mdred♡

ขอบคุณสำหรับแรงสนับสนุนนะ : )

ตัวอย่าง : งานบวช

ชื่อตอน : ตัวอย่าง : งานบวช

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย y

คนเข้าชมทั้งหมด : 6.1k

ความคิดเห็น : 13

ปรับปรุงล่าสุด : 13 พ.ย. 2562 21:34 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 0
× 0
× 0
แชร์ :
ตัวอย่าง : งานบวช
แบบอักษร

ตัวอย่าง 

 

 

 

 

 

งานบวช 

 

“บอมมึงจะบวชเหรอ” 

“เออ” คนฟังทำหน้าตกใจ รีบถามซ้ำอีก 

“จริงป่ะ”  

“เออ” 

“ทำไมได้บวชวะ แล้วเรื่องเรียนล่ะ” 

“ช่วงนี้มีแต่เรื่องร้ายๆ เข้ามาว่ะ ทีแรกว่าจะแค่ลาหยุดกลับบ้านที่ต่างจังหวัดก่อน แต่คิดไปคิดมาดรอปเลยดีกว่า ถือโอกาสบวชให้แม่ด้วย” 

“โห งั้นกูคงไม่ได้ไปร่วมงานว่ะ ขอโทษด้วย” 

“เฮ้ย! ไม่เป็นไร กูเข้าใจ” เขาก็ไม่ได้คิดมาก่อนเหมือนกันว่าจะบวชเร็วขนาดนี้ แค่ช่วงนี้ชีวิตเกี่ยวข้องกับเรื่องอันตรายจนหวิดเข้าโรงพยาบาลไปแล้วสามรอบ การเรียนก็เรื่องตกต่ำ ชีวิตที่ดีขึ้นกว่าเมื่อก่อนเริ่มล่มจมอีกครั้ง เขาเลยถือโอกาสดรอปแล้วไปบวชซะ มันกะทันหันมาก บอมพึ่งส่งไปยื่นมหา’ลัยเมื่อวาน อีกอย่างต้องกลับไปบวชที่บ้านเกิดเขาด้วย ดังนั้นบอมเลยไม่หวังว่าจะมีเพื่อนไปร่วมงาน 

“แต่ลาบวช มึงลานานไหม? งานที่คลับล่ะจะว่าไง” พูดมาถึงตอนนั้น คนฟังก็ถอนหายใจ 

คงต้องพูดว่าตั้งแต่เข้ามาทำงานที่คลับ ชีวิตของบอมก็เปลี่ยนไป แต่เป็นการเปลี่ยนไปในแง่ของความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ซึ่งต้องแลกกับการเสี่ยงอันตราย ฟังดูย้อนแย้ง แต่เป็นอย่างนั้นจริงๆ เขารู้สึกว่าตัวเองได้ประสบการณ์ใหม่ๆ เยอะมาก ที่นี่ไม่ดีมากแต่ก็ไม่ได้ร้ายสุดกู่ มีเรื่องทะเลาะตบตีบ่อยก็จริงแต่การตายก็ยังถือเป็นเรื่องใหญ่มาก ได้เรียนรู้การอยู่แบบพวกพ้องและมิตรภาพในโลกสีเทา ที่สำคัญคือเงินดี 

คิดดูว่าพวกระดับสูงอย่างเช่นหัวหน้าหน่วยต่างๆ รายได้ดีจนพากันเอาไปซื้อรถซื้อคอนโดได้ ส่วนหนึ่งเพราะบอมคิดว่าบอสใจสปอร์ตพอสมควร เพราะงานแบบเดียวกันของที่อื่นก็ให้ไม่มากเท่าที่นี่ งานของคลับอันตรายแต่ไม่ถึงขั้นสั่งให้ไปฆ่าคน แต่อย่างเช่นให้ไปทวงหนี้ก็พอมีบ้าง (จริงๆ คือบ่อย) อีกเรื่องหนึ่งที่บอมชอบคือที่คลับมีกฎชัดเจน ถ้าใครแวะเข้ามา ไม่ว่าจะเป็นคนดีหรือไม่ดี ขอแค่ถ้าทำตามกฎคนเหล่านั้นก็จะปลอดภัย แต่ส่วนใหญ่พวกที่เขาถูกส่งไปทวงหนี้ก็มักจะเป็นคนเสเพลซะมากกว่า น้อยมากที่จะเป็นคนธรรมดาที่ใช้ชีวิตอย่างปกติ 

อย่างไรก็ตามชีวิตความเป็นอยู่ที่ผ่านมาของบอมดีขึ้นจริง จะมีแต่ช่วงนี้นี่แหละที่รู้สึกว่าวุ่นวายจนขอดรอปเรียนลาไปบวชเลยก็แล้วกัน แต่ไม่รู้ว่าต้องออกจากคลับไหม เพราะระยะเวลาที่เขาจะขอลา มันนานจนเปลี่ยนให้คนใหม่มาทำงานแทนดีกว่า 

“ลานานว่ะ เรื่องงาน กูไม่แน่ใจเหมือนกันว่าจะได้ออกไหม แต่ถ้าเป็นไปได้กูก็อยากอยู่ต่อ” 

“แล้วมึงบอกเฮียเรื่องนี้ยัง”  

“เนี่ย กำลังจะไปบอก พี่เกียร์อยู่ในห้องป่ะ” เฮียที่ว่าคือพี่เกียร์ หลังจากที่บอสเรียนจบมหา’ลัยแล้วไปอังกฤษ คนที่รับหน้าที่ดูแลคลับนี้ต่อก็คือพี่เกียร์ อันที่จริงปัจจุบันคนควบคุมคลับจริงๆ คือไอ้เกี๊ยกที่อยู่ปีสาม ยกเว้นเรื่องใหญ่ต้องผ่านมือหรือตาของพี่แกก่อน ด่วนมากฝากเกี๊ยกไปบอก แต่ถ้าไม่ ปกติพี่เกียร์เข้าคลับแค่วันเสาร์ และวันนี้เป็นวันเสาร์  

“ไม่ว่ะ พี่เกียร์กินเลี้ยงกับเพื่อนอยู่ วันนี้บอสใหญ่มา” 

“บอส? บอสไหนวะ” เขาทำหน้างงๆ จนกระทั่งคนตรงหน้าพูดชื่อหนึ่งออกมา 

“พี่ฮิม” ชื่อที่แค่ได้ยินก็ทำให้คนฟังขนลุกซู่ บอมตะลึงค้างรีบหันไปถามเพื่อนใหม่ 

“พี่ฮิมมาเหรอวะ” เขาได้ยินว่าบอสอยู่ที่อังกฤษแล้วทำไมถึงโผล่มาที่ไทยได้

“เออดิ พึ่งกลับมาถึงไทยวันนี้เลย” มันยืนยันอีกครั้งหนึ่ง “น้องเลก็มาด้วยนะ พวกที่ต้อนรับหน้าประตูที่พูดกันเยอะมากว่าสวยชิบหาย สวยกว่าเดิม”

คนนี้แหละที่เขากลัว น้องเลที่สามารถเปลี่ยนเรื่องร้ายให้กลายเป็นดี และสามารถเปลี่ยนเรื่องดีให้กลายเป็นร้ายได้ด้วยเช่นกัน

“งั้นเฮียก็ไม่ว่างงั้นดิ” บอมถาม

“อีกนานเลยแหละกูว่า ฝากเกี๊ยกไปบอกดิ”

“มันคงต้องเป็นงั้น” เขาถอนหายใจ ตบบ่าเพื่อนก่อนที่มันจะขอตัวไปทำงาน บอมเดินไปประจำที่ตัวเองบ้าง หน้าที่ของหลักของเขาคือประสานงานและไกล่เกลี่ย อย่างเช่นเวลาเกิดเรื่องลูกค้าตีกัน เขาก็ต้องเป็นคนตรวจเช็คค่าเสียหายพร้อมทั้งออกบิลค่าใช้จ่ายทั้งหมด ถ้าจ่ายไม่ได้ก็ต้องลงบัญชีดำเอาไว้ แต่ส่วนใหญ่จะไม่มีปัญหา เพราะลูกค้าของคลับนี้มีฐานะกันในระดับหนึ่ง

พูดกันตามตรง ถ้าไม่มีเงินเขาก็คงไม่กล้าเข้า แค่ค่าโต๊ะรวมค่าเปิดเหล้าต่ำสุดก็สามพันแล้ว

“เป็นไงมึง” บอมทักเพื่อนที่ทำหน้าที่เดียวกันอีกคน มันส่ายหน้า

“บอสมา ปิดโซนวีไอพีทั้งชั้น เงียบกริบเลยวันนี้”

ความหมายของคำพูดมันคือ ไม่มีเรื่อง 

“งั้นก็ว่างดิ” 

“กูเล่นอาโอวีจบไปสามตาแล้วเนี่ย” 

“ดีแล้วมึง” ร่างโปร่งกำลังจะนั่งลงบนเก้าอี้ข้างๆ แต่ยังไม่ทันได้หย่อนก้นลงวิทยุสื่อสารก็ดังขึ้นเสียก่อน จนต้องถอนหายใจ มีลางบอกว่าความสงบที่เพื่อนบอกก่อนหน้าได้หายไปภายในพริบตา “ได้เวลาทำงานแล้ว” 

 

3 ชั่วโมงต่อมา 

“มึงกูไปเข้าห้องน้ำแปปนะ” 

ว่าจบก็ลุกออกจากที่ บอมไม่รอให้เพื่อนตอบเพราะมันกำลังหัวหมุนกับลูกค้าที่เมา ทำลายข้าวของแถมยังพูดไม่รู้เรื่อง ร่างโปร่งรีบเดินตรงดิ่งมาห้องน้ำที่ใกล้ที่สุด ก่อนจะพบว่าพวกชายฉกรรจ์ที่เขาคุ้นหน้าว่าเป็นแนวหน้า (กลุ่มใช้กำลังของคลับ) กำลังยืนกั้นล้อมรอบบริเวณนั้นไม่ให้คนอื่นผ่านเข้าไป ซึ่งหมายความได้อย่างเดียวว่ากำลังเกิดสถานการณ์ที่ทางคลับไม่ต้องการเผยแพร่ให้คนอื่นเห็น และยังไม่ทันได้สงสัยว่ามีอะไรเกิดขึ้น เสียงครางแผ่วก็ดังมาให้ได้ยินเป็นคำตอบ 

“อะ อื้อ พี่ฮิม” 

“เลน่ารัก” 

“อ๊ะ! อย่าล้วง” 

บอมใจเต้นตึกตัก เมื่อบุคคลที่เขาไม่อยากเจอหน้ามากที่สุดกำลังยืนอยู่ไม่ไกล มองผ่านพวกแนวหน้านี้ไปก็เห็นสองร่างเล็กใหญ่แบบแวบๆ 

เขาจงใจเลี่ยงไปอีกทาง ทว่าเคราะห์ซ้ำกรรมซัดเมื่อสายตาบังเอิญเผลอไปประสานเข้ากับคนที่ไม่ควรเข้าไปข้องเกี่ยวด้วยมากที่สุด สองร่างที่กำลังนัวเนียกันกำลังจะเข้าสู่ขั้นตอนต่อไป ถ้าไม่ใช่เพราะน้องเลเห็นเขาแล้วเบิกตากว้าง รีบผลักร่างสูงของคนที่กำลังไซร้คอตัวเองออกพร้อมกับวิ่งมาทางเขา ชนิดที่บอสถึงกับส่งสายตาเขียวปั๊ดมองตาม 

“พี่บอม!”  

ชิบหายแล้วกู 

 

 

 

 

 

ตอนนี้ตลกค่ะ555555 ถือเป็นประสบการณ์ใหม่ของแก็งเฮียๆ  

ใครสนใจหนังสือเข้าไปดูรายละเอียดได้ที่ ตอน 53 นะคะ เราลงลิ้งค์ในธัญวลัยไม่ได้ค่ะ T-T 

 

 

twitter : @_mdred 

fanpage : Mdred's Heaven 

 

 

#วิศวะแดนแฟนมีเกียร์ 

 

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น