หอหมื่นอักษร
facebook-icon Twitter-icon Instagram-icon

คำก็สวะ สองคำก็สวะ เช่นนั้นนางจะสั่งสอนให้เองว่าสวะผู้นี้จะทำให้พวกเขาเจ็บแสบได้สักเพียงใด!

ตอนที่ 44 ต้นเหตุความโกลาหลไปทั่วทั้งเมือง (2)

ชื่อตอน : ตอนที่ 44 ต้นเหตุความโกลาหลไปทั่วทั้งเมือง (2)

คำค้น :

หมวดหมู่ : นิยาย จีน

คนเข้าชมทั้งหมด : 8.8k

ความคิดเห็น : 0

ปรับปรุงล่าสุด : 14 พ.ย. 2562 15:48 น.

ยอดสนับสนุนตอน
× 100
× 0
× 0
แชร์ :
ตอนที่ 44 ต้นเหตุความโกลาหลไปทั่วทั้งเมือง (2)
แบบอักษร

“แน่นอน”

อวิ๋นลั่วเฟิงพยักหน้า “ข้าหวังว่าท่านจะเร่งให้ข้าสักหน่อย เพราะข้ากำลังรีบ”

ได้ยินเช่นนั้น หญิงสาวผู้นั้นก็ไม่รีรอรีบรุดหน้าไปยังโถงด้านใน หากผู้ที่ไม่รู้ที่มาที่ไปมาเห็นใบหน้าอันวิตกกังวลนี้ พวกเขาคงคิดว่าเกิดเรื่องร้ายแรงบางอย่างขึ้นกับนางแน่

ณ โถงด้านใน ผู้เฒ่าหรงที่กำลังสนทนากับชายวัยกลางคนอยู่ถูกขัดจังหวะด้วยเสียงเปิดประตู เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่หลังจากเห็นว่าเป็นสตรีทรงเสน่ห์ก้าวอาดๆ มาหาอย่างรวดเร็วเขาก็คลายอารมณ์ลง

“หย่าเอ๋อร์ เหตุใดเจ้าจึงร้อนรนเช่นนี้”

ฟางหย่ารีบก้าวไปยืนเบื้องหน้าผู้เฒ่าหรง “ท่านผู้เฒ่าหรง เมื่อครู่มีหญิงสาวผู้หนึ่งมาเสนอขายน้ำยาสมุนไพร แต่เพราะข้าตัดสินใจไม่ได้ ข้าจึงมาปรึกษาท่าน”

“น้ำยาสมุนไพรงั้นรึ เรื่องแค่นี้เพียงการตัดสินใจของเจ้าก็เพียงพอแล้ว มิจำเป็นต้องมาถามความเห็นข้า" ผู้เฒ่าหรงส่ายหน้าและพูดอย่างเหลืออด

หากเป็นผู้อื่นที่ไม่ใช่ฟางหย่าเขาคงโมโหไปแล้ว

“เรื่องเป็นเช่นนี้ท่านผู้เฒ่าหรง ตาเฒ่าของข้าอนุญาตให้มาที่นี่ก็เพื่อเรียนรู้หาประสบการณ์ ทว่าเงินทุนที่ข้าได้รับมาไม่มากนัก ด้วยเหตุนั้นข้าจึงเกรงว่าเงินของข้าอาจจะไม่สามารถซื้อน้ำยาสมุนไพรตัวนี้ได้ ข้าจึงมาที่นี่เพื่อสอบถามท่าน”

“เจ้าว่าอย่างไรนะ”

ผู้เฒ่าหรงยืนขึ้นอย่างตกใจ “เจ้าบอกว่าเงินทุนที่เจ้ามีไม่เพียงพอสำหรับซื้อน้ำยาสมุนไพรเพียงขวดเดียวอย่างนั้นรึ บอกข้ามาซิว่ามันเป็นน้ำยาสมุนไพรชนิดใดกัน ข้าจำได้ว่าเจ้ามีเงินหลายล้านตำลึงอยู่ในมือมิใช่รึ”

แม้ฟางหย่าจะกล่าวว่านางมาที่นี่เพื่อเรียนรู้ แต่นางก็เป็นถึงหลานสาวของผู้อาวุโส จะเป็นไปได้อย่างไรที่ผู้อาวุโสนั้นจะไม่มอบเงินติดตัวไว้ให้ เพิ่มเงินอีกไม่กี่ล้านตำลึงนางก็ครอบครองหอโอสถนี้ได้แล้วกระมัง เหตุใดนางจึงจะไม่สามารถซื้อน้ำยาสมุนไพรเพียงขวดเดียวได้เล่า

“ท่านผู้เฒ่าหรง น้ำยาสมุนไพรขวดนั้นคือน้ำยาผสานฌาน!” น้ำเสียงของฟางหย่าเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “ว่ากันว่ามันสามารถช่วยให้ผู้ฝึกฝนพลังฌานที่อยู่ในระดับต่ำกว่าขั้นสูงสามารถเพิ่มพูนพลังฌานได้ถึงสองเท่าด้วยการออกแรงเพียงแค่ครึ่งเดียว! ท่านคิดดูสิ ในแคว้นหลงหยวน ผู้คนทั่วไปต่างก็เป็นผู้ฝึกฝนขั้นกลาง! โดยเฉพาะเหล่าราชวงศ์และเหล่าชนชั้นสูง ผู้ใดเล่าจะไม่อยากฝึกฝนได้เร็วขึ้น หากเราได้น้ำยาผสานฌานขวดนี้มา พวกเราต้องก็ไม่ต้องมาเป็นกังวลว่าจะขายได้ราคางามหรือไม่”

ผู้เฒ่าหรงรู้สึกเหมือนสมองตัวเองว่างเปล่าไปหมด ดีที่เขามีชีวิตอยู่มาหลายปีแล้ว อารมณ์ของเขาจึงไม่ได้หุนหันพลันแล่นเหมือนฟางหย่า เช่นนั้นเขาจึงควบคุมความตื่นเต้นภายในใจก่อนจะยื่นมือไปหานาง

“ส่งน้ำยาผสานฌานนั่นมา ข้าต้องตรวจสอบดูว่ามันให้ผลลัพธ์เช่นนั้นจริงหรือไม่”

ในที่สุดฟางหย่าก็รู้สึกตัว นางรีบเร่งวางขวดกระเบื้องในมือไว้เบื้องหน้าผู้เฒ่าหรง

“นี่คือน้ำยาผสานฌาน”

ผู้เฒ่าหรงยื่นมืออันสั่นเทาออกไปหยิบขวดกระเบื้องที่วางอยู่เบื้องหน้า เขาค่อยๆ เปิดฝาออก วางมันไว้ใต้จมูกเพื่อสูดดม จากนั้นไม่นานกลิ่นหอมก็ลอยฟุ้งไปทั่วทิศทำให้จิตใจเขาสั่นไหว แลทั่วทั้งร่างของเขารู้สึกผ่อนคลาย

“น้ำยาผสานฌานนี้มีคุณสมบัติในการช่วยฝึกฝนพลังฌานจริงๆ” ผู้เฒ่าหรงหายใจเข้าลึก แม้ว่าตอนนี้ท่าทางของเขาจะดูผ่อนคลายมาก แต่ภายในนั้นกลับเต็มไปด้วยความปั่นป่วน “อย่างไรก็ตาม น้ำยาผสานฌานนี้ก็มีข้อบกพร่อง ข้าพึ่งรู้ตอนนี้เองว่าสรรพคุณของมันเข้มข้นเกินไป แม้ว่ามันจะสามารถรวบรวมพลังฌานได้จริง แต่จะดื่มจนหมดไม่ได้ มิฉะนั้นมันจะมอบความตายให้ผู้ใช้อย่างไม่ต้องสงสัย”

ฟางหย่านิ่งเงียบไปชั่วครู่ ทันใดนั้นนางก็ตระหนักได้ว่าผู้เฒ่าหรงเข้าใจสิ่งที่นางต่อการจะสื่อผิดไป ดังนั้นนางจะรีบอธิบาย “ท่านผู้เฒ่าหรง สิ่งนี้ไม่ได้มีไว้สำหรับดื่มกิน ถ้าจะพูดให้ถูกคือมันมีไว้สำหรับการอาบน้ำลงยา ผู้ฝึกฝนพลังฌานสามารถเพิ่มพูนพลังได้ขณะที่แช่ตัวในน้ำอาบนี้ มันจึงจะให้ออกฤทธิ์ช่วยในการรวบรวมพลังฌาน”

“ที่แท้เป็นเช่นนี้นี่เอง

ผู้เฒ่าหรงเข้าใจในทันที ความรู้สึกของเขาเปี่ยมล้นไปด้วยความตื่นเต้น

“หย่าเอ๋อร์ เราต้องซื้อน้ำยาผสานฌานนี้ ข้าจะมอบอำนาจให้เจ้ารวบรวมเงินสิบล้านตำลึงในหอโอสถ และหากเจ้าพบนางจงถามนางว่านางยังมีน้ำยาผสานฌานนี้หลงเหลืออยู่อีกหรือไม่ เราจะเหมาทั้งหมดที่นางมี!”

แสดงความคิดเห็น
ความคิดเห็น