Natthanun

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : ตอนที่ 41

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย ทั่วไป

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.7k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 30 พ.ย. 2562 07:30 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 41
แบบอักษร

《Sing》

 

เวลาผ่านมาปีกว่า ตอนนี้ผมกับเธอแต่งงานกันแล้วครับ วันแต่งงานของเราก็คือวันที่มิลินอายุครบสองขวบพอดี งานช่วงเช้าก็ไม่มีอะไรมากแค่ทำพิธีเล็กๆน้อยๆตามประเพณี ส่วนงานกลางคืนพอหลังจากเราสองคนตัดเค้กเสร็จ ก็อวยพรวันเกิดให้มิลินต่อเลย หลังจากวันนั้นมาชีวิตของเราก็ราบรื่นดีมีความสุขมากครับ

 

ผมวางแพลนว่าจะมีลูกคนที่สองให้ได้ตั้งแต่เมื่อหลายเดือนที่แล้ว แต่ก็ไม่เป็นผลสักที ก็เพราะว่าเมียผมแอบทานยาคุมไงครับ ผมเพิ่งรู้หลังจากวันนั้นไม่กี่เดือน เมื่อเห็นแผงยาคุมจากลิ้นชักตรงโต๊ะเครื่องแป้ง ถามว่าโกรธเธอไหมผมไม่โกรธหรอกครับเพราะรู้ว่าเธอคงมีเหตุผล แต่ผมก็แกล้งทำเป็นไม่รู้และปล่อยให้เธอทานยาต่อไป

 

อุ๊บ.. อ้วก.. อ้วกก..

 

"เมียครับ..เป็นยังไงบ้าง..ไหวไหม.."

"ไหวค่ะ..สองสามวันมานี้..ทำไมรู้สึกเหม็นไปหมด..อยากจะอ้วกตลอดเวลาเลยค่ะ.."

"ไปหาหมอกันดีกว่าครับ..จะได้ตรวจให้รู้ไปเลยว่าเป็นอะไร.."

"อืม..ก็ดีเหมือนกันค่ะ..เดี๋ยวมิลล์ไปแต่งตัวก่อนนะคะ.."

"ครับ.."

ในตอนเช้าสองสามวันมานี้เมียจะมีอาการแปลกๆ ทั้งอาเจียน เวียนหัว อยากทานแต่ของเปรี้ยวของดอง ผมจึงโทรไปปรึกษาม๊า ท่านจึงบอกว่าให้พาเธอไปหาหมอเพื่อตรวจให้แน่ชัดไปเลย

วันนี้ผมว่าจะเข้าไปดูงานที่บริษัท แต่พอเมียเป็นแบบนี้ไม่อยากห่างเลยครับ ส่วนมิลินตอนนี้ยังไม่ตื่นเลยครับ ผมจึงเดินเข้าไปบอกกับแม่ของเมียในครัวเพื่อวานให้ท่านดูแลมิลิน ก่อนจะเดินมานั่งรอเธอที่โซฟา ไม่นานเธอเดินลงมาในชุดเดรสสีชมพู เห็นใบหน้าเธอซีดๆผมจึงรีบเข้าไปประคองแล้วพาเธอมาที่รถก่อนจะขับรถตรงมาโรงพยาบาลทันที ขับรถประมาณยี่สิบนาทีก็ถึงแล้วครับ ผมพาเธอลงจากรถก่อนจะเดินมาที่แผนกตามที่ไอ้หมอตินมันบอก ก่อนหน้านี้ผมได้โทรไปปรึกษามันเรื่องนี้ มันจึงบอกให้พาเธอมารอที่แผนกนี้ ไม่นานก็เห็นมันเดินเข้ามา

 

"หมอติน..สวัสดีค่ะ.." เธอกล่าวทักทายเพื่อนของผม

"ครับ..เรียกพี่ก็พอ.."

"ไงมึง..สำเร็จแล้วหรอว่ะ.." คำพูดของไอ้ตินทำเอาคนข้างๆหันมาจ้องหน้าผม

"ไอ้ติน..มึงเงียบปากไปเลย.." ผมจ้องหน้ามันตาเขม็ง ก่อนจะกัดฟันพูด

"ฮ่าๆ.."

"มีอะไรที่มิลล์ยังไม่รู้ใช่ไหมคะ.."

"อะ..เอ่อ.."

สายตาของเมียตอนหันมามองหน้าผม ทำเอาผมขนลุกซู่เลยครับ ดีนะที่มีเสียงเจ้าหน้าที่เรียกชื่อเธอเข้าห้องตรวจเสียก่อน ไม่อย่างนั้นผมคงไม่รอดแน่ๆ

 

"คุณมิลานันท์..เชิญเข้าห้องตรวจ 3 ค่ะ.."

"ถึงคิวแล้วเข้าห้องตรวจกัน.."

 

ผมรีบพูดแทรกขึ้นมา ก่อนจะพาเธอเดินเข้าไปในห้องตรวจ ไอ้ตินมันก็เดินตามหลังผมเข้ามาในห้องด้วย หมอผู้หญิงในห้องตรวจกล่าวทักทายพวกเราเล็กน้อย ก่อนจะถามอาการของเธอและให้พยาบาลผู้ช่วยเจาะเลือดเพื่อนำไปตรวจผล นั่งรอประมาณหนึ่งชั่วโมงพยาบาลก็เดินเอาผลตรวจเข้ามาให้กับหมอ พอหมอเปิดอ่านแล้วกำลังจะเงยหน้าขึ้นมาบอกผล แต่ก็ต้องหยุดชะงักเมื่อเมียผมพูดตัดหน้า

 

"กี่เดือนแล้วคะ.."

"3 week ค่ะ.."

"นิ่งทำไมคะ..ไม่ดีใจหรอคะเฮีย..ที่แอบเปลี่ยนยาให้มิลล์ทานแล้วได้ผลเป็นเช่นนี้.."

"เรารู้หรอ.."

"ผัวทำอะไร..เมียรู้หมดค่ะ.."

พอหมอพูดจบ เธอจึงหันมาสะกิดผมที่กำลังนั่งนิ่ง เพราะตอนนี้ทำอะไรไม่ถูก เมื่อเมียรู้ทันทุกอย่าง และมันก็เป็นอย่างที่เธอพูด ผมยอมรับว่าแอบเอายาบำรุงไปเปลี่ยนให้เธอและแอบเปิดดูในลิ้นชักอยู่ตลอดว่าเธอทานยาที่ผมเปลี่ยนให้หรือเปล่า ซึ่งเธอก็ทานมันจริงๆ

"ฮ่าๆ ไงมึง..ถึงกับไปไม่เป็นเลยหรอว่ะ.." ไอ้ตินที่ยืนอยู่ด้านหลังผม มันก็หัวเราะให้กับท่าทางของผมในตอนนี้

หลังจากรับยาเสร็จแล้ว จึงพาเธอมาขึ้นรถแล้วขับออกมาเรื่อยๆ ระหว่างทางเราไม่ได้คุยอะไรกันเลย ผมรู้สึกอึกอัดจึงเริ่มพูดกับเธอก่อน

"มิลล์.."

"คะ..?"

"เพราะอะไร..ถึงยอมทานยาที่เฮียแอบเปลี่ยนให้ล่ะ..ทั้งๆที่รู้ว่ามันคือยาบำรุง.."ผมหันไปถามเธอ ก่อนจะหันกลับมามองถนนเหมือนเดิม

"เพราะรักไงคะ..มิลล์รักเฮียนะ..และรู้ว่าเฮียอยากมีลูกอีกคน..แต่แค่ตอนนั้นมิลล์อยากให้มิลินโตกว่าตอนนั้นมาหน่อยก็เท่านั้นเอง.." เป็นครั้งแรกที่เมียพูดคำว่ารัก โดยที่ผมไม่ต้องเป็นคนถามเธอขึ้นมาก่อน มันรู้สึกตื้นตันใจอย่างบอกไม่ถูกเลยครับ ผมจึงตีไฟเลี้ยวจอดข้างทาง แล้วหันไปพูดกับเธอก่อนจะโผลกอดผู้หญิงที่ผมรักตรงหน้า

 

"เฮียก็รักมิลล์นะ..ขอบคุณมากนะครับ.."

 

เมื่อมาถึงบ้านผมไม่รอช้าครับ รีบบอกข่าวดีกับทุกคนให้ได้รู้ ทุกคนต่างดีใจและแสดงความยินดีกับเราทั้งสองคน โทรศัพท์ของผมตอนนี้แทบจะไหม้เพราะมีเสียงเตือนดังอยู่ตลอด ทั้งสายเข้าและในไลน์ โดยเฉพาะไลน์กลุ่มเพื่อนของผม

 

Kin: ยินดีด้วยนะมึงไอ้สิงห์ แซงพวกกูไปซะแล้ว

Palm: เออ น้ำเชื้อมันดีจริงๆ ยินดีด้วย

Tin: ถ้ามันไม่เปลี่ยนยาให้น้องมิลล์กิน น้องมิลล์คงไม่ท้องหรอกพวกมึง ฮ่าๆ

Sun: ไอ้สิงห์มึงถึงขั้นนั้นเลยหรอว่ะ แต่ก็ยินดีด้วยเว้ย

Sing: ไอ้ตินมึงเงียบปากไปเลย

Tin: เรื่องจริงทำเป็นรับไม่ได้

Sing: เออ ยังไงก็ขอบใจพวกมึงด้วยนะ

 

ผมออกจากแชทกลุ่มก่อนจะปิดโทรศัพท์ แล้วหันมาสนใจแม่ของลูกที่กำลังนอนหลับอยู่บนเตียง สงสัยจะเพลียจากการอาเจียนหลายๆรอบ ผมจึงยื่นมือเข้าไปลูบผมเธอเบาๆ รู้สึกสงสารเธอเสียจริง เมื่อก่อนผมอาจจะไม่ได้ดูแลเธอตอนที่เธออุ้มท้องมิลิน แต่ในเมื่อตอนนี้ผมได้มีโอกาสมายืนอยู่ตรงนี้แล้ว ผมก็จะทำหน้าที่ของตัวเองให้ดีที่สุดครับ

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น