หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

คำก็สวะ สองคำก็สวะ เช่นนั้นนางจะสั่งสอนให้เองว่าสวะผู้นี้จะทำให้พวกเขาเจ็บแสบได้สักเพียงใด!

ตอนที่ 48 ตัวตนถูกเปิดเผย (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 48 ตัวตนถูกเปิดเผย (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 9.1k

ความคิดเห็น : 4

ปรับปรุงล่าสุด : 15 พ.ย. 2562 15:00 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 48 ตัวตนถูกเปิดเผย (2)
แบบอักษร

“คุณหนู มู่เซินรอเข้าพบท่านตลอดช่วงเช้านี้” 

ขณะที่อวิ๋นลั่วเฟิงก้าวออกจากห้องเขียนหนังสือ สาวใช้ชิงเหยียนก็ตรงเข้ามารายงานอย่างรีบเร่ง 

“ปล่อยให้เขารอนานถึงครึ่งวันคงไม่สะดวกสบายนัก” อวิ๋นลั่วเฟิงผุดยิ้มร้ายกาจ ก่อนจะยื่นมือไปหยิกแก้มแดงปลั่งเหมือนลูกแอปเปิ้ลสีสวยของชิงเหยียน ขณะสาวใช้กำลังปวดแก้ม นางก็มุ่งหน้าไปยังโถงด้านหลัง “ไปเถอะ เร่งจัดการธุระของมู่เซิน ข้ายังมีสิ่งอื่นต้องทำ” 

... 

ห้องโถงด้านหลัง 

 มู่เซินเดินไปเดินมาและเฝ้ารออย่างวิตกกังวล ขณะนั้นเองที่เขาสังเกตเห็นเรือนร่างอรชรไร้ที่ติเดินเข้ามาภายใต้แสงแดดสาดกระทบร่าง ดวงตาของเขาเปล่งประกาย เขาแทบจะพุ่งออกไปคุกเข่าและกอดขานางอยู่แล้ว 

 "ท่านหมอหัตถ์เทวดา ในที่สุดท่านก็มา ข้าเฝ้ารอท่านอยู่ที่นี่มานานมากแล้ว" 

 อวิ๋นลั่วเฟิงปรายตามองด้วยหางตา "เจ้าบ่นว่ารอนานเกินไปอย่างนั้นรึ" 

 "ข้ามิกล้า ข้าหาได้กล้าบ่น" มู่เซินหวาดกลัวจนสั่นเทาไปทั่วทั้งร่างและรีบกล่าวว่า "แม้ท่านหมอหัตถ์เทวดาจะให้ข้ารอนานนับเดือน ข้าก็มิกล้าบ่นท่าน ตอนนี้พวกเราเริ่มรักษาโรคของข้าได้หรือยัง" 

อวิ๋นลั่วเฟิงก้าวเข้าไปในห้องและกล่าวโดยไม่เหลียวมามอง "เข้ามาข้างใน หลังจากวันนี้เจ้าจะเป็นปกติเหมือนชายผู้อื่น" 

มู่เซินตกตะลึง ในตอนแรกเขาคิดว่าถึงนางรับปากจะรักษาเขา แต่ก็คงใช้เวลาอีกสักพัก เขาไม่คาดคิดว่าท่านหมอหัตถ์เทวดาผู้นี้จะแตกต่างออกไป เพราะนอกจากนางจะรับงานนี้แล้วยังใช้เวลาแค่เพียงหนึ่งวันอีกด้วย! เมื่อคิดได้เช่นนั้น เขาก็รู้สึกตื่นเต้นขึ้นมาและรีบมุ่งเข้าไปในห้องโดยพลัน 

... 

ลานด้านหน้าของหอโอสถยุ่งวุ่นวายราวกับตลาดสดมาพักใหญ่แล้ว เหล่าขุนนางยศสูงและบรรดาคนชั้นสูงมากมายต่างมายืนเบียดเสียดกันจนปิดกั้นทางเข้าของหอโอสถ เป็นเหตุให้ผู้คุ้มกันด้านในหอโอสถต้องเร่งออกมารักษาความเป็นระเบียบเรียบร้อย 

“ท่านแม่ทัพอวิ๋น ท่านมาที่นี่จริงๆ ด้วย! ข้าได้ยินว่าทรัพย์สมบัติที่สั่งสมมาของตระกูลอวิ๋นถูกอวิ๋นลั่วเฟิงผลาญเสียจนเกลี้ยง ทำเอาท่านโกรธจนแทบเสียสติ แต่สุดท้ายท่านก็ยังกล้ามาที่หอโอสถ ฮ่าๆ ข้าบอกได้เลยว่าท่านเสียแรงเปล่า การซื้อน้ำยาผสานฌานให้อวิ๋นลั่วเฟิงนั้นไร้ประโยชน์สิ้นดี!” 

ท่ามกลางฝูงชนมากมาย สายตาอันแหลมคมจากคนไม่รู้จักล้วนจับจ้องไปยังอวิ๋นลั่วและอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมา 

 ท่าทีของอวิ๋นลั่วไม่สู้ดีนัก แต่เขายังคงยืนปิดคำพูดไร้ปากเสียงใดๆ 

แม้อวิ๋นลั่วเฟิงให้เขายอมแพ้เรื่องน้ำยาผสานฌานไปเสีย แต่เขาไม่อาจจำนนต่อเรื่องนี้ได้จริงๆ! ยิ่งไปกว่านั้น หลานสาวของเขาในตอนนี้มีทักษะอันน่าประหลาด หากนางได้อาบน้ำยาผสานฌาน มันคงให้ผลลัพธ์ถึงสองเท่าด้วยการออกแรงเพียงครึ่งเดียวแน่! 

โชคไม่ดีนัก อวิ๋นลั่วเฟิงไม่คาดคิดว่าอวิ๋นลั่วจะดื้อดึงเช่นนี้ ไม่เช่นนั้นนางคงเล่าความจริงเกี่ยวกับน้ำยาผสานฌานนี้ไปแล้ว 

“เพราะคำสั่งข้าจึงไม่มีผู้ใดยอมให้แม่ทัพอวิ๋นยืมเงิน เพียงข้าไม่รู้ว่าเหตุใดแม่ทัพอวิ๋นยังมาที่นี่อีก” 

องค์รัชทายาทเกาหลิงมองแม่ทัพอวิ๋นลั่ว ดวงตาเขาหรี่ลงเล็กน้อย ลึกเข้าไปยังก้นบึ้งของดวงตาสาดประกายอำมหิตออกมา ก่อนจะละสายตาหันไปมองหญิงสาวในอาภรณ์สีเหลืองที่ยืนอยู่ข้างกาย พลางกล่าวถามอย่างนุ่มนวล “อู่ซวง วันนี้สีหน้าของเจ้าดูไม่สู้ดีนัก เกิดอะไรขึ้นหรือ” 

“ไม่มีสิ่งใดเพคะ” 

มู่อู่ซวงส่ายศีรษะเบาๆ เปลือกตาของนางหลุบลง 

นางไม่ได้บอกองค์รัชทายาทว่าเมื่อช่วงเช้านี้ ท่านปู่ของนางหรือท่านอัครเสนาบดีมู่ เดิมทีอยากที่จะใช้เงินทองอันเป็นสมบัติของตระกูลเพื่อซื้อน้ำยาผสานฌานให้นาง ผู้ใดจะรู้เล่าว่าทรัพย์สินเหล่านั้นจะถูกขโมยไป! พวกเขาสูญเสียเงินถึงสี่สิบห้าล้านตำลึง! และนั่นเป็นทรัพย์สมบัติที่จวนอัครเสนาบดีสั่งสมมาตลอดหลายปี 

หลังจากเรื่องทั้งหมดเกิดขึ้น คงไม่ใช่เรื่องแปลกหากสีหน้าของนางจะไม่สู้ดีนัก 

“อู่ซวง เจ้าบอกรัชทายาทผู้นี้ได้ทุกเรื่อง ข้าจะยืนหยัดเพื่อเจ้าเสมอ” เกาหลิงมองมู่อู่ซวงด้วยสายตาจริงจัง ความใจกว้างน่าพึ่งพาเผยสู่ดวงตาทั้งคู่ 

มีเพียงสตรีผู้โดดเด่นเช่นนางเท่านั้นที่เหมาะสมกับบุรุษชั้นเลิศเช่นเขา! อวิ๋นลั่วเฟิง เศษสวะไร้ค่าผู้นั้น ไม่มีคุณสมบัติที่จะมาเป็นชายาของเขา!  

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น