เจ้าชีวัน

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ชื่อตอน : chapter25

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 19.4k

ความคิดเห็น : 10

ปรับปรุงล่าสุด : 03 ธ.ค. 2558 22:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter25
แบบอักษร

"น้าเวลตื่นๆ น้าครามตื่นๆ" เสียงปลุกยามเช้าและแรงเขย่าเบาๆข้างๆตัวเลเวลทำให้ร่างสูงค่อยๆปรือตาขึ้นมามองก่อนจะเห็นหลานรักนั่งทำหน้ามุ่ยอยู่

 

 

 

 

 

 

"เป็นอะไรไอ้ตัวแสบหน้ามุ่ยเชียว" เลเวลถาม เกรทคลานเข้ามาหาเลเวลและฟ้าครามก่อนที่จะมุดเข้าไปนอนตรงกลาง

 

 

 

 

 

 

 

 

"เกรทอยากเล่นน้ำแล้ว แต่น้าเวลกับร้าครามไม่ตื่น" เกรทว่าเสียงกระเง้ากระงอด เลเวลยิ้มขำจัดการปลุกร่างเล็กในอ้อมกอดให้ลุกขึ้นไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและกินอาหารเช้าพร้อมกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ย๊ากกกกก น้ำเย็นจัง" เกรทร้องลั่นเมื่อหย่อนขาลงไปในน้ำตอนนี้เลเวลและฟ้าครามพาเกรทลงมาเล่นน้ำที่น้ำตกชั้นหนึ่ง มีเพียงฟ้าครามและเกรทเท่านั้นที่เล่นน้ำโดยฟ้าครามให้เกรทขี่หลัง

      "น้าเวลเล่นน้ำกัน" เกรทเอ่ยชวน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"เกรทเล่นไปเหอะเดี๋ยวน้านั่งรอตรงนี้" เลเวลบอก เกรทไม่ได้ตอบกลับเลเวลเพราะถูกฟ้าครามพาว่ายน้ำไปมาอย่างสนุกสนาน

           "น้ำครามเกรทหิวน้ำ" เกรทร้องบอก ฟ้าครามพยักหน้าน้อยๆก่อนจะพาเกรทว่ายน้ำขึ้นฝั่ง เลเวลจึงส่งขวดน้ำให้ทั้งสองคนได้กินกัน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"เกรทหมวกอยู่ไหน" เลเวลถามหาหมวกที่เด็กน้อยใส่ตอนลงเล่นน้ำซึ่งตอนนี้มันหายไปจากศีรษะเล็ก เกรทมองลงไปในน้ำก่อนจะตาเบิกกว้างเพราะดันลืมหมวกไว้ที่โขดหิน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"อยู่ตรงหินตรงนู้นห๊ะ " เกรทชี้ไปที่โขดหินกลางน้ำ เลเวลทำท่าจะดุเด็กน้อยแต่ฟ้าครามจัดขึ้นเสียก่อน

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"เดี๋ยวผมไปเอามาให้เอง" ฟ้าครามบอก

 

 

 

 

 

 

 

"ตรงนั้นน้ำมันเย็นแถมลึกด้วย ไม่ต้องไปหรอกมึงเเช่น้ำนานแล้วเดี๋ยวเป็นตะคริว" เลเวลพูดบอก

 

 

 

 

 

 

 

 

"แต่หมวกนั้นป๊าคิสซื้อให้เกรทนะฮ่ะ ฮึก " เกรทบอกเสียงสะอื้นเพราะกลัวจะไม่ได้หมวกใบสำคัญของตัวเองคืน ฟ้าครามเดินมาจับหัวเกรทขยี้เบาๆก่อนจะเดินลงน้ำอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ไอ้คราม มึง...."  เลเวลทำท่าจะด่าแต่ฟ้าครามห้ามไว้

 

 

 

 

 

 

"ผมไม่เป็นไร" ฟ้าครามว่าก่อนจะว่ายน้ำออกไปเพื่อเอาหมวกกลับมา

 

 

 

 

 

 

 

 

"อึ่ก..." ความปวดและเกร็งแล่นไปทั่วบริเวรขาและเท้าของฟ้าครามในขณะที่กำลังว่ายน้ำขึ้นฝั่ง ร่างเล็กพยายามตะเกียกตะกายเพื่อไปให้ถึงฝั่ง

         "พี่เวล!! อึ่ก" ฟ้าครามร้องเรียกเลเวลแต่ก็ไม่เห็นร่างสูงเพราะตอนนี้เลเวลพาเกรทไปเข้าห้องน้ำอยู่ ทางด้านเลเวลเมื่อพาเกรทเข้าห้องร้ำเสร็จก็เดินลงมาตามฟ้าครามเพราะนานมากแล้วแต่ร่างเล็กก็ยังไม่ตามไปเสียที เมื่อมาถึงก็ต้องขมวดคิ้วฉับเพราะไม่มีวี่แววของฟ้าครามเลย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

"ไอ้คราม!! มึงอยู่ไหนเนี่ยะ" เลเวลเรียกเสียงดังเพราะตอนนี้ไม่มีใครอยู่ในน้ำตกชั้นนี้เลย

       "คราม!!! ไอ้ครามมันจะเย็นแล้วขึ้นมาซักทีมึงอยู่ตรงไหน" เลเวลเรียกอีกครั้งพลางเดินหาร่างเล็กไปเรื่อยๆตอนนี้จิตใจของเลเวลร้อนรุ่มแปลกๆยิ่งทำให้ร่างสูงใจไม่ดีเอาเสียเลย 

 

 

 

 

 

กึก เลเวลชะงักนิ่งเพ่งสายตามองบางสิ่งบางอย่างที่อยู่ใต้น้ำ ร่างของใครคนหนึ่งที่เลเวลจำได้ดีกำลังจมดิ่งอยู่ใต้น้ำ ร่างสูงเบิกตากว้างอย่างตกใจก่อนจะรีบกระโดดลงไปแล้วดึงฟ้าครามขึ้นมาบนฝั่ง เลเวลจับฟ้าครามให้นอนราบไปกับพื้นแล้วตบหน้าร่างเล็กเบาๆ

       "คราม ครามตื่น ครามมึงได้ยินกูไหม" เลเวลเรียกอย่างลนลานสลับกับพายปอดและช่วยเหลือฟ้าครามสลับกันไปแต่ไม่มีท่าว่าร่างเล็กจะตื่น เลเวลอุ้มฟ้าครามพาดบ่าก่อนจะวิ่งขึ้นไปแจ้งเจ้าหน้าที่เรื่องฝากสิ่งของเมื่อเสร็จแล้วจึงพาฟ้าครามไปโรงพยาบาลทันทีโดยมีเจ้าหน้าที่สองคนเป็นผู้บอกทาง เมื่อถึงโรงพยาบาลบุรุษพยาบาลก็นำเตียงมาใส่ร่างของฟ้าครามไปยังห้องฉุกเฉินทันทีเลเวลเองก็วิ่งตามไปไม่ห่าง

 

 

 

 

 

 

 

 

"ญาติรอด้านนอกนะค่ะ" พยาบาลบอกก่อนจะกันตัวเลเวลออกและปิดประตูห้อวฉุกเฉินลง เกรทที่ถูกเจ้าหน้าที่ของน้ำตกช่วยดูแลรีบวิ่งมาหาเลเวลด้วยน้ำตารองหน้า

 

 

 

 

 

 

 

 

"ฮึก น้าเวล น้าครามเป็นอะไร ฮึก น้าครามหน้าซีดมากๆเลย ฮื้อๆ" เกรทร้องเสียงสะอึกสะอื้นเพราะเป็นห่วงฟ้าคราม เลเวลดึงหลานชายเข้ามากอดแน่น

 

 

 

 

 

 

 

"ทางเราต้องขออภัยด้วยนะครับที่ไม่ได้ช่วยเหลือให้ทันท่วงที" เจ้าหน้าที่คนหนึ่งบอกเลเวล

 

 

 

 

 

 

 

"ไม่เป็นไรครับมันเป็นอุบัติเหตุอีกอย่างนักท่องเที่ยวก็เยอะด้วยเจ้าหน้าที่เองก็คงทำหน้าที่อย่างเต็มที่แล้วเหมือนกัน" เลเวลบอกอย่างใจเย็นเพราะเรื่องนี้มันไม่ใช่ความผิดของใคร

 

 

 

 

 

 

 

 

"ทางเราจะออกค่ารักษาพยาบาลให้นะครับ ถือว่าเป็นการรับผิดชอบ" เจ้าหน้าที่บอกอีกครั้ง

 

 

 

 

 

 

"ไม่เป็นไรครับเดี๋ยวผมจัดการเอง ยังไวก็ขอบคุณนะครับที่พามาโรงพยาบาล" เลเวลพูดบอก เจ้าหน้าที่ทั้งสองคนได้แต่เอาใจช่วยและภาวนาให้ฟ้าครามปลอดภัยเพราะเลเวลไม่รับความช่วนเหลือจากพวกเขาจึงทำอะไรไม่ได้ เจ้าหน้าที่จึงขอตัวกลับและจะส่งของๆเลเวลที่อยู่ที่น้ำตกกลับบ้านให้เพราะถือเสียว่ารับผิดชอบเลเวลเองก็ไม่ได้ปฏิเสธแต่อย่างใดเพราะห่วงฟ้าครามเกินกว่าจะมาเรื่องมากกับเรื้องแบบนี้

 

:

 

:

 

:

 

:

 

เสียงของประตูห้องฉุกเฉินเปิดออกพร้อมกับหมอและพยาบาลต่างๆที่รีบกรูกันเข้าไปในห้องนั้น

 

"คุณหมอค่ะ คนไข้ที่จมน้ำมาหยุดหายใจค่ะ" เสียงของพยาบาลพูดบอกคณะที่วิ่งมากับหมอคนหนึ่ง

 

 

 

 

 

 

 

"เตรียมปั๊มหัวใจด่วน!!!" หมอบอกเสียงเข้ม เลเวลเองก็แทบทรุดเมื่อได้ยินเช่นนั้นร่างสูงยกมือกุมขมับอย่างเครียดๆ

 

 

 

 

 

 

 

 

"มึงห้ามตายเด็ดขาดนะ ห้าม!!!!"

 

 

 

+++++++++++++50%++++++++++++

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น