OLIVIA / CLAZZICAL

ขอบคุณนักอ่านที่น่ารักทุกคนที่แวะเข้ามาอ่านผลงานของเรานะคะ ♥

14 :: I WANT YOU ALL TO MY SELF :: [4/4]

ชื่อตอน : 14 :: I WANT YOU ALL TO MY SELF :: [4/4]

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.3k

ความคิดเห็น : 19

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2562 13:22 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
14 :: I WANT YOU ALL TO MY SELF :: [4/4]
แบบอักษร

14 ::  

I WANT YOU ALL TO MY SELF ::  

[4/4] 

 

 

“แค่เห็นรถกันก็พอจำได้แล้ว?”

“ครับ เมื่อก่อนพี่จอมขับไปที่บ้านผมบ่อยจะตาย ผมจำได้ทุกคันแหละ พี่ผมสนิทกับพี่จอม ผมเลยสนิทไปด้วย”

พี่ตินมองค้อนผมทีหนึ่งก่อนยกเหล้าขึ้นดื่ม เริ่มเสียอาการมากขึ้นเมื่อเห็นว่าน้องวอร์มมันรู้เรื่องผมพอสมควร แถมยังดูเหมือนรู้จักกับน้องมันมาก่อนพี่ตินอีก

ก่อนที่บรรยากาศจะเครียดไปมากกว่านี้ พี่วีวี่ก็อาสาออกหน้าชวนเล่นเกม เกมเบสิคทั่วไปเลยฮะนั่นคือเกมหมุนขวด โดยกติกาที่ตั้งขึ้นคือถ้าปากขวดหันไปหาใครให้ตอบคำถามของคนที่ปากขวดชี้ก่อนหน้านี้ อย่างเช่น ถ้ารอบแรกพี่ยอร์ชโดน รอบหน้าพี่เพียวโดน พี่เพียวก็จะโดนพี่ยอร์ชถาม เอาล่ะ เหมือนเกมนี้อวยมาให้แผนผมสำเร็จยังไงไม่รู้

จังหวะหนึ่งผมแอบเห็นพี่ๆ เขาสบตากันเหมือนส่งซิกอะไรให้กันสักอย่าง จนสุดท้ายพี่วีวี่หันมายักคิ้วให้ผมราวกับเป็นสัญญาณให้เตรียมตัว

เกมหมุนขวดเริ่มขึ้นด้วยตาแรกปากขวดชี้ไปที่น้องเทียน ตานี้พี่ยอร์ชอาสาถามเองเลยฮะ

“พี่ขอถามว่า เทียนรักพี่แค่ไหน?”

“เทียนรักพี่ยอร์ชเท่าจักรวาลเลย”

ครับ กลายเป็นเกมบอกรักกันไปแล้ว พาให้พี่คนอื่นทำท่าจะอ้วกกันทั้งโต๊ะ แล้วสองคนนั้นก็หอมแก้มกันโชว์แบบไม่อายใคร

ตาที่สองปากขวดไปหยุดอยู่ที่พี่ตินครับ! โดยตานี้เทียนต้องเป็นคนถาม ผมล่ะเดาใจน้องมันไม่ถูกเลยว่ะว่าจะถามว่าอะไร

“เทียนขอถามพี่ตินว่า เรื่องอะไรที่ทำให้พี่หงุดหงิดใจล่าสุด เช่น เมื่อเช้าเดินไปเตะขอบโต๊ะ หรือ เมื่อกี้ขับรถแล้วหมาตัดหน้าอะไรแบบนั้นอ่ะ อยากรู้ว่าคนอย่างพี่ตินเนี่ยจะโมโหอะไรกับเขาเป็นไหมน้า...”

“ไม่ถูกชะตาคนบางคน เห็นหน้าแล้วหงุดหงิด”

เชี่ย พี่มันชัดเจนมากว่าไม่ชอบน้องวอร์ม ถ้าผมไม่ได้เล่นละครกันอยู่นี่น้องมันหน้าเสียแล้วนะ แต่เพราะเล่นละครกันอยู่ไงน้องวอร์มมันเลยไม่สนใจห่าอะไรเลยนอกจากนั่งซบผมเนี่ย ฉิบหาย คลอเคลียไม่ห่างจากต้นแขนผมเลย เหมือนรับบทเป็นน้องชายเพื่อนคนสนิทที่รู้จักกัน เป็นเด็กขี้อ้อนมากๆ คนหนึ่ง

ตาที่สามปากขวดชี้ไปที่พี่วีวี่ ซึ่งก็นั่งหลังตรง เชิดปลายคางรอตอบคำถามจากพี่ตินเลย

“ถามมาอิติน กูอยากตอบ”

“กูขอถามมึงว่า ถ้ามีคนมาวุ่นวายกับคนของมึง มึงจะทำยังไง?”

อ้าววววว ถามดึงดราม่าเลยนะพี่ติน แหมๆ

“ก็ไม่ทำยังไงนะ กูต้องมั่นใจคนของกูสิว่าจะไม่หวั่นไหว ถ้าเขาเป็นคนของเราจริงๆ เขาจะจำได้เสมอว่ามีแฟนแล้ว”

เออออ เอาสิ พี่วีวี่พูดตรงประเด็นสุดแล้ว ถ้าพี่ตินจะหึงผมกับน้องวอร์ม ก็ช่วยถามตัวเองด้วยว่าหึงผมในฐานะอะไรเหรอ? แฟนก็ไม่ใช่ แล้วแบบนี้จะเรียกว่าผมเป็นคนของเขาเต็มปากได้ยังไง

เกมหมุนขวดดำเนินไปถึงตาที่สี่ ที่บังเอิ๊ญบังเอิญปากขวดชี้ไปที่น้องวอร์ม แล้วดันเป็นพี่วีวี่ถามอีก

“พี่ขอถามน้องวอร์มว่า น้องวอร์มมีแฟนหรือมีคนที่แอบชอบหรือยัง?”

“ผมยังไม่มีแฟนหรอก แต่แอบชอบคนหนึ่งอยู่ เป็นรุ่นพี่”

ไอ้น้องวอร์มมันหันมาทำตาเชื่อมใส่ผม ผมเลยตีหน้าซื่อถามกลับไป

“ชอบใครวะ? พี่รู้จักไหม? เพื่อนไอ้แทนพี่ก็รู้จักหลายคนอยู่นะ”

“พี่จอมรู้จักสิ รู้จักดีมากด้วย รอผมพร้อมผมจะบอกพี่จอมคนแรกเลย”

โอเค เกมตานี้จบไปโดยปั่นประสาทพี่ตินได้มากพอสมควร ผมเห็นพี่มันกำหมัดด้วย เลยส่งสายตาให้พี่ยอร์ชดูอาการพี่ตินหน่อย แล้วพี่ยอร์ชก็ยักคิ้วมาให้ทีหนึ่งเหมือนจะบอกว่าไม่ต้องห่วง เออ เพิ่งเคยคุยกับคนอื่นด้วยภาษายักคิ้วหลิ่วตาแบบนี้ คุยกันรู้เรื่องด้วยโว๊ยกู

เกมตาที่ห้าเริ่มขึ้น ทีนี้ปากขวดหันไปทางพี่เพียว ตานี้น้องวอร์มต้องเป็นคนถาม แต่ยังไม่ทันที่น้องมันจะได้อ้าพูดอะไรออกไป จู่ๆ พี่ตินก็หันปากขวดเข้าหาตัวเองทีหนึ่ง แล้วหันมาหยุดที่ผม

“ตานี้พี่ขอถามน้องคนเดียว”

“ถามผม?”

ผมชี้ตัวเองเพราะไม่ได้เตรียมตัวมาว่าหากพี่ตินไม่ทำตามกติกาต้องทำยังไง แต่ไม่ทันได้สงสัยอะไรนาน พี่ตินก็พูดในสิ่งที่ผมคาดหวังออกมาจนได้

“น้องจอม เป็นแฟนกับพี่ตินนะครับ คือพี่...รักน้องว่ะ”

คำพูดสั้นๆ แค่นี้แหละที่ผมรอคอย ไม่ต้องสรรหาคำสวยหรูมาบอกรักผมเลยครับ ผมรู้ความรู้สึกของพี่ตินดี สิ่งที่เขาทำให้ผม ดูแลผมทุกวันนี้มันมีค่ามากกว่าคำพูดเสียอีก ผมแค่อยากก้าวไปอีกขั้นของสถานะ อยากเรียกกันว่าแฟนได้เต็มปากสักที

เอาจริงๆ ผมไม่ได้คาดหวังว่าจะได้ยินพี่มันขอเป็นแฟนหรอกนะ ผมแค่อยากให้เขาหึงและแสดงความเป็นเจ้าของเท่านั้น อย่างน้อยผมก็จะได้รู้ไงว่าเขาจะพูดคำว่าแฟนออกมาเมื่อไหร่ ไม่คิดว่าจะมาขอเป็นแฟนต่อหน้าคนอื่นแบบนี้เลย

“นึกว่าพี่จะไม่พูดซะแล้ว”

“พี่ไม่รู้พี่ดีพอสำหรับน้องหรือยัง แต่พี่จะเป็นคนที่ดีในแบบที่น้องต้องการให้ได้ ขอโทษที่พี่ไม่ได้มีเงินทองมากมายพอที่จะซื้อของแพงๆ พาน้องไปกินมื้อหรูได้ทุกวัน แต่พี่จะพยายามนะ น้องต้องไม่ลำบาก ทุกวันนี้สุขสบายยังไงพี่ก็จะรักษามาตรฐานไว้ พี่จะไม่เป็นภาระของน้องแน่นอน พี่สัญญา”

ฉิบหายแล้วกู ผมจะร้องไห้ครับทุกคน ไม่ได้เตรียมใจมาฟังอะไรซึ้งๆ แบบนี้ว่ะ

“เออ คบสิ ผมรอคบกับพี่มาตั้งนาน แล้วไม่ต้องคิดเรื่องแบบนั้น ที่เป็นอยู่ทุกวันนี้มันโคตรดีแล้วพี่ ผมมีความสุขกับพี่ที่เป็นแบบนี้ที่สุดแล้ว”

พี่ตินเดินเข้ามาแทรกกลางระหว่างผมกับน้องวอร์ม เขาก้มลงหอมหัวผมทีหนึ่งก่อนดึงให้ผมลุกขึ้น

“กูกลับก่อนนะ วันหลังค่อยทำความรู้จักเมียกูต่อ”

เขาเน้นย้ำคำว่าเมียใส่หน้าน้องวอร์มที่น้องมันไม่ได้รู้สึกเสียใจห่าอะไรเลยพี่เอ๊ย ละครทั้งนั้นแหละที่เห็นน่ะ ผมควักเงินทั้งหมดในกระเป๋าตังค์วางไว้บนโต๊ะ มีประมาณเจ็ดพันมั้ง มื้อนี้ผมเลี้ยงเอง ส่วนเงินค่าจ้างน้องวอร์มเดี๋ยวผมจะโอนให้ทีหลัง ผมบอกไว้ตั้งแต่ตอนบรีฟงานที่แรกแล้ว

“ว้า... พี่จอมมีแฟนแล้ว วอร์มเหมือนอกหักเลยครับ”

“หาใหม่ที่เขาโสดนะน้อง มายุ่งกับคนมีเจ้าของมากๆ ระวังจะโดนตีน”

พี่ติน...ดุมาก เขาไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ผมนี่เหวอไปเลย ก่อนออกไปผมได้ร่ำลาพี่ๆ กับน้องเทียนนิดหน่อย ทุกคนส่งยิ้มหวานด้วยความยินดีมาให้ที่แผนมันได้ผลดีเกินคาด

เราเดินมาขึ้นรถ ผมถามเขาว่าเมาไหม ขับไหวไหม พี่ตินบอกว่าไม่ได้เมา ดื่มไปสามแก้วเอง เขาดูอารมณ์ไม่ค่อยดีเลยฮะตอนนี้

“พี่เป็นอะไรอ่ะ อารมณ์เสียเรื่อง?”

“พี่จัดการกับอารมณ์ตัวเองอยู่ คือไม่รู้จักคำว่าหึงมานานแล้ว ตอนนี้หงุดหงิดมาก พี่หึงน้องกับไอ้วอร์มอะไรนั่น มันคือใครเหรอ? ทำไมน้องไม่เคยพูดถึง พี่ไม่เคยได้ยินชื่อมันด้วยซ้ำ ปกติน้องจะเล่าเรื่องคนรอบตัวให้พี่ฟังตลอด แต่คนนี้ไม่เคยเลย จู่ๆ มากอดแขน มาโอบ แถมมาขอเพลงที่ความหมายแอบหลงรักอีก”

“ก็ไม่ได้สำคัญอะไร น้องชายเพื่อน ไม่มีอะไรสักหน่อย”

“มี มันชอบน้องแน่ๆ อ่ะพี่ดูออก”

เอาที่ไหนมาดูออกวะพี่ เพิ่งเคยเจอกันวันแรกเนี่ย หรือเป็นอย่างที่น้องเทียนพูดจริงๆ ผู้ชายตอนหึงน่ะไม่มีสติสุดแล้ว

“พี่ไม่ได้ขอผมเป็นแฟนเพราะแค่อยากเอาชนะน้องวอร์มใช่ไหม? ถ้าแค่นั้นไม่ต้องก็ได้นะ ผมรอพี่พร้อมก็ได้”

“ก็ส่วนหนึ่ง แต่ไม่ได้อยากเอาชนะ พี่แค่คิดว่าถ้าพี่ไม่มีสถานะ เท่ากับใครต่อใครก็เข้ามายุ่งวุ่นวายกับน้องได้ แล้วน้องจะปฏิเสธคนอื่นเต็มปากได้ยังไงว่ามีแฟนแล้วทั้งที่พี่แม่งห่วยแตกไม่ขอน้องเป็นแฟนสักที”

“รอพี่พร้อม ผมก็ไม่รู้ว่าพี่จะพร้อมเมื่อไหร่ ที่จริงเป็นแฟนกันตอนไหนก็ไม่มีอะไรต่างหรอก”

“พี่แค่กังวล กลัวพี่ดีไม่พอ คือเราต่างกันมากนะน้อง น้องรวยมาก พี่แค่พออยู่พอกิน พี่ให้น้องได้ไม่เท่าคนอื่นหรอกเลยน้อยใจตัวเอง พยายามทำงานเก็บเงินพาน้องไปไหนมาไหนแบบที่คนรวยเขาทำกันน่ะ”

“ผมเคยขอให้ทำเหรอ ไม่เลย ผมขอแค่มีพี่ก็พอ ชีวิตผมไม่ลำบากหรอกพี่ตินพี่ไม่ต้องห่วง แล้วผมก็ไม่ยอมให้พี่ลำบากด้วย เป็นแฟนกับผมมาแต่ตัวก็พอ บ้านผมรวย คอนโดก็อยู่ฟรีได้ เจ็บป่วยก็รักษาฟรีได้ หิวก็สั่งอาหารจากภัตตาคารของคุณปู่มากินได้ เอาใจมาก็พอพี่ติน ธุรกิจครอบครัวผมครอบคลุมทุกอย่างแหละ ไม่อดตายหรอก”

“ใจพี่ให้น้องไปแล้วว่ะ พี่ตินรักน้องจอมจริงๆ นะ แบบรักเลยอ่ะ รักตอนไหนไม่รู้แต่รักไปแล้ว”

ผมใช้จังหวะที่พี่มันไม่ทันตั้งตัวกระชากคอเสื้อเขาเข้าหาตัวเอง ก่อนประคองใบหน้าพี่ตินให้หันมาแล้วประกบจูบ ช่างเป็นจูบที่หวานกว่าครั้งไหนๆ เพราะนี่คือจูบแรกของผมกับ...แฟน

ก๊อก ก๊อก

เรียวลิ้นกำลังพันกันได้ที่ จู่ๆ กระจกฝั่งผมก็โดนเคาะ พี่วีวี่กับพี่เพียวมายืนด้อมๆ มองๆ ตรงกระจกผมกับพี่ตินเลยผละออกจากกัน ผมกดเลื่อนกระจกลงก่อนชะโงกหน้าออกไปหา

“มีไรฮะพี่?”

“จูบกันหรือเปล่า พนันไว้ห้าร้อย”

“พวกมึงนี่พนันอะไรที่ก็รู้คำตอบกันอยู่แล้วป้ะวะ”

พี่ตินตอบออกไปพลางยกนิ้วโป้งขึ้นเช็ดริมฝีปากให้ผม นั่นล่ะฮะคือคำตอบ พอได้คำตอบพี่สองคนก็เดินกลับไป พี่ตินอธิบายเสริมว่ากลุ่มพวกเขาชอบพนันอะไรกันบ้าๆ บอๆ แบบนี้อยู่เป็นประจำ อย่าไปใส่ใจ แล้วเขาทำท่าจะดึงผมเข้าไปจูบต่อ แต่ว่า...ผมไม่อยากได้แค่จูบแล้วสิ

“รีบกลับเถอะ พี่จะได้มากกว่าจูบอีก”

“น้องจอมเป็นแฟนพี่ตินแล้วนะ ห้ามวอแวกับใครอีกเด็ดขาด พี่ขี้หึง ไม่อยากทำตัวก้าวร้าวให้น้องเห็นบ่อยๆ ”

“พี่ก็เป็นแฟนผมแล้ว อย่าให้รู้ว่าแอบซุกกิ๊กล่ะ พี่ตายไม่ได้ผุดได้เกิดแน่ ด่านแรกคือผม ด่านต่อไปคือเฮีย ถ้าพี่นอกลู่นอกทางเฮียตามพี่เป็นเงาแน่ผมเตือนไว้ก่อน”

“พี่ไม่มีใครหรอก มีแค่น้องก็พอแล้ว”

เฮ้อ เรียกแฟนได้เต็มปากครั้งแรกรู้สึกดีชะมัดเลยครับ พี่ตินแฟนผม พี่ตินแฟนผม พี่ตินแฟนผม!!!

END TALK

 

_________________________________ 

TALK 

มันเป็นโซฮอตกันจังเลยว้อยยยยย เวลาอยู่บนรถนี่มันกร๊าวใจจริงๆ แล้วน้องจอมนะพอได้เรียกพี่เขาว่าแฟนเต็มปากเต็มคำก็เรียกใหญ่เลยยยยย มันเขี้ยวน้องจัง อยากบีบปาก ฮึ่มๆๆ 

ปล.เดือนนี้เราไม่ค่อยมีเวลามาอัปให้บ่อยมากนะคะ แต่จะพยายามมา ตารางทำงานเดือนนี้ของเราแน่นมากเลย แต่เราอ่านทุกคอมเมนต์นะคะ ได้อ่านแล้วหายเหนื่อยเลยค่ะ ฮือ 

 

ทุกคนคะ กดเขียนรีวิวนิยายเรื่องนี้ให้บ้างจิ ชวนเพื่อนมาอ่านเร็วววว ฮือๆๆๆ  

รู้สึกว่ายอดวิวขึ้นช้ากว่าเรื่องก่อนๆ เกิดอะไรขึ้น เราเขียนไม่ดี เขียนไม่สนุกแล้วเหรอ ฮือออ เป็นน็อยยย 

 

นิยายเรื่องนี้ตัวละครเป็นเพื่อนกับเรื่อง 'KNOCK OUT ENGINEERING วิศวะเกียร์มัว' นะคะ 

ฟีลกู๊ด น่ารัก ฟินจิกหมอน และมีความโซแดมฮอตเหลือเฟือมาก เพราะพระนางโซหลัวทั้งคู่เลย อิอิ 

นิยายเรื่องนี้ มีวางจำหน่ายแล้วที่ร้านหนังสือชั้นนำทั่วประเทศ  

หรือสั่งซื้อทางออนไลน์ได้ที่เว็บไซค์ของนายอินทร์ , บีทูเอส , ซีเอ็ด และเว็บสำนักพิมพ์ SENSE BOOK 

 

กิจกรรมพิเศษ! 

แวะไปหวีดได้ที่แฮชแท็กทวิตเตอร์ #วิศวะเกียร์พยศ 

สุ่มแจกนิยายเรื่องนี้ฟรี 2 เล่ม ระยะเวลาของกิจกรรมตั้งแต่วันนี้-31ธันวาคม 

นิยายเรื่องนี้รูปเล่มออกงานหนังสือเดือนตุลาคม 

 

ติดตามนักเขียนได้ที่  

FACEBOOK FANPAGE : CLAZZICAL[สำหรับผลงานนิยายวาย] 

FACEBOOK FANPAGE : OLIVIA [สำหรับผลงานนิยายนอมอล] 

TWITTER : @SiraClazzical 

 

คอมเมนต์มีผลต่อกำลังใจนักเขียนเสมอ 

1 คอมเมนต์ 1 กำลังใจนะคะ 

(คอมเมนต์เยอะจะมาอัปให้ไว) 

 

*เนื้อหาส่วนที่อัปนี้ยังไม่ได้ทำการแก้คำผิดใดๆ  

โดยปกติจะพิมพ์จบเรื่องแล้วส่งพิสูจน์อักษรทีเดียว  

ดัังนั้นหากอ่านไปแล้วเจอคำผิดทำให้หงุดหงิดใจต้องขออภัยมา ณ ที่นี้ด้วยนะคะ* 

ความคิดเห็น