มณีน้ำเพชร

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตอนที่ 2 คนปลอบใจ Part 1

ชื่อตอน : ตอนที่ 2 คนปลอบใจ Part 1

คำค้น : สวรรค์ , คืนบาป

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 10.3k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 04 ธ.ค. 2558 19:33 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 2 คนปลอบใจ Part 1
แบบอักษร

2

คนปลอบใจ

 

 

ร่างบอบบางยืนนิ่งอยู่ตรงช่องประตูที่เปิดกว้าง มองเข้าไปภายในห้องชุดบนชั้น 15 ของคอนโดมิเนียมหรู มันหรูจนไม่คิดว่าคนที่ขับบิ๊กไบค์สีแดงดำจะมีปัญญาจ่ายค่าเช่าห้องแพงขนาดนี้ รูปร่างหน้าตาของเขาก็ดูดีทุกกระเบียดนิ้ว ทว่าการแต่งกายด้วยกางเกงยีนสีซีดพอดีตัวกับเสื้อยืดคอกลมสีขาวที่ทับด้วยเสื้อแจ็คเก็ตสีดำแดงเข้ากันกับรถ

 เกตุนรีไม่รู้เรื่องรถมอเตอร์ไซค์บิ๊กไบค์เท่าไหร่ รู้แค่ว่าเครื่องยนต์มันแรงกว่ารถมอเตอร์ไซค์ทั่วไปและคันใหญ่กว่า หนักกว่ามาก ส่วนเรื่องราคาเธอไม่เคยสนใจเพราะขับมอเตอร์ไซค์ธรรมดาก็ยังไม่ได้ และไม่คิดจะหัดขับรถเนื้อหุ้มเหล็กแบบนี้ด้วย

 “เข้ามาสิ

 “คุณอยู่คนเดียวหรือเปล่าคะ

 “ถ้าผมไม่ได้อยู่คนเดียวล่ะ

 “ถ้างั้นฉันว่าคงเป็นการรบกวนคุณจนเกินไปค่ะ และถ้าไม่ลำบากจนเกินไปนัก ฉันขอยืมเงินคุณสักพันบาทได้ไหมคะ

 “หืมม์ เงินพันเดียวจะทำอะไรได้ ค่าห้องคืนเดียวก็หมดแล้ว หรือจะไปอยู่โรงแรมม่านรูดเช่ารายชั่วโมง ชั่วคราวก็ 300 ต่ำสุด ค้างคืน 500 แบบนั้นหรือไง

 “แต่เอ้ยไม่อยากทำให้คุณเดือดร้อนนี่คะ คนที่อยู่ด้วยกันกับคุณ เธอคงไม่พอใจถ้าคุณจะพาเอ้ยเข้าไปนอนด้วย

 ‘นอนด้วยน่าคิดแฮะ

 พัทธ์กวาดตามองร่างบอบบางในสภาพยับเยินน่าสงสาร แต่ในขณะเดียวกันเขาก็บอกกับตัวเองว่าควรจะถอนสายตาจากเธอเสียที ไม่อย่างนั้นเสน่ห์อันเย้ายวนชวนลุ่มหลงคงกระชากความรู้สึกผิดชอบชั่วดีออกจากใจ จากเป็นคนช่วยอาจจะเป็นผู้ทำลายถ้าปล่อยให้ความรู้สึกฝ่ายต่ำมีอำนาจเหนือกว่า

 “แล้วถ้าผมอยู่คนเดียวล่ะ

 “เอ่อ...

 “ถ้าผมอยู่คนเดียว คุณจะเข้าไปนอนกับผมได้มั้ย

 เกตุนรีหัวใจสั่นคลอน ช้อนตาขึ้นสบนัยน์ตาคมดุ เขาหล่อเหลาและดูแบดบอยมากๆ เป็นผู้ชายอันตรายที่ไม่ควรอยู่ใกล้ ใช่ว่าเขาจะทำร้ายเธอ แต่กลัวว่าจะต้องเสียหัวใจให้เขาไปทั้งดวงมากกว่า ปกติเธอก็เจอผู้ชายหล่อๆ มาเยอะนะ แบดบอยก็เจอมาแล้ว แต่เขาคนนี้ดูดีที่สุดที่เคยเจอมาเลย

 เวลานี้ไม่ใช่เวลาจะมาปลื้มปริ่มกับความหล่อเหลาของเขา มันเป็นเวลาที่เธอควรจะหาที่ปลอดภัยซุกตัวเงียบและระบายความเสียใจออกมาที่สุด ที่นั่นแม้ไม่ใช่บ้านที่ถูกสร้างขึ้นมาด้วยน้ำพักน้ำแรง แต่ที่นั่นก็คือบ้านที่เธออยู่มานานหลายปี เมื่อมันไม่เหลือจำต้องทิ้งเพื่อความปลอดภัย ก็คงต้องหาที่อยู่ใหม่

 ทว่า...เวลานี้เกตุนรีไม่มีเงินติดตัวเลย

 “เอ่อ...

 “ผมไม่มีทางปล้ำคุณแน่ คนอย่างผมไม่เคยชอบขืนใจใคร

 เกตุนรีไม่มีเวลาให้คิดมาก ถ้าเธอไม่ทำให้เขาลำบากใจก็จะขอฝากชีวิตไว้สักคืน พรุ่งนี้ค่อยว่ากันใหม่

 “ขอบคุณค่ะ

 พัทธ์เบี่ยงตัวหลบให้ร่างบางเดินเข้าไป สภาพของเธอในตอนนี้ไม่ควรไปต่อที่ไหน จะหาที่พักกลางค่ำกลางคืนในชุดแบบนี้ไม่ดีแน่แล้วคงแถมตัวให้ผู้ชายตกมันด้วยหากหลงไปพบเจอเข้ากับผู้ชายใจบาปหยาบช้า ก็เพิ่งผ่านประสบการณ์มาหยกๆ แล้วจะคิดมากไปทำไม เขาไม่เข้าใจ

 “คุณไม่กลัวหรือคะ

 พัทธ์ไม่ตอบ แต่ต่อสายหาเจ้านายใหญ่ของเขา

 “ท่านครับ ผมมีเรื่องจะรบกวนครับหลังจากนั้นก็พูดเรื่องที่เพิ่งเกิดขึ้นให้ปลายสายฟังอย่างละเอียด ถ้าท่านจะกรุณา ช่วยผมสักครั้งนะครับเขาเงียบไป ขอบพระคุณมากครับท่านเจ้าสัว

 เธอรู้ว่าปลายสายเป็นถึงท่านเจ้าสัว แต่จะเป็นท่านเจ้าสัวคนไหนนั้นก็ไม่ทราบ

 “คุณโชคดีที่ผมไปเจอ

 “ใช่ค่ะ เอ้ยโชคดี ในความโชคร้ายก็ถือว่ายังโชคดีอยู่บ้าง ที่ไม่ต้องเสียทั้งตัวพร้อมกับทรัพย์สินที่ถูกไฟไหม้

 “ทำใจซะเถอะคุณ ชีวิตนี้ไม่มีอะไรแน่นอน คุณจะอยู่ที่นี่สักกี่คืนก็ได้นะ ผมอยู่คนเดียว

 “คุณชวนเอ้ยอยู่ด้วยหรือคะแก้มสาวเป็นสีระเรื่อ เกตุนรีใจเต้นโครมครามผ่านชั่วโมงสุดวิกฤตก็ยังมาเจอเขา นี่เธอหนีเสือปะจระเข้อีกหรือเปล่า

 “ใช่ เอาที่คุณสบายใจพัทธ์ตอบแล้วจุดบุหรี่สูบหลังจากเปิดหน้าต่างกระจกออกจากกว้างแล้วพ่นควันออกไปนอกหน้าต่าง

 “คุณคงมีแบล็คดีมาก ถึงไม่กลัวกฎหมาย

 “หน้าที่ของผม ทำให้ผมฆ่าคนมาหลายรายแล้ว ทั้งไม่ได้ตั้งใจและตั้งใจ...แบบนี้

 เกตุนรีเบิกตากว้างหน้าตาตื่น เธอเริ่มมองพัทธ์ด้วยสายตาระแวดระวัง คนที่ฆ่าคนได้ย่อมไม่ใช่คนน่าคบ พอๆ กับคนที่พูดเรื่องฆ่าแกงได้อย่างเลือดเย็น เขาอาจจะไม่ใช่คนดีอย่างที่คิด รูปลักษณ์ภายนอกเสริมให้เขาดูดีแต่ไม่ใช่คนดี

 “คุณ...เป็นนัก...ฆ่า หรือคะ

 “ผมเป็นมือปืน ไม่ใช่นักฆ่า แต่เป็นบอดี้การ์ด

 บอดี้การ์ดกับนักฆ่าคงต่างกันมากกระมัง ถ้าคิดไม่ให้กลัวก็ต้องคิดแบบนี้สินะ บอดี้การ์ดไม่ใช่นักฆ่า แต่มีสิทธิ์ฆ่าคนได้และคง...เคลียร์ได้เพราะแบล็คดี

 พัทธ์หันไปมองหญิงสาวอย่างชั่งใจ อาชีพของเขาก็เหมาะจะให้เธอกลัวอยู่หรอก แต่เขาคงไม่น่ากลัวเท่าไอ้คนใจสัตว์ที่มันข่มขืนผู้หญิงเป็นว่าเล่น เขาไม่เคยทำร้ายใครก่อน ไม่เคยฆ่าใครเกินกว่าหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย แม้จะพกปืนติดตัวเป็นนิจแต่เขาไม่เคยดึงปืนออกมายิงใส่คนอื่นเป็นว่าเล่น

 ปืน! เมื่อรู้จักใช้มันก็มีคุณประโยชน์ แต่ถ้าไม่รู้จักใช้หรือปล่อยให้ความบ้าคลั่งอยู่เหนือสติเหตุผลใดๆ คนที่พกปืนจะเป็นฆาตกรได้เสมอ

 “ไม่ต้องกลัวหรอก ผมไม่เคยฆ่าคนเล่นๆ และไม่เคยข่มขืนใครมาก่อน

 “ค่ะเธอพยายามเชื่อ หวังว่าคืนนี้ไม่ใช่คืนบาปเพียงอย่างเดียวของเธอก็แล้วกันนะ

 “ไปอาบน้ำเถอะพัทธ์หยิบเสื้อเชิ้ตของเขาโยนให้ เกตุนรีรับแทบไม่ทัน ก่อนจะมองเขาอย่างสงสัย เสื้อผมเอง คุณใส่ไปก่อน

 “ขอบคุณค่ะ

 “ห้องน้ำอยู่ด้านโน้น อาบน้ำเสร็จก็ออกมากินข้าว นี่คุณคงยังไม่มีอะไรตกถึงท้องเป็นมื้อเย็นเลยล่ะสิเขาเดา จากการที่เธอไม่มีเงินติดตัวเลยสักบาท จะแวะซื้อข้าวกินก็คงไม่ได้ เขาไม่อยากจะเชื่อ ยังมีคนใช้เงินจนหมดเกลี้ยงและเอาตัวเองไม่รอดอยู่บนโลกใบที่แสนโหดร้ายนี้อยู่อีกด้วย

 “เอ้ยกะว่าจะกลับไปกินข้าวที่ห้องค่ะ มีมาม่ากับปลากะป๋อง หุงข้าวกินเองก็ได้ค่ะ รออีกไม่กี่วันเงินก็ออกแล้ว

 “คุณใช้ชีวิตอย่างประมาทแบบนี้ตลอดเหรอเอ้ย

 “เงินเดือนแค่หมื่นกว่าบาท ใช้จ่ายให้เดือนชนเดือนนี่ก็สุดยอดแล้วนะคะสมัยนี้ เอ้ยก็มีรถต้องผ่อนด้วย

 “ถือว่าเก่งนะ ถ้าต้องผ่อนรถด้วยกับเงินเดือนแค่นี้ คุณคงต้องประหยัดมากสินะ

 “ใช่ค่ะเธอเบือนหน้าหนีเป็นบางครั้ง เขาสังเกตได้ เธอคงไม่ชอบควันบุหรี่เท่าไหร่ พัทธ์เข้าใจจึงขยี้บุหรี่ลงกับที่เขี่ยซึ่งตั้งอยู่ใกล้ๆ

 “ไปอาบน้ำเถอะ ออกมาก็เข้าไปนอนในห้อง ผมจะนอนที่โซฟาข้างนอนเอง

 เกตุนรีตวัดตามองประตูห้องนอนที่เขาชี้ทันที เธอพยักหน้าตอบรับด้วยใจยังสั่นๆ แล้วรีบเข้าห้องน้ำเพื่ออาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า

 พัทธ์ถอนใจ ผู้หญิงคนนี้ใช้ชีวิตอยู่บนความประมาทจนเกือบจะถูกคนใจระยำฆ่าข่มขืน  คมกระสุนที่ปลิดชีวิตมันอย่างเงียบกริบนั้นไม่ได้ทำให้พัทธ์รู้สึกแย่ ตรงกันข้ามเขากลับโล่งอกที่มันตายไปเสียได้ก็ดี

 ‘พัทธ์หลบอยู่ในนี้เงียบๆ นะลูก เชื่อแม่นะ อย่าออกมา ไม่ว่าลูกจะได้ยินเสียงอะไรก็ตาม อย่าออกมา

 ‘ทำไมล่ะครับแม่ ทำไมต้องให้ผมอยู่ในตู้ แค่เพื่อนแม่มาหาเองนี่ครับ

 ‘อย่าถามเลยลูก พัทธ์ต้องเชื่อแม่ สัญญากับแม่นะพัทธ์

 ‘ครับ ผมสัญญาแล้วเด็กชายวัย 8 ขวบ ก็เข้าไปซ่อนอยู่ในตู้เสื้อผ้าใบเก่าใบหนึ่ง มันไม่ใช่แค่นั้น เพราะแม่เป็นคนล็อกประตูขังเขาไว้ในตู้ มันเกินความจำเป็นไปหรือเปล่านั้นพัทธ์ไม่รู้ แต่ครู่เดียวก็มีผู้ชายคนหนึ่งเข้ามาในห้อง พร้อมกับร่างของแม่ที่ถูกผลักจนล้มบนเตียง

 ‘กรี๊ด อย่า! ฉันเจ็บ พอแล้ว ฉันกลัวแล้ว พอ!เสียงแม่ร้องคร่ำครวญทำให้แววตาที่มองลอดผ่านช่องประตูตู้แวววับด้วยน้ำตา ภาพนั้นมันน่ากลัวมากสำหรับเด็กชายวัย 8 ขวบ ชายคนนั้นมัดแม่ของเขาด้วยเชือกไขว้ไปมาจนแน่นหนา แม่ไม่มีเสื้อผ้าติดกายเลยสักชิ้น ร่างของแม่ถูกรัดจนแดง ความอำมหิตวิตถารติดตาของเด็กน้อยจนร่างเล็กๆ เกร็งแข็งไปทั้งตัว

 มันคนนั้นทำระยำกับแม่ของเขาจนขาดใจตาย เสียงร่ำไห้ขอชีวิตยังติดตรึงอยู่ในห้วงคำนึง และทุกครั้งน้ำตาลูกผู้ชายก็ไหลออกมาทางหางตา

 “คุณพัทธ์คะ เป็นอะไรไปคะ

 เปลือกตาหนาลืมขึ้นเมื่อเห็นร่างบางในชุดเสื้อเชิ้ตสีขาวตัวโคร่งของตน ความรู้สึกบางอย่างก็ตีตื้นขึ้น มือใหญ่กระตุกมือเล็กให้ล้มลงทาบทับก่อนจะพลิกกายเป็นฝ่ายอยู่เหนือเสียเอง

 “คุณ! คุณพัทธ์...จะทำอะไรเอ้ยคะ

 

 “เธอทำให้ฉันอดใจไม่ได้

 

*** สวรรค์ในคืนบาป เป็นเรื่องพิเศษที่อยู่ท้ายเรื่องกระดังงาฉ่ำสวาท ในซีรี่ย์ชุด Lust Road นะคะ ***

เหลือเวลารับจงอีก 6 วันเท่านั้นค่ะ 6 วันสุดท้าย ที่คุณจะมีสิทธิ์เป็นเจ้าของผลงานสุดดาร์ก ระทึกต่อมหื่นให้ร้อนเร่าไปทั่วสรรพางค์กาย คุณคงจะนอนไม่หลับถ้าอ่านซีรี่ย์ชุดนี้ไม่จบค่ะ (เรื่องอวยต้องมา)

ติดต่อสั่งจองได้ตามข้อมูลที่ให้ไว้ในรูปเลยนะคะ

 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น