Twitter-icon Line-icon

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

EP.3 หากย้อนเวลากลับไปได้

ชื่อตอน : EP.3 หากย้อนเวลากลับไปได้

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย อีโรติก

คนเข้าชมทั้งหมด : 698

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ย. 2562 19:19 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.3 หากย้อนเวลากลับไปได้
แบบอักษร

 

 

Timemachine, หากย้อนเวลากลับไปได้ฉันขอไม่รู้จักคุณ

 

 

 

 

 

 

 

 

"อยากไปอยู่ด้วยกันกับเฮียมั้ย"

ผมถามเธอขณะที่นั่งลงที่เก้าอี้ ทำให้หนูนิลละสายตาจากลูกและมองมาที่ผมเหมือนคิดอะไร

"ไม่ล่ะ อยู่กับแม่ดีกว่าแม่จะได้สอนเลี้ยงลูก"

เธอตอบเสียงเรียบและละสายตาจากผม

"อ่อ..." เราทั้งสองต่างก็เงียบ ไม่มีใครปริปากพูดอะไร ไม่เคยคิดว่าการคุยกันระหว่างเรามันจะยากขนาดนี้

"แล้วคิดชื่อลูกหรือยัง" ผมเปลี่ยนคำถาม เพราะผมไม่ชอบบรรยากาศแบบนี้เอาซะเลย

 

 

หนูนิล talk

 

เฮียเกรย์ถามขึ้นขณะที่ภายในห้องยังคงเงียบ จะว่าไปแล้วฉันก็ยังไม่ได้คิดชื่อลูกไว้หรอก

"ยัง" ฉันตอบสั้นๆ

"เฮียขอตั้งชื่อลูกของเฮียได้มั้ย" หัวใจของฉันสั่นไหวเมื่อเขาพูดคำนี้ ฉันมองหน้าร่างสูงอยู่สักพัก แววตาของเขาที่มองลูกมันช่างอบอุ่น

"..ก็ตั้งสิ" เมื่อเฮียเงยหน้าขึ้นมองฉันอย่างต้องการคำตอบฉันจึงเบือนหน้าหนี และตอบอย่างปัดๆ

"อืมม ชื่อเน เป็นไง" เฮียถามฉัน แต่ฉันก็ยังทำหน้างงว่าทำไมจึงเป็นชื่อนี้ แต่คำพูดต่อมาของเฮียก็ทำให้ฉันหายสงสัย

"พ่อชื่อเกรย์ แม่ชื่อหนูนิล Mixกันเป็นเนไง"

"มันสั้นไป" ฉันเเย้งเขา

"งั้นหาคำมาต่อหลังสิ " ฉันนั่งคิด เนหรอ อะไรบ้างน้าที่ต่อได้ จะ เนเธอร์แลนด์ก็ยาวไป งั้น....

"เนเธอร์ไง" ฉันพูดอย่างดีใจเมื่อหาคำต่อท้ายที่เหมาะกันได้ จะว่าไปชื่อลูกฉันก็เท่ห์เหมือนกันนะเนี่ย

"ยิ้มไร" ฉันถามคนตัวโตที่นั่งยิ้มอยู่

"เฮียดีใจที่หนูชอบ" เฮียพูด

"ก็เพราะดี" ฉันตอบปัด

"ออกจากโรงพยาบาลเมื่อไหร่เราไปเซ็นรับรองบุตรกันนะ" เฮียพูดขึ้นเบาๆ ทำให้ฉันเงยหน้ามองเขา การงานของเฮียกำลังเป็นไปได้ดี แล้วเเบบนี้จะทำให้เรตติ้งของเขาโดนดึงหรือเปล่า เขามั่นใจแค่ไหนกันที่จะมารับผิดชอบลูกของฉัน

"เฮียมั่นใจแล้วหรอ" ฉันถามคนตัวโต

"แล้วอะไรล่ะที่จะทำให้เฮียไม่มั่นใจ" เขาถามฉันกลับ

"เฮียไม่กลัวแฟนคลับหายหรอ"

"ถ้าพวกเขารักเฮียก็ต้องรักลูกเฮียด้วย" เฮียตอบอย่างจริงจัง นั่นสิเนาะ เขาก็แค่มีลูกเพิ่มมาอีกคน แต่ที่ฉันอยากถามจริงๆ คือผู้หญิงของเขามากกว่า นางเอกสาวสวยคนนั้น ผู้คนต่างจิ้นเขาสองคน แล้วฉันล่ะ ฉันเหมือนคนที่มาทำลายคู่จิ้นของพวกเขา

"แล้วหนูล่ะ" เขาถาม

"ทำไม" ฉันถามกลับ

"เสียใจหรือเปล่าที่มีตัวเล็ก" เขามองมายังลูกที่อยู่ในอ้อมเเขนของฉัน

"หนูไม่เคยเสียใจที่มีเขา แต่ถ้าย้อนเวลากับไปได้ หนูไม่อยากรู้จักเฮีย" ฉันตอบความในใจที่มันอยู่ข้างใน มันคือความรู้สึกของฉันตลอดเวลาที่ผ่านมา ฉันไม่เคยเสียใจที่มีลูก แต่ฉันแค่ไม่ดีใจที่ฉันรู้รักเฮีย

"พักผ่อนเถอะ" เฮียชะงักไปพักหนึ่งก่อนจะบอกฉัน และปรับหมอนให้ เขาอาจจะไม่ใช่ผู้ขายที่ดีที่สุดสำหรับฉัน แต่ฉันหวังว่าเขาจะเป็นพ่อที่ดีได้

 

 

 

2 ปีก่อนหน้านี้....

 

"นี่ชะนีเมื่อไหร่จะมีแฟนยะ จะจบปี2อยู่แล้ว"

ยัยซันนี่ เพื่อนสนิทฉันถามขึ้น ตั้งเเต่เข้าปี1 มาจนจะจบปี2 ฉันยังไม่มีเเฟนสักคน ก็คนมันยังไม่เจอคนที่ใช่นี่นา จะให้ทำไงได้

"ถ้าใช่เดี๋ยวมันก็มาเองเเหละ" ฉันตอบมัน

"แล้วเมื่อไหร่ล่ะยะ" นางถามกลับ โอ้ยยย แล้วใครมันจะไปรู้ล่ะว่าจะมาเมื่อไหร่ เผลอๆอาจจะไม่มีเลยก็ได้นิ

"โทษนะน้องเพื่อนที่มันชอบอ่ะ มันไม่กล้าขอเบอร์"

อยู่ๆก็มีผู้ชายหน้าตาดีคนหนึ่งเข้ามาทักฉันเเละเพื่อนเขากลุ่มใหญ่อยู่ข้างหลัง ทำให้เดาได้ยากว่าเพื่อนคนนั้นของเขาเป็นใคร

"เอ่อ...ค่ะ" ฉันตอบไปอย่างเขอะเขิน

"เล่นเหี้ยไรไอ้ไกด์มานี่!" เเละเพื่อนคนหนึ่งของเขาก็พูดขึ้น เขาเป็นผู้ชายที่อยู่ในกลุ่มนั้น หล่อจัง.. หล่อกว่าพี่ตรงหน้าฉันอีก

"มันชื่อเกรย์นะ ขอไลน์น้องหน่อย" พี่ตรงหน้าชี้ไปที่พี่ที่พูดเมื่อกี้ อ่ออ ชื่อเกรย์นี่เอง หล่อเป็นบ้าเลย ฉันกดไอดีไลน์ให้พี่เขาไปและพวกเขาก็เดินออกไป

 

"แหมม ฮ็อตเลยนะยะ" ซันนี่เเซวขึ้น

"ฮ็อตอะไรเล่า" ฉันพูดเขินๆ

 

ตอนเย็นของวันเดียวกัน

ฉันเดินออกมาจากคลาสสุดท้ายและสายตาของฉันมันก็เหลือบไปเห็นคู่รักคู่หนึ่งกำลังยืนทะเลาะกันอยู่ นั่นมันพี่เกรย์นิ นี่มีแฟนแล้วหรอกหรอ เฮ้ออ ฉันคงเกิดมานกจริงๆสินะ ... ฉันยืนฟังบทสนทนาของพวกเขาอย่างเสียมารยาทและจับใจความได้ว่าผู้หญิงมีคนใหม่ ทำไปได้ยังไงนะแฟนออกจะหล่อขนาดนี้ยังจะกล้านอกใจกันอีก คนเรานี่น้าาา และเเล้วพี่ผู้หญิงคนนั้นก็เดินออกไป เหลือเพียงที่เกรย์ที่ยืนหัวเสียอยู่ ฉันถือวิสาสะเดินเข้าไปหาพี่เขา

"พี่เป็นอะไรรึเปล่าคะ" ฉันถามเขาด้วยความเป็นห่วง แต่คำตอบที่ฉันได้รับนี่สิ

"แล้วเธอยุ่งไรด้วย" หื้มมม แรงชะมัด เหมือนโดนด่าว่าเสือกเลยแหะ ว่าจบแล้วพี่เขาก็เดินไปยังรถที่จอดอยู่ใกล้ๆ และฉันก็วิ่งตามไป ไม่รู้สิอยู่ดีๆก็อยากมีแฟนซะงั้น

"ผู้หญิงแบบนั้นลืมๆไปดีกว่าค่ะ"

 

 

เกรย์ talk

ผมมองคนตัวเล็กที่วิ่งตามผมมาแถมยังพูดจาเจื้อยเเจ้วอีกต่างหาก นี่เธอไม่กลัวผมทำอะไรเธอบ้างรึไง

"ตามมาทำไม" ผมหยุดและหันกลับไปถามคนตัวเล็กทำให้เธอเดินชนผมเต็มๆ เจ็บชะมัด!

"หนูชื่อ หนูนิล นะคะ" เธอไม่ตอบเเต่เเนะนำตัวเองเเทน ยังไม่ได้ถามเลยด้วยซ้ำ

"ใครอยากรู้" ผมพูดเบาๆแล้วเดินไปเปิดประตูรถ แต่ก็ยังไม่วายที่คนตัวเล็กจะตามมาอีก แถมเปิดประตูฝั่งข้างคนขับเข้ามานั่งอีก

"อะไรของเธอวะ" ผมถามอย่างหงุดหงิด คนยิ่งอารมณ์ไม่ดีอยู่ พึ่งเลิกกับแฟน ผู้หญิงสมัยนี้เเรดชิบ! รวมถึงยัยนี่ด้วย

"ไปด้วยสิ กลับบ้านไปก็ไม่มีไรทำ" ยังมีหน้ามาพูดอีกนะ

"ลงไป" ผมตอบเธอเสียงเรียบ

"ไปด้วยสิ~ น้าาา" คนตัวเล็กทำตาปริบๆใส่ผม คิดว่าน่ารักหรอวะ อย่างกับแมวอ้วนกลมไม่มีผิด

"เธอไม่กลัวฉันเลยรึไง"

"พี่หล่อดี" เหอะ! นี่มันเด็กบ้าผู้ชายชัดๆ

"แล้วเเต่แล้วกัน และบอกก่อนเลยนะว่าไม่ไปส่ง"

ผมบอกเธอเพราะผมไม่ได้คิดจะกลับบ้านอยู่แล้ว เซ็งชะมัด

"แต่..." เธอกำลังจะอ้าปากพูดอะไรแต่ผมก็รีบพูดขึ้นก่อน

"แล้วก็อยู่เงียบๆด้วย" ผมชี้หน้าเธอและออกรถทันที

 

 

.

 

 

talk : มาแล้วจ้าาาา อีพี่มันโหดกับน้องมาก

 

โปรดติดตามตอนต่อไป....

 

💓💓💓💓🌹🌹🌹🌹

 

 

 

ความคิดเห็น