หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

คำก็สวะ สองคำก็สวะ เช่นนั้นนางจะสั่งสอนให้เองว่าสวะผู้นี้จะทำให้พวกเขาเจ็บแสบได้สักเพียงใด!

ตอนที่ 56 ระดมไพร่พลและซื้อม้า (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 56 ระดมไพร่พลและซื้อม้า (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.8k

ความคิดเห็น : 2

ปรับปรุงล่าสุด : 17 พ.ย. 2562 15:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 56 ระดมไพร่พลและซื้อม้า (2)
แบบอักษร

ดวงตาเกาถูมีแววประหลาดใจ แต่ยิ่งไปกว่านั้นคือความปีติยินดียิ่ง

“ท่านแม่ทัพ คุณความดีของเจ้านั้นมากมายนัก อวิ๋นลั่วเฟิงผู้เป็นหลานสาวของเจ้าย่อมมีสิทธิ์ได้รับบ่าวรับใช้เช่นเดียวกันกับเชื้อสายแห่งราชวงศ์ เช่นนั้นเราจะส่งรัชทายาทไปช่วยเจ้าเกณฑ์ไพร่พล”

“เป็นพระกรุณายิ่งฝ่าบาท ยังมีอีกหนึ่งเรื่องที่กระหม่อมอยากขอความเมตตาจากพระองค์” อวิ๋นลั่วเงยหน้า เผยให้เห็นใบหน้าแก่ชราที่เต็มไปด้วยด้วยความอับจนหนทาง “ฝ่าบาทคงได้ยินเรื่องที่หลานสาวของข้าในยามนี้หลงใหลสมุนไพรเป็นอย่างมาก จนสุดท้ายนางก็ได้ผลาญเงินทองทั้งหมดของจวนแม่ทัพไปกับสมุนไพรเหล่านั้น จวนแม่ทัพของชายเฒ่าผู้นี้คงมิอาจเลี้ยงดูผู้คนเหล่านั้นได้ จะพอเป็นไปได้หรือไม่หากฝ่าบาทจะจ่ายค่าแรงรายเดือนให้พวกเขาในนามของข้า”

“มันควรเป็นเช่นนี้ ควรเป็นเช่นนี้” ใบหน้าของเกาถูเผยรอยยิ้ม “เช่นนั้น ราชสำนักจะจ่ายค่าแรงของเหล่าผู้คุ้มกันและเหล่าข้ารับใช้ของจวนแม่ทัพอวิ๋นให้ทุกเดือน นี่เป็นรางวัลสำหรับแม่ทัพที่ทำคุณงามความดีอันใหญ่หลวง”

“ขอบพระทัยฝ่าบาท เช่นนั้นกระหม่อมขอตัว”

อวิ๋นลั่วลุกขึ้นยืน ยกหมัดคำนับก่อนจะออกจากห้องทรงพระอักษรไป

ในขณะนั้น ไม่มีผู้ใดเห็นว่าชั่วขณะที่เขาหมุนตัวกลับไป สีหน้าของชายชรายิ้มเบิกบานราวกับดอกเบญจมาศ

บิดาและบุตรคู่นี้คงไม่มีใครคาดคิดว่ากองกำลังอสูรกายกำลังจะกำเนิดขึ้นด้วยฝีมือของตระกูลอวิ๋น! ผู้คนในกองกำลังนั้นคือผู้ที่รัชทายาทช่วยเลือกให้ตระกูลอวิ๋นทั้งหมด มิหนำซ้ำแม้แต่เงินสนับสนุนกองกำลังก็ได้รับจากพวกเขา

พวกเขาได้รับรู้เรื่องนี้เมื่อใด ทั้งบิดาแลบุตรคงโมโหจนแทบกระอักเลือดตาย!

“เสด็จพ่อ ท่านคิดว่าแม่ทัพอวิ๋นลั่วต้องการทำอะไรกันแน่” เกาหลิงขมวดคิ้ว “เป็นไปได้หรือไม่ที่เขาต้องการเกณฑ์ไพร่พลและซื้อม้าอย่างลับๆ [1] และแยกตัวออกจากราชสำนัก”

“หากเขาต้องการเกณฑ์ไพร่พลและซื้อม้าจริงคงไม่มาที่วังเพื่อรายงานแน่! อีกทั้งเขาคงไม่ยอมให้ราชสำนักเข้าไปมีส่วนร่วมด้วย” เกาถูกล่าวน้ำเสียงเยือกเย็น “เช่นนั้นเราเชื่อว่าอวิ๋นลั่วเฟิงนางหญิงไร้ค่าผู้นั้นบังคับให้แม่ทัพเฒ่ามาจัดการเรื่องนี้! หลิงเอ๋อร์ เมื่อเจ้าไปช่วยจวนแม่ทัพอวิ๋นเกณฑ์บ่าวไพร่ คนเหล่านั้นจะต้องเป็นผู้อ่อนแอด้อยทักษะ”

สายตาเกาหลิงมองออกไปด้านนอกห้องทรงพระอักษรราวกับกำลังโศกเศร้า เขากล่าว “เสด็จพ่อ ลูกคิดว่าจวนแม่ทัพอวิ๋นใกล้มาถึงจุดจบแล้วจริงๆ! ข้อแรก เงินทองของพวกเขาถูกอวิ๋นลั่วเฟิงล้างผลาญจนหมดตัว และในตอนนี้นางยังทรมานแม่ทัพอวิ๋นเช่นนี้อีก! การมีหลานสาวโอหังและไร้ค่าเช่นนั้น ข้าพูดได้เลยว่าชั่วชีวิตของอวิ๋นลั่วย่อมต้องตกต่ำเป็นแน่”

ความจริงแล้ว ในใจลึกๆ ของเกาหลิงนั้นนับถือแม่ทัพอวิ๋น โชคไม่ดีนักที่คนเช่นแม่ทัพอวิ๋นลั่วกลับเลี้ยงดูเศษสวะไร้ค่าอย่างอวิ๋นลั่วเฟิง! ตราบใดที่มีอวิ๋นลั่วเฟิงอยู่ จวนแม่ทัพจะไม่ตกต่ำลงได้อย่างไร

“เดิมทีเรายังอยากให้อวิ๋นลั่วเฟิงมาเป็นสนมของเจ้า ทว่าดูจากตอนนี้แล้วคนเช่นนางไม่คู่ควรแม้กระทั่งตำแหน่งนางสนม! วันใดอวิ๋นลั่วตายไป นางจะได้กลายเป็นเศษสวะไร้ค่าโดยสมบูรณ์แน่นอน!” น้ำเสียงของเกาถูเย็นชาอย่างมาก “เปรียบดูแล้ว มู่อู่ซวงแห่งจวนตระกูลมู่ยอดเยี่ยมกว่ากันนัก นางครอบครองทักษะพรสวรรค์มาแต่กำเนิด อีกท้ังบุคลิกภาพงาม เป็นตัวอย่างที่เลิศล้ำในการเป็นพระมารดาแห่งแคว้น และยังเป็นลูกศิษย์ของจิ่งหลิน ทั่วทั้งแคว้นหลงหยวนแห่งนี้มีเพียงมู่อู่ซวงเท่านั้นที่คู่ควรกับเจ้า”

ริมฝีปากเกาหลิงโค้งขึ้น “ตัวตนของสวะไร้ค่าเช่นอวิ๋นลั่วเฟิงก็เป็นได้เพียงฉากส่งแก่เความเป็นลิศของอู่ซวง นางมีค่าเพียงเท่านั้น”

การทำงานของราชสำนักนั้นยอดเยี่ยมอย่างยิ่ง พวกเขาใช้เวลาเพียงไม่กี่วันเกณฑ์คนให้ได้ตามจำนวนที่อวิ๋นลั่วเฟิงร้องขอ เพียงแต่หลังจากเห็นความสามารถของคนเหล่านั้นแล้ว ริมฝีปากของอวิ๋นลั่วก็อดไม่ได้ที่จะบิดเบี้ยว ในใจบิดเกลียวอย่างกระวนกระวาย

ดูจากทักษะพรสวรรค์ของคนเหล่านี้แล้ว ภายภาคหน้าพวกเขาจะสามารถจะเป็นนักรบที่บุกทำลายล้างศัตรูได้จริงหรือ อวิ๋นลั่วเชื่อเรื่องนั้นไม่ลงเอาเสียเลย แต่เขาก็ยังนำคนเหล่านี้กลับมาที่จวนแม่ทัพ...

 

------

[1] ระดมไพร่พลและซื้อม้า หมายถึง การสร้างกองทัพ

ความคิดเห็น