ใจดินสอ
email-icon facebook-icon

😊✏ว่าด้วยนิยายของไรท์นั้น>>>ไม่ใช่รักดราม่าหรือโรแมนติก ❤ ไม่ใช่รักใสๆวัยว้าวุ่นแต่เป็นรักวัยรุ่นที่มีอิโรติกรวมอยู่ด้วย😁 นอกจากจินตนาการแล้วโปรดใช้วิจารณญาณและศิลปะในการอ่านนะคะ📖 คุยกับไร์หรือแวะไปตามงานได้ที่ เพจ Writer ใจดินสอ

ชื่อตอน : EP.7 งานวัด 2/2

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย รักวัยรุ่น

คนเข้าชมทั้งหมด : 1.3k

ความคิดเห็น : 9

ปรับปรุงล่าสุด : 06 ม.ค. 2563 07:12 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
EP.7 งานวัด 2/2
แบบอักษร

กระถิน... 

ครึ่งชั่วโมงที่ลุงหมีอนุญาตให้ฉันเดินเล่นในงานวัดนั้นหมดไปอย่างรวดเร็วจากที่คิดว่าจะเดินหาของกินให้ทั่วงานกลับมาเสียเวลาปาลูกโป่งเอาตุ๊กตาแล้วก็ต่อแถวซื้อลูกชิ้นปิ้งซะนี่ เหลืออีกหลายอย่างที่ฉันอยากจะกินเพราะขนมบางอย่างต้องรองานวัดเท่านั้นถึงจะมีแต่ก็คงไม่ทันเพราะหมดเวลาแล้วไม่น่าปาลูกโป่งเลย ถ้ารู้ว่าลุงหมีปาแม่นฉันให้ลุงหมีปาไปตั้งนานแล้วจะได้มีเวลาไปทำอย่างอื่น 

 

" ทำไมทำหน้าแบบนั้น " 

เสียงลุงหมีที่เดินอุ้มตุ๊กตาให้ฉันอยู่ข้างๆถามขึ้น ตอนนี้ฉันกับลุงหมีกำลังเดินออกจากงานด้วยกันแต่ฉันยังไม่อยากกลับเลยนะยังเที่ยวไม่เต็มที่เลยแต่ก็ไม่ลืมหรอกว่าคืนนี้ฉันต้องทำงานเพราะฉะนั้นฉันตัดใจก็ได้ 

 

" ไม่มีอะไรหรอกลุง ว่าแต่ถินต้องเริ่มงานกี่โมงอะ " 

ฉันหันไปถามลุงหมีที่ยังคงมองไปมองมารอบๆงานด้วยความสนใจเหมือนเด็กไม่เคยออกมาเที่ยวยังไงยังงั้น 

 

" อยากเที่ยวก็เที่ยวต่องานไว้ทำวันหลังก็ได้ แต่ให้แค่วันนี้วันเดียวนะ " 

คนข้างๆพูด 

 

" จริงหรอลุง!! " 

ฉันถามคนข้างๆอย่างตื่นเต้น ก็งานวันนี้วันสุดท้ายแล้วนี่นาแถมของกินยังเยอะแยะอีกด้วยไม่ได้เดินชิมของกินรอบงานก็พลาดน่ะสิของอร่อยๆทั้งเลย 

 

" จะไปทำอะไรก็ไป " 

คนข้างๆพูดง 

 

" เอ่อ ว่าแต่เจ้านายลุงจะไม่ว่าถินหรอวันนี้ป้าหนาวบอกว่าให้ถินเริ่มงานวันแรกนะลุง แบบนี้ถินก็ทำป้าหนาวเสียหน้าน่ะสิ " 

 

" เดี๋ยวฉันจัดการเองเธอจะไปเล่นที่ไหนก็ไป " 

 

" งั้นลุงไปกับถินมั้ยล่ะตรงนั้นมีตักปลาแลกของรางวัลด้วยนะลุง " 

ฉันบอกพลางดึงแขนคนข้างๆให้เดินตามไปด้วยโดยไม่รอคำตอบ ปาลูกโป่งแม่นแล้วถ้าตักปลาล่ะจะทำได้มั้ยนะอยากรู้จริงๆ 

 

" ตักปลาง่ายๆแบบนี้มันจะสนุกตรงไหน ทำไมไม่ไปยิงปืนหรือเล่นอย่างอื่นแค่ตักปลาในตู้ปลาที่ผับก็มีไม่เห็นต้องมาตักที่วัดเลยเสียเวลา " 

คนข้างๆหันมาพูดกับฉันเมื่อเราเดินมาหยุดอยู่ตรงซุ้มตักปลาแลกรางวัล โห่ตาลุงหมีนี่ไม่รู้อะไรซะแล้วเดี๋ยวถินก็จิ้มตาซะเลยนี่ ตักปลาโดยใช้กระชอนที่ทำจากทิชชู่มันง่ายซะที่ไหนล่ะลุงก็นะ 

 

" อ๊ะลุง เอาไปตักให้ถินหน่อยซิถ้าลุงบอกว่ามันตักง่ายอะ " 

ฉันเดินไปขอซื้อกระชอนจากแม่ค้าสองสามอันก่อนจะยื่นให้ลุงหมีที่ทำหน้างงอยู่ ก่อนที่จะรับกระชอนจากฉันไปแล้วไปนั่งตักปลาข้างๆเด็กน้อยทั้งหลายที่มาร่วมสนุกในวันนี้ด้วย 

 

" โห่ลุงฮะทำไมห่วยแบบนี้ล่ะ เขารีบตักแล้วก็รีบยกแช่ไว้แบบนั้นมันก็เปื่อยหมดน่ะสิ " 

เสียงเด็กผู้ชายที่นั่งลุ้นลุงหมีตักปลาอยู่พูดขึ้นด้วยท่าทางเซ็งๆ กลุ่มเด็กเล็กๆสองสามคนที่ยืนล้อมรอบลุงหมีไว้ก็ช่วยเชียร์ช่วยโห่จนเสียงดังยังกับเชียร์มวย ส่วนลุงหมีผู้ถูกกดดันก็กำลังหน้านิ่วคิ้วขมวดกับการตักปลาอยู่ จากที่คิดว่าจะเล่นแค่สองสามกระชอนตอนนี้กระชอนที่เปื่อนยุ่ยหลายสิบอันวางเกลื่อนเต็มไปหมด แพงนะน่ะเล่นเยอะขนาดนั้นแต่ช่างเถอะลุงหมีน่าจะมีตังเยอะแหละคงจ่ายไหวเพราะเป็นถึงบอดี้การ์ดของญาติป้าหนาว 

 

" เฮ้อ!! ทำไมมันยากแบบนี้นะ " 

คนแก่สีหน้าหงุดหงิดเดินออกมาจากร้านตักปลาหลังจากที่จ่ายเงินด้วยแบงค์สีเทาให้แม่ค้าไปแล้วหลายใบ ก็บอกแล้วไงว่ามันยาก 

 

" กลับกันเถอะลุงถินหิวข้าวแล้วอะ " 

ฉันบอกคนข้างๆที่ยังปรับอารมณ์ไม่ได้ แค่ตักปลาแพ้เด็กไม่รู้จะหงงุดหงิดอะไรนักหนาตาลุงนี่ 

 

" ไม่เล่นอย่างอื่นแล้วหรือไง ไหนจะของกินอีกกินแค่ลูกชิ้นไปอย่างเดียวเองไม่ใช่หรอ " 

คนข้างๆถามขณะที่เดินตามฉันมาเรื่อยๆ จะเล่นอะไรอีกล่ะมาตั้งแต่ตอนเย็นจนตอนนี้ปาไปสามทุ่มแล้วใครจะเล่นไหว ไหนจะร้านของกินก็เริ่มเก็บกันแล้วด้วย งานวัดแถวนี้เขาไม่ตั้งถึงดึกดื่นเหมือนในผับหรอกนะ 

 

" ไม่อะลุงเขาจะเก็บของกันแล้วจะให้ถินเล่นอะไรล่ะ ร้านของกินก็ทยอยปิดแล้วด้วย " 

ฉันหันไปบอกคนข้างๆพลางยู่หน้าใส่ แอบหงุดหงิดเล็กน้อยนะที่ต้องเสียเวลายืนรอคนแก่เล่นตักปลากับเด็กแต่ฉันจะเดินไปตรงอื่นก็ไม่ได้อีกเพราะตอนนี้ไม่มีตังเหลือแล้วสักบาท ไหนคนในงานก็เยอะแยะถ้าหลงกันไปก็ไม่รู้จะตามหากันเจอได้ยังไงเพราะโทรศัพท์ฉันอยู่กับยายที่โรงพยาบาลนู่น 

 

" โกรธหรอ " 

หืม? ทำไมลุงหมีถามอะไรแบบนี้ล่ะ ถึงมันจะจริงแค่ศูนย์จุดหนึ่งเปอร์เซ็นก็เถอะ 

 

" เปล่านี่ถินไม่ได้โกรธสักหน่อย ใครจะไปโกรธลุงกันล่ะ " 

ฉันตอบแต่ก็ยังไม่วายเลิกหน้างอใส่คนข้างๆอยู่ดี นิสัยนี้ของฉันแก้ไม่หายเลยจริงๆนิสัยเก็บอาการไม่อยู่เนี่ย 

 

" โกรธก็บอกโกรธสิจะได้ง้อถูก " 

เดี๋ยวนะ!! 

 

" ลุงเมาปลาหรือไงหรือว่าตักปลาจนเพี้ยนไปแล้วถึงได้พูดอะไรแปลกๆอะ " 

 

" อ้าวก็เวลาผู้หญิงโกรธเขาก็ต้องรีบง้อไม่ใช่หรือไงเจ้านายฉันสอนมา " 

โธ่ลุงยังจะมาเอียงคอถามเป็นเด็กไปได้มันไม่ได้เข้ากับเบ้าหน้าลุงเลยสักนิด 

 

" ที่เขาให้รีบง้ออะใช่แต่ลุงเข้าใจไม่ผิด ที่ให้รีบง้ออะอันนั้นเขาให้คนเป็นแฟนกันทำนะลุง " 

 

" หรอ? " 

เฮ้อ!! 

 

" เราเป็นแค่คนรู้จักกันไม่ต้องใส่ใจรายละเอียดขนาดนั้นก็ได้ ลุงนี่แก่ปูนนี้แล้วยังไม่รู้เรื่องอีก " 

 

" แล้วมันไม่ดีหรือไงที่คนรู้จักกันง้อกันเวลาโกรธ " 

ยังไม่จบ!! 

 

" ไอ้ดีอะมันก็ดีนะลุงแต่ลุงจะไปพูดว่า ง้อ!! กับใครสุ่มสี่สุ่มห้าไม่ได้ถ้าลุงจะใส่ใจเขาแบบคนปกติทั่วไปแค่ถามก็พอไม่ต้องง้อเข้าใจป่ะลุง " 

 

" อ๋อต้องเป็นแฟนกันก่อนงี้หรอ " 

 

" เฮ้อ!! " 

 

" เก็บเอาคำว่าง้อไปพูดกับแฟนลุงโน่นไม่ใช่เอามาพูดกับถิน " 

 

" มีแฟนที่ไหนล่ะ แล้วซ้อมง้อเธอก่อนไม่ได้หรือไงเวลามีแฟนไปแล้วฉันจะได้ไม่พลาดกับเขา " 

อ๊ากกก!! ลุงเป็นบ้าไปแล้วหรือไง!! 

 

 

ความคิดเห็น