กรกากี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter 36 ทดแทน

คำค้น : เลิฟซีน 18+

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 163

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 24 พ.ย. 2562 03:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 36 ทดแทน
แบบอักษร

36...      ทดแทน 

                 ภายในห้องส่วนตัวของเหม่ยหลิน 

                 เมื่อคริสโทรมาแจ้งข่าวร้ายว่าทุกอย่างล้มเหลว คุณหญิงวิภารู้แกว ซ้อนแผนใช้รถอีกคันหลอกล่อ เลยสลัดหลุดจากการติดตามหลบหนีไปได้ 

               เหม่ยหลินไม่รู้ว่าคริสปั้นน้ำเป็นตัว จึงหลงเชื่อสนิทใจเกิดความกลัดกลุ้มกังวล ห่วงวิชุดาจนนั่งไม่ติด  

             เหม่ยหลินออกปากขอร้องให้คริสมาที่ห้อง เพื่อปรึกษาหารือหรืออย่างน้อยก็มารับฟังให้ได้ระบายคลายความกลัดกลุ้มลงบ้าง  

          แต่คริสปฏิเสธ อ้างว่าไม่ว่างติดโน้นนี่อย่างโง้นอย่างงี้ แล้วตัดบทวางหูไป  

            เหม่ยหลินนั่งซึมอย่างโดดเดี่ยวเดียวดายอยู่ในห้องพักอีกพักใหญ่ ก่อนจะตัดสินใจลุกขึ้นมาแต่งตัวออกจากห้อง ลงลิฟท์มาเรียกรถแท๊กซี่ที่หน้าคอนโด 

             สาวประเภทสองนั่งรถใจลอยมาตลอดทาง รู้ตัวอีกทีเมื่อคนขับแท็กซี่บอกว่าถึงจุดหมายปลายทางแล้ว  

        เหม่ยหลินจ่ายค่ามิเตอร์ ก่อนลงจากรถมายืนมองบ้านคุณนายเลวิสที่ตั้งตระหง่านอยู่ตรงหน้าอย่างงงๆ ไม่เข้าใจตัวเองว่ามาที่นี่ทำไม 

               คงเป็นสัมผัสที่หกหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ที่ช่วยดลใจให้เหม่ยหลินต้องย้อนกลับมาที่นี่อีกครั้ง ในช่วงเวลาที่เหมาะเจาะพอดี  

         ความรู้สึกลังเลด้วยความเกรงใจที่มารบกวนผู้อาวุโสในยามวิกาล ถูกลบออกไปจากสมองเหม่ยหลินทันที เมื่อเสียงกรีดร้องของวิชุดาดังก้องออกมาจากในบ้าน 

          เหม่ยหลินวิ่งหน้าตั้งเข้าไปในบ้าน ในขณะที่วิชุดากับจอห์นกำลังช่วยกันประคองศีรษะชุ่มโชกไปด้วยโลหิตของหญิงชราขึ้นมาจากพื้น 

        เหม่ยหลินตกใจร้องถามว่าเกิดอะไรขึ้น แล้วเข้าไปดูอาการคนเจ็บด้วยความห่วงใย 

      วิชุดากับจอห์นให้คำตอบไม่ได้ ได้แต่บอกเหม่ยหลินให้รับรู้ว่า แท้จริงแล้วคุณนายเลวิสก็คือมารดาของเฮียตงนั่นเอง   

        พอได้รู้ความจริงว่าหญิงชราคนนี้เป็นคุณย่าแท้ๆของตน เหม่ยหลินก็ทอดร่างลงไปกอดคนเจ็บ แล้วร้องไห้รำพึงรำพันน่าสงสาร  

            จอห์นบอกเหม่ยหลินให้รีบขับรถเขาพาหญิงชราไปส่งโรงพยาบาลด่วน ชักช้าจะไม่ทันการ ส่วนเขากับวิชุดาออกตัวไม่ได้จะรอฟังข่าวอยู่ที่นี่  

           อึดใจต่อมาเหม่ยหลินก็ขับรถจอห์นพาคนเจ็บไปส่งโรงพยาบาลด้วยความเร็วสูง  

       จอห์น กับวิชุดาช่วยกันสำรวจตรวจตราภายในบ้าน แต่ไม่พบอะไรผิดสังเกตุ ไม่มีอะไรแตกหักสูญหาย ไม่มีร่องรอยคนร้ายหรือการต่อสู้ใดๆ 

              ถ้าดูจากวัตถุพยานแวดล้อม ทั้งจุดเกิดเหตุและอาการบาดเจ็บ ล้วนบ่งชี้ว่าคุณยายอาจเป็นลมหรือก้าวพลาด ก็เลยตกบันไดลงมาเอง  

             แต่นักสืบขี้ระแวงแถมเขี้ยวลากดินอย่างจอห์นเบล็น ไม่ยอมตัดประเด็นที่อาจเป็นไปได้ เช่นอาจมีคนแอบเข้ามาซ่อนตัวในบ้านแล้วออกมาทำร้ายตอนคุณยายเผลอ หรือคนที่ผลักคุณยายตกบันไดอาจเป็นคนที่รู้จักคุ้นเคยกัน เป็นต้น 

                  วิชุดากับจอห์นเป็นห่วงคุณนายเลวิสจนไม่เป็นอันทำอะไร พวกเขาขึ้นไปนั่งกระสับกระส่ายอยู่บนห้อง กระทั่งเหม่ยหลินโทรมาบอกว่าคุณย่าแค่สลบไปไม่เป็นไรมาก ทั้งสองถึงคลายกังวล 

         ก่อนวางหูเหม่ยหลินถือโอกาสเล่าเรื่องคุญหญิงวิภาให้ฟังอย่างละเอียด และเตือนให้เพื่อนรักระวังคนๆนี้ไว้ให้ดี  

       “ เรื่องมันไปกันใหญ่แล้วจอห์นนี่ เราจะทำยังไงดี ? ” วิชุดาหารือกับจอห์น ทันทีที่วางสาย 

                         จอห์นยิ้มปลอบ 

            “ ใจเย็นๆอีกไม่นานทุกอย่างจะคลี่คลาย วันนี้ผมออกไปค้นหาหลักฐาน และพบเงื่อนงำบางอย่างแล้ว ” 

                             วิชุดาลืมตาโพลง       

          “ เงื่อนงำ...เงื่อนงำอะไรคะ ? ” หล่อนเขย่าแขนรบเร้าเขา 

      “ เงื่อนงำ ที่บ่งชี้ว่าไอ้โม่งที่ตามราวีเราอยู่ ไม่ใช่ไอ้โม่งตัวจริงครับ ” จอห์นกล่าวอย่างภาคภูมิ 

        “ คุณหมายความว่า มีคนสวมรอยเป็นไอ้โม่ง ? ” วิชุดาเชื่อครึ่งไม่เชื่อครึ่ง 

         “ ถูกต้อง ” จอห์นยืนยันแข็งขัน 

         “ คุณรู้ได้ไง ? ” วิชุดายังไม่ปักใจเชื่อ 

                            จอห์นยิ้มมุมปาก 

          “ ผมสังเกตจากสภาพศพเหยื่อที่ถูกฆาตกรรม ” เขาเผยความนัย 

                                วิชุดาขมวดคิ้วเกาหัวแกรกๆ 

         “ เท่าที่รู้ ทุกศพล้วนถูกฆ่าอย่างทารุณ ฉันไม่เข้าใจ มันต่างกันยังไง ? ” 

                              จอห์นทำตาโตเท่าไข่ห่าน 

     “ แตกต่างสิครับเหยื่อไอ้โม่งตัวจริงทุกราย จะถูกฆ่าด้วยของมีคม และส่วนใหญ่ศพมักจะถูกหั่นเป็นชิ้นๆ แต่สี่ศพที่เกี่ยวข้องกับคุณไม่มีใครตายด้วยของมีคมเลย เดวิดกับสาวใช้โดนไฟดูดตาย โทนี่โดนเผา ส่วนพี่หมอของคุณก็โดนรัดคอตาย คุณว่ามันน่าแปลกมั้ยล่ะ ? ” น้ำเสียงเขามั่นอกมั่นใจ 

    “ เออ มันก็แปลกๆนะ คงเป็นอย่างที่คุณว่านั่นแหละ แล้วเรื่องยัยคุณหญิงมาเฟียล่ะ เราจะรับมือยังไง ? ” วิชุดาเห็นด้วย แล้วเจาะประเด็นสำคัญ 

     “ คุณไปแย่งสามีเขามารึไง ? เขาถึงแค้นจัดขนาดส่งคนมาตามล่าคุณถึงที่นี่ ” จอห์นย้อนถามเสียงขุ่นๆ  

     “ แย่งบ้าอะไรล่ะ ฉันไม่รู้จักพวกเขาด้วยซ้ำ ” วิชุดาโวยวาย เถียงหัวชนฝา 

                            จอห์นทำหน้าเหมือนไม่เชื่อ  

      “ ผู้หญิงคนนี้ตั้งค่าหัวคุณตั้งสองล้าน ถ้าไม่ได้ทำเพราะความแค้น แล้วจะทำเพื่ออะไร ? ” เขากระแทกเสียงกดดันให้หญิงสาวคายความจริงออกมา 

                          วิชุดาค้อนปะหลับปะเหลือก 

      “ ฉันจะไปตรัสรู้ได้ไงล่ะ แต่ไม่ใช่เรื่องแย่งผัวแน่ เพราะฉันไม่เคยมีผัวคนไทย ” 

     “ แน่ใจนะ ” จอห์นคาดคั้น จ้องตาเขม็ง 

      “ แน่ยิ่งกว่าแน่ ฉันจะโกหกคุณไปเพื่ออะไร ? ” วิชุดาถลึงตาใส่ 

     “ ค่อยยังชั่วหน่อย ” จอห์นเป่าปากโล่งอก 

      “ ค่อยยังชั่วอะไร ? ” วิชุดาพาซื่อ 

      “ ก็ค่อยยังชั่วที่คุณไม่ได้ไปแย่งสามีเขาไง ทำครอบครัวเขาแตกแยก มันไม่ดีรู้มั้ย ? ” จอห์นถือโอกาสตักเตือน 

                             วิชุดาเต้นผางว้ากลั่น 

      “ อ้าวทำไมพูดแมวๆแบบนี้ล่ะ จะหลอกด่าฉันใช่มั้ย ? ” 

                         จอห์นทำตาละห้อย 

      “ ผมเปล่าสักหน่อย ผมหวังดีกับคุณต่างหาก ถ้าคุณใช้ชีวิตเสี่ยงๆแบบนี้ต่อไป สักวันถ้าไม่ถูกพวกเมียหลวงฆ่าตาย ก็ต้องถูกสาดด้วยน้ำกรดเสียโฉมแน่ ” 

                       วิชุดาค้อนขวับ 

      “ เออ ช่างฉันเถอะ ไม่ต้องมาทำเป็นหวังดี ฉันรู้นะว่าคุณคิดอะไรอยู่ ”  

     “ ผมก็แค่เป็นห่วงคุณ ไม่ได้คิดอะไรสักหน่อย ” จอห์นอ้อมแอ้มในลำคอ 

       “ อย่าปากแข็ง ที่คุณพูดมาทั้งหมดเนี่ยก็เพื่อตัวคุณเอง นึกว่าฉันไม่รู้รึไง ? ” วิชุดาจ้องหน้าตาเขม็ง 

                            จอห์นพยักหน้ายอมจำนน  

      “ รู้ก็ดีแล้ว วีนัส คุณทิ้งความคิดเดิมๆ แล้วแต่งงานกับผมเถอะ ถึงผมไม่ร่ำรวย แต่ผมสัญญาว่าจะดูแลคุณให้สุขสบายไปชั่วชีวิต ” เขาจับมือเรียวงามมากุมไว้แนบอก และขอหญิงสาวแต่งงานดื้อๆ 

            วิชุดาถึงกับอึ้ง ไม่ใช่เพราะไม่ชอบจอห์น แต่เธอยังไม่พร้อมที่จะทิ้งชีวิตหรูหราฟุ่มเฟือย ไปกัดก้อนเกลือกินกับใครสักคนที่รักเธออย่างจริงใจ 

             สีหน้าแววตาที่เปี่ยมไปด้วยความรักอันลึกซึ้งของเขา สั่นคลอนหัวใจเธอไม่น้อย เธอไม่อยากหักหาญน้ำใจเขาด้วยการปฏิเสธ จึงตัดสินใจจะปิดปากเขาด้วยความสุขที่เธอจะมอบให้เป็นการทดแทน 

        “ คุณชอบฉันมากใช่มั้ย ? ” วิชุดาย้อนถามยิ้มๆ แทนการตอบรับหรือปฏิเสธ 

        “ ใช่ คุณเป็นผู้หญิงคนเดียว ที่ผมอยากแต่งงานด้วย แต่งงานกับผมนะครับ ” จอห์นวกกลับมาเรื่องเดิมจนได้ 

                            วิชุดาทำเหมือนไม่ได้ยิน 

         “ จูบฉันสิคะ ” หล่อนเอียงหน้ากระซิบข้างหูเขา แล้วหลับตาพริ้ม 

                       จอห์นแทบไม่เชื่อหูตัวเอง เขารีบรวบร่างอ้อนแอ้นไว้ในวงแขน แล้วก้มลงจุมพิตริมฝีปากบางอย่างปลาบปลื้มยินดี 

                     พอเห็นอีกฝ่ายโอนอ่อนผ่อนตามโดยดี ไม่มีท่าทีจะตบตีเขาเหมือนทุกครั้ง ชายหนุ่มก็ย่ามใจ สอดลิ้นหนาเข้าไปพัวพันกับลิ้นบางเป็นพัลวัน 

                     เมื่อพบว่าหญิงสาวส่งลิ้นบางออกมาต้อนรับ แทนที่จะกัดลิ้นเขาอย่างเคย จอห์นก็ลิงโลดใจเหลือประมาณ 

          จอห์นถอนริมฝีปากออกมา แล้วจูบแก้มนวลไซ้ไปถึงจอนผม 

         เขาขบเม้มติ่งหูสวยเบาๆ ก่อนจะแหย่ปลายลิ้นชอนไชไปทุกซอกมุมของใบหูขาวสะอาด พลางกระซิบแผ่วๆ 

        “ ที่รัก ผมรักคุณ ” 

                 วิชุดาจั๊กกะเดียมจนพูดไม่ออก ได้แต่เผยอปากครางออกมาแผ่วๆ 

                 นายหื่นบรรจงจูบไล่ลงมาถึงส่วนบนของทรวงอก พลางรูดซิบถอดชุดเดรสหญิงสาวลงไปกองที่พื้น แล้วลูบคลำโลมไล้ไปทั่วเรือนร่างงาม 

         จอห์นซบหน้าลงซุกไซ้บนถันใหญ่คู่งาม ที่ทะลักล้นหลามออกมาขาวโพลนนอกยกทรงตัวจิ๋ว  

             วิชุดาขนลุกเกรียว ส่ายอกภูเขาเลากา ถูไถใบหน้าหล่อๆที่มีไรหนวดเคราเขียวๆสากๆอย่างลืมตัว              

           พอเขาถอดยกทรงออก และใช้ริมฝีปากกับปลายลิ้นร้อนๆ แทะเล็มโลมเลียปลายถันสีชมพูคัดแข็งชูชันทั้งสอง  

          วิชุดาก็สยิวซ่าน เสียววูบเสียดลงไปถึงช่องท้องและส่วนต่ำลงไป ความชื้นเริ่มซึมออกมาจนเธอรู้สึกได้  

        จอห์นจูบฟัดคลึงเคล้าดูดดุน สองเต้าเต่งโตแข็งเป็นไตของสาวคนรักอย่างคลั่งไคล้ใหลหลง ความเป็นชายตื่นตัวลุกโชนพองก๋าตุงอยู่ใต้เป้ากางเกง ความกำหนัดอย่างแรงกล้าทำให้เขาสุดจะทานทนได้อีกต่อไป 

       ชายหนุ่มเปลื้องอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออกจากร่างสาวงาม ก่อนกระชากเสื้อเชิ้ตตัวเองควากเดียวกระดุมขาดหลุดกระเด็น แล้วถอดเหวี่ยงทิ้งไปอย่างไม่ใยดี 

        วิชุดาจ้องผิวพรรณสะอาดสะอ้านกับหุ่นเฟิร์มๆของชายหนุ่มตาเขม็ง ไม่คาดคิดว่า เรือนร่างและการแสดงออกของเขา จะเซ็กซี่เร้าใจเธอได้ขนาดนี้ 

          จอห์นอุ้มร่างเปลือยเปล่าของวิชุดาไปนอนหงายลงบนเตียง แล้วเปลือยกายขึ้นไปทาบทับ 

           นายหื่นกอดจูบลูบไล้ไปทั่วเรือนร่างสาวงาม อย่างสาสมใจที่เฝ้ารอคอย  

           มือหนากับลิ้นอุ่นจัดของเขาสร้างความปั่นป่วนรัญจวนใจให้วิชุดาเหลือประมาณ ความต้องการทางเพศเริ่มปะทุลุกโพลงขึ้นอีกครั้ง หลังจากห่างหายไปนาน  

           รสจูบกับลีลาการเล้าโลมของเขาช่างเหนือชั้นจนสาวลูกครึ่งนึกชื่นชมในใจ เธอปล่อยตัวปล่อยใจให้เขาเชยชมตามสบาย เพราะมันคงเป็นสิ่งเดียวที่เธอจะตอบแทนเขาได้ 

       ใจจริงวิชุดาก็ชอบจอห์น แต่เธอไม่แน่ใจว่าจะทิ้งนิสัยเลวๆของตนได้ เธอไม่อยากให้ผู้ชายแสนดีคนนี้ต้องเสียใจ จึงตัดใจปฏิเสธเขามาตลอด 

       วิชุดาหลับตาเคลิบเคลิ้มไปกับรสสัมผัสแห่งความสุขที่ชายหนุ่มมอบให้ สองมือบางลูบคลำสะเปะสะปะไปทั่วเรือนร่างกำยำราวกับปูไต่  

      การตอบสนองของหญิงสาว เพิ่มความหื่นให้จอห์นเป็นทวีคูณ เขาลากริมฝีปากโลมเลียไปทั่วหน้าท้องแบนราบ แล้วฝังใบหน้าลงไปบนส่วนนูนที่ต่ำลงไป 

          ริมฝีปากกับปลายลิ้นร้อนๆของเขา สร้างความเสียวซ่านรัญจวนใจให้วิชุดาเหลือประมาณ จนเผลอยกสะโพกแอ่นส่วนนั้นให้เขาลวนลามอย่างไม่รู้ตัว 

               หลังจากเชยชมความอวบอัดใหญ่โตทั้งส่วนบนส่วนล่างบนร่างเปลือยจนหน่ำใจแล้ว จอห์นก็กลับมาพรมจูบไปทั่วใบหน้างาม  

      “ คุณสวยเหลือเกิน เป็นของผมนะครับ ” เขากระซิบเสียงแหบพร่าน่าสงสาร หน้าตาแดงกล่ำด้วยความกำหนัด 

                 วิชุดาตั้งใจจะเอาตัวเป็นกำนัลให้เขาอยู่แล้ว จึงพยักหน้าตอบรับอย่างไม่ลังเล 

           “ ค่ะ ”  

 

                                ***** 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น