กรกากี

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

chapter 34 หนีเสือปะตะเข้

ชื่อตอน : chapter 34 หนีเสือปะตะเข้

คำค้น : ตื่นเต้น

หมวดหมู่ : นิยาย ลึกลับ,สืบสวน สอบสวน

คนเข้าชมทั้งหมด : 158

ความคิดเห็น : 1

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ย. 2562 14:31 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
chapter 34 หนีเสือปะตะเข้
แบบอักษร

34....   หนีเสือปะตะเข้    

         ในวันเวลาเดียวกัน... 

                  พาเมล่าพาวิชุดาไปขึ้นเฮลิคอปเตอร์ที่ติดต่อเช่าไว้ แต่เมื่อไปถึงจุดขึ้นเครื่อง ปรากฏว่าเครื่องที่เช่าเหมาลำเกิดเครื่องยนต์ขัดข้องกะทันหัน ไม่อาจทำการขึ้นบินได้ตามหมายกำหนดการ 

                 สองสาวจึงจำเป็นต้องไปขึ้นเครื่องอีกลำ ที่บริษัทฮ.สำรองที่นั่งไว้ให้ แต่ต้องเดินทางร่วมกับนักท่องเที่ยวอีกห้าคน ที่มีจุดหมายไปลงที่สกายวอล์ก* แกรนแคนย่อนเหมือนกัน

         วิชุดาสวมเดรสสั้นสีเบจกับส้นสูงที่จอห์นซื้อให้ ใส่วิกผมยาวดัดเป็นลอนสีบลอนด์ แต่งหน้าเข้มให้ดูแก่กว่าอายุจริง สวมแว่นกันแดดแบรนเนม สะพายกระเป๋าหรู มีกล้องถ่ายรูปราคาแพงคล้องคอ ดูฟู่ฟ่าหรูหรา ในมาดนักท่องเที่ยวสาวใหญ่ไฮโซ

          ส่วนพาเมล่าในคราบไกด์สาวใส่เสื้อยืดกางเกงยีนส์รองเท้าผ้าใบ รวบผมเป็นหางม้า สวมแว่นกันแดดสะพายกระเป๋าเป้กับกล้องถ่ายวีดีโอ

      สองสาวนั่งคู่กันบนเบาะยาวแถวสองในห้องโดยสารบนเครื่อง โดยมีนักท่องเที่ยวคนอื่นๆนั่งอยู่ด้านหน้าและหลังอีกเบาะละ 2 - 3 คน

                  พอเครื่องเทคออฟขึ้นจากลานจอดได้ไม่กี่อึดใจ ผู้ช่วยนักบินก็เปิดประตูห้องนักบินออกมายืนมองเหล่าผู้โดยสาร ที่เป็นหญิงสองกับชายอีกห้า แล้วตะโกนบอกทุกคนแข่งกับเสียงเครื่องฮ.ที่กำลังดังกระหึ่ม

   “ มีใครลืมคาดเข็มขัดนิรภัยหรือคาดไม่ถูกต้องบ้างครับ บนแผงหน้าปัดในห้องนักบินมีสัญญาณเตือนขึ้นมา เพื่อความปลอดภัยของตัวพวกคุณเองกรุณาตรวจสอบด้วยครับ ”

           แล้วนักบินผู้ช่วยก็ก้มลงช่วยตรวจเช็คผู้โดยสารทีละคน พอมาถึงวิชุดาเขาก็ทำตาเหลือก

       “ แย่แล้วคุณผู้หญิง ” เขาอุทานออกมาดังๆ

                                 วิชุดาหน้าตาเหรอหรา

      “ ทำไมคะ ฉันก็คาดถูกต้องแล้วนี่คะ ? ” ถามอย่างงงๆ

                                 นักบินหนุ่มส่ายหน้า และยิ้มแปลกๆ

           “ ไม่ถูกครับ มันหลวมเกินไป แบบนี้ตกหลุมอากาศนิดเดียว คุณอาจถูกเหวี่ยงตกเครื่องได้ ต้องแน่นๆแบบนี้ครับ ” เขาชี้แจง และแกล้งดึงสายเซฟตี้เบลท์เต็มแรง จนมันร่นรัดร่างบางตึงเป๋งแน่นเปรี๊ยะหน้าอกหน้าใจโตๆแทบบี้แบน 

                  วิชุดาอึดอัดหายใจแทบไม่ออกขยับตัวก็ไม่ได้ ร้องโวยวายด่านักบินผู้ช่วยลั่นฮ.

              เจ้านักบินตัวแสบทำหูทวนลม ยืนเอียงคอมองผู้โดยสารสาวดิ้นขลุกขลักอยู่บนเบาะอย่างขบขัน แล้วหัวเราะชอบอกชอบใจกับการกระทำห่ามๆไร้มรรยาทของมัน

     “ ฮะ ฮะ ฮะ ดิ้นไปก็ไร้ประโยชน์ มิส.เจ็นเซ่น ในที่สุดคุณก็ตกอยู่ในกำมือผมจนได้ ฮะ ฮะ ฮะ ”

                  ที่แท้ชายคนนี้คือ นายภาสกรนักล่าหน้าหยกนั่นเอง

                  พาเมล่าเห็นท่าไม่ดี เปิดกระเป๋าเป้จะหยิบปืนพกออกมา

          แต่นักท่องเที่ยวชายฉกรรจ์สามคนที่นั่งเบาะหลังเข้ามาช่วยกันล็อกแขนสองสาวไว้แน่นจนขยับตัวไม่ได้ แล้วเอาผ้าชุบยาสลบที่เตรียมไว้โป๊ะจมูกทั้งสองคนทันที

          เสียงหัวเราะของไอ้หนุ่มเอเชียตัวแสบ เป็นเสียงสุดท้ายที่พวกเธอได้ยินก่อนสติจะดับวูบลง...

                  ******

         หลังจากกลับออกมาจากบ้านคุณนายเลวิส  

         เหม่ยหลินกับคริส ก็นั่งปรึกษากันมาตลอดทาง

         พวกเขาต่างมั่นใจว่าซาร่ากับไมเคิ้ล คือวีนัสกับจอห์น

          เหม่ยหลินรู้สึกไม่สบายใจกับการหายตัวไปของวิชุดา จึงชวนคริสไปซื้อดอกไม้ธูปเทียนที่ไชน่าทาว์น แล้วพากันไปไหว้ศาลพระพรหมหน้าโรงแรมซีซ่าพาเลซ*

        เหม่ยหลินหวังให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ช่วยปกป้องเพื่อนรัก ให้รอดพ้นจากเคราะห์กรรมและภยันตราย ตามความเชื่อบ้านๆแบบไทยๆของเธอ

          เมื่อไปถึงจุดหมายขณะที่ทั้งสองจะลงจากรถ เสียงมือถือคริสก็ดังขัดจังหวะขึ้นมา

      “ ใครโทรมาคะ ? ” เหม่ยหลินหันมาถาม

      “ ท่านประธานคนใหม่...เจ้านายผม ” คริสมองจอมือถือ และบอกตามตรง

                         เหม่ยหลินขมวดคิ้วไม่พอใจ

     “ คุณนายลินน์ อีกแล้วเหรอ ? รู้สึกว่าตั้งแต่ผัวตายไปเนี่ย จะติดคุณแจเลยนะ เดี๋ยวโทร เดี๋ยวโทร มีธุระอะไรกันนักหนา ”

                           คริสทำหน้าเจี๋ยมเจี้ยม

       “ ก็คงเรื่องเดิมๆแหละที่รัก คุณก็รู้ว่าผมกำลังวิ่งเต้นทำคดีเรื่องมรดกให้ท่านอยู่ มีอะไรท่านก็ต้องโทรมาปรึกษาผม เป็นเรื่องปกติ ” นายปลาไหล กะล่อนอย่างแนบเนียน โดยใช้สรรพนามแทนตัวซูซานว่า(ท่าน)ให้ดูเหินห่างที่สุด

                          เหม่ยหลินถลึงตาใส่

     “ ปกติก็แล้วไป แต่ถ้าฉันรู้ว่าไม่ปกติเมื่อไหร่ แม่จะตัดทิ้งให้เป็ดแดกเลย ไม่เชื่อก็ลองดู ฮึ่ม! ”

              นายจอมกะล่อนสะดุ้งเฮือกเสียวเป้าวาบๆ รีบชิ่งลงรถไปรับโทรศัพท์แถวหมู่รูปปั้นหน้าโรงแรมซีซาร์พาเลซ

                     อึดใจใหญ่ๆคริสก็เดินคอตกกลับมา

  “ ผมมีงานด่วน ต้องไปจัดการ คุณไหว้เจ้าเสร็จแล้วนั่งแท๊กซี่กลับเองนะที่รัก เสร็จธุระเมื่อไหร่ผมจะโทรหา ” ชายหนุ่มพูดอ้อมแอ้มไม่เต็มเสียง

                          เหม่ยหลินฉุนกึ้กว้ากลั่น

     “ งานด่วนอะไรกัน ? วันนี้มันวันอาทิตย์นะเจ้าค่ะ รู้สึกว่าท่านประธานจะเยอะไปแล้วนะ ”

                        คริสทำตาละห้อย

       “ อย่าเพิ่งโกรธที่รัก ฟังผมก่อน เกิดเรื่องใหญ่จริงๆ ท่านประธานถูกคนลอบทำร้าย ตอนนี้ทุกคนรอผมอยู่ที่สถานีตำรวจ ถ้าไม่เชื่อคุณจะไปด้วยก็ได้ ” ประโยคหลังคริสกัดฟันพูด แบบยอมวัดใจกันไปเลย

              มันเป็นการวัดใจที่ได้ผลเกินคาด เพราะประโยคหลังนี่แหละ ทำให้คนที่กำลังหึงหวงแคลงใจในตัวเขา กลับมาเชื่อเขาได้อย่างสนิทใจ

            หลังจากกล่อมเหม่ยหลินจนเคลิ้มแล้ว เจ้าปลาไหลตัวพ่อก็ขับรถเอ้อระเหยจากไปอย่างสบายใจเฉิบ 

         เหม่ยหลินเดินหอบดอกไม้ธูปเทียนไปที่หน้าศาลพระพรหมตามลำพัง

       เมื่อไปถึงก็เห็นสุภาพสตรีชาวเอเซียคนนึงแต่งตัวหรูหราท่าทางไฮโซ กำลังนั่งคุกเข่าพนมมือไหว้สิ่งศักดิ์สิทธิ์อยู่หน้าศาล 

       เหม่ยหลินยืนรออยู่ห่างๆ กระทั่งสาวใหญ่คนนั้นเสร็จธุระลุกขึ้นเดินจากไป จึงเข้าไปถวายดอกไม้จุดธูปเทียน และคุกเข่าพนมมือบนบานศาลกล่าวในสิ่งที่ตัวเองปรารถนา

         เมื่อรู้สึกสบายใจขึ้นเหม่ยหลินก็ก้มลงกราบลาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ แล้วลุกขึ้นเดินผ่านสระน้ำพุจะออกไปด้านข้างโรงแรม

     บังเอิญพบสาวใหญ่ไฮโซที่เจอกันเมื่อกี้ กำลังยืนหลบมุมพูดโทรศัพท์มือถือ อยู่ใต้ต้นปาล์มต้นนึงแถวๆนั้น

             เหม่ยหลินไม่ได้ตั้งใจจะเสียมรรยาทแอบฟังเรื่องส่วนตัวของใคร

         แต่คำพูดภาษาไทยล้วนๆที่สาวใหญ่เจรจา มันสะดุดหูคนไทยในต่างแดนอย่างเธอเหลือกำลัง จนต้องชะงักเท้าหยุดกึกอยู่กับที่ หูผึ่งเป็นจานดาวเทียมแบบไม่รู้ตัว

     “ อะไรนะ แกได้ตัววิชุดาแล้วเหรอ ดีมาก ภาสกร แกทำได้ดีมาก ”

               ไม่รู้ปลายสายพูดอะไร แต่สตรีลึกลับมีสีหน้าไม่ค่อยพอใจ

     “ เรื่องนั้นไม่ต้องห่วง ฉันรักษาคำพูดแน่นอน ฉันเตรียมไว้ให้แกแล้ว สองล้านเหรียญอเมริกันเงินสดๆ ”

                ผู้หญิงคนนั้นทำหน้าบูดหยุดฟังแป๊บนึง ก่อนจะพูดตัดบท

      “ ไม่ มันเสี่ยงเกินไป พาตัวไปใว้ที่เซฟเฮ้าส์ แล้วรอจนกว่าฉันจะโทรไป ”

      เหม่ยหลินตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก พอตั้งสติได้จึงเอามือถือแอบถ่ายรูปผู้หญิงไทยคนนั้นไว้ แล้วรีบชิ่งออกมาโทรหาคริส เพื่อเล่าเรื่องราวทั้งหมด พร้อมกับส่งรูปที่ถ่ายไปให้ทางโทรศัพท์

          คริสบอกเหม่ยหลินให้กลับไปรอที่ห้องพัก แล้วส่งรูปต่อให้ลูกน้องไปตรวจสอบในแฟ้มประวัติอินเตอร์โพล หรือตำรวจสากล

                ผลที่ออกมาทำให้คริสประหลาดใจมาก เขานั่งครุ่นคิดอยู่พักใหญ่ ก่อนจะชิ่งจากซูซานออกมาโทรหาเหม่ยหลิน

     “ ฮาโหล ที่รัก ถึงห้องรึยังครับ ? ”

     “ ยังค่ะ ยังอยู่บนรถเอสดีเอ็กซ์ วันนี้รถติดเป็นบ้าเลย ” เหม่ยหลินบ่น

      “ ผมบอกให้กลับแท็กซี่ ไปขึ้นรถเมล์ให้ลำบากทำไมเนี่ย ” คริสตำหนิ

      “ เซาด์สตริปเทอร์มินอล ท่าปล่อยรถสายนี้ อยู่หน้าคอนโดฉันพอดี จะนั่งแท๊กซี่ให้เปลืองตังทำไมล่ะ ? ” เหม่ยหลินให้เหตุผล

                          คริสอดหัวเราะไม่ได้

       “ งกไม่เข้าเรื่อง ” เขากระเซ้า

      “ ช่างฉันเถอะ ว่าแต่ว่าคนในรูปที่ส่งไปให้ คุณรู้รึยัง ว่าเป็นใครมาจากไหน ? ” เหม่ยหลินตัดบทเข้าเรื่อง

      “ ผู้หญิงในรูปที่คุณส่งมา เป็นคนไทยชื่อคุณหญิงวิภา ภรรยาของพลตรี รณภพ อัครเดโช เป็นธิดาคนเดียวของพลเอกอาวุธ สุริยะรังสี ทายาทของผู้นำรัฐบาลทหารจอมเผด็จการที่ปกครองประเทศคุณยุคสงครามเวียดนามเมื่อสี่สิบกว่าปีก่อน คุณเป็นคนไทยคงรู้จักตระกูลทรราชกลุ่มนี้ดี ” คริสกล่าวเป็นการเป็นงาน

       “ รู้สิ...แย่แล้ว นังวีนัสมันไปบาดหมางกับสองตระกูลมาเฟียใหญ่ในเครื่องแบบพวกนี้ได้ยังไง สองตระกูลนี้ดังจะตายทั้งคอรัปชั่นโกงกินทั้งฆ่าคนสังหารหมู่ ค้าอาวุธ ค้ายาสารพัด ล้วนแต่เรื่องร้ายๆทั้งนั้น ” เหม่ยหลินฟังแล้วใจคอไม่ดี

        “ ใช่ ๆ ๆ เพื่อนคุณงานเข้าแล้วละ ผมได้ยินมาว่า สองตระกูลนี้ทรงอิทธิพลมากในเอเซียอาคเนย์ ปลายๆสงครามเวียดนามเคยร่วมขบวนการค้าเฮโรอีนกับพวกแอร์อเมริกา จึงมีสายสัมพันธ์แน่นแฟ้นกับพวกซี.ไอ.เอ.ด้วย แบบนี้ต่อให้เพื่อนคุณมีปีก ก็หนีไม่รอดมือพวกมันหรอก ” คริสสรุปอย่างหนักใจ

       “ นั่นนะสิ นังวีนัสหัวขาดแน่ ทำไงดีละคริส คุณว่าฉันกลับไปนั่งเฝ้ายัยคุณหญิงมาเฟียนั่นไว้ก่อนดีมั้ย ? ” เหม่ยหลินก้นร้อนนั่งไม่ติด

                             คริสคัดค้านไม่เห็นด้วย

     “ อย่ามันเสี่ยงเกินไป คนระดับนี้มีบอดี้การ์ดเป็นโขลง คุณไม่ต้องกังวล ผมส่งลูกน้องไปเฝ้าที่ซีซ่าร์พาเลสแล้ว ถ้าคุณหญิงวิภามีการเคลื่อนไหว เขาจะตามประกบ และโทรแจ้งให้ผมทราบทันที ”

    “ ถ้ายัยคุณหญิง ออกจากโรงแรมต้องไปที่เซฟเฮ้าส์แน่ คุณต้องยกพวกตามไปหาทางช่วยนังวีนัสออกมาให้ได้นะคะ นะ นะ รับปากฉันซิคะ ” เหม่ยหลินฝากฝังทิ้งท้าย

       “ ครับ ผมสัญญา คุณวางใจได้ เสร็จธุระที่โรงพักเมื่อไหร่ ผมจะระดมลูกน้องมือดีๆมาให้หมด รับรองว่าต้องช่วยเพื่อนคุณออกมาได้แน่นอน ” คริสรับปากแข็งขัน แต่โกหกทั้งเพ เพราะสถานที่ที่เขาจอดรถพูดโทรศัพท์อยู่ตอนนี้ไม่ใช่โรงพัก แต่เป็นหน้าโรงแรมซีซ่าพาเลซ แถมยังอยู่ตามลำพังไม่มีลูกน้องซักคน

           เหม่ยหลินไม่รู้เท่าทันหลงใจชื้นขึ้นมาหน่อย พาซื่อสั่งเสียเรื่องเดิมๆอีกหลายรอบก่อนจะวางหูไป

        คริสรีบปิดเครื่องโยนมือถือไว้บนคอนโซนหน้ารถ แล้วยกรูปคุณหญิงวิภาขึ้นมาดู พลางแสยะยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์

          ไม่มีใครล่วงรู้ว่าในใจฉ้อฉลของเขากำลังคิดอะไรอยู่ แต่คงไม่ใช่เรื่องดีแน่ๆ...

 

                       ******

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น