ผู้บำเพ็ญเพียรภายในถ้ำ
email-icon

ฝากนิยายด้วยน้า

ตอนที่ 63 บุฟเฟ่(2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 63 บุฟเฟ่(2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนตาซี

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.5k

ความคิดเห็น : 43

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ย. 2562 18:42 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 63 บุฟเฟ่(2)
แบบอักษร

 

ร่างสีขาวสามหัวตัวสูงใหญ่มากกว่าสามเมตรด้านหลังมีก้อนเนื้อที่สะบัดไปมาราวกับแส้ บ้างก็มีดาบเสี้ยวจันทร์ที่สร้างจากเนื้อหนัง มีจำนวนนับร้อยตนเข้ารอบล้อมทุกคนไว้

 

 

 

"นี่มัน...แหล่งจักระชั้นดีเลยนี่นา"

 

 

 

เซ็ตสึขาวต้นตำรับถูกสร้างจากร่างกายมนุษย์ที่ถูกกลืนกินโดยต้นไม้เทพเจ้าจำนวนมากกว่าร้อย ทุกตนมีพลังระดับคาเงะตั้งแต่ขั้นสามถึงห้าขึ้นไปทั้งสิ้น แต่แทนที่คาซึยะจะเกรงกลัวเขากับรู้สึกตื่นเต้นแทน

 

 

 

"บุฟเฟ่จักระละ!"

 

 

 

"ถ้ายังมัวแต่ลีลาฉันจะเริ่มกำจัดพวกมันแล้วนะคาซึคุง ชักช้ามันจะเป็นอันตรายต่อเด็กๆ"

 

 

 

โดนตำหนิโดยแฟนสาว คาซึยะก็ยักไหล่ แต่ก็จริงอย่างที่ฮินะกล่าว ยิ่งปล่อยไว้นานเด็กๆก็จะยิ่งตกอยู่ในอันตรายมากยิ่งขึ้นดังนั้นพ่อจะรวบหัวรวบหางพวกมันในทีเดียวเลย

 

 

 

ตอนแรกก็คิดว่าจะไล่อัดเซ็ตสึขาวและไล่ดูดจักระทีละตัว แต่เมื่อเรื่องมันเป็นแบบนี้แล้วแทนที่จะทำแบบนั้น เขาควรทำลายพวกมันให้สิ้นซาก แม้ในใจจะเสียดายวัตถุดิบมากเลยก็เถอะ

 

 

 

"เดี๋ยวก่อนท่านคาซึยะ"

 

 

 

สิ้นเสียงของเจ้าจิ้งจอกจู่ๆ เขาก็ต้องแปลกใจกับท่าทีของเซ็ตสึที่กำลังเดินมาคุกเข่าให้กับฮินาโมริที่กำลังยืนอึนไม่เข้าใจสถานการณ์ตรงหน้า กลิ่นอายชั่วร้ายของพวกมันค่อยๆสลายหายไปอย่างรวดเร็ว

 

 

 

"พวกมันกำลังทำอะไร..."

 

 

 

"นายหญิงยินดีต้อนรับกลับ!"

 

 

 

เซ็ตสึขาวตนหนึ่งเรียกฮินะว่านายหญิง ? ทีนี้ผู้ที่ยืนอึนกลับเป็นคาซึยะแทน นายหญิงฮินะคือหญิง ? เขาหันไปมองแฟนสาวก็พบว่าเธอก็กำลังยืนชี้หน้าตนเองด้วยท่าทีโง่เขลาก่อนจะโบกมือไปมา

 

 

 

"ไม่ๆ ฉันชื่อฮินาโมริไม่ใช่นายหญิงของพวกเจ้า"

 

 

 

"ไม่ผิดกลิ่นอายของท่านไม่โกหกพวกเราอย่างแน่นอน ผู้ที่สามารถควบคุมพวกเราได้ด้วยข้อมูลที่ติดตั้งไว้มีเพียงนายหญิงเทพเจ้าผู้สร้างเพียงหนึ่งเดียวเท่านั้น"

 

 

 

ฮินะหันมองแฟนหนุ่ม สายตาพยายาทขอความช่วยเหลือ แต่น่าเสียดายพอคาซึยะฟังคำพูดของเซ็ตสึขาว เขาก็ติดสตั้นทันทีไม่นานนักเขาก็ตั้งสติได้

 

 

 

"เป็นไปไม่ได้คางูยะเพียงถูกผนึกไว้ ฮินะไม่ทางเป็นเธอได้ แถมเธอคนนั้นยังไม่ได้ตายซะหน่อย"

 

 

 

"เรื่องนี้มันก็เหมือนกับตัวเจ้าที่เป็นร่างเกิดใหม่โดยครอบครองพลังของอาชูร่าและอินดรา ท่านคางูยะก็ควรบังคับตัวเองลงมาเกิดใหม่ได้เช่นกัน"

 

 

 

คาซึยะส่ายหัว เพราะมันเป็นไปไม่ได้คนที่ยังไม่เสียชีวิตจะไม่สามารถลงมาเกิดใหม่ได้อย่างเด็ดขาด แถมคนเป็นอมตะแบบคางูยะสามารถตายได้ด้วยหรอพิลึกคนเจ้าพวกนี้

 

 

 

"ท่านพี่เจ้าพวกนี้น่าจะเมาความมืดแล้วละ"

 

 

 

"คงงั้น"

 

 

 

คาซึยะเหล่มองไปทางฮินะที่กำลังยืนสงบนิ่งไปชั่วครู่ไม่นานเธอก็เปิดเปลือกตาและจ้องมองไปที่เซ็ตสึขาวก่อนจะถอนหายใจอย่างเบื่อหน่าย

 

 

 

"นายหญิงโปรดออกคำสั่ง!!"

 

 

 

"ฉันไม่ใช่นายหญิง!"

 

 

 

"ปรับเปลี่ยนคำสั่ง! สังหารผู้บุกรุกทั้งหมด"

 

 

 

ตอนแรกก็คุยกันอยู่ดีๆ จู่เซ็ตสึขาวนับร้ายก็พากันลุกขึ้นและแห่เข้าใสฮินะราวกับศัตรูคู่อาฆาต มันยังไงกันอีกละเนี่ยคาซึยะได้แต่้เกาหัว ดวงตาเบิกกว้างแสงสีม่วงและลวดลายของเนตรสังสาระก็แผ่ขยายออกมา

 

 

 

"Chibaku tensei(ดาราสวรรค์ระเบิดพิภพ)"

 

 

 

บอลสีดำขอบขาวลอยออกจากมือของคาซึยะและพุ่งไปทางกลุ่มเซ็ตสึขาว ชั่วพริบตาเดียวร่างนับร้อยก็ถูกแรงดึงดูดอันเกลี้ยวกราดดูดเข้าไปที่บอลดำขาว จนร่างที่เคยเหมือนมนุษย์กลายเป็นก้อนเนื้อสีขาวใหญ่ราวลูกบอลยักษ์

 

 

 

"ใช้แบบนี้ก็ได้ด้วยแฮะ เอาละพี่จะดูด!"

 

 

 

ตอนนี้คาซึยะที่กำลังกระหายไม่สนสิ่งใดอีกต่อไป มือขวายื่นไปแตะบอลเซ็ตสึขาวชั่วพริบตาเดียวบอลทรงกลมก็ถูกเข้าไปในร่างให้จิ้งจอกแปรสภาพพวกมันให้กลายมาเป็นพลังให้แก่ตนเอง

 

 

 

เซ็ตสึขาวต้นตำหรับยังคงหลงเหลือกลิ่นอายและตะกอนจักระของต้นไม้เทพเจ้าอยู่บ้าง มันจึงช่วยพัฒนาให้แก่เจ้าจิ้งจอกน้อยให้มีพลังเพิ่มมากขึ้นไปอีกแม้จะไม่มากมายถึงระดับเดียวกับสิบหางของคางูยะ แต่ก็น่าจะพอถูไถได้บ้าง

 

 

 

'ระดับจักระและพลังธรรมชาติของจิ้งจอกน้อยเข้าสู่ระดับแปดหางแล้ว'

 

 

 

แต่การจะมีระดับเดียวกับเก้าหางค่อนข้างยาก เซียนหกวิถีนั้นค่อนข้างเอียนเอียงแยกพลังส่วนใหญ่ของสิบหางไปไว้ที่เก้าหางแทบทั้งหมด เพียงเก้าหางครึ่งร่างก็ตบหนึ่งถึงเจ็ดหางพร้อมกันได้อย่างสบายๆ

 

 

 

แต่คุรามะรวมหยินและหยางละก็บอกได้เลยจักระอาจจะใกล้เคียงกับสิบหางพอสมควรเพราะพลังของสิบหางส่วนใหญ่มันอยู่ที่คุรามะเกือบทั้งหมด อาจจะแบ่งไปให้แปดหางอยู่บ้างแต่ก็เป็นเพียงไม่กี่ส่วน

 

 

 

'สัตว์หางตัวอื่นจะมีความสามารถเป็นของตัวเอง ต่างจากคุรามะที่มีพลังและเพลิงเท่านั้น'

 

 

 

"ไปกันต่อเถอะ เราจะเดินไปยังเส้นทางที่เจ้าพวกนั้นออกมา"

 

 

 

แม้ทุกคนจะยังตื่นตะลึงกับการกระทำของคาซึยะ แต่ไม่นานทุกคนก็เดินตามเขามาและรหว่างทางก็พบกับเซ็ตสึอีกเหมือนเคย ทว่ามันก็ถูกเขาจัดโดยให้จิ้งจอกน้อยการดูดดื่มพวกมันอย่างเอร็ดอร่อย

 

 

 

ยิ่งดูดจิ้งจอกน้อยก็ยิ่งทรงพลังมากยิ่งขึ้น โดยเฉพาะคาซึยะที่รู้สึกว่าคาถาไม้ของเขาทรงพลังมายิ่งขึ้นไปอีก ดูท่าเจ้าจิ้งจอกน้อยจะส่งสิ่งที่มีประโยชน์มาให้

 

 

 

ระหว่างทางเซ็ตสึขาวถูกกวาดเรียบ จำนวนของพวกมันค่อยๆน้อยลงไปทุกที พอเจอพวกเขาจะที่เคยวิ่งเข้าใส่ก็พากันหนีหัวซุกหัวซุน น่าเสียดายที่สุดท้ายพวกมันก็ถูกชิซุย และคิมิมาโร่สังหารอยู่ดี

 

 

 

แถมยังนำร่างที่ตายแล้วของพวกมันส่งมาให้เขาอีกด้วย รู้งานกันจริงๆ เด็กพวกนี้ ต่างจากเด็กหญิงสองคนที่ คนหนึ่งหลับคาอกฮินะ ส่วนอีกคนเริ่มซุกซน ใช้งูเกล็ดดำที่เขาและอาจารย์ช่วยกันสร้างค้นหาบางสิ่งที่ซ่อนไว้

 

 

 

"ที่นี่ต้องมีสมบัติแน่ๆ และทั้งหมดจะตกเป็นของเราคาสุมิ เรายังค่อนข้างขาดเงินในการลุงทุน ดังนั้นไปเลยจี้จังหมายเลขหนึ่งฉันขอเลือกนาย!!"

 

 

 

ไม่น่าเชื่อครึ่งชั่วโมงผ่านไปงูดำก็กลับมา พร้อมหลายคัมภีร์สามม้วนที่เต็มไปด้วยสมบัติ ไม่ว่าจะทองเงินต่างมีให้เห็น คาสุมิร้องเพลงเต้นดี้ด๊าอย่างสุขอุรา โดยไม่สนใจการสำรวจอีกต่อไป

 

 

 

โป้ก!

 

 

 

"อูยยย ท่านพี่ชิซุยหนูเจ็บนะ"

 

 

 

"รีบไปได้แล้ว เดี๋ยวก็โดนท่านพี่คาซึยะทิ้งหรอก"

 

 

 

"เอ๋"

 

 

 

คาสุมิพึ่งรูัตัวว่าพี่ชายและคนอื่นๆ เริ่มเดินทางกันต่อแล้ว จะเหลือก็แต่พี่ชิซุยที่กำลังยืนคอยเธอ แน่นอนว่าคาสุมิไม่สิคนอื่นๆ ต่างไม่รู้ตัวเลยว่าพวกเขามีคนปกป้องอยู่ตลอดเวลาจากลิมโบของคาซึยะ

 

 

 

หลังจากนั้นไม่นานทั้งชิซุยและคาสุมิก็ตามทุกคนทัน เมื่อทั้งคู่มาถึงก็พบว่าพี่ชายของพวกเขากำลังจดจ้องมองผนังที่สลักรูปร่างแปลกๆ วงกลมเก้าวงครอบกรอบด้วยทรงสี่เหลี่ยม

 

 

 

ด้านหน้ามีสิ่งที่คล้ายกรีบดอกบัวบานสะพรั่ง ในสภาพกลายเป็นหิน ที่นี่คืออนุสรณ์หลักของตระกูลโอซึซึกิของโลกนินจา สายตาของคาซึยะกวาดมองดอกบัวด้วยสีหน้าย่ำแย่

 

 

 

'นี่คือแก่นร่างเก่าแก่เมื่อหลายพันปีของสิบหางในอดีต ยามที่ดอกของต้นไม้เทพบานสะพรั่งอ่านจันทราที่ควบคุมโลกทั้งใบจะเริ่มขึ้น'

 

 

 

เขาไม่รู้ว่าอ่านจันทราของปู่ทวดทรงพลังหรือไม่ แต่ตอนนี้เขารับรู้ได้ทันทีว่าอ่านจันทรานิรันดร์ของคางุยะนั้นน่าหวาดกลัวมากขนาดไหน แค่กลิ่นอายพลังที่ยังคงหลงเหลืออยู่ที่นีก็ไม่สามารถคาดเดาได้แล้ว

 

 

 

ไหนจะดอกบัวตรงหน้าที่ยังมีพลังแปลกๆไหลเวียนอยู่ นี่คงเป็นต้นตอในการสร้างเซ็ตสึขาวขอเพียงใครสักคนที่มีคาถาไม้ การจะสร้างกองทัพเซ็ตสึขาวจะกลายเป็นเรื่องง่ายๆในทันที

 

 

 

'เรากับเธอยังห่างชั้นกันมากเกินไป นี่สินะพลังเทพธิดากระต่าย โอซึซึกิ คางุยะ!'

 

 

 

"คาซึคุงตรงนี้มีทางลงด้วยละ"

 

 

 

คาซึยะเดินตามฮินะมาดูช่องทางเข้าสู่ชั้นใต้ดินก็ต้องสยอง เพราะสิ่งที่เขาเห็นด้วยเนตรสังสาระก็คือรากไม้เทพเจ้า ที่แขวนบางสิ่งคล้ายดักแด้ในจำนวนนับไม่ถ้วน ไม่ต้องคิดเลยว่าถ้าเจ้าพวกนี้หลุดออกมาโลกนินจาจะเกิดความเสียหายมากขนาดไหน

 

 

 

"จะลงไปหรือเปล่าคาซึคุง"

 

 

 

"ไม่มันอันตรายมากเกินไป ฉันจะปิดผนึกที่นี่"

 

 

 

คงไม่ดีนักที่จะพาทุกคนลงไปข้างล่าง ถ้าเขาไปคนเดียวคงพอจะรับมือได้ไม่ยากเย็นแต่ถ้าทุกคนลงไปด้วยกันคงจะอันตรายมากเกินไป คาสุมิพึ่งเข้าเรียน คิมิมาโร่และชิซุยไร้ประสบการณ์ทำงานแบบเป็นทีม

 

 

 

ฮินะคงตอนนี้ก็คงไม่ไหว ด้วยจำนวนมากมายขนาดนี้เธอคงเหนื่อยตายเสียก่อน ดังนั้นการเดินทางสำรวจที่นี่จึงสิ้นสุดลง แต่อย่างน้อยคาซึยะก็พบแหล่งวัตถุดิบชั้นดีแล้ว

 

 

 

'แม้จะรู้สึกผิดกับคนที่ถูกสังเวย แต่ว่าเพื่อโลกนินจา ร่างกายของพวกเขาคือสิ่งจำเป็น'

 

 

แถมจริงไม่ติงนัง เอาอีกสักตอนไหมหัวข้อเดิม 55555

ข้อยล้อเล่น อย่าได้ทำเชียว(◍•ᴗ•◍)✧*。

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น