Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.4 หนูก็คือหนู

ชื่อตอน : EP.4 หนูก็คือหนู

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 779

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 18 พ.ย. 2562 21:37 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.4 หนูก็คือหนู
แบบอักษร

 

 

ใจเราไม่ตรงกัน

 

.

.

 

 

@ผับTT

 

 

 

ฉันนั่งมองคนตรงหน้าที่ตั้งแต่มาถึงก็นั่งกระดกเหล้าเป็นสิบๆแก้ว ไม่พูดไม่จา หน้าตาของพี่เขาไม่ค่อยดีเท่าไหร่เลยทำให้ฉันไม่กล้าขัดพี่เขาเท่าไหร่

"หนูว่าพี่พอก่อนมั้ยเดี๋ยวก็เมา" ฉันพูดขึ้นเบาๆแบบไม่ค่อยมั่นใจเพราะกลัวเขาด่า พี่เกรย์ปลายตามองฉันเล็กน้อยก่อนจะกระดกเหล้าต่อ

"ผู้หญิงสมัยนี้เเรดชิบ" อยู่ๆก็พูดขึ้นมา ฉันไม่แน่ใจว่าเขาพูดให้แฟนเก่าของเขาหรือพูดให้ฉันกันเเน่

"พี่ว่าใคร" ฉันถามเขาอย่างหงุดหงิด นี่มันจะเเรงเกินไปหน่อยแล้วมั้ง

"ก็นั่งอยู่ด้วยกันสองคน" อ่อออ นี่จะบอกว่าตัวเองด่าฉันใช่ป่ะ แต่เขาก็เป็นคนพาฉันมาที่นี่ไม่ใช่รึไง

 

ไรท์: จำได้ว่าหนูขึ้นรถพี่เขาเองนะลูก -__-

 

ฉันยื่นมือไปแย่งเเก้วเหล้าจากมือคนตัวโตเพื่อจะกินบ้าง และเขาเร็วกว่า ร่างสูงยื่นมือขึ้นสูงทำให้ตอนนี้ฉันอยู่ในท่าที่กอดพี่เขาอยู่ ใบหน้าของฉันอยู่ระหว่างอกแกร่ง ก่อนที่ร่างสูงจะก้มหน้าลงมาพูดกับฉัน

"อยากกินก็จ่ายเอง" ไอ้...ไอ้!!

"ขี้งก" ฉันย่นจมูกใส่เขา

"แล้วก็ถอยไปด้วย" พี่เกรย์พูดทำให้ฉันก้มมองเพราะตอนนี้ฉันกอดพี่เขานานไปแล้ว ฉันจึงค่อยๆถอยออกและนั่งมองเขาที่สนใจเหล้าต่อ เฮ้อออ เกิดมาชอบคนอกหักนี่น้าฉัน

 

หลังจากผ่านมาเกือบชั่วโมงที่พี่เกรย์เอาแต่กระดกเหล้าเข้าปากแบบไม่หยุด และตอนนี้พี่เขาก็เมาจริงๆแล้วด้วย ทั้งร้านก็เหลือเราเเค่สองคนเเล้วเพราะนี่เป็นเวลาที่ร้านกำลังปิด พนักงานก็มาบอกถึง2ครั้งแล้วพี่เขาก็ไม่ยอมลุกจนเป็นฉันที่ต้องลากพี่เขาออกมาจากร้านเนี่ย แถมตัวก็ไม่ใช่เบาๆ ตัวก็ใหญ่

ฉันเเบกพี่เกรย์ออกมาอย่างสะเปะสะปะ เพราะเวลาคนเมายิ่งทิ้งน้ำหนักตัวประคองตัวก็ไม่ค่อยจะได้ โอ้ยยย หาเรื่องลำบากจริงๆฉันเนี่ย แขนหนึ่งข้างถูกพาดไว้ที่ไหล่ของฉัน แล้วจู่ๆคนเมาก็เงยหน้าขึ้นมาพูดกับฉัน

"นี่เธอ คบกันไหม" จังหวะนี้ฉันเเทบปล่อยเขา แต่ยังดีที่ยังประคองไว้อยู่

"อย่ามาพูดเล่นนะ" ฉันบอกเขา คนเมามักจะพูดไม่รู้เรื่องฉันรู้นี้ หายเมาเขาก็ลืม

"อึก" โอ้ยย สอึกอีก อย่าอ้วกนะขอร้อง ถึงจะหล่อยังไงก็ห้ามทำเด็ดขาดเลย ฉันวางพี่เกรย์ไว้ที่เบาะข้างคนขับเเละขึ้นไปนั่งที่เบาะคนขับเเทน

"บ้านอยู่ไหน" ฉันถาม คือไม่คิดว่าจะต้องมาดูแลคนเมาเเบบนี้อ่ะ ไม่น่าสะเออะขึ้นรถเขาเลยฉัน พลาดๆๆ!!!!

"ไม่ได้อยู่บ้าน" พี่เกรย์ตอบแบบคนเมาๆแถมคำตอบยัง... หึ่ยย ก็บอกสิว่าอยู่ไหน!

"แล้วอยู่ไหนเล่า" ฉันถามเเบบหงุดหงิดเบาๆ แบบใส่อารมณ์นิดๆ

"คอนโดG " พอตอบเสร็จก็หลับไปเลย โอ้ยยย ให้มันได้อย่างนี้สิชีวิตฉัน ตายๆๆ

 

.

"พี่ยืนดีๆสิ" ฉันจับพี่เกรย์ยืนพิงที่หน้าห้อง

"หิวน้ำ~" คนเมาพูดขึ้นเหมือนหงุดหงิด

"รหัสอะไรล่ะ" ฉันถามรหัสห้อง เพราะถ้าไม่ใส่ก็ไม่ต้องได้กินหรอกน้ำอ่ะ

"เดี๋ยวใส่เอง" คนเมายกมือขึ้นมาชี้ไปเรื่อย

"จะใส่ยังไง ยืนก็ยังไม่อยู่เนี่ย" ฉันรีบไปจับพี่มันเมื่ออยู่ดีๆก็พรวดมาจะใส่รหัส แต่ตัวเองกลับยืนไม่อยู่

"ใส่ได้~" แล้วพี่มันก็ยืนกดอยู่อย่างนั้นเกือบ10นาทีกว่าจะกดได้แต่ละตัว เฮ้อออ

ฉันเเบกพี่เกรย์เข้ามาในห้องของเขาและเดินไปยังโซฟา

"เดินดีๆ" ฉันบอกพี่มัน ทั้งๆที่รู้ว่าคนเมาไม่มีทางเดินดีๆได้หรอก

"ว้ายย!!" นี่มันจังหวะละครไทยชัดๆ แต่ที่ไม่เหมือนก็คือฉันเดินเตะโต๊ะ!! เจ็บชะมัด เเถมหงายหลังลงโซฟาโดยที่มีพี่เกรย์โดนทับอยู่ด้านล่างอีก

 

"โอ้ยย อะไรของเธอวะ" ร่างสูงโวยวายขึ้นและพยายามดันฉันออก และดูเหมือนการล้มครั้งนี้จะทำให้พี่เเกส่างเมาไม่น้อยเลย ขมวดคิ้วใสฉันอย่างหงุดหงุด ก็ใครบอกให้เมาเองนี่นา เเถมตัวก็หนักมาโทษฉันก็ไม่ได้น้าา

"เอ่อ..พี่ไปอาบน้ำมั้ย..คือ..ตัวพี่มีแต่กลิ่นเหล้า"

ฉันบอกคนตัวโตที่นอนมองหน้าฉันอยู่เหมือนจะหายเมา ไม่น่าเชื่อว่าการทับคนจะทำให้หายเมาได้

"เธอมาส่งฉันหรอ" คนตัวโตลุกขึ้นนั่งและถามฉัน

"จะให้ทิ้งไว้นั่นหรอ?" ฉันถามกลับ พี่เขามองหน้าฉันเหมือนจะด่า เเต่ก็ไม่ได้พูดอะไร

"แล้วจะกลับยังไง นี่มันดึกแล้วนิ" พี่เกรย์ถามฉันและก้มมองดูนาฬิกาข้อมือ

"เออจริงด้วย" ฉันลืมคิดไปเลย โอ้ยยย อิหนูนิล แกต้องบ้าไปแล้วเเน่ๆ ฉันควรเอาเวลาที่ตามพี่มันไปนั่งทำงานที่บ้าน

"รอนี่เเหละ ขออาบน้ำก่อน" ว่าแล้วพี่มันก็เดินเข้าห้องน้ำไป เอ๊ะ!! สรุปพี่มันเมาหรือไม่เมา! แล้วที่บอกให้รอนี่จะไปส่ง? ฉันนั่งรอที่โซฟา คือนั่งจริงๆอ่ะ ไม่กล้าเปิดดูทีวีเขา เดี๋ยวจะเสียมารยาท โอ้ยย จะคนดีอะไรขนาดนี้

 

 

โคร่ม!!!

"โอ๊ยยยย!!"

ฉันนั่งรอไปสักพักจู่ๆก็ได้ยินเสียงดังโคร่มออกมาจากห้องนอนของเขา ฉันจึงวิ่งไปดูและสภาพคือพี่มันกองอยู่ที่พื้น ฉันเลยเข้าไปพยุงพี่มันขึ้นนั่งบนเตียง

"เมาขนาดนี้จะไปส่งยังไง" ฉันพูดเสียงดุ นวดเท้าให้เบาๆเพราะคงจะเจ็บ ฉันเห็นสีหน้าของเขาตอนฉันพยุงขึ้น

ร่างสูงมองการกระทำของฉันทุกอย่างก่อนจะดึงฉันขึ้นและจับนั่งลงที่ตักของตัวเอง

"ทำอะไรเนี่ย" ฉันไม่ได้ขัดคืนอะไรแต่ก็ยังถามเสียงดุ พี่เกรย์ไม่ตอบและเลื่อนเเขนทั้งสองข้างของเขากอดเอวฉันไว้หลวมๆ

"ผู้หญิงเหมือนกันทุกคนหรือเปล่า" ร่างสูงเกยคางที่ไหล่ฉันเเละพูดเบาๆ

"แบบไหนล่ะที่บอกว่าเหมือนกัน ไลฟ์สไตล์หรืออะไร บางคนก็มือเรื่องที่พูดไม่ได้ แต่สำหรับหนูแล้วทุกคนก็ล้วนเเต่เป็นตัวของตัวเอง"

ฉันบรรยายความคิดของตัวเองออกไป ฉันเข้ามาในตอนที่เขากำลังอ่อนเเอ และฉันก็คงต้องปลอบคนอ่อนเเอนี่เหมือนกัน

"แล้วเธอล่ะ" ร่างสูงมองหน้าฉันทำให้ฉันค่อยๆหันมามองหน้าเขา ใบหน้าของเราห่างกันเพียงไม่กี่เซน

"เธอจะเหมือนใครคนนั้นหรือเปล่า"

"หนูก็คือหนู" ฉันตอบเขาเพียงเเผ่วเบาก่อนจะค่อยๆโน้มคอลงไปช้าๆ...

 

 

 

 

 

 

 

 

::::::::::::::::::::::::::CUT:::::::::::::::::::::::::::

 

 

 

 

talk: มาแล้วจ้าาาาา ตอนนี้อาจจะดูสั้นไปนิสนึง พอดีไรท์ไม่ค่อยสบายค่าาา จะรีบกลับมาต่อทันทีค้าบบ NCที่ทุกคนรอคอยกำลังจะมา!!!!!

 

🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹🌹

 

 

 

ความคิดเห็น