หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

คำก็สวะ สองคำก็สวะ เช่นนั้นนางจะสั่งสอนให้เองว่าสวะผู้นี้จะทำให้พวกเขาเจ็บแสบได้สักเพียงใด!

ตอนที่ 54 ชายชราผู้หวาดหวั่น (4)

ชื่อตอน : ตอนที่ 54 ชายชราผู้หวาดหวั่น (4)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 12.5k

ความคิดเห็น : 28

ปรับปรุงล่าสุด : 16 พ.ย. 2562 15:05 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 54 ชายชราผู้หวาดหวั่น (4)
แบบอักษร

อวิ๋นลั่วเฟิงจ้องมองชายชรา “ดูเหมือนท่านจะตอบสนองช้าลงนะ”

หากเป็นเมื่อก่อน สิ้นคำพูดเช่นนั้นของอวิ๋นลั่วเฟิงชายชราคงโกรธเกรี้ยวแทบบ้า ทว่าในยามนี้สมองของเขาคล้ายจะวิงเวียนไปหมดจากสิ่งที่อวิ๋นลั่วเฟิงพูด เขายังต้องกล่าวสิ่งใดออกมาอีกหรือ

นั่นคือน้ำยาผสานฌานอันเป็นต้นเหตุแห่งความสับสนวุ่นวายไปทั่วทั้งเมือง มิหนำซ้ำขณะที่เข้าไปร่วมชิงน้ำยาผสานฌานวันนี้เขายังกลายเป็นตัวตลกจนขายขี้หน้าคนทั้งเมือง เขาไม่คาดคิดเลยว่าน้ำยาผสานฌานนี้จะเป็นฝีมือของหลานสาวของตน

เรื่องน่าตกใหญ่อย่างใหญ่หลวงนี้ทำให้จิตใจเขาสั่นรัว ทั่วทั้งร่างแทบทรงตัวไม่อยู่จนเกือบร่วงไปกองอยู่บนพื้น

“ข้าเกรงว่าท่านจะเป็นเช่นนี้จึงตัดสินใจว่าจะปิดเรื่องน้ำยาผสานฌานนี่ไว้ก่อน ไม่คิดเลยว่าท่านจะเป็นคนสุรุ่ยสุร่ายจนยอมจ่ายถึงสองเท่าเพื่อซื้อน้ำยาผสานฌานกลับมา” อวิ๋นลั่วเฟิงส่ายศีรษะ ถอนหายใจครั้งแล้วครั้งเล่า “พูดเรื่องนี้แล้ว ท่านปู่ พละกำลังของท่านในตอนนี้อยู่ในขั้นสูงระดับต่ำใช่หรือไม่”

ในที่สุดอารมณ์ของชายชราก็สงบลง หลังจากได้ยินคำพูดของอวิ๋นลั่วเฟิง เขาผงกศีรษะทั้งที่ยังวิงเวียนอยู่

“ข้าสัมผัสได้ว่าท่านใกล้จะบรรลุได้แล้ว” อวิ๋นลั่วเฟิงลูบคาง นางกำลังเกรงว่าชายชราจะรับเรื่องน่าตกใจอีกเรื่องไม่ไหว “ท่านปู่ ท่านยังจำท่านอาจารย์ที่ข้าเคยเอ่ยถึงได้หรือไม่ เขาเป็นผู้มอบน้ำยาผสานฌานนี้แก่ข้า หลังจากนี้ไม่นานข้าจะเพิ่มพูนพลังฌานของท่านให้เข้าสู่ขั้นสูงระดับกลางให้ได้”

อวิ๋นลั่วเฟิงรู้ดี วันใดวันหนึ่งหลังจากนี้ ชายชราคงสงสัยที่มาของน้ำยาผสานฌานเป็นแน่ เช่นนั้นนางจึงอ้างถึงอาจารย์ที่นางเคยสมมติขึ้นมาอีกครั้ง

ตุบ!

หลังจากฟังคำพูดของอวิ๋นลั่วเฟิงชายชราก็ข่มใจเย็นไม่ไหว เขาก้าวเดินอย่างทุลักทุเลก่อนจะทิ้งตัวลงบนเก้าอี้ไม้อย่างยากลำบากพลางหอบหายใจ

“ท่านเป็นอะไรหรือไม่” อวิ๋นลั่วเฟิงตื่นตระหนก รีบปรี่เข้าไปนวดอกให้ชายชรา แม้นางจะเตรียมใจไว้แล้วและไม่ได้คาดคิดว่าความแข็งแกร่งของจิตใจเขาจะสูงนักก็ตาม

แท้จริงแล้วหากมองอีกมุมหนึ่ง หากขอทานที่ถูกกลั่นแกล้งอยู่ทุกวี่ทุกวัน วันหนึ่งได้รับโชคใหญ่หล่นมาจากฟ้าอย่างเงินร้อยล้านตำลึง ปฏิกิริยาของขอทานผู้นั้นคงสุดโต่งยิ่งกว่านี้ สำหรับผู้ที่จิตใจไม่หนักแน่นพอคงเป็นลมล้มพับไปเป็นแน่

“เจ้าเด็กโสโครก เจ้านี่ช่างกำลังสร้างปัญหาให้ตาเฒ่าอย่างข้าเสียจริง เจ้าอยากให้ข้าตกใจจนตายใช่หรือไม่” อวิ๋นลั่วผ่อนคลายลงในที่สุด ประโยคแรกที่พูดออกมาก็สั่งสอนอวิ๋นลั่วเฟิงอย่างฉุนเฉียวในทันที “จากนี้ไปเจ้าต้องบอกเรื่องแบบนี้แก่ข้าทีละเรื่อง อย่าได้มาบอกเรื่องน่าตกอกตกใจเช่นนี้ในคราวเดียวกัน ไม่ถูกเจ้าทำให้หวาดผวาตาย ตาเฒ่าผู้นี้ก็โชคดีเหลือเกินแล้ว”

อวิ๋นลั่วเฟิงยิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ “ข้าเกรงว่าจะทำให้ท่านตกใจอีกหนยามเพิ่มพูนพลังให้ท่านสำเร็จแล้ว ดังนั้นข้าจึงเล่าทั้งสองเรื่องนี้พร้อมกัน"

“เฟิงเอ๋อร์ ที่เจ้าพูดนั่นเรื่องจริงรึ เจ้าช่วยเพิ่มพูนพลังให้ข้าได้จริงหรือไม่” ดวงตาทั้งสองข้างของอวิ๋นลั่วเป็นประกาย “หากเจ้าสามารถเพิ่มพลังของข้าได้จริง จากนี้ต่อไปข้าก็จะเข้าใกล้การเป็นผู้ฝึกฌานอันดับหนึ่งในแคว้นหลงหยวน”

แม้อัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งแคว้นหลงหยวนและอวิ๋นลั่วจะอยู่ในฐานะผู้ฝึกฌานขั้นสูงเหมือนกัน แต่อัจฉริยะผู้นั้นอยู่ในระดับสูงสุด ซึ่งอวิ๋นลั่วนั้นมิได้อยู่ในระดับเดียวกัน เขาอยู่เพียงระดับต่ำเท่านั้น

“เป็นเรื่องจริงแน่นอน” อวิ๋นลั่วพยักหน้า “ข้าเพียงต้องการเวลา หากข้ามีเวลามากพอ ไม่เพียงแต่ท่านจะสามารถบรรลุพลังได้ แต่ข้ายังฟื้นฟูพละกำลังของท่านอาได้ด้วย”

“ฮ่าๆๆ”

ชายชราระเบิดหัวเราะดังลั่น เสียงหัวเราะจากก้นบึ้งหัวใจเขาดังกึกก้องไปถึงน่านฟ้าเหนือจวนแม่ทัพ

“สมแล้วที่เป็นหลานสาวแม่ทัพอวิ๋นลั่ว! ตอนนี้ข้าพึงพอใจนักที่เจ้ากับรัชทายาทยกเลิกการหมั้นหมายกันแล้ว! เจ้ารัชทายาทนั่นคู่ควรกับมู่อู่ซวง เขาจะมาเหมาะสมกับหลานสาวหัวแก้วหัวแหวนของข้าได้อย่างไร! ยิ่งไปกว่านั้น ข้าเชื่อว่าจากนี้ไม่นานรัชทายาทต้องนึกเสียใจกับสิ่งที่เขาตัดสินใจลงไปแน่!”

ความคิดเห็น