คณานางค์

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

บทที่ 15: ห่างไกลใจคิดถึง [5]

ชื่อตอน : บทที่ 15: ห่างไกลใจคิดถึง [5]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.6k

ความคิดเห็น : 16

ปรับปรุงล่าสุด : 19 พ.ย. 2562 16:44 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
บทที่ 15: ห่างไกลใจคิดถึง [5]
แบบอักษร

 

 

 “จี ไปโกรธอะไรมา ทำไมต้องใส่อารมณ์ด้วย” 

“ก็นังเมียพี่ภพน่ะสิคะ มันหาว่าจีเสือกเรื่องของมัน ใครจะไม่อยากเสือก ผู้หญิงจนๆ ไร้หัวนอนปลายเท้าแบบมันแต่ริอ่านจับพี่ชายของจี พี่ภพเพอร์เฟ็คขนาดนั้นทำไมต้องถูกยัยคนนี้จับด้วย พี่วอร์มรู้ไหม มันปล่อยท้อง แล้วเสนอหน้าพาลูกมาสูบเลือดสูบเนื้อพี่ภพที่นี่ หน้าด้านหน้าทนยอมย้ายออก จีโมโหมาก” 

“ท่าจะโกรธจริง ได้ยินจีบ่นเรื่องลูกพี่ภพนานแล้ว” 

“พี่วอร์ม ยิ่งกว่าโกรธอีก มันเป็นแค่ลูกชาวนาจนๆ ทั้งบ้านมีเงินถึงแสนไหมก็ไม่รู้ แต่จับคนรวยระดับหมื่นล้านแสนล้านได้!” 

“อยากเห็นหน้าจัง พี่ลงไปดูได้ไหมจะได้ไม่เข้าใกล้” วอร์มหัวเราะเยาะ จะออกรถทว่าแฟนสาวกลับยื่นอะไรมาให้ก็ไม่รู้ หน้าหงิก หน้างอ เขาอยากรู้จึงเลื่อนมือจากเกียร์รถมารับรูปเหล่านั้น วอร์มเปิดดูทีละรูปชุดแรกๆ เขาไม่สนใจหรอกจนกระทั่งมาสะดุดตากับใบหน้าหญิงวัยกลางคนกับเด็กผู้หญิงที่น่าจะเป็นลูกสาว เขาคุ้นหน้าจนต้องพลิกดูรูปถัดมาเร็วๆ เห็นสภาพบ้านหลังคุ้นเคยแล้วช็อกตาค้าง 

“พี่วอร์มดูสภาพบ้านพ่อแม่มันสิ จนขนาดนั้น” 

“เมียพี่ภพ …ชื่ออะไรเหรอ” เสียงเขาเบาลงมาก เริ่มจะให้ความสนใจทั้งที่ก่อนหน้านี้ได้ยินว่าแฟนจะจ้างคนไปสืบยังนึกตลก 

“เฟื่อง เฟื่องลดามั้ง จีก็ไม่ได้สนใจจะทำความรู้จัก ทำไม พี่วอร์มรู้จักมันหรือไง” หางเสียงค่อนข้างแสดงออกว่าไม่พอใจ แต่พอเห็นแฟนวางรูปลงแล้วหัวเราะก็พลอยสบายใจเลิกถามอะไรโง่ๆ 

“บ้า พี่จะไปรู้จักเขาได้ยังไง พี่เป็นคนเชียงใหม่จีก็รู้ อื้ม จริงสิ คราวก่อนจีบอกอยากกินอาหารญี่ปุ่น เราไปกินกันไหม พี่เลี้ยงเอง” 

“ไปสิคะ จีกำลังหิวพอดีเลย ขอบคุณนะคะที่รัก จุ๊บ!” เอียงตัวไปหอมแก้มแฟนฟอดใหญ่ กอดแขนกำยำไว้แม้เขาจะกำลังหมุนพวงมาลัยเลี้ยวออกไปจากบ้านหลังใหญ่ จิรดานั่งเล่นโทรศัพท์ไลฟ์ไอจีเล่นไปเรื่อยระหว่างการเดินทาง เพราะมัวแต่พูดคุยกับผู้ติดตามจึงไม่เห็นสีหน้าแฟนตัวเองว่ากำลังเครียดมากแค่ไหนที่รู้เรื่องสำคัญเข้า 

มิน่าล่ะ มันถึงจงใจเปลี่ยนเบอร์หนี เขาตามหาตัวเท่าไหร่ก็ไม่เจอ ที่แท้มันก็อาศัยบารมีเจ้าสัววิทยานี่เอง วอร์มเครียด เขาอยากใช้งานเฟื่องลดาแต่มีหนึ่งประเด็นใหญ่ให้คิดคือ ถ้าเขาไปเจอหน้าแล้วถ้ามันรู้ว่าเขาเป็นแฟนกับจิรดาจะเอาความเลวของเขาไปฟ้องรณภพหรือเปล่า ไหนจะมีเจ้าสัววิทยากับคุณนายแขไขเข้ามาช่วยเหลืออีก หากทั้งสามคนรู้เบื้องลึกเบื้องหลังของเขาเข้า มีหวังซวยกันพอดี 

นังเฟื่องเอ๊ย เป็นบุญของมึงแท้ๆ ที่หลุดพ้นจากคนอย่างกู 

  

“วันหลังไม่ไปงานแบบนี้แล้วนะคะ ฝากคนให้เอาของขวัญไปเป็นตัวแทนก็ได้ สุขภาพของคุณไม่ดีวันหยุดน่าจะได้พักอยู่บ้าน” 

“ครับ วันหลังคุณจัดการแทนผมได้เลยนะ” 

เสียงท่านเจ้าสัวกับคุณนายแขไขสนทนากันดังเข้ามาใกล้เรื่อยๆ เฟื่องลดาเพิ่งจะกล่อมลูกให้นอนกลางวันได้สำเร็จเมื่อกี้ เห็นท่านทั้งสองจึงรีบโค้งกายเดินไปหาน้ำหาขนมกลับมาเสิร์ฟ พยายามทำตัวให้มีประโยชน์มากที่สุด 

“ขอบใจจ้ะ ฉันกำลังอยากจิบน้ำอุ่นอยู่พอดีเลย” 

“เป็นยังไงบ้างเฟื่อง วันนี้ซนหนักไหม” 

“หนักมากค่ะคุณแข แกเริ่มขยันหัดเดินมากขึ้นเฟื่องกับน้องยมตามจับให้วุ่น ดึงทิชชู่ รื้อของเล่นออกมาเต็มห้องไปหมดเลย” 

“เหมือนตาภพสมัยเด็กๆ เลย” คุณแขไขหัวเราะ เข้ามานั่งลงพื้นเคียงข้างกันไม่ได้ถือตัวจะนั่งเหนือเฟื่องลดา มองใบหน้าเล็กของหลานชาย ยามหลับหน้าตาน่ารักน่าเอ็นดูเหมือนเจ้าชายน้อย 

“อื้ม จริงสิ ตาภพได้บอกไหมว่าจะกลับวันไหน” 

“ไม่ได้บอกค่ะ เมื่อเช้าคุณภพโทรมาก็ไม่ได้ว่าอะไร” 

คุณนายได้ยินดังนั้นก็แอบหันไปมองหน้าสามี เจ้าสัวกำลังจิบน้ำอุ่นก็แอบยิ้มพลอยมีความสุขไปด้วย เริ่มเห็นการเปลี่ยนแปลงดีๆ 

“พักหลังมานี้ไม่เห็นทะเลาะกันเลย สบายหูมาหลายเดือน ตาภพใจดีกับเธอขึ้นเยอะไหม” 

“ค่ะ คุณภพ… ใจดีกับเฟื่องมาก” 

“ดีแล้ว โตๆ กันแล้วไม่รู้จะทะเลาะกันไปทำไม ถ้าสถานการณ์ยังดีอยู่ปีหน้ามีหลานให้ฉันอีกสักคนสองคนหน่อยนะ ได้ไหม” 

“เอ่อ… เฟื่อง ไม่รู้ค่ะ เฟื่องตามใจคุณภพ” 

โธ่ ก็หล่อนเป็นผู้หญิงจะให้รับปากท่านว่ามีได้ยังไง ต้องได้รับความร่วมมือจากฝ่ายลูกชายของท่านด้วยสิ  

“เข้าทางล่ะ พอฉันถาม ตาภพก็จะบอกว่าตามใจพ่อกับแม่ ถ้าตาภพโอเค เธอต้องโอเคด้วยนะ ฉันแก่แล้ว ขืนรอให้ตาภพมีแฟนเป็นตัวเป็นตนคบไปถึงขั้นแต่งงาน มีหวังเข้าโลงก่อนพอดี” ท่านหัวเราะ แล้วก็เดินกลับไปนั่งลงโซฟาเคียงข้างกับสามีชวนกันคุยเรื่องอื่น 

ใจหายจัง หล่อนเห็นเงาสะท้อนเหมือนตัวเองเป็นได้แค่เมียเก็บระบายอารมณ์กลัดมัน แล้วก็เป็นแม่พันธุ์ผลิตลูกให้รณภพ หลังจากนั้นล่ะ? นอกจากเงินแล้วคนในบ้านนี้จะให้อะไรหล่อนไหม 

หรือจะลองมีลูกให้เขาจริงๆ แล้วหากขณะตั้งครรภ์เขาไปมีสัมพันธ์กับผู้หญิงอื่น หมดความปรารถนาต่อหล่อนแล้วก็จะริบลูกไว้เลี้ยงเอง ก็ดีเหมือนกันนะ เพราะหล่อนไม่เคยต้องการเงินทองของนอกกาย หล่อนแค่อยากได้ของขวัญพิเศษจากคนที่หล่อนรักที่สุด 

กัปตันยังหลับ หล่อนมองลูกแล้วจะร้องไห้ 

 

 

 

 

ยังไม่จบบทน้าา ไว้จะมาอัปต่อค่ะ ^//^ 

ขอบคุณที่แวะเข้ามาอ่าน 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น