อิ่มแล้วหรือค่ะ คุณบัว” หญิงสาวไม่พูดเพียงแค่พยักหน้าเท่านั้นก่อนที่คนสูงวัยจะพูดต่อ “เมื่อวานคุณกรไปหาที่ร้านเจอกันหรือเปล่าคะ ท่าทางห่วงคุณบัวมาก” 

หญิงสาวไม่ตอบกลับเปลี่ยนเรื่องและรีบถามถึงพ่อของสามี “แล้วคุณพ่อละคะ วันนี้บัวยังไม่เห็นท่านเลย” 

“คุณผู้ชายทานอาหารเช้าเรียบร้อยแล้วค่ะ อ่านหนังสืออยู่ในห้องนั่งเล่น” 

“บัวฝากคุณพ่อด้วยนะคะ ช่วงนี้งานยุ่ง ๆ อาจจะดูแลคุณพ่อได้ไม่เต็มที่” 

“คุณท่านอาการดีขึ้นแล้วไม่มีอะไรน่าห่วงแต่อาจจะเหงาบ้าง” ป้าบัวยิ้มเล็กน้อยก่อนจะพูดต่อ “เมื่อไหร่คุณบัวจะมีหลานให้คุณท่านอุ้มเสียทีละคะ ท่านจะได้ไม่เหงา” 

ประโยคนั้นทำให้หญิงสาวหน้าแดง เธอไม่ได้ตอบเพียงแต่ยิ้มให้กับป้าสูงวัยเท่านั้น แม้จะไม่มีการควบคุมใด ๆ แต่เชื่อว่าทำงานหนักและเครียดขนาดนี้คงไม่มีโอกาสนั้นแน่นอน และไม่รู้ว่าจะสิ้นสุดเมื่อไหร่เท่านั้นเอง 

“บัวขอตัวไปทำงานก่อนนะคะ” เธอรีบเดินออกจากบ้านก่อนจะขับรถออกไปที่ร้าน แม้ภายในใจอดที่จะคิดถึงประโยคของป้าละออไม่ได้ ได้เพียงปลอบใจตัวเองว่าไม่มีวันเกิดขึ้น สิ่งที่เธอควรทำตอนนี้ก็คือรีบทำงานหาเงินไปคืนเขาให้เร็วที่สุดและยังมีงานที่ค้างคาที่ต้องรีบจัดการหานายหน้าที่ดินให้วิศรุตเร็วที่สุด  

เมื่อทุกอย่างจบลงเขากับเธอก็ไม่มีอะไรติดค้างกันอีก เขาจะได้เลิกพูดเสียทีว่าเธอเป็นผู้หญิง…หน้าเงิน! 

พอมาถึงร้านเธอก็เรียกเด็กในร้านและถามถึงเหตุการณ์เมื่อวานทันที เธอนั่งฟังอย่างละเอียด แต่ก็อดที่จะดีใจไม่ได้ ที่เขาห่วงใยเธอมากขึ้น มันรู้สึกดีอย่างบอกไม่ถูก แม้ว่ามันจะเป็นการกระทำจอมปลอมแต่เธอก็สุขใจเหลือเกิน อยากจะหยุดทุกอย่างเอาไว้แค่นี้ไม่อยากให้ถึงวันนั้นเลย…เพราะเธอรักผู้ชายชื่อชยากรอย่างเต็มหัวใจ 

การแต่งงานระหว่างเขากับเธอมันเป็นเพียงธุรกิจ เขาทำดีด้วยก็เพราะให้เกียรติในฐานะที่ใช้นามสกุลเขาเท่านั้น! 

++แบบนี้เรียกได้ว่ารักหรือยังค่ะคุณขา ไรเตอร์มาพร้อมกับการขายของจ้าาาา ยังสั่งจองหนังสือวิวาห์เร่รักถึงสิ้นเดือนนี้นะคะ (ทีเ่พจเรบิญ่า/ดาราวลี/สิปาหนันต์) หรือดาวน์โหลดอีบุ๊คได้ที่ www.mebmarket.com ขอบพระคุณสำหรับการติดตามค่ะ++ 

 

 

ความคิดเห็น