Byun_poon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : Junbin

คำค้น : junbin

หมวดหมู่ : นิยาย แฟนฟิค

คนเข้าชมทั้งหมด : 2.1k

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ธ.ค. 2558 20:58 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
Junbin
แบบอักษร

Sf.Junbin

 

(Spacial) loy-kratong

 

"ไงห่าน 

 

ลอยกระทงเมื่อกี้ได้ข่าวว่ามึงตก

 

น้ำอ่อ"

 

"ทำมะ"

 

"คือกูเเค่ถาม เป็นห่วงมึงนะเว้ย"

 

ตอแหล!!

 

"....."

 

"ห่วงว่ามึงจะไปทำกระทงเค้าจม

 

น้ำน่ะ ฮ่าๆๆ"

 

"ค-ว-ย"

 

"อยากอม?"

 

"จิ๊ มึงจะไปไหนก้อไปไป"

 

"นี่หน้าบ้านกู"

 

"เออ กูไปเอง"

 

"ไปดิ ไม่ได้ยืนบังฮ่าๆๆ"

 

"มึง! ฮึ่ยย!"

 

-------------------------------------------------

 

 

"กลับมาแล้วหรอ ฮันบิน"

 

"อือ"

 

"เป็นรัยอีกล่ะ"

 

"เปล่า.."

 

"ทะเลาะกับจุนฮเวมาละสิ"

 

"พี่จินอูไม่น่าถามเลย 

 

คนเดียวที่ทำฮันบินโมโหได้มีเเค่

 

มัน"

 

"ไอ่จุ่นบ้าๆๆๆ"

 

"ทะเลาะกันเช้าเย็นเเบบนี้

 

ลูกดกน้าา"

 

"พี่จินอูอะ!!"

 

"ฮ่าๆๆ พี่ล้อเล่น"

 

"มันตลกหรอ ไม่ตลกเลยนะ 

 

หยุดขำนะจินอู"

 

"ย๊าา 

 

ใครให้นายเรียกชื่อพี่เฉยๆแบบนั้น

 

ฮะ"

 

"ก็พี่ไม่ยอมหยุดนี่"

 

"โอเคๆ ไม่ตลกละ"

 

"ชิ.."

 

"เฝ้าบ้านดีๆด้วยละ 

 

พี่จะไปข้างนอก"

 

"จะไปไหนอะ กับใครเอ่ยย"

 

"ไปซื้อของกับเพื่อน แป๊บเดียว"

 

"เพื่อน..เอ..เพื่อนนี่ชื่ออะไรน้าา

 

คังซึงยุนป่ะ"

 

"ฮันบิน! อย่าล้อพี่นะ"

 

"ไปละ เดี๋ยวกลับ ไม่นาน"

 

"อือ ขับรถดีๆ"

 

อยู่-คน-เดียว

 

------------------------------------------------

 

"จุนฮเว แม่พึ่งทำขนมเสร็จ

 

เอาไปให้หนูฮันบินชิมซิลูก"

 

"โอยยแม่ ฮันบินมันเป็นผู้ชาย 

 

มาเรียกหนงเรียกหนูรัย ขนลุก!"

 

"นั่นล่ะ 

 

แม่ติดเรียกมาตั้งแต่เด็กแล้ว 

 

ยังไม่ชินอีกหรอ"

 

คงชินอ่ะแม่ มันมี...เหมือนผม

 

"ว่าแต่แม่ทำขนมรัย"

 

"นี่ไง 

 

ถ้าจะกินก็เอาไปส่งหนูฮันบินก่อน

 

แม่ตักแบ่งใส่ชามไว้เเล้ว"

 

"งั้นเดี๋ยวมา"

      

                  .

                  .

                  .

                  .

                  .

 

"ห่านนนน มึงอยู่ป่ะ"

 

"เฮ้ย! เข้ามาได้ไงวะ"

 

"ประหน้าบ้านไม่ได้ล็อค"

 

อิเชี่ยพี่จิน

 

"ถึงมันไม่ได้ล็อค 

 

เเต่มึงก้อต้องขออนุญาติเจ้าของ

 

บ้านก่อนป่ะวะ"

 

"ขอทำไม เข้าออกอยู่แทบทุกวัน"

 

ไอ้หน้าหนาเอ้ยยย

 

"ช่างเถอะ เเล้วมึงมีอะไร"

 

"ก็นี่ไง 

 

แม่บอกให้เอามาให้หมูแดก"

 

"บักห่านี่ ไม่กวนซักครั้ง จะเป็นรัย"

 

"ขออภัยครับคุณฮันบิน 

 

เอาขนมมาให้คุนสุกร..เอ้ย..คุณ

 

ฮันบินรับประทานครับ"

 

โหหห ตีนแทบกระตุก

 

"สุกรพ่อมึงสิ ไหนขนมรัย เอามาดู 

 

พายยเบอรี่~ หูวว 

 

ขอชิมหน่อยนะ"

 

นี่แหละครับมนุษย์ฮันบิน 

 

เห็นของกินแทบไม่ได้

 

"จะรีบยัดทำไม ค่อยๆกินดิวะ

 

นี่หรอไม่ใช่หมู"

 

ประโยคหลังพูดเบาๆครับ

 

"กูได้ยิน..เเต่ไม่เป็นรัย

 

เห็นแก่ความดีที่ยกขนมมาให้"

 

"ขอบคุณที่เมตตาและกรุณาครับ

 

ฮันบินชิ"

 

"-_-"

 

"แค่กๆ อ่อยย ขนมติดคอ

 

มึงมีน้ำป่ะจุ่น"

 

"เดี๋ยวกูลงไปเอาให้ รอแป๊บ"

 

"เร็วเว้ยย"

 

"มาแล้วๆ อะ น้ำส้มในตู้เย็นมึง"

 

"หวังว่าคงไม่ได้ใส่น้ำปลา

 

ในกาแฟแบบที่มึงชอบทำใช่

 

ป่ะ"

 

"เหอะ! เห็นกูเป็นคนยังไง 

 

มึงเพื่อนกูนะเว้ย"

 

"ก็วันนี้มึงทำดีแปลกๆนี่หว่า

 

ไม่ให้กูคิดได้ไง"

 

"..ใกล้จะเปิดเทอมแล้ว

 

มึงกับกูก้อต้องกลับไปอยู่หอ

 

แถมเราเรียนกันคนละที่อีก..แล้ว."

 

ดราม่าอีกสัส

 

".....แล้ว.."

 

"แล้วมึงเคยนับป่ะ

 

หนึ่งปีเราเจอหน้ากันกี่ครั้ง

 

ตั้งแต่เรียนมหา'ลัยมาเนี่ย

 

เกือบสามปีเลยนะ 

 

ที่เราแทบไม่ได้เจอกัน

 

..กูก้อเเค่อยากทำดีกับมึง..ก่อน..

 

ก่อนที่จะเปิดเทอม"

 

เชี่ยจุ่น! เพื่อนรัก 

 

กูปาดน้ำตาแทบไม่ทันเลยว่ะ

 

"โห จุ่น..มึง"

 

"กูจะกลับละ มึงกินต่อเถอะ

 

อย่าลืมดื่มน้ำส้มนะมึง

 

กูอุตส่าลงไปเอาให้"

 

"อือๆ ขอบใจ"

 

ยกน้ำขึ้นดื่ม อึกๆ พรวด!!!

 

"อิเชี่ยจุน!!!! น้ำส้มใส่เกลือ!!"

 

"ฮ่าๆๆๆ กร๊ากกกก 

 

มิทชั่นคอมพลีทJ"

 

              -The end-

 

ความคิดเห็น